1½ Maand geleden kwam-ie op een drukke zaterdagmiddag binnenlopen met een bebloede kop. Totaal van de wereld, versuft door klappen waarschijnlijk, wilde hij een blikje bier van me hebben. 'I need to sit down & relax,' zei hij. Ik pakte 't blikje & stuurde 'm zo snel mogelijk weg: 'Reken later maar met me af.'

Joe, de andere canadees in 't circuit, wist me een paar dagen later te vertellen dat-ie z'n huis was uitgetrapt door z'n huisbaas. 'But you know, Ton, that guy means trouble.' Joe begrijpt de reden dan ook dat hij niet voor de deur een biertje moet gaan drinken als Trouble erbij komt staan. Hij heeft zowiezo geen zin om 't biertje op straat te drinken als z'n landgenoot 'm wil vergezellen.

Langzamerhand knapte Trouble op, rekende 't blikje een week later af & werd weer wat zekerder van zichzelf. Waardoor-ie ook z'n sjachrijnige & onbetrouwbare uitstraling terugkreeg. 't Is vermoeiend om zo'n persoon zo'n zelfde uitstraling terug te geven (dat doe ik automatisch als ik zo snel mogelijk van 'm af wil zijn), dus allengs werd ik toch iets vriendelijker, wat Trouble de gelegenheid gaf om zich meer op z'n gemak te voelen.

Plots kwam-ie van de week stralend de winkel in: 'What do you think of my new haircut?' Behalve dat nieuwe kapsel (glad achterover gestreken vet zwart haar), had-ie ook een date met een australische dame. 'She's staying for a few days at the place of a friend of mine & I phoned her if she wanted to meet for a cup of coffee.' Dat zat wel goed, was haar reactie.
Ik begreep 't verhaal niet: hoe kan je nou zo enthousiast zijn als je slechts een bakkie leut met iemand gaat drinken? Hij bleef de smile van punt tot punt volharden. Hij nam een blikje bier mee om richting afspraak te ledigen.

Hij kwam nog even terug rennen. 'Yeah, and I got a new appartment today. And tomorrow I'm gonna start my new job.'

Ik heb niks met die man, bedacht ik me. 'That guy means trouble,' wist Joe me een half uur later uit te leggen.

Begrijpen we de mens nou weer wat beter in Zijperspace?

Wachtrij hoppen

Nummertje trekken & oriënteren: nr 180, er is 1 balie open & de teller staat op 172. FF wachten om in te kunnen schatten hoe snel de baliemedewerkster van de bank werkt. Ong 3 minuten de tijd nemen om in te schatten.

Naar de overkant. Door 't raam kijken hoeveel wachtenden er zitten dan wel staan. Naar binnen & nummertje trekken. Moeilijker inschatten hier in de apotheek hoe snel 't kan gaan: de mensen die 'recept inleveren & wachten' hebben een volgnummer beginnend met een A; mijn recept is gefaxt door huisartsassistente, dus krijg ik volgnummer B439; & dan heb je ook nog nummers met C of D. Vooral een kwestie van de wachtenden tellen.

Snel terug naar de bank. Dat snelle is overbodig, want ik blijk nog een xtra 5 minuten te moeten wachten. Binnen 1 minuut ben ik afbehandeld & kan ik m'n apotheek-nummer te gelde maken.

Toch ietwat verontrust vraag ik aan 't 1e meisje dat ik binnen aanschouw of B439 al voorbij is geweest. Wederom overbodig, want ik blijk nog een xtra 5 minuten te moeten wachten.

Men is druk aan 't rekenen hoeveel tijd is gewonnen in Zijperspace.

Zou je op een gegeven moment immuun worden van flixonase in je neus spuiten?

Ik heb in de loop van de avond een verstopte neus gekregen (nou ja, ik adem wat moeilijk door de neusgaten), maar had me voorgenomen 't middel slechts 2 maal per dag te gebruiken. Dan in ieder geval maar vroeger dan vlak voor 't slapen gaan dat ding in m'n neus proppen.

Waarna er van achter uit m'n neusholtes een onweerstaanbare jeuk opkruipt. Met 't gevoel erbij dat alle snot nu naar buiten zal gaan lopen. 't Enige voordeel is nu dat ik over 1 van de 2 holtes meer lucht tot me kan nemen, maar dat veroorzaakt bovendien nog wat xtra irritatie. Ik zal zodirekt wel weer moeten niezen (men dient in dit geval een afstand te bewaren van tenminste 2 meter, ter voorkoming van beschadiging van 't gehoor), m'n neus snuiten & vervolgens zal ik uiteindelijk normaal kunnen ademhalen.

In geen geval zullen de bacteriën Zijperspace verlaten.

George Harrison is overleden. Worden we daar toch even stil van?

Of moeten we nu met onze aandacht naar de persconferentie van Louis van Gaal?

While his guitar gently weeps in Zijperspace.

Ik doe 't niet meer; tanden poetsen onder de douche is niks voor mij. Ook al heb ik nog zo'n haast.

Ten 1e poets ik de tanden dan de hele tijd op dezelfde plek. Dat komt doordat ik afgeleid word door de straal die naar beneden komt die ik toch op alle delen van m'n lichaam wil laten vallen. Dat vergt concentratie, die dus dan niet meer gebruikt kan worden voor 't poetsen van 't hele gebit.

Ten 2e sta ik na afloop ervan hulpeloos met de borstel in m'n hand: waar moet ik die kwijt? Op de grond vind ik vies & onverstandig, want daar ga ik onherroepelijk op staan. Op de kraan is zinloos, want hij valt er uiteindelijk toch af. Dus moet-ie achter 't gordijn in de wasbak gegooid worden, waardoor je water langs 't gordijn laat schieten & in tegengestelde richting koude lucht.

Ten 3e is 't irritant de mond te spoelen met de straal van de douchekop: m'n hoofd moet achterover gegooid worden; m'n mond wijd open; mond midden in de straal om zoveel mogelijk water op te vangen. & Natuurlijk komt er dan onherroepelijk water in m'n ogen terecht. Daar is iets tegen te doen, wat ik dan ook redelijk snel door heb. 't Water komt echter ook in m'n neus gespetterd.
& Daar kan ik niet tegen.

Dus we verbieden haast bij 't poetsen in Zijperspace.

De kachelman zei me dat ik niet al te snel de schoorsteenveger hoefde te laten langs komen, want hij had behoorlijk wat weggehaald uit de pijp. Dat kon je zien, want de kachel trok.

Maar sinds een kleine week heb ik elke avond hoofdpijn als ik thuiszit (ik weet nog dat-ie aan me vroeg: 'Heb je dan geen koppijn gehad, in die tijd dat de kachel steeds uitviel?'). Kachelman had me verteld dat een schoorsteenveger niet voor 100,- klaar zou zijn; als ik de buren erbij zou betrekken zou 't natuurlijk relatief minder gaan kosten.

Ik stapte vandaag de deur ff uit om bij m'n bovenbuven aan te bellen ivm bovengenoemde kwestie; ik moest toch van die hoofdpijn af & wilde niet aan koolmonoxyde-vergiftiging sterven. Pardoes stond buuv-bovenaan voor m'n deur & kon ik met haar de problematiek bespreken. Zij kon me vertellen dat de woningbouwvereniging 't schoorsteenvegen bekostigde van de service-kosten die iedereen betaalde. Meteen gebeld & vrijdagochtend komt de verlosser van 't bedrukte gevoel in m'n huis.

Ik voelde me vanavond plots wat slaperig. De paranoïa sloeg toe & ben even in de 'frisse' lucht in m'n slaapkamer gaan liggen. Ik kwam er al snel achter dat 't oa lag aan de presentatie van 't nieuwe whisky-boek dat ik vanmiddag mee moest maken.

We zijn echter wel voorzichtig met de ademhaling in Zijperspace.

ondertussen in zijperspace


Om de aandacht van al dat voorgaande droef nieuws ff te verleggen, een plaatje van 't nieuwe vervoermiddel dat een bepaald gedeelte van de bewoners van Zijperspace uit hun isolement probeert te halen.

We sparen voor een kleurenrolletje voor een betere nieuwsgaring in Zijperspace.

Net als Merel kreeg ik van een onbekend iemand een meeltje binnen, die ik niet geopend heb. Ik zag wel heel snel een beeld verschijnen, waardoor ik 't vermoeden kreeg dat ik een virus binnenhad. Ik ben druk bezig 't te verwijderen. Open in geen geval meel van onbekenden, laat staan van mij. (Niet dat 't tijd vreet overigens, maar 't gebeuren neemt je zo in beslag, in die zin dat je niet kan melen, dus op een andere manier mensen moet waarschuwen, & je wil kontroleren hoever de scan van de disk & meel is, dat ik er niet aan toe kom 't stukje te schrijven wat in de planning stond).

Zodat de ziekte zich zo min mogelijk verspreid in Zijperspace.

hoe mensen me toch elke keer weer weten te vinden (dl 6)

Ik vind 't een ontroerende zoekopdracht. Dus kan ik 't eenieder niet onthouden:

gedingen vooor sinterklaas en het is voor iemand van 11 jaar

Waarschijnlijk een typefout of de zoeker was zich er niet van bewust dat de voorliggende letters niet door waren gekomen, bij dat 'gedingen', of in overenthousiasme gewoon laten staan in de veronderstelling dat de resultaten evengoed wel zouden voldoen.

Is 't een zoeken van de persoon van 11 jaar zelf, of is 't moeder, misschien wel oma, die zich geen raad weet met de wensen van 't kind zelf? Dat zou nl heel goed kunnen gezien de zin die bij 't vinden van m'n blog vermeld wordt:

Speciaal voor m'n moeder, die de zware taak van Sinterklaas moet volvoeren...Ik ben al niet de makkelijkste mbt m'n verlangens kenbaar maken, elk jaar weer zeg ik dat ...

Ik vind 't schattig dat men op deze naïeve manier gebruik maakt van zoekmachines. & Vooral ook dat men daardoor mij vindt.

Maakt Zijperspace ook wel een beetje schattig.

Gisteravond had ik in dit bericht 't adres van Caspar Kleijne geplaatst. Leek me wel grappig omdat hij me door me te 'blacklisten' allerlei bezoek bezorgde.
U moet begrijpen, ik apprecieer 't ten zeerste dat mensen Zijperspace even komen bezoeken, wat rondstruinen & dat vervolgens ieder 't zijne er van denkt. Ik heb echter liever niet dat dit gebeurt vanuit een negatieve instelling: niet via een blacklist.
't Leek me dus een leuk idee Heer Caspar wat meel terug te bezorgen.

De linkloggers zijn de rugbyspelers van 't internet. Kunnen ruw met elkaar omgaan, kijken niet neer op een harde tackle & zijn wat ruwer in de mond dan de meer van rust & overdenken gediende lijflogger. Zet de lijflogger in hun rugbyveld & hij wordt in no time platgewalst.
& Andersom: plaats de linklogger in 't nederig stulpje van de lijflogger & de boel is binnen de kortste keren verruïneerd doordat die rugbybal niet geschikt is voor 't stuiteren tegen de porseleinkast. De scoringsdrift van de lijflogger uit zich meer in z'n boekenkast dan op 't sportveld.

Dus als Caspar Kleijne er lol in heeft 't te doen voorkomen dat er heel veel bezoekers op bepaald moment bij mij zijn, terwijl 't slechts zo is dat-ie enkele blogs voorzien van 't scriptje W.I.E. met elkaar gekoppeld heeft (men ziet dus buiten de bezoekers van mijn blog tevens die van Soldaat & Joost [die link ik principiëel niet]) dan moet-ie daar vooral mee doorgaan. Ik zal de laatste zijn die er op zijn beurt lol in heeft 'm daarin tegen te houden.

Wij houden wel van een beetje plezier in Zijperspace & verheugen ons als een ander dat ook heeft.

PS: de 1e 3 reakties bij meneer Snor zijn geplaatst voordat ik dit bericht veranderd heb.

Ik belde m'n moeder vandaag. Zoals elke week moet ik even weten hoe 't daar in Den Helder gaat, of er nog iets spannends is gebeurd (wat zelden 't geval is) & breng ik m'n moeder op de hoogte van de avonturen van haar zoon in Amsterdam (spannend in dezelfde gradatie als de evenementen ginder).

't Was niet om complimentjes bij haar te vissen; ik moest gewoon even weten of ze 't stukje over m'n vader gelezen had. Dus vroeg ik 't 'r.
Ik hoor een brok in de keel, maar blijf wachten tot zij iets zegt, want ik wil dapper m'n eigen brok verzwijgen.

'Ik vond 't ontroerend.'

M'n moeder zocht alleen een methode om 't te bewaren, zodat de zinnen niet alleen op internet zouden blijven. M'n vader zou 't echter waarschijnlijk nooit lezen, was haar veronderstelling, ook al zou ze 't uitprinten & 't 'm in de handen drukken. Daar kan-ie de concentratie niet meer voor opbrengen, concludeer ik in gedachten.

Ze vertelt dat ze zelf ook behoefte heeft haar gedachtes op te schrijven in deze periode waarin ze niet weet welke kant 't met m'n vader op gaat. Die continue zorgen daarover houden haar 's nachts wakker. & Dan heeft ze zin om de pen te pakken of aan 't toetsenbord te gaan plaatsnemen. Maar zogauw ze uit bed is gestapt weet ze niet meer wat ze zou willen noteren.

Dus hanteren wij wederom 't toetsenbord in Zijperspace.

Juist de kleine klusjes kosten mij de meeste moeite. De wekker is bijv nog steeds niet op wintertijd gezet. De boeken kan ik ook al minstens 4 maanden kwijt in de nieuwe boekenkast. Een nieuwe lamp voor in de keuken geeft wat lekkerder licht bij 't bereiden van de maaltijd; die boodschap hoeft nog geen 5 minuten te duren. Nieuwe mappen vragen bij de bank om de opgestapelde bankpapieren er in te steken. De cd's in 't daarvoor bestemde rek terugplaatsen. De planten water geven.

't Betekent echter dat je moet opstaan & je handen uit moet steken in Zijperspace.

PS: Ik heb de rondzwervende boeken, al dan niet in gebruik, gestapeld, openliggend of in de planning binnenkort weer op te pakken, geteld: momenteel maar liefst 38; ik moet er echt iets aan gaan doen. De planten hebben water; je kan niet iets laten sterven vanwege je eigen luiheid.

Ze zien er een beetje vreemd uit in hun grijze pakken, van top tot teen lijken ze in 't plastic verpakt. Die pakken doen me altijd denken aan de vuilniszakken die m'n vader ons omdeed toen we tijdens een vakantie lang gelee in de stromende regen tour de france gingen kijken. Hij knipte een gat aan de onderkant van de zak waar 't hoofd doorheen kon & zo konden we 't volgens hem uren volhouden in 't druilerige weer.

Die jongens, een heel enkele keer een meisje, hebben die grijze pakken ook wel nodig. Niet alleen als 't slecht weer is. Voor 't plakwerk wat ze verrichten hebben ze 't ook hard nodig. Ze plakken nl de hele stad onder de posters. Je kan ze overal tegenkomen waar een muur zonder duidelijke bestemming, maar wel met een in 't oogspringende publieke funktie. Dit laatste wordt vooral bepaald door de mate waarin de muur, of eigenlijk de poster die de muur verbergt, opvalt. De plakkers hebben dus een grote verantwoordelijkheid mbt de uitstraling van 't straatbeeld van Amsterdam.

Daar hebben ze dus lijm voor nodig. Want anders blijft die uitstraling nl niet plakken. & Bij dat plakken worden natuurlijk behoorlijk wat klodders verspild & rondgespetterd. Daarvoor hebben ze dus die vuilniszakpakken.

'Zo, die lijm ruikt wel zeg,' zei ik vandaag tegen 1 van de plakkers, wiens pak onder de witte lijmvegen zat.
'Ja, da's wel een nadeel van 't werk; die geur draag je de hele dag met je mee.'
'Verdien je er dan zo goed ermee?'
'Dat valt ook wel tegen. Maar je bent de hele dag buiten.'
'En de vrijheid?' weerklonk de vraag van de dromer.
'Da's ook wel prettig, want ik kan nu lekker een biertje drinken.'

't Is een gang, zo lijkt 't, met een geheel eigen code & cultuur. Alleen ben ik er nog niet achter wat & hoe.

Binnenkort maar inhuren om plaatjes te plakken in Zijperspace.

Slechts dingen die perse móeten, wachten me op als ik thuis kom van m'n werk.
't Eten moet klaar gemaakt.
Ik moet telefoontjes plegen.
De afwas moet gedaan.
Meeltjes moeten verstuurd.
De was dient in de wasmachine gestopt te worden.

Tuurlijk allemaal verplichtingen die ik mezelf opleg, maar 't zou zo'n puinhoop worden als ik me er niet zo af & toe aan houd. Je hebt wel een voedzame avondmaaltijd nodig nl, & dat kan toch niet altijd fastfood of magnetron-voedsel zijn. & Dat borden & bestek van vlekken & plakken ontdaan dienen te worden, dat spreekt voor zich: 't kan ziekigheden voorkomen. Eigenlijk is 't ook wel handig 't kontakt met de buitenwereld te onderhouden, want anders is 't straks slechts ik, m'n comp & internet (vooral die alleraardigste mensen mogen niet vergeten worden, want dat geeft voor 't slapen gaan toch wel een prettig gevoel).

Maar ik wil eigenlijk gewoon rust. & Die rust zit in ieder geval niet in m'n hoofd als ik binnenkom & bedenk wat er allemaal nog gedaan moet worden voordat ik m'n lichaam kan vleien in de meest ontspannen houding.

Gelukkig hebben we dat maar 7 dagen in de week in Zijperspace.

Met dank aan Luuk weet ik nu dat ik slechts voor 35% verslaafd ben. Ik had veel erger verwacht, daar ik minstens 5 uur per dag achter 't scherm zit in m'n vrije tijd & m'n tv, radio & cd-speler amper tot me door dringen tijdens m'n bezigheden gezeten op die stoel. (Nu hopen we maar dat 't een verantwoord beeld geeft van de internet-hooked-alike)

Ik ben voor 35% VERSLAAFD AAN 'T INTERNET.



Met mij kan 't alle kanten op. Tot aan m'n kin zinken in de waanzin van nachten opgevuld met 't coderen van CGI-Scripts & online role playing games, of ik zou een normale gebruiker kunnen worden. Veel succes!


U begrijpt: ik heb de tekst vertaald voor de slechte verstaanders in Zijperspace.

Ik lag alweer een klein uur wakker te zijn, tobbend over zinnen, koppen & plaatjes in 't bijzonder & blogs in 't algemeen, toen me plots gewaar werd dat er buiten een kind aan 't huilen was. Niet 't krijsen van een kind dat z'n zin niet kreeg of 't janken vanwege een net plaatsgevonden vermaning. 't Was meer 't geluid van een kind dat intens verdriet had, omdat 't in de steek gelaten was, soms zachtjes ingehouden, dan weer een hardere uithaal bij 't opnieuw beseffen van de oorzaak van 't leed.

Onmiddelijk ontstonden er beelden in m'n hoofd: peuter dat bij moeder's lichaam zit geknield (af & toe kon ik 'mamma' tussen de halen door onderscheiden), lichtjes schuddend om er weer wat leven in te wekken; of kind dat terug was komen lopen van school & nu voor de deur stond te wachten binnengelaten te worden, terwijl er niemand thuis was. M'n fantasie deed al 't werk voor me, maar gaf me niet voldoende rust: stel dat 't kind inderdaad daar in d'r 1tje op straat stond, ik hoorde immers geen stemmen van volwassenen, & niemand was er om 't op te vangen.

Op een gegeven moment hoorde ik een pratend stelletje voorbij m'n raam lopen, luid lachend tussen de zinnen door. Als die konden lachen terwijl 't kind zo hoorbaar verdriet had, dan was er óf niets ernstigs aan de hand, óf ze konden 't kind niet zien in 't voorbijgaan. Dit dwong me nogmaals tot overwegen: kon ik blijven liggen met 't uitgangspunt dat de 1e optie 't meest waarschijnlijke was, of moest ik opstaan om in m'n onderbroek als bemoeiallerige buurman door 't raam te gaan gluren.

Bij 't nogmaals snikkend weerklinken van 'Mammaaaaa', besloot ik ongerust toch maar voor 't laatste te kiezen, deed de gordijnen een stukje open & kon constateren dat 't buurmeisje van de overkant ditmaal niet door haar moeder, maar door de buren van enkele deuren verder, naar de kleuterschool gebracht zou worden. Moeder stond met de baby in de arm in de deuropening haar kind uit te zwaaien. Alleen 't kind van de buren zwaaide terug vanuit de fietsbak.

Vervolgens zijn we gestopt met tobben in Zijperspace.

Mijn vader

Speciaal voor de viering van 't 30-jarig huwelijk van m'n ouders had ik voor beiden een kort gedichtje geschreven. In de gedichtjes beschreef ik 't verwarrende gevoel van de veranderende verhouding van de zoon met de ouder.
't Simpele sonnetje dat ik voor m'n vader geschreven had, vertelde over hoe ik als jong kind 'm als een wandelende encyclopedie zag. M'n vader wist nl verschrikkelijk veel in mijn verbeelding, & beantwoordde al mijn vragen; als er iemand was die álles wist, dan was 't wel m'n ouweheer.
Totdat hij plots geen uitsluitsel wist te geven over een moeilijke kwestie. Waarna hij geleidelijk een mens werd als alle anderen, vooral naarmate dit verschijnsel vaker voorkwam. Ook hij werd gedwongen met beide voeten op aarde te staan. & De volledige landing vond plaats een enkel jaar voordat ik dat gedicht op papier zette.

Tegenwoordig weet m'n vader slechts zelden een vraag ten volle te beantwoorden. Als ik 'm opbel & vraag waar m'n moeder is, weet-ie weliswaar te vertellen dat ze de deur uit is, maar niet waarnaar toe. Of: vroeger wist-ie alle namen van de planten in de tuin te noemen (hij moest er weliswaar elk lente-seizoen weer even inkomen), maar tegenwoordig blijft die inwendig zoekende blik op z'n gezicht staan. Of: hij loopt naar boven om iets voor m'n moeder te pakken, maar is boven aangekomen alweer vergeten wat & komt met lege handen beneden om m'n moeder te vragen wat ze nodig had.

Hij heeft de ziekte van Parkinson. Vorige week zei ik 'm, bij 't zien van 't populariteitslijstje van 't koningshuis, dat 't met hem wel goed zou komen, gezien de positie van prins Claus aldaar. Maar Claus lijkt niet zo vergeetachtig & onzeker te zijn als mijn vader.
M'n moeder was bang dat-ie aan 't dementeren is, maar de scan die kortgeleden van z'n hoofd gemaakt is, blijkt niet iets dergelijks te kunnen vaststellen. Een gesprek met de specialist moet meer duidelijkheid omtrent 't verminderd funktionerende geheugen scheppen.

Hoe trots was ik vroeger wel niet op 'm: hij was niet gewoon docent als degenen die mij les gaven; hij was directeur van een school & gaf leiding aan dat soort mensen. Dus eigenlijk wist-ie meer dan al die docenten & had-ie waarschijnlijk meer antwoorden dan dat ik vragen kon verzinnen.

Wat de conclusie van de specialist ook zal zijn, m'n vader zal nooit meer de vader worden die alle antwoorden had.

We zoeken naar eigen antwoorden in Zijperspace.

Ik had haar naam onthouden van de keer ervoor. & Ondanks dat we nog een paar uur met elkaar hadden doorgeouwehoerd, had zij dat niet met die van mij gedaan. Maar ik kwam toen van m'n werk af & was nog redelijk nuchter, terwijl zij juist de hele middag met haar collega's op m'n werkplek had aangezeten.

Dus bij de 2e ontmoeting heb ik een wedstrijdje met 'r afgesproken: degene die als 1e de naam van de ander bij weerzien zou uitspreken had gewonnen. Hoewel deze afspraak in vergelijkbare omstandigheden als voorgaande ontmoeting (ik aan 't werk & zij aan 't bier) werd gemaakt, kon ik me later helaas niet meer herinneren of we er ook nog iets om hadden verwed. De afspraak stond echter & ik wist zo goed als zeker dat ik zou winnen, want haar manier van lachen leek exact op die van een vriendin die ik al vele jaren ken & die dezelfde naam draagt.

Ze kwam vanmiddag binnen (we zwaaiden even naar elkaar) & ik wist me weliswaar haar naam te herinneren, maar was de afspraak over de wedstrijd vergeten (pas later werd dat gememoreerd door haar vriendin). Ik vroeg nog wel of ze m'n naam nog wist. 'Ja hoor. Jij bent Ton.' Waarna ze er 't zwijgen toedeed.

Pas op 't moment dat zij aan de beurt was om haar rondje bier te bestellen, kwam de bekentenis.
'Weet je dat je een dubbelganger hebt? Ik zat in een café & zwaaide naar een jongen die er precies zo uitzag als jij & hij zwaaide terug. Toen heb ik gebaard dat-ie er bij moest komen zitten. Ik moest ff zeker weten of-ie Ton was, dus heb 'm dat gevraagd, waarop hij met 'ja' antwoordde. Een tijd lang met 'm zitten praten in de veronderstelling dat jij 't was. Hij dronk alleen geen bier & dat vond ik wel een beetje vreemd. Op een gegeven moment heb ik 'm dus gevraagd of-ie echt wel Ton heette. Hij vertelde uiteindelijk dat Bernard of iets dergelijks z'n naam was, maar dat-ie dat niet had willen vertellen, want dan had-ie dat gesprek niet met me kunnen hebben.'
'Dus als ik je de volgende keer tegenkom, gebaar je ook naar mij & dan zit ik de hele avond met je te kletsen,' interpreteerde ik 't voorgaande hoopvol.
'Nee, want dan vertrouw ik je natuurlijk niet.'

We hebben gelukkig geen dubbelgangers in Zijperspace.

Ik ben in ieder geval gedeeld winnaar van de 'webstrijd' van Corné. 't Ging niet om de prijzen, maar vooral om de eer.

Mijn eer kan natuurlijk nog even vergroot & extra tast- dan wel voelbaar gemaakt worden als na 12-en de uitslag van Gien's Grote SciFi Quiz bekend wordt gemaakt. Was ook moeilijk, maar ondanks de comp-problemen denk ik dat ik me redelijk snel van m'n taak op resolute doch adekwate wijze heb gekweten.

Wat de uitslag ook is: welke blog gaat de volgende kwis/webstrijd/quiz herbergen? Wordt 't inderdaad Suzanne via Corné?

We zijn al druk bezig met rek- & strekoefeningen van de hersens in Zijperspace.

Update: Ook bij GGSQ behoor ik tot de besten van de klas: ik ben 1 van de 4 winnaars. Waarschijnlijk krijgen we barrage-vragen voorgeschoteld om de definitieve winnaar te kunnen aanwijzen.

Oosterpark staat niet bekend als een erg veilig park. Maar om nou 100-en meters om te lopen om thuis te komen, daar had ik geen zin in & ben ik tegenwoordig niet bang genoeg meer voor (bepaalde paranoïa heeft m'n hoofd al jaren verlaten). Dus 't 1e pad wat me voor de voeten kwam genomen om de snelste weg huiswaarts te vinden. Inderdaad: vinden, want ik had nog nooit lopend de weg richting huis door 't Oosterpark gekozen.

Dus loop ik verkeerd & ga een langere weg dan om 't park heen. & Verbaas me over de mensen die, ondanks onveiligheid die Oosterpark met zich meedraagt als uitstraling, zich begeven over de afgelegen paden, waar ik me per ongeluk ook bevond, omdat de uitgang van ooit inmiddels afgesloten was.

Donker Zijperspace is niet zo eng.

Ik word zodirekt opgehaald. M'n broer komt mij & 't bockbier, dat ik de afgelopen weken voor 'm verzameld heb, met z'n auto afhalen. Gaan we ons jarig nichtje bezoeken, waarvoor ik vergeten ben een kadootje te kopen (nee, ik ben 't niet vergeten, ik bedacht 't gewoon te laat). Misschien moet ik haar die ouderwetse sinterklaasplaatjes, die ik gister niet kon laten staan, maar geven.

't Lijkt een generale repetitie voor de Sinterklaas-meeting van volgende week woensdag, want bijna al de 6 broers komen, geloof ik. 't Gebeurt zelden dat we zo'n grote opkomst kunnen regelen, vooral als de aankondiging slechts 2 weken van te voren binnenkomt. Er zijn er altijd wel een paar die aan 't werk zijn als 't niet tijdig gemeld is. Zo lijkt langzaam de familie verder uit elkaar te groeien. Ieder heeft z'n eigen gezin om zorg voor te dragen & veel tijd aan te besteden. Weinig blijft er over om spontaan 'ns bij elkaar langs te gaan. Steeds meer wordt Moeders in Den Helder de verbindende factor. Slechts enkele keren per jaar spreek je elkaar door de telefoon & 3 of 4 keer een ontmoeting in levende lijve op een verjaardag, een familie-reünie of Sinterklaas.

De conflicten zijn daarentegen al een paar jaar minder heftig.

In Zijperspace wordt de vraag gesteld waar we nou de meeste spijt van moeten hebben.

Update: Uiteindelijk slechts 3 van de 6 broers aanwezig, waarvan de vader van de jarige. Slechts een kleine try-out.

M'n comp denkt zo af & toe voor me. Lijd ik weer 'ns aan overspontaneïteit & wil een felle, te diep gaande, onnozele of anderszins waardeloze reaktie plaatsen op deze of gene blog, besluit m'n comp de verbinding met internet te verbreken. Dat betekent vaak dat ik de comp opnieuw moet opstarten, waardoor de reaktie verloren gaat. & Gedurende dit herstart-proces van enkele minuten word ik gedwongen te overdenken wat ik eigenlijk geschreven had, wil ik 't nog een keer pogen te plaatsen. Waarop ik bedenk dat 't achterlaten van zulke mededelingen slechts zal resulteren in ongewenste reakties van anderen. (Gisteravond gebeurde 't toen ik Watnou wilde vragen Ohjajoh terug te sturen; bij nadere beschouwing viel deze tekst in de categorie flauw & zeker niet de moeite waard).

Iets vergelijkbaars gebeurde ook toen ik laatst diep in de nacht een stukje voor m'n blog aan 't schrijven was. Diep in de nacht is zowiezo geen goed tijdstip, want betekent wel 'ns dat alcohol invloed uitoefent op 't funktioneren van m'n hersencellen. In dit geval werd ik daar erg sentimenteel & melodramatisch van, waardoor kwelende zinnen werden geconstrueerd in zeer simplistisch taalgebruik. Ook ditmaal wilde de comp niet de verantwoordelijkheid dragen voor plaatsing hiervan op internet & besloot wederom voor de herstart-procedure te kiezen. Inmiddels was ik te moe van de beneveling (& waarschijnlijk dat niet alleen) om 't toetsenbord enigszins gecontroleerd te kunnen betasten, waardoor ik me gedwongen zag voorkeur voor m'n bed uit te spreken. De volgende dag had ik bij overdenking van m'n schrijfsels geen spijt van de daden van m'n comp, ondanks 't feit dat er geen overleg tussen ons beiden had plaatsgevonden.

Eigenlijk valt er ook niet zoveel te overleggen in Zijperspace.

Ik houd de gids de laatste tijd te weinig in de gaten. Hij lag vandaag bij thuiskomst nog open bij de dag van gister. Ik deed er dus ff over voordat ik doorhad dat de programma's aldaar vermeld reeds een dag eerder uitgezonden waren.

& Dat terwijl ik vroeger de gids, zogauw in m'n bus gevallen, van voor naar achter spelde. Vooral de filmgegevens werden zorgvuldig bestudeerd. De encyclopedieën & naslagwerken werden erbij getrokken om te zien of de film de moeite waard was of te weten te komen of ik 'm misschien al aanschouwd had. Vervolgens werden de films die de moeite van 't tapen waard waren omcirkeld & per dag een schema bedacht om zo min mogelijk van de betere films te missen & zo veel mogelijk zo snel mogelijk te zien. In de hoogtijdagen van deze filmverslaving zag ik er zodoende 5 op een dag.

Dat is inmiddels verleden tijd. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet af & toe aandacht aan de programmering kan besteden. Vanavond 'the Hudsucker proxy' van m'n fav-regisseur-duo Coen & Coen. Daar kwam ik 5 minuten te laat achter, terwijl ik die jaren geleden al op tape had moeten hebben. & Ik mis tegenwoordig gewoon de aankondigingen van dit soort films in de tv-gids. De zender staat nu aan, de reklame dient als kort intermezzo om mijn afwezigheid op 't net te verantwoorden, want ik ga stil wezen & nogmaals bewonderen.

Dat zouden we vaker moeten doen in Zijperspace.

Behoorlijk wat keren in m'n leven ben ik verhuisd. Dat betekent elke keer alle eigendommen in dozen verpakken & die klaarzetten in stapels voor de vrienden & familie die dit keer aan de beurt zijn om te helpen verslepen. Sommige spullen passen niet in dozen of zijn gewoon gemakkelijker afzonderlijk te vervoeren (of moet ik aangenamer zeggen?).

't Vreemde is echter dat na de verhuizing altijd de wc-borstel in 't nieuwe huis ontbreekt. Zonder daarvoor ooit verantwoordelijk te zijn geweest, moest ik elke keer constateren dat die nog in 't oude huis stond. Waarop ik me wederom kon spoeden richting HEMA/Blokker of andersoortig huidshoudelijke markt, omdat er plots weer wat te fatsoeneren viel.

Doe dus nooit pogingen dit soort attributen mee te verhuizen, luidt mijn advies, maar zorg dat een nieuwe versie zich al in de te betrekken woning bevindt. (De nieuwe bewoners vinden vast wel een bestemming voor 't achtergelaten object).

Tot zover de verhuistips vanuit Zijperspace.

Ik heb 'm 3 weken geleden met de hulp van de buurman & z'n handige apparaatje omgelegd. Met de buitenband zou ik 't nu wel weer een jaar uitzingen, maar veel ouder worden die niet bij mij. De binnenband had 't al meer dan 2 jaar bij me uitgehouden, maar was door z'n pokdalige uiterlijk (ik moet toegeven: dat zie je niet aan de buitenkant, maar je loopt, naarmate 't aantal plakkertjes toeneemt, een groter risico van plakmoeheid) toch eens aan vervanging toe.

Gister reed ik in een spijker. De voornaamste oorzaak van 't voelen dat je op een hard wegdek rijdt was zo gemakkelijk gevonden. Maar de spijker had voordat-ie zich er recht inboorde blijkbaar 1st wat zitten woelen, want bij 't oppompen kwam er steeds een nieuw gaatje te voorschijn. Ik deed 't plakken in fases, want was ondertussen op m'n werk. Doordat 't erg rustig was (wie stapt er met dit weer op de fiets, moet men gedacht hebben), had ik de tijd om de band in series van 4 plakkertjes tegelijk te bedekken. Vlak voordat ik naar huis wilde gaan, betekende 't dat m'n band bedekt was met 24 van die xemplaren.

Bij plakkertje nr 25 pakte ik voor de zoveelste keer de schaar & heb resoluut een einde gemaakt aan 't korttijdig funktioneren van de band & ben lopend richting huis gegaan.

Volgt vandaag een speurtocht naar nieuwe Kronan-binnenband & dat handige apparaatje van m'n buurman.

Voorlopig wordt geplak niet meer op prijs gesteld in Zijperspace.

Update: 't Handige apparaatje heet 'vorkfixer'. & Kronan heeft getuige reaktie hieronder mijn blog officieel erkend. :-)

'Als je dit soort opmerkingen blijft opschrijven, dan moet je op gaan passen,' siste vanmiddag m'n baas. Want ik had nav zijn mededelingen in 't logboek geschreven: 'Als de bestelling om ½ 6 nog niet binnen is, had je gister zeeën van tijd om de levering van de dag ervoor weg te werken. Ondertussen werken wij ons uit de naad & loop jij de kantjes er van af.'

Ik wees 'm de dozen aan die ik deze dag vanwege de algehele troep nog niet had weten op te ruimen. 2 Dagen geleden ook al niet. 'Welke dozen?' vroeg-ie evengoed. Nogmaals wees ik de opgestalde struikelgevaarlijke dozen aan.

Opeens kwam de bekentenis dat-ie zich gister ziek voelde. Helemaal niet lekker. Hij kon 't gister allemaal niet aan.

't Wordt tijd dat die epidemie 'ns goed toeslaat in Zijperspace.

Travestiet kwam binnen, geheel in 't rood gekleed. (Shit, volgende zin wil ik met 3e persoon enkelvoud beginnen, maar hoe refereer je in dit geval naar zo'n persoon: hij of zij? Ok, dan wordt 't maar:) Hij was al ver over de vijftig & zeer duidelijk oudere man als vrouw verkleed. Maar ik kon zien dat hij zich er prettig in voelde: vrolijk rood overheerste alle geledingen van z'n outfit tot aan de oorbellen toe, & totaal geen moeite ondernam-ie om z'n stem vrouwelijk hoger te laten klinken. Hij deed 't omdat hij er zo bij wilde lopen.

Hij was echter al op leeftijd. Dat was duidelijk aan z'n verrimpelde huid in z'n gezicht af te lezen. Maar bovenal viel z'n leeftijd voor mij af te lezen door de geur die hij met zich meedroeg, die me sterk aan de geur van m'n oma deed denken. Zo ruikte een oude huid aangelengd met eau de cologne, wist ik m'n leven lang al, hoewel al 20 jaar niet meer gewaar geworden.
& Ik zag plots dezelfde soort rimpels in z'n wangen & voorhoofd zoals ik die van m'n oma kende.

Z'n limburgs accent deed me echter plots weer beseffen dat 't een oude man was, verkleed als vrouw.

Niets is wat 't ruikt in Zijperspace.

Hoezo?
Gelukzalig,
& welbesteed,
& vrij,
& te vroeg,
& nadenken?

We hebben vanavond goed ons best gedaan die onmogelijkheid te benaderen in Zijperspace.

hoe mensen me toch elke keer weer weten te vinden (dl 5)

Ilse lijkt gemaakt voor 't afspeuren van Cyberspace & 't vinden van Zijperspace. Bij schoorsteenveger vindt Ilse me belangrijker dan bijna alle professionals op dit gebied. Is men op zoek naar 't bevolkingsregister, dan zal men 1st mij moeten proberen te passeren. Ik heb echter ook verstand van zwarte gaten & men gaat 1st ff langs 'Geschiedenis van de filosofie' om vervolgens te kijken wat ik allemaal over 't menselijk geheugen te zeggen heb.

Maar vooral de kombinatie van enkele woorden geven een leuk resultaat. Iemand wilde Ilse een vraag stellen. In de hoop dat Ilse in al haar wijsheid een antwoord kon geven. De vraag was juist geformuleerd, in de zin dat 't antwoord van Ilse de lading dekte. & Ik ben natuurlijk deel 1 van 't antwoord op de vraag: wat vind je allemaal onder het woord geld.

Klein xperimentje volgde. 't 1e Zinnetje wat me te binnen schoot bracht ik in bij Ilse. Kijken hoe Ilse me ditmaal op waarde schatte. & Ziedaar: ook dmv gelegenheid maakt dief wordt Zijperspace gevonden. Weliswaar pas als 28e, maar 't bewijst in ieder geval dat Ilse niet om me heen kan.

Ilse lijkt geen bestaansrecht meer te hebben zonder Zijperspace.

Elke dag heb ik een moment van twijfel of ik wel een onderwerp, een verhaal zal kunnen verzinnen om hier te plaatsen. Weet ik niet of er wel iets in m'n leven van die dag is gebeurd dat de moeite waard van vermelden is. Waarna ik me van die zorgen verlost zie door soms maar liefst 4 keer op een dag een stukje te plaatsen. & Toch blijf ik ongerust, want ben bang ooit uitgeblust te zijn: geen inspiratie meer te hebben.

& Elke dag sta ik op 't punt 2 tere onderwerpen aan te roeren. Onderwerpen die net iets te dicht bij m'n eigen persoon komen. Die onderdeel van m'n verleden dan wel van m'n dagelijks denken zijn. & Dus veel te veel invloed hebben.

& Toch heb ik 't gevoel dat ik 't op moet schrijven hier. Dat 't een onontkoombaar onderdeel is van 't willen schrijven. Als ik deze 2 facetten van m'n leven niet onder woorden kan brengen op een fatsoenlijke manier, een leesbare, niet plaatsvervangende-schaamte-oproepende manier, kan ik net zo goed ophouden met mezelf als schrijvend te etaleren. Als ik de simpele onderwerpen wel kan & durf omschrijven, moet ik ook deze uiterste punten kunnen benaderen; kunnen balanceren op een koord & de mensen kunnen tonen dat je daarmee ook de overkant kunt bereiken.

We hebben slechts last van hoogtevrees in Zijperspace.

Voor sommigen steek je je handen in 't vuur, anderen moet je al in de gaten houden als ze aan de overkant van de straat lopen. Deze vertrouwensfaktor is evenredig afhankelijk van de mate dat ze voordeel van je kunnen hebben. Degene die dagelijks een paar biertjes komt halen, is maar al te bereid om z'n vreemd rondstruinende collega-gebruiker in de gaten te houden. Blijft wat langer hangen & zorgt dat de aandacht van iedereen aanwezig op de man met scoringsdrift wordt gevestigd. Waardoor deze niets meer kan uithalen & zich zelfs verplicht voelt iets af te rekenen.
Want er mag niks gejat worden van de dagelijkse leverancier!

& De gebruikers op de Nieuwezijds blijven van de fietsen af van de bewoners van 't kraakpand, waar ze tot diep in de nacht ongestoord hun shotje kunnen gebruiken. Voortgekomen uit de deal: wat de junks ook zouden doen, de krakers zouden nooit problemen via de politie proberen op te lossen. Dat hoeven ze in de rest van de straat niet te verwachten.

Dus toen toch een fiets ontvreemd was uit 't krakersrek, is de hele junkenbond op zoek gegaan. Aan 't eind van de middag hadden ze de fiets terug. De dader had flink op z'n kop gekregen & mocht z'n gezicht niet meer op de Nieuwezijds vertonen.

1 & Ander is gebaseerd op vertrouwen in Zijperspace.

Waarom die drang altijd de deur uit te gaan? 't Zal me ook nooit 'ns gebeuren dat ik volledige rust in m'n lichaam & geest heb & de hele dag binnenshuis blijf. Tuurlijk is er regelmatig de verplichting tegenover jezelf boodschappen te doen voor 't broodnodige onderhoud van de eigen persoon. Is ook wel handig, dan kan je nl nog meer thuis blijven. Maar 't doen van boodschappen hoeft toch niet meteen te betekenen dat ik de halve stad af moet zwalken. 't Verlaten van 't huis betekent bij mij meteen dat de stad van oost naar west, door 't centrum naar de stadrand afgelegd moet worden. De behoefte aan zo'n reis wordt gevoed door elke spontane bedenking nog iets nodig te hebben.

Waarna uiteindelijk slechts de boodschappen van Appie de woning ingedragen worden, de benen vermoeid zijn van te veel km trappen (dat kan aan de andere kant natuurlijk niet zoveel kwaad), 't gemoed teleurgesteld is omdat er geen echt verzetje te bekennen was & 't enthousiasme getemperd is vanwege de onzinnige besteding van de vrije dag.

Gelukkig kan ik 't nu ten goede keren door met vriendin wat te gaan drinken.

(& In een roes weerkeren van zoveel gezelligheid & zinnig gesprek, bepaalde hoeveelheid drank & vervuld van 't gezelschap gelukzalig nadenkend over de toch zeer welbestede vrije dag veel te vroeg in slaap vallen).

't Leven is onmogelijk in Zijperspace.

Ik zou 2 uur geleden al de deur uitgaan om boodschappen te doen. Van de gisteravond bedachte absoluut-niet-vergeten-dingen-die-ik-moet-doen-op-m'n-vrije-dag is mijn geheugen er zeker 3 kwijt geraakt. M'n ontbijt is nog niet geheel op & beschouw ik maar als late lunch. Ik heb me zojuist gedoucht, maar heb waarschijnlijk geen zin om me te scheren. Tv staat aan, cd-speler ook & beiden dringen niet echt tot me door.

U begrijpt 't: m'n comp & ik zijn weer helemaal de oude.

Zijperspace is weer helemaal zoals 't was.

In al die frustratie & onmacht over wat te doen zonder een funktionerende comp, besloot ik afgelopen zaterdag naar m'n ouders te gaan. M'n moeder heeft, als 3e in de familie, sinds vorige week een open verbinding met 't internet, dus behalve 't oppikken van een diskette, 't familiaal bezoek, ophalen van genaaide kussenslopen & bezoeken van 't café van m'n broer had ik nog een reden m'n geboorteplaats Den Helder te bezoeken. Ik heb de lengte van 't gebruik geloof ik tot 't fatsoenlijke & paniekerige weten te beperken: slechts ½ uur.

Meteen van de gelegenheid gebruik gemaakt m'n moeder enige aspecten van 't internet-gebruik bij te brengen. Zo heb ik een mooi schilderij op 't scherm als achtergrond geplaatst. Hoe ik dat gedaan heb is ze vast vergeten, dus voorlopig is m'n moeder's comp cultureel verantwoord.

Tevens heb ik 'r uitgelegd dat ze zich ook kenbaar kan maken als ze in Zijperspace terecht komt. Ik heb 'r gevraagd hoe ze voor de rest van m'n bezoekers herkend wil worden & 't antwoord was eenvoudig doch tot voller tevredenheid mijnerzijds: 'Mam'.

Mocht men dus Mam waarnemen aan gene zijde, laat u zich niet weerhouden door gêne & verwijder 't hoofddeksel van 't lichaamsgedeelte waar 't weliswaar voor bedoeld is, maar waardoor men enigszins respect toont voor een dame op leeftijd, die toch elke keer de moeite neemt de wederwaardigheden van haar zoon te lezen.

Derhalve gaat men blootshoofds door Zijperspace.

Goed. Mooi. Fijn.

Ik ben er weer (enige gevoelens van euforie waren mij zonet niet vreemd). Moet de spullen nog wel ff uit de kelder halen. Een beetje opnieuw inrichten. 't Is nog een beetje kaal. Alles is vernieuwd of gaat dat nog worden, alleen de funderingen zijn 't zelfde gebleven. Kan ik weer 'ns een poging wagen 't geheel efficiënter in te delen.

Ben echter wel alles kwijtgeraakt aan papieren rommel, zo ook m'n agenda met alle adressen. Wilt men dus af & toe iets van mij horen, stuur een meeltje zodat ik uw adres weer kan noteren. (Behalve degenen die reeds zo vriendelijk waren te informeren hoe de boel er voorstond; op hun meel heb ik al gereageerd).

Zullen we 't scherm nu links of rechts van 't bed plaatsen in Zijperspace?

Na 12-en heb ik 't beeld op zwart gezet. Niet die van de comp ditmaal, maar die van de tv. Weliswaar een paar uur aandacht aan de comp besteed. Pogingen om de internetverbinding te herstellen (in het kader hiervan Merel ontmoet, waar ik helaas compwijs weinig, maar blogwijs veel mee opschoot).

Ik ben verder gekomen, maar weet niet of ik er iets mee opgeschoten ben (ethernet-kaart is nu wel geïnstalleerd, Merel). Vanochtend vroeg opgestaan om vooral de 1e inbeller bij de Mxstream-helpdesk te zijn. Ook dat mocht niet baten. Ik moet terugbellen in de hoop dat ik dan iemand aan de lijn krijg die meer verstand van de materie heeft.

Ik zit momenteel opnieuw in de OB, altijd beter dan de wwwpuntafwerkplek in de Reguliersdwars, maar loop wel 't risico op 't ½ uur weggestuurd te worden door de volgende behoeftige.

De verschijnselen van de verslaving worden me steeds duidelijker: elke dag is er die drang om perse iets te plaatsen. & Vanochtend een uur te vroeg wakker geworden & slechts in blogtermen kunnen denken. (Puck: ik wou nog reageren op dat stukje hierover van jou, maar door Netscape op de comp in de bieb kan ik niet scrollen in 't reactie-scherm. Maar: dat is ong wat ik toendertijd bedoelde. Het is misschien niet rustgevend, maar wel fascinerend).

& Zijperspace blijft Zijperspace; voor de liefhebbers noteren we dat maar liefst 2 keer.

Als-ie voorbij komt lopen met z'n hond roept 1 van beiden hard 'BUURMAN' bij wijze van groet, waarop dat wordt beantwoord op dezelfde wijze. Vaak heb ik dan de neiging de hond ook te begroeten, maar 't idee dat-ie 'buurhond' niet als aanspreekvorm verstaat, weerhoudt me daarvan.

Vandaag kwam buurman ff bij me binnen wippen. Vriend Max was er ook & aangezien die geen blad voor de mond neemt, was de vraag al snel gesteld wat de hond nou om z'n nek had hangen.
'Oh, da's een buzzer. Hij was van de week jarig, dus kreeg-ie die van me kado.'
Ik dacht dat die allang afgeschaft waren, maar de hond had inderdaad iets soortgelijks om z'n nek hangen. 'Werkt-ie ook?' vervolgde Max. 'Ja, tuurlijk,' & de buurman wilde alweer vertrekken, want hij zag de bui al hangen.
We kregen 'm echter zo ver om in ieder geval uit te leggen waarvoor 't diende. De hond heeft nogal de neiging even 't hoekie om te lopen, was de uitleg, op zoek naar wat kameraden als buurman ietwat te lang met kennissen aan 't kletsen is. Als buurman 'm aldus kwijt was geraakt, hoefde hij slechts z'n mobiel te gebruiken om de buzzer te bellen & een bericht in te toetsen.

Ik was alweer ingewikkeld aan 't denken: 'Zodat mensen dan kunnen zien dat-ie bij jou hoort? Dat ze 'm vervolgens terugbrengen?' Nee, de buzzer had een trilfunctie & dat voelde de hond aan z'n nek. Daardoor was-ie sneller geneigd om naar z'n baas terug te keren.

Na enig aandringen ging buurman de buzzer bellen. Hij gaf de telefoon aan mij, want dan kon ik een bericht intoetsen. Net op dat moment werd ik echter afgeleid door m'n eigen telefoon, dus moest de verbinding van de 1e verbreken. Na beëindiging van dat gesprek ging de buzzer aan de nek van de buurhond af, die snel z'n hoofd in m'n handen legde om 'ns flink aangehaald te worden.

Honden voelen aan door wie ze worden gebuzzd in Zijperspace.

Ik werd weer 'ns veel te vroeg wakker. Al zittend achter 't scherm besloot ik bovenstaand stukje samen te stellen. Dat heb ik in de bieb af moeten maken.

Plots begon m'n comp nl te tikken als een te langzaam afgestelde klok. M'n hart begon tegengesteld er sneller van kloppen. Dit waren waarlijk onheilspellende geluiden voor een comp. Nog niet geheel verontrust ging ik door met m'n aktiviteiten & wilde een vorige pagina te voorschijn roepen.

Blauw.

Van dat blauw waar iedere comp-gebruiker inmiddels een hartgrondige hekel aan heeft.

Snel naar bed. 1st Even verder dromen & 't zou vanzelf wel goed komen zogauw ik uitgerust was. De mooiste dromen vinden plaats in de ochtend met op de achtergrond de Tros-nieuwsshow. De grootste nachtmerries als vervolgens de comp opnieuw gestart moet worden.

Dan merk je pas hoe verslaafd je aan 't gebeuren bent. Hoe sjachrijnig je wordt als je geen gebruik kan maken van 't net. Als je je verhaal niet kwijt kan. Als je de Grote Gien SF Quiz niet meteen kan bekijken. (Snel even kijken of-ie er al is, maar ik heb slechts een half uur tot m'n beschikking hier).

Zijperspace is momenteel een onrustig universum.

Wat doe je als je comp 't begeven heeft & je weet niets met je dag te doen?

Uithuilen bij je ouders is 1 van de opties. In ieder geval de optie waar ik voor gekozen heb, want dan kon ik in ieder geval een nieuwe opstartdiskette maken. & M'n blog een beetje bijvullen, mocht dat nodig zijn.

Want onderweg doe je toch altijd meer indrukken op dan dat je gewoon in je eigen woonplaats blijft. Vooral als je sentimenteel, sjachrijnig & melodramatisch tegelijk bent vanwege 't wegvallen van je verslaving aan 't schrijven. Alles wordt treuriger, er valt een doem over 't landschap dat door 't treinraam voorbijtrekt & beschreven of aanschouwde situaties lijken vaak relaties met je eigen verleden te hebben.

Blijken m'n ouders nog wat oud spul van me op zolder gevonden te hebben, die dat verleden nog wat versterken: 2 Kleine kadootjes van ex-vriendinnen. De 1 een poging mij te portretteren, de ander een overgeschreven gedicht van Erik Jan Harmens uit 1991. Nog even gezocht of dat gedicht te vinden was, maar kon slechts een gedicht van 10 jaar jonger vinden, met als titel een regel uit dat gedicht. Plaats ik die link wel bij de regel. Normaliter plaatjes, nu een gedicht die toendertijd mij leek te beschrijven (ik had 't zelf geschreven kunnen hebben, vond m'n toenmalige vriendin ook).

Met uitgestoken hand en ingehouden adem

Ik hou ervan aan een tafel te zitten
In een lachende drinkende zaal
Niet omdat ik me daar prettig bij voel
Maar omdat ik me daar gered door voel
Ik voel de warmte van hun lichamen
De gezelligheid in hun ogen
En ik heb de zekerheid nergens bij te horen
Maar evenmin te zijn uitgestoten

En dat is niet een perfekte zekerheid
Maar het is een zekerheid

Ik denk dat ik vanavond om acht uur
Wel weer aanspreekbaar zal zijn

Tot die tijd beweeg ik op een ritme
Dat enkel ik kan horen

Ik tik op de ruit
Zoek het duister af naar onbekenden

Zo blijft ieders leven een mysterie.

Er viel in Zijperspace een diepe stilte (maar hopelijk niet voor lang).

Speciaal voor mensen die bij zoekmachines 'Sinterklaas' als opdracht hebben ingebracht

Ten 1e: Ik ben Sinterklaas niet.
Ten 2e: Dit is de 1e illustratie mbt de Goedheiligman die op deze blog is geplaatst.
Ten 3e: 't Gaat makkelijker als gebruik gemaakt wordt van Google. Breng de zelfde 'sinterklaas' in als zoekopdracht, klik op 'images' & 1000-en illustraties staan tot uw beschikking.

Dan heeft men geen gebruiksaanwijzing van Zijperspace nodig.

zijperspace in historisch perspectief

De heer Hoogland bracht niet alleen z'n vrouw naar de kraamvrouwen met z'n hondenkar. Eens in 't jaar werden hij & z'n hond ook ingezet voor 't ophalen van Sinterklaas (dat ging er heel anders aan toe dan tegenwoordig in de Nederlanden). Dat kon altijd wel ff duren, want Sint verloor nogal 'ns z'n mijter door de gezwinde vaart die Hoogland & hond er op nahielden (deze gezwinde vaart deed de heiligman inspireren & hij schafte alras een schimmel aan. We hebben 'm nooit meer terug gezien in Zijperspace; blijkbaar waren we commercieel niet interessant genoeg meer). & Sint zonder mijter, dat is zoiets als Zwarte Piet zonder roe (of de paus zonder god).

Of Zijperspace zonder uw correspondent.

Inderdaad te hooggespannen verwachtingen van mezelf. Niet dat ik er niet aan kon beantwoorden. Ik had er slechts geen geduld voor.

Er bestaan geen wachthokjes in Zijperspace.

De volgorde moet wel kloppen.

Je moet nl niet de boterham belegd met pesto-tappenade & smeuïge geitenkaas tot je nemen, alvorens die met dikke met de hand gesneden beenham te verorberen.

Gelukkig heb ik er van beide 2 gemaakt, zodat ik na een pauze van enkele uren 't kan herproberen.

Zijperspace is voor herhaling vatbaar.

Nog zo'n rare gewoonte van enkele alcoholisten/z-verkopers/daklozen/gebruikers (hoe moet je die mensen eigenlijk onder 1 noemer vangen?). Nadat ze een biertje hebben gekocht & buiten willen nuttigen, gieten ze 1st een straaltje ter grootte van tenminste 1 slok in de goot. Heb me daar vaak over verbaasd: is 't voor hun al geen vetpot, gooien ze een behoorlijke teug gewoon weg. Als ze die teug in plaats daarvan elke keer in de keel zouden laten lopen, zou dat aan 't eind van de dag de kosten van zeker 1 bier xtra betekenen.

Totdat Joe, de italiaanse canadees, terloops zei dat-ie nog geen slokje van z'n bier mocht nemen, omdat-ie 1st z'n moeder moest eren. Hij liep naar buiten & aldaar werd me 't gebruik duidelijk. De 1ste slok diende geofferd te worden aan de moeder. Vast iets italiaans, dacht ik, & al die andere daklozen nemen zo'n gewoonte zeer gemakkelijk als bijgeloof over. Want ze kunnen nog zo diep in de goot zitten, je hoort ze nooit een kwaad woord over hun moeder zeggen.
Maar er zal altijd gedronken moeten worden, ook al denken ze aan hun moeder. Met zo'n offer komen ze met de moeder in 't reine, lijkt 't.

Zodirekt denken we ook even aan moeders in Zijperspace, maar zullen er niet bij morsen.

Ik kan er boekdelen over vullen. Hun gedrag, gewoontes, anti- & sympathieën, afwijkingen, neuroses, gemoedsstemmingen & de verslaving zelf. Waarom de alcoholist anders reageert dan de pillengebruiker. Waarom ik de junk & de zwerver vooral voorbij zie schuiven, terwijl de dealer & de Z-verkoper juist graag binnenkomen. Maar ieder heeft z'n eigen reden voor dat gedrag.

Vandaag kwam een alcoholist vroeg bij me binnen. Reeds in redelijk beschonken toestand. Hij kon met moeite z'n fiets rechtop parkeren. De opmerkingen die hij probeerde te maken verdwenen in een gemurmel af & toe uitlopend in luid gepraat. Hij moest me 1,90 betalen. Daarvoor ging-ie in alle zakken van z'n jas, broek & blouse zoeken naar munten. Dat is 't handigst door gewoon al 't geld te voorschijn te halen. Al 't verfrommelde papieren geld hield-ie in z'n hand, de rinkelende muntjes, die hij herkende door een beetje in z'n zak te schudden, legde hij op de toonbank. Na betaling verzamelde hij de resten bij elkaar & ging dat vervolgens verdelen over alle zakken. ''t Moet een beetje verdeeld,' hoorde ik 'm mompelen.

Ik snapte ook wel waarom. In deze toestand, al jaren alcoholist wist ik van eerdere ontmoetingen, moest je zorgen dat je geld niet in 1 keer weggenomen kon worden. Mocht 1 zak gerold worden bij 'm, dan had-ie altijd nog in een andere zak wat restantjes.

Je moet zo'n persoon alleen niet meemaken als-ie net door 1 van z'n 'maatjes' bestolen is. Is een kwartier bezig al z'n zakken te vinden. Vloekt & tiert als de 1e zak leeg is. Bedenkt dan opeens dat 't ook in een andere zak kan zitten. Als dat te weinig blijkt te zijn, raakt-ie in paniek: 't kan toch niet dat-ie zo weinig geld bij zich heeft? Maar weet opeens dat er nog meer zakken zijn. Smijt 't volgende resultaat op de toonbank. Beseft dat er wat ontbreekt & begint dan z'n vrienden te vervloeken. Denkt er niet meer over te gaan betalen & beseft ook niet meer dat er andere mensen naar 'm zitten te kijken of op afrekening van de goederen zitten te wachten. Volgt een relaas over dat je vooral niemand in je leven moet vertrouwen afgewisseld met woede-aanvallen op z'n 'kornuit'. Besluit dan om achterbroekzak te onderzoeken & daar komt een briefje van 100 uit. Waarna persoon in kwestie gerustgesteld is, afrekent, een snelle preek van 5 minuten ten toon spreidt over wie je wel & niet moet vertrouwen in 't leven op straat, waarna hij, na je hand geschud te hebben, de deur uitgaat in de overtuiging veel levenswijsheid achtergelaten te hebben.

We hoeven gelukkig niet altijd snel geld te verdienen in Zijperspace.

Vanmiddag kwam een man mij een vraag stellen. 't Was een onnozele vraag, dat kondigde hij zelf al aan. Ik gaf 'm een antwoord van 'tzelfde kaliber, in afwachting van hoe hij zou reageren. De reaktie op domme antwoorden op domme vragen kan vaak veel goed maken. Hij draaide z'n hoofd lichtjes & breide er een reaktie van die misschien wel sympathiek was, maar absoluut niet meer tot me doordrong. Als: 't me nu in ieder geval niet meer kan herinneren.

Want bij de draaiing van z'n hoofd kwam er een stuk wild vlees op z'n rechteroor te voorschijn. Zo'n stukje wat naar buiten steekt, als een wrat, maar dan minder rimpelig, maar wel meer uitstulpend. Een lelijk ding, wat je slechts ziet bij mensen die niet voldoende voor zichzelf opkomen, zich niet aantrekken hoe ze overkomen, of mensen die niet opletten wat ze zeggen. Tenminste: dat waren van die gedachten die mij te binnnen schoten bij 't zien van 't stukje vlees waar hij geen controle over had.

De man had afgedaan, geen serieus woord meer waard. Ik had dankzij een kleine afwijking in z'n aangezicht een onredelijk oordeel gevormd die niet meer weg te poetsen viel uit m'n perceptie van zijn totale wezen.

't Is eigenlijk een strijd tussen 't verstand die zegt iedereen te moeten nemen zoals hij of zij is & bepaalde instincten die je doen streven contact te hebben met mensen die er zo aantrekkelijk mogelijjk uitzien. (U weet wel:in de natuur betekent 't zoeken naar een ideale partner dat de kans vergroot wordt dat de soort blijft voortbestaan. Zonder dat instinct overleeft een soort niet).

Tolerantie is een beredeneerd gegeven in Zijperspace.

over mensen die de ijzers keren

Eergisteren overleed een tasjesdief doordat-ie uit de reeds rijdende trein probeerde te vluchten. Op 't roemruchte zakkenrollersgevoelige stuk tussen Amsterdam & Schiphol. Hij probeerde via 't raampje op de 1e klas de trein uit te klimmen, verloor z'n evenwicht & smakte tegen een paal. Dood.

Ik dacht: 'Zo, je verdiende loon.' & Liet m'n fantasie de vrije loop over hoe ik zou reageren als ik een zakkenroller zou treffen. Stoer & heftig & agressief. Hoewel ik weet dat ik dat niet ben.
Enkele stukjes uit m'n psychologie-boeken kwamen in herinnering: zogauw 1 persoon in zo'n situatie reageert volgen daarop anderen om bij te staan. 1st Is men bang om op te vallen in de massa, maar zogauw iemand 't voortouw neemt, dan volgt de rest. Dus m'n fantasieën gingen die richting uit. Hoe ik de massa wakker schudde & we met z'n allen de dief aan gingen pakken.

Stel je nou voor dat je dan de oorzaak wordt voor zo'n jongen z'n dood, bedacht ik me gister zittend in de trein op datzelfde traject. Dat je 'm achtervolgt & bedreigingen uit & een massa mensen mee hebt. Wat lynch-matig zou kunnen eindigen. Dan denk je achteraf wel heel anders over iemands dood. Want je bent deels verantwoordelijk, je kent de persoon z'n gezicht, z'n angst, z'n vlucht in de dood.

& Hoe had ik 't in m'n hoofd kunnen halen tevreden te zijn met iemands dood? Dat zou betekenen dat ik ook voor de doodstraf ben. Dat ik niet in staat ben de situatie op een andere manier te beschouwen. Mezelf blijkbaar niet kan voorstellen waarom iemand tasjes gaat jatten, mensen bedreigd, mishandelt, belazert.
& Als ik me dat niet kan voorstellen, zit ik op 'tzelfde nivo als de tasjesdief zelf, die weigert medelijden te hebben met z'n slachtoffer. & Mis ik dus net zoveel medemenselijkheid.

We vertrouwen op voorstellingsvermogen van Zijperspace.

Om terug te komen op wat voor dag 't voor me is vandaag.

Als ik een flesje bier open, gooi ik 't dopje altijd richting 't uitlekbakje in 't hoekje boven op de aanrecht. 3 Van de 4 keer mis ik, of stuitert 't dopje er weer uit (men zou de vreemde wegen die 'n bierdopje aldus bewandelt 'ns in slowmotion moeten volgen). Ik probeer dat altijd nonchalant te doen, met m'n rechteronderarm een zwieper dezelfde kant op, ong een hoek makend van 75°; naar boven, waardoor dopje , indien perfekt, via de muurkanten erin tuimelt. Denk dus niet dat ik dat bestudeerd heb; dit is gewoon de lekkere manier van een dopje werpen richting uitlekbakje.

Vanavond zijn alle dopjes er in 1 keer ingegaan.

Wat dat zegt over Zijperspace weten we eigenlijk niet.

Op deze lengte bevindt 't zich in de cruciale fase. Factor jeuk gaat zich meer laten gelden dan factor geduld. & Aangezien 't bij mij minder snel groeit dan bij andere mannen, duurt deze fase derhalve iets langer.

Ik heb altijd voorkeur voor de vakanties. Dan ben je vrij, hoef je je minder van andere mensen aan te trekken & andersom & een scheerapparaat heb je toch niet altijd voor handen; da's weer extra gewicht. & 't Valt de mensen pas op dat je je baard hebt laten staan als je terug bent & hij er ook daadwerkelijk is. Ik zei al: bij mij groeit 't minder snel. Ik heb na 5 dagen de behoefte me weer te scheren, terwijl de meeste mannen dat toch zeker om de dag doen. Voordat men bij mij dus kan spreken van een baard duurt meestal wel enkele weken. Ziet er vrij lang knullig ongeschoren uit. Vooral ook omdat er zich geen volledige gevulde baard gaat vormen; er bevinden zich enkele plekken op m'n wang waar de groei niet wil verschijnen.

Wat 't echter wel fascinerend maakt, vaak ook de reden waarom ik me er toch weer aan waag, is de kleur van m'n baard. M'n hoofdhaar is donkerblond, met een rode gloed zegt men wel 'ns als men m'n baard er bij ziet, & is nu redelijk aan 't grijzen. M'n wenkbrauwen zijn lichtblond & vervolgens is m'n baard rood. 4 Natuurlijke kleuren voor de prijs van 1. Ik kon er altijd wel voldaan naar kijken in de spiegel bij 't dagelijkse onderhoud in de periodes dat zo'n sik m'n kin sierde.

Maar die jeuk! Op dit moment zijn m'n vingers te druk bezig met 't beroeren van 't toetsenbord, anders zouden ze hevig wrijvend over de onderkant van m'n gezicht zich bewegen. & Die periode duurt ong 5 dagen. Doe ik te lang over dit stukje, dan heb ik geen tijd meer om me te scheren voor vertrek naar werk & heeft baard weer 1 dag gewonnen.

Ik zet er dus maar een punt achter, want de irritatie is te groot. Ik moet 1st een goede reden hebben om 'm te laten staan.

We stoppen de groei in Zijperspace.

M'n ontbijt & lunch voor de komende dagen ingeslagen bij m'n fav-delicatessenzaak Berkhof. Er stonden 2 grote potten mosterd uit Dijon. Ik moest toch 'ns informeren wat dat kostte. De kleinste van de 2 was slechts 5,95, dus werd 't de grootste voor 't prikkie van 8,95. Voor een heel jaar genoeg.

Dat bracht 't gesprek op de oud-hollandse pot, want daar gebruik je tenslotte de meeste mosterd voor. Interessant onderwerp in een zaak die tot aan de nok volgeladen staat met kazen, worsten, paté's, tapenades, olijven, sambals & tig andere artikelen uit zuidelijkere delen van Europa. Ik begon over boerenkool met worst, hij vervolgde met zuurkool met klapstuk. & Onderweg naar huis werd hierdoor de trek in erwtensoep waar je je lepel rechtop in kan zetten als avondmaaltijd steeds sterker. Maar dat kost wel enige voorbereiding & dat zou geen bezoekje buiten de stad inhouden.

De telefoon rinkelde bij binnenkomst. Broer aan de lijn om een nader tijdstip af te spreken voor vanmiddag. Ja, maar ik was nu van plan de stad uit te gaan, laat ik 'm verontwaardigd weten. Ik ben echter al bereid daarvan af te zien. 't Komt broer eigenlijk ook wel goed uit, want dan hoeft-ie zich niet zo te haasten.

Nu is 't zaak voor mij om te haasten. Erwtensoep gaat wel zeer veel arbeid kosten. & Lekker relaxen in de trein met discman op, met vooruitzicht schilderijen, biedt prettig alternatief.

We hebben een grootmoeder nodig voor de bereiding van de pot in Zijperspace.

Gewoon, omdat Stella bevallen is van 2 dochters.

Kiki & Lola zijn aldus vereeuwigd in Zijperspace.

hoe mensen me toch elke keer weer weten te vinden (dl 4)

't Begint ietwat vreemd te worden: maar liefst 36 bezoekers van de laatste 100 zijn hier terecht gekomen dankzij de zoekmachines. Maar liefst 27 daarvan (dus meer dan een kwárt van 't totale aantal!) hebben Ilse als oorsprong. Wat willen die mensen van mij weten? & Waarom hebben de andere bloggers daar niet zoveel mee te maken? Gebruik ik dan zoveel verschillende woorden? Of zijn de verwijzende zinnen dermate aandachttrekkend of algemeen, dat men denkt gewenste info wellicht in Zijperspace te vinden?

Voorbeelden misschien?
Men zoekt op koelkast schoonmaken & vindt vervolgens de beschrijving bij Zijperspace: ''t Oudje wat voor mij hier heeft gewoond vond 't schoonmaken blijkbaar een te grote invest... '
Of zoekt Kronan, waarbij ik mededeel: 'De totale kosten zouden bij een normale fietsenmaker ong de helft van de aanschafwaarde va...'
Nog 1 dan. Onderwerp: geiser. Wordt aldus geïllustreerd: 'Met als resultaat, heb ik net ontdekt, dat ik andere heet- & koudwaterknopjes aan de geise...'

De resultaat-zinnetjes zijn van zeer algemene aard: 't zou over van alles kunnen gaan; niets wordt uitgesloten. Misschien is 't wel een vergelijkend onderzoek van geisers. Misschien wordt beschreven hoe de koelkast werd schoongemaakt. Misschien worden de prijzen van fietsreparaties besproken, specifiek die van een Kronan-fiets. 't Dwingt de vinder te klikken om verdere info alhier te vinden.

Of zouden ze misschien nog niet alle sites die door de div startpagina's gelinkt zijn, verwerkt hebben in de vernieuwde Ilse-zoekmachine?

Men kan nergens anders info vinden als in Zijperspace, Webscouting Paradise.

Welk een succesvolle besteding van m'n vrije dag. Ook m'n geld is zinnig terechtgekomen bij familie NS.

Eigenlijk had ik 't ook van te voren moeten weten: 2 maal de afspraak gemaakt dat men me ruim van te voren zou bellen over hoe laat & waar ik aanwezig moest zijn op deze woensdag. & Geen van beiden laat iets van zich horen. De dag stond voor mij onder een ongelukkig gesternte, zegt men dan toch?

Ik zou lekker genieten van muziek in de trein ipv erwtensoep maken. Beter was 't geweest m'n koptelefoon daarvoor mee te nemen, want vanmiddag betekende 't gebrek daar aan onnodig sjouwen van discman & stapeltje cd's. In Rotterdam zou 't gemis eraan gecompenseerd worden door een bezoek aan Boijmans-van Beuningen. De posters onderweg vertelden me al dat de tentoonstelling Jheronimus Bosch enkele dagen ervoor was afgelopen. 't Ging mij vooral om de rest van de oude kunst. Ook dat bleek niet toegankelijk, want 't gebouw werd gerenoveerd. De dame bij de informatie gevraagd hoe ik dan op de Oostzeedijk terecht moest komen, waar 't biercafé Locus Publicus gevestigd is . Dat zou een ½ uur lopen zijn. ¼ Over 3 kwam ik op de bestemming aan, maar ook dit café was gesloten, waarschijnlijk niet om verbouwing, maar vanwege de vreemde R'damse openingstijden. Blijkbaar is 't in Rotterdam pas na 5-en toegestaan te drinken.

Hierna ik trof 't beter. Bierwinkel 'de Man van Drank' was om de hoek. Kon ik m'n gezicht daar ff laten zien. Daar gevraagd of er nog een ander biercafé in de richting van 't station was. Haarfijn werd mij de weg uitgelegd, met plattegrond & al (laatste straat voor 't water moest ik rechtsaf slaan, dan bevond-ie zich tegenover Pathé). 't Bewuste café bleek niet eens gesloten: 't bleek gewoon niet te bestaan.

Ik moest zo snel mogelijk deze stad verlaten. De sfeer van de hoge gebouwen & flats waar 1000-en mensen op elkaar gepropt werkten & woonden beviel me nu helemaal niet meer. Al m'n reserves waren vervlogen. 1½ Uur in zo'n stad is te lang (tenzij je voor 't filmfestival komt & alleen maar in de bioscoopzaal zit).

& Deze dag beschouwen we pas nu als begonnen in Zijperspace (weliswaar zonder erwtensoep).

Bij deze mag ik u op de hoogte brengen van 't feit dat Snorland onderdeel is geworden van Zijperspace. Wie wie nou geannexeerd heeft weten we eigenlijk niet, maar beide partijen zijn vooralsnog zeer tevreden over de resultaten. Ik wil dan ook eenieder verzoeken Snorland te bezoeken door 'Poneer hier uw visie' te klikken & aldaar een klein berichtje achter te laten, wat u afgelopen week tuurlijk al meerdere malen had willen doen.

Ook gij, Ohjajoh! (Ik heb je heus wel bij 't buurmeisje zien spelen).

Door nieuwe innovaties is men beter in staat te communiceren met Zijperspace.

de stand van zaken

-De 2500e bezoeker was ikzelf.
-Na kort vergelijkend onderzoek bij medebloggers blijk ik xtreem veel zoekers via Ilse te mogen verwelkomen (19 in nog geen 2 dagen tijd: ik word beroemd bij Webscouting Nederland).
-Geen telefoontje gekregen van broer noch vriend van vriendin.
-Jeewee van Beterbeter beantwoordt geen meeltje met verzoek ook opgenomen te worden in z'n (B)loglijst omdat-ie 't te druk heeft met de lijst 'tzelfde te laten. (U moet 't me maar niet kwalijk nemen: ik was verslaafd aan de sidebar van Tom).
-Ohjajoh lijkt niet meer te bestaan. Waarschijnlijk omdat m'n mogelijkheid te reageren niet bestaat. Ook webmaster van Reblogger reageert niet na 2 meeltjes.
-Ondanks bovenstaande teleurstellende resultaten van verzoeken te reageren krijg ik leuke lieve reacties die zorgen dat ik m'n hoofd boven water houd. Om sentimentele reacties hierop te voorkomen vermeld ik hier geen details. :-)
-Dit was de 1e keer dat ik een smiley op m'n blog gebruikte.

Een gulden lach weerscheen door de nacht in Zijperspace.

Als ik voor 12-en geen telefoontje krijg, ga ik er geen rekening mee houden. Ik heb tegen beide heren gezegd dat ik 't bijtijds wilde weten, omdat ik nog een andere afspraak voor dezelfde dag verwachte. Morgen is die bewuste dag, m'n 1e vrije dag na 6 dagen, & ze hebben geen van beiden laten horen hoe laat ze de afspraak met me wilden hebben.

Vorige week had ik een vriendin aangeboden om te helpen bij 't opknappen van haar nieuwe huis. Ze zou haar vriend die dinsdagavond nog mij laten bellen om een tijdstip af te spreken. Dat werd woensdagochtend 11 uur. De mededeling was dat hij me pas rond 1 uur kon inlichten wanneer hij er klaar voor was. Om ½ 3 kreeg ik dat telefoontje & we waren beiden van oordeel dat 't weinig zin nog had. M'n vrije dag was echter inmiddels verloren: 't was te laat om de stad nog uit te gaan of op een rustig tijdstip een filmp te pakken. Vandaar dat-ie mij dus bijtijds moest inlichten ditmaal, bovenal omdat ik m'n broer op een nader te bepalen tijdstip zou zien dezelfde middag.

M'n broer had ik ook verteld, sterker: hij had 't zelf aangekondigd, zo vroeg mogelijk te laten weten wanneer 't hem 't beste uitkwam. Hij zou afgelopen weekend z'n plannen doorbellen.

't Is nu bijna 10 uur & van beiden niets gehoord.
(Ik ga niet zo met andere mensen om & verwacht dat gedrag ook niet naar mij toe).
Ik denk dat ik de stad uitga. Heeft er nog iemand zin in 't bezoeken van een museum op woensdagmiddag?

Men spreekt graag tegen 't luchtledige in Zijperspace.

Ik herkende haar al door de deur van de koelkast die ik aan 't bijvullen was. Ik had 'r al eerder met een fust aan zien komen. M'n 1e opmerking was dus onmiddelijk: we nemen geen fusten retour als je geen bonnetje van de aankoop hebt. Niet-begrijpend keek ze me aan. 'Heb je een bonnetje bij je?' vroeg ik 'r voor alle duidelijkheid. Dat had ze niet, maar ze had 'm van de week 'samen' gekocht (wat is samen, met wie is samen?). Even later had ze 'm voor een studentenvereniging gekocht. & Ze had van de week nog gebeld of ze 't fust bij ons kon inleveren. Bovendien wist ze dat 't statiegeld 66,- bedroeg: dat staat op 't fust ( 66,11 vulde ik 'r aan).

Heer/mevrouw luisteraar had waarschijnlijk allang de fust aangenomen & de lieve dame haar statiegeld gegeven. Maar alle bovenstaande mededelingen waren een extra bevestiging voor mij dat ze 't fust ergens ontvreemd had. Om onszelf & collega's te beschermen nemen we daarom fusten niet meer aan zonder dat er een verkoopbon overlegd kan worden. Dat doen de collega's in de buurt overigens ook. Waardoor je bepaalde sujets urenlang met zware lege fusten de buurt door kan zien banjeren, radeloos op zoek naar 't geld voor de volgende kick. Ik zou ze tuurlijk geld kunnen geven voor 't lege fust, zodat ze wat meer rust hebben ('t leven van een junk is al zwaar genoeg), maar dat moedigt ze alleen maar aan de volgende keer nog een fust te jatten. & Dat fust kan bij mij vandaan komen. Dan kunnen ze beter een dag hopeloos rondstruinen & zodoende deze manier van geld verdienen levenslang afzweren.

'Maar dat vin ik nie leuk,' zei ze. Dat wist ik, vertelde ik haar, ik vond 't zelf ook niet leuk. Ik zou 't graag doen, maar ik zou er alleen maar problemen mee krijgen. 'Da's ech nie leuk.' 't Speet me, maar ik kon er niks aan veranderen. 'Da's toch nie leuk?' Ik was 't nog steeds met 'r eens, maar moest toch 'ns verder met m'n werk. Ze moest 1st maar 'ns dat bonnetje vinden of haar vrienden vragen waar 't was, want 't was bij aankoop duidelijk meegedeeld.

Na 10 minuten is ze uiteindelijk op haar fiets gestapt: 'Ik vin 't ech nie leuk.' Ze was weg, maar moest toch nog even terug komen: 'Ik weet hoe je eruit ziet, dit ga je ech nie leuk vinden,' ik hoorde haar niet, 'Want dit ga je voelen.'

Dat zei ze de vorige keer ook al, nadat ik 'r gezegd had dat ik dat soort fustjes nogeneens kon aannemen omdat ik die nog nooit verkocht had.

Overigens mag men in Zijperspace gebruiken wat men wil.

Elke nacht word ik wel gedwongen 't bed tijdelijk te verlaten om de wc te visiteren. Ik vind 't verschrikkelijk: je wordt uit die heerlijke comfortabele toestand gehaald, moet de kou induiken met niet meer dan een onderbroek aan, om vervolgens terug in je bed te moeten ontdekken dat je de slaap niet meer kan vatten.
Dat laatste blijkt uiteindelijk meestal wel mee te vallen: ik voel me weliswaar klaarwakker bij 't opnieuw in bed duiken, maar vaak duurt 't volledige bewustzijn niet meer dan 5 minuten.

Behalve vanochtend om 6 uur, met nog 2½ uur slaap te goed. Tot vlak voor 8-en heb ik wakker gelegen. Ik heb zelfs de overgang van 't klokje naast m'n bed kunnen registreren naar 7:58, 7:59 & 8:00 uur (ik ben nog steeds te lui om 'm op wintertijd te zetten). Toen was ik dus al een uur wakend, maar blijkbaar zo wakker dat ik er zelfs m'n ogen bij openhield.

De tijd zou nuttig besteed zijn als ik m'n gedachten op dat moment hier op 't beeldscherm had kunnen overbrengen. Onderwerp na onderwerp doemde op in m'n hoofd, die werden omgezet in stukjes, verdeeld in volzin na volzin. Een begenadigd schrijver met inspiratie voor vele boekdelen (blogdelen?; nee, klinkt flauw) lag daar in mijn bed, balend dat-ie niet kon slapen. Bij 't opstaan zou er van die verloren tijd geprofiteerd kunnen worden doordat de blog eindelijk met bloemrijke epistels gevuld zou worden, was de compenserende gedachte ten aanzien van 't wakende leed.

Zoals vermeld viel ik omstreeks 8 uur weer in slaap & werd 20 minuten later wakker dan gepland. & Die 3 kwartier slaap was genoeg om 't werkgeheugen van m'n hersens bijna volledig te wissen. Slechts een enkel sprankje van een idee was overgebleven van de wervelwinden gedachten die me veel te lang uit slaap hadden gehouden.

Binnenkort worden de hersens rechtstreeks verbonden met Zijperspace, zodat u niks meer zult missen.

hoe mensen me toch elke keer weer weten te vinden (dl 3)

lse heeft me ontdekt. Eindelijk is ook zij gecharmeerd van mij.

Als je net begint met je blog wil je zo snel mogelijk dat de mensen ontdekken dat je schrijft, dat je een blog hebt. Dus heb ik me zo snel mogelijk bij veel mogelijk zoekmachines aangemeld. Mevr Ilse was op dat moment druk bezig met een soortemet reorganisatie & kon zodoende de aanmelding van m'n website niet opnemen. Een maandje later was ze er eindelijk klaar mee, maar toen had ik geen zin meer om er moeite voor te doen. Kon me niet voorstellen dat de dame 't beter zou doen dan de zeergewaardeerde heer Google. Tuurlijk wel een paar keer de unieke naam 'zijperspace' (uniek, omdat 't woord alleen maar dankzij mijn gebruik bestaat; nergens anders is 't eerder als woord herkend) ingebracht, met nul op rekest.

Vandaag geeft m'n teller opeens aan dat de blog maar liefst 7 keer gehit is dankzij zoekwoorden die mijn blog blijkt te herbergen. Zoals daar zijn 'zwarte lijst', 'sinterklaas + afbeelding', 'kronan', 'bier OR foto OR s' & 'afbeelding witte huis'. Ik geloof niet dat de mensen dankzij mij veel wijzer zijn geworden.

't Was echter een genoegen ze te mogen verwelkomen in Zijperspace.

(Overigens geeft mevr aan wat momenteel de meest gebruikte zoektermen zijn. Dus mocht u gevonden willen worden, u kan hoog scoren momenteel met: songteksten, Sinterklaas, gedichten, cd-hoesjes, auto, Mp3)

Afgelopen nacht de videorecorder aangezet om de docu over Sven Nykvist te tapen. 't Beeld & geluid liet ik ondertussen op de achtergrond evengoed m'n kamer binnen stromen. Ik zat nog steeds achter de comp; leek me beter later pas te kijken naar 't programma. Dat betekende wel dat de zweedse taal in m'n hoofd doordrong zonder dat ik alles verstond van wat er gezegd werd. Een paar keer ben ik opgestaan om kijkend naar de beelden toch 't geheel te kunnen vatten. Bijv bij de momenten dat Bergman in beeld was, of toen er beelden van z'n films kwamen, waarbij 't geluid me bekend voorkwam, of 't moment dat ik geroerd werd door de zweedse taal.

Tijdens 't eten vanavond besloot ik, na afloop van 't journaal, 't programma te bekijken. & Tot m'n verbazing merkte ik dat ik geëmotioneerd er van raakte, de tranen lagen klaar achter m'n oogkassen. Dat hoor je niet te hebben bij een docu over een cameraman, bedacht ik. & Kon me ondanks die ontnuchterende gedachte er niet toe zetten verder te kijken.

Ik weet dat 't deels aan de zweedse taal ligt: ook gisteravond werd ik uit een soort heimwee getrokken tot 'tgeen gezegd werd: 't perfecte stockholmsvenska dat zangerig zakelijk beelden van Nykvist omschreef. Beelden die, 2e reden, behoorden bij de voor mij meest indrukwekkende films, die de genoegdoening toendertijd bleken te zijn voor mijn studie zweeds. & 3e Reden misschien ook wel: de man die 't zo onnavolgbaar, tot dat moment, allemaal in beeld had gebracht, had nu een aanval van afasie achter de rug, was ouder geworden, was begonnen te versterven.
Nee, nog steeds onnavolgbaar: niemand heeft ooit zo mooi op ademtempo de diepste zieleroerselen in een acteur weten te leggen, slechts geholpen door licht.

Ik laat de docu nog ff rusten.

We stellen de versterving stiekem uit in Zijperspace.

Mijn collega's zijn niet altijd even verrukt van de muziek die ik meeneem voor tijdens 't schoonmaken. Ik houd 't er dan altijd maar op dat de boer niet lust wat-ie niet kent. Door m'n nimmeraflatende zucht naar nieuw, oftewel 't euvel hebbende dat de verveling ietwat snel toeslaat bij mij, neem ik vaak muziek mee die zij anders nooit te horen zouden krijgen. Dat kan dus van alles zijn: de laatste tijd was ik nogal gecharmeerd van soul & funk uit de jaren '60 & '70, maar ook Nick Lowe, Mercury Rev, the Stripes & New Order hebben de afgelopen weken de revu gepasseerd (van Frank Sinatra mag ik alleen op nieuwjaarsdag 1 nummer draaien). Meestal zijn m'n collega's niet zo enthousiast als ik, of durven 't gewoon afschuwelijk te noemen. Da's misschien maar goed ook, dan besteden ze niet zoveel geld als ik aan nieuwe cd's.

In die bovengenoemde drang moest 't er toch 'ns van komen dat m'n aandacht wat meer getrokken zou worden door klassiek. Om dan een winkel in te lopen & tegen de 1e de beste verkoper te zeggen: doet u mij maar de beste klassieke cd, is mijn eer te na. Hoewel een behoorlijke leek, wil ik dat niet laten blijken tegenover de cd-boer. Groot voordeel was dat afgelopen zaterdag m'n oog viel op een recensie van de hand van Paul Witteman in de Volkskrant: 'Miserere' van Allegri. Die moest ik hebben, dacht ik bij lezing.

Ik begon gister op m'n werk in m'n 1tje, dus kon in alle rust genieten van m'n nieuwe aanschaf. 't Deed me terugdenken aan 't bezoek aan een klooster in Zwitserland, waar de monniken, in een ruimte die we niet mochten betreden, de muren van 't gehele gebouw deden weergalmen (hoewel die monniken niet beschikten over de hoge registers).

Tegen 't eind van de werkdag wilde ik toch een stukje laten horen aan m'n collega's; kijken hoe ze zouden reageren & na enkele minuten gedwee uitzetten. Ze lieten 't echter aanstaan.

't Was de 1e goede cd die ik had laten horen, was 't commentaar na afloop.

Speciaal voor 't geluid zouden er kapellen gebouwd moeten worden in Zijperspace.

ondertussen in Zijperspace

Zoveel info heeft zich in de loop der tijd opgestapeld in de archieven van Zijperspace, dat 't tijd werd daar enigszins struktuur in aan te brengen. Tegelijk kon van de gelegenheid gebruik gemaakt worden om al die papieren (gemeentestukken, bevolkingsregister, de Zijper Courant) & uniek fotomateriaal (veel erkentelijkheid voor de diensten mbt visuele archivering richting dhr. Niestadt) aan 't publiek open te stellen. Wat heeft men uiteindelijk aan info dat verborgen blijft voor 't menselijk oog? Gecombineerd met uitstallingen over de belangrijkste bronnen van inkomsten & methodes van voedselvergaring van de gemeenschap krijgt men al snel 't woord museum op de lippen. Vandaar dat men ertoe is overgegaan bij 't gratis open stellen voor 't publiek & 't de naam Zijper Museum mee te geven.

(Kopietjes van div archiefstukken kunnen voor slechts 10 centen per item gerealiseerd worden).

Ter leringhe ende vermaeck, dienende vooral de jongere generatie van Zijperspace.

Ingmar Bergman heeft aangekondigd dat-ie zwanger is van een nieuwe film. Hij trommelde voor die mededeling een hele troep acteurs op, die vaker in zijn films hebben opgetreden. Dat zullen ze nogmaals doen, lijkt hij hiermee te zeggen. Waarschijnlijk ook om z'n besluit kracht bij te zetten. Dat men 't werkelijk serieus zou nemen. Hij is inmiddels 83 jaar. 't Is al 17 jaar geleden dat hij zei nooit meer een film te willen maken. & Op z'n oude dag komt-ie z'n eiland Fårö af om de mensen te vertellen dat er nog een verhaal in 'm zit dat verbeeld moet worden. Nadat Bille August, Liv Ullman & zelfs z'n eigen zoon zijn scenario's tot film regisseerden wil hij 't toch weer zelf proberen.

Zodirekt begint een docu op ned 3 over Sven Nykvist, voor jaren Bergman's vaste cameraman. Zonder Nykvist zou Bergman nooit de Bergman zijn waar hij nu bekend om staat, want hij had de meest poëtisch beeldende cameraman naast zich. De man die schaduw & licht tot taal verhief.
Ditmaal zal hij niet van de partij zijn, want in 1998 kreeg Nykvist een aanval van afasie, waardoor 't niet meer mogelijk is voor hem de camera te voeren. De docu over hem is gemaakt door z'n zoon.

Overigens: links Nykvist, rechts Bergman, achtergrond de kust van Fårö (waar ik al jaren naar toe wil met vakantie, maar 't is nog steeds niet toegestaan voor buitenlanders, voor zover m'n info hierover klopt).

Zouden beelden weer gedichten kunnen beschrijven in Zijperspace?

't Gaat goed met de webstrijd, ook wel kwis genoemd (daar moeten we nog ff een naam voor zien te vinden, want ik vind 'webstrijd' niet erg aansprekend, omdat 1 of andere omroep dat ook al gebruikt, & 'kwis' mag mij ook niet echt bekoren). Na stempels van Micheline, bier van mij & kunst van Corné (ondanks verwoede pogingen van mij, nog niet volledig afgerond) kondigt Gien nu de Grote SciFi Filmquiz alvast aan. Deze week nog te verschijnen!

Mag ik alvast verklappen dat ik Film & Tv-wetenschap heb gestudeerd & uit fanatisme 100en films per jaar zag, waarvan er nog steeds 600 op video in m'n kast staan. Weliswaar was de western meer mijn specialisme, maar een goede sf vond ik ook niet te versmaden. Ter geruststelling noteer ik daar dan ook nog even bij dat alcohol veel hersencellen elimineert of anders op non-actief zet, & van dat stofje bevindt zich toch wel een bepaalde hoeveelheid in bier. U weet wel, 't onderwerp waar mijn kwis aandacht aan besteedde.

Ondertussen zoeken we in Zijperspace naarstig naar 't juiste substituut voor kwis.

Dat heb je er nou van. Ga ik steeds sneller een plaatje gebruiken om 't verhaal te illustreren. M'n grote angst is nl dat 't steeds gewoner wordt de makkelijke weg te kiezen. Dat ik de 'look' van de blog belangrijker ga vinden dan de inhoud. Terwijl de voorkeur tuurlijk andersom moet liggen. Dat geldt tenminste voor m'n eigen blog. Andere bloggers mogen wat mij betreft doen waar ze zelf goed in zijn. Ikzelf hoop 't gebruiken van woorden ooit 'ns meester te worden. Of dat de woorden ooit 'ns meester van mij worden. Of dat 't worden meester wordt van mijn woorden. Of nog wat onzin. In zin, dan wel.

& Zo'n geval is 't portret van Sinatra & Basie. Frank is zowiezo altijd goed op de kiek, maar ik vind 't wel heel aandoenlijk hoe z'n armen op de schouders van Count rusten. Hij rust er in vol vertrouwen op. Waarbij de achtergrond aangepast bruin lijkt, geleidelijk overgaand rechts in 't zwarte niets. Sinatra een hoed in stijl & Basie een ondefinieerbare uitvoering van een kapiteinspet (ligt waarschijnlijk aan 't formaat van de afbeelding dat ik dit hoofddeksel niet weet te herkennen). Sinatra wederom in stijl met stropdas & witte blouse, Basie gele frommelige uitvoering van 't laatste. Sinatra is de werkgever, Basie de harde werker die de gelegenheid krijgt ff op de stoel bij te komen. Wel ondertussen snel ff poseren voor de fotograaf, ivm publiciteit.

& Als ze maar functioneel zijn.
Ik heb vandaag 2 cd's gekocht (met dank aan Stéphane) van bovenstaand duo. Gearrangeerd & olv Quincy Jones, maar 't kostte blijkbaar teveel moeite om 'm op diezelfde foto te zetten. Misschien dat Frank dan zou wegvallen. Of ze hebben 'm gewoon weggeknipt, omdat de symmetrie van de foto zo beter uitkomt.
Dat is voor de rest niet belangrijk. 't Gaat er uiteindelijk om of ik tevreden ben met die aankopen. Als de grapjassen op tv zijn opgehouden zal ik waarschijnlijk toch iets meer gaan genieten van 1 van de 2 cd's.

Hebben we niet meer 't gevoel dat we iets missen in Zijperspace.

Corné; heeft z'n Webstrijd geplaatst. Waarvan bovenstaand plaatje een onderdeel is. Schier onmogelijk voor mij, maar daar had ik om gevraagd. Ik laat me dan ook niet kennen. (Mocht men suggesties hebben, via 'gerichte post' kan men mij natuurlijk iets influisteren; dat heet geen valsspelen: dat heet webstrijden). We hebben gelukkig 2 weken de tijd om in de boeken te duiken.

Dat zullen we nodig hebben voor de verbeten strijd die geleverd zal moeten worden in Zijperspace.

5e ergernis over ding dat z'n eigen ding doet

't Is nu 11 uur. Tenminste dat zegt 't klokje van m'n comp. Ik weet wel beter, want de klok van m'n video-recorder zegt 7 over 11. & Die loopt bijna nooit fout. Heerlijk ook bij de overgang van zomer- naar wintertijd, of andersom, want deze klok verspringt automatisch een uurtje.

Maar ook dat vertikt m'n comp. Ik moest handmatig de tijd opnieuw instellen. Daarna heeft-ie wel maar liefst 2 weken correct gelopen. Wat ook weer tot verwarring bij mij leidde, want ik was inmiddels gewend dat-ie zonder menselijk ingrijpen achter liep, waardoor ik veel te laat aanstalten maakte om naar m'n werk te gaan (gelukkig kom ik op m'n werk steevast 10 min te vroeg, dus ik heb altijd wel genoeg speling).

Ik kan niet zeggen dat ik blij ben, maar hij is een paar dagen geleden opnieuw achter gaan lopen. Voortaan verlaat ik dus wel weer bijtijds 't huis, omdat de comp van mening is dat ik lang genoeg aan 'm heb gezeten.

We wachten op betere tijden in Zijperspace.

't Wordt toch tijd dat de KWIS een vervolg krijgt. Nadat Micheline haar Stempelkwis had gepubliceerd, besloot ik op mijn beurt op de 30e oktober een kwis samen te stellen over mijn specialiteit: bier. Na enige smeekbedes overigens.
Na afloop hiervan hoopte ik eigenlijk dat Els haar popkwis wel online zou plaatsen, maar er volgde geen reaktie.

& Ik vind niet dat 't teveel 't karakter van een stokje moet krijgen, daar zwerven er al genoeg van rond. Mensen dienen niet aangeschreven te worden. Enige spontaniteit moet er aan zo'n kwis wel blijven kleven. Maar om 't in zo'n vroeg stadium al dood te laten bloeden is ook weer zo iets.

Corné! Behalve 't inzenden van dermate veel goede antwoorden waardoor je tot winnaar uitgeroepen wordt, heb je vast ook nog andere specialiteiten. Laat ons daar op zwoegen & peinzen door enkele onoplosbaar geachte vragen op te stellen. Kunnen wij ook 'ns tonen vindingrijk & competitief ingesteld te zijn. Wij, dat zijn tuurlijk Micheline & ik (& daarna volgt pas de rest), die beiden geen antwoorden hebben kunnen geven tot nu toe.

Antwoorden worden (of wordt) zeer op prijs gesteld in Zijperspace, dus de vragen daaraan voorafgaand des te meer.

hoe mensen me toch elke keer weer weten te vinden (dl 2)

Zandstrand!
Ook hier zijn de zoektochten van je vriendinnetje, nav je mini-cursus, naar 't dieper-jij op 't web niet onopgemerkt voorbijgegaan. Als 81e sta ik genoteerd in de google-hitlijst van 't noemen van jouw naam & zij vond nr 81 nog steeds de moeite waard om door te klikken. Stel je voor: een vriendin die van alles over je wilt weten & na 80 sites bezocht te hebben vrolijk nr 81 ook nog een nieuwsgierig bezoek waardig acht.

Uiteindelijk begrijp ik 't ook.

Men staakt de zoekakties naar vermiste mensen in Zijperspace.

Afgelopen nacht na sluitingstijd van de café's kwam collega Jeroen nog even langs. Hij had aangekondigd dat-ie waarschijnlijk nog een poging zou wagen, dus ik was er wel op voorbereid. Hij wilde weer 'ns wat films in huis hebben om op ledige uurtjes te kunnen hangen op de bank. Of iets dergelijks. Na een ½ uurtje zoeken verliet-ie tevreden & nog steeds met aangeschoten oogjes m'n huis. Ik nodigde 'm niet uit voor nog wat drinken, want ik zou toch zo naar bed gaan. Dat duurde uiteindelijk toch nog zeker een uur.

Ik heb vreemd genoeg die behoefte niet meer om 't café te bezoeken. Ik zit tegenwoordig liever in m'n 1tje thuis. Af & toe op & neer lopend richting koelkast. Is dan toch een bepaalde rust in mij neergedaald? Tot nog maar enkele jaren geleden wilde ik zelfs nadat ik laat klaar was met m'n werk de kroeg nog induiken. Er was altijd een grote behoefte mensen om me heen te hebben, voordat ik weer eenzaam & alleen, maar aangeschoten, m'n bed indook. Díe verslaving is in ieder geval verdwenen. Welke verslavingen heb ik er voor teruggekregen, vraag ik me dan af.

In ieder geval deze.

Maar de junks worden goed begeleid in Zijperspace.

De kachelman was dus redelijk vroeg gekomen & de kachel snel gerepareerd, waardoor ik alle tijd had om de geplande dingen te volbrengen. Maar plots kon ik me alleen herinneren dat ik naar de apotheek moest & een nieuwe cd wilde kopen. Er moest toch ook nog iets anders zijn?

Gelukkig had ik m'n blog. Na opnieuw lezen wat ik gisteravond had geschreven kwam ik er achter dat ik m'n fiets nog steeds een keer bij m'n fietsendokter zou brengen. M'n geheugen laat me reeds op deze leeftijd in de steek.

Het moest er toch 'ns van komen. Door omstandigheden was 't steeds weer uitgesteld, zelfs zoveel, dat ik 't begon te vergeten. Met Fiets (zo wordt-ie nou eenmaal genoemd op m'n werk) even doorgepraat wat er nou ook alweer allemaal aan moest gebeuren. 't Gaat om een Kronan van iets meer dan 2 jaar oud, dus schrik niet, mede-eigenaars van gelijknamige vehikels. M'n versleten kogellager, achtertandwiel & ketting moesten vervangen; achterspatbord stevig bevestigd; slag uit voorwiel gehaald; voorwiel steviger vastgezet met extra moeren; achterwiel met open ipv dopmoer vastgezet; & alles moest goed gesmeerd & in 't vet (& dan ben ik vast nog wat vergeten).

De totale kosten zouden bij een normale fietsenmaker ong de helft van de aanschafwaarde van m'n Kronan hebben bedragen. Fiets is echter vaste klant & voor wat gratis bier rekent-ie mij & m'n collega's vaak niet meer dan de materiaalkosten bij reparaties. Dit karweitje, waar-ie 2 uur over heeft gedaan, kostte me niet meer dan 100,-. Voor dat bedrag mocht ik ook zijn 50-jaar oude fiets lenen om op m'n werk te komen & kwam-ie die van mij daar afleveren.

Voor de aardigheid had-ie ook nog een hardplastic laadbakje voorop bevestigd. & Oja, hij had toch nog een voorreflector over, die heeft-ie er ook maar aangezet.

Voortbewegen in Zijperspace is redelijk geluidloos geworden & comfortabel bovendien.

't Klopt eigenlijk niet. Ik woon hier nog geen 2 jaar. & Huur dus ook nog geen 2 jaar de kachel van Energie Service Amsterdam. Zoals al eerder vermeld heeft de kachel de laatste tijd de neiging af te slaan. Dat betekent dat 't koud kan worden als je 't niet op tijd in de gaten hebt. M'n oren zijn echter de laatste tijd gespitst op 't geluid ervan. Dat betekent wel dat ik vanavond de kachel 6 keer opnieuw heb moeten ontbranden. Vermoeiend.

& Toevallig kreeg ik dus vorige week een brief van bovengenoemde instelling in de bus. Ze wilden langskomen voor controle. & Dat doen ze, nadat ik 't met ze afgesproken heb, morgen ergens tussen ½ 9 & ½ 1.

& Dat klopt dus niet. Moet ik morgen misschien wel de hele ochtend thuis blijven. Dat betekent geen flixonase (vertel ik nog wel 'ns over) bij de apotheek kunnen halen, m'n fiets voor de zoveelste achtereenvolgende vrijdag niet bij m'n fietsenmaker achter kunnen laten & geen boodschappen kunnen doen voordat ik naar m'n werk ga. & Als ik de hele ochtend thuis moet blijven, wil ik uitslapen, maar ook dat kan niet, want ik moet maar liefst om ½ 9 paraat zijn om de deur eventueel te openen. Dat is 't tijdstip dat ik me normaliter nog een keer omdraai in m'n bed.

& Dat klopt dus niet.

We gaan de kachel maar 'ns laag zetten in Zijperspace (maar onder protest).

Was ik helemaal vergeten erbij te vertellen: kachelman is tevens geiserman. Dat betekende dat ik 1st de vraag voorgelegd kreeg of ik de kachel al had uitgezet, waarop hij zich richting keuken bewoog. Daar bleef hij een kwartiertje prutsen. Met als resultaat, heb ik net ontdekt, dat ik andere heet- & koudwaterknopjes aan de geiser bevestigd heb gekregen. Zien er nog even ouderwets uit, dus ik mag niet ontevreden zijn.

Waarop kachelman richting kachel ging. (Dit zinnetje moet je een paar keer hardop herhalen: klinkt erg mooi; metrisch & rijmend op de vierkante cm enzo). De kennis over 't afslaan van de vlam had ik 'm al aangereikt, dus hij begon meteen de kachel & eraan bevestigde kokers uit elkaar te halen. 't Was niet zo vreemd, luidde binnen enkele minuten zijn conclusie. De schoorsteenpijp was waarschijnlijk al jaren niet schoongemaakt, waardoor 't veiligheidsmechanisme de kachel automatisch uitzette. 't Oudje wat voor mij hier heeft gewoond vond 't schoonmaken blijkbaar een te grote investering. Of ik misschien een emmer had. Die emmer heeft-ie geheel gevuld met as & gruis uit de pijp. Als ik er een echte schoorsteenveger bij zou halen, zou er waarschijnlijk nog 'ns 2 keer zoveel uitkomen. Daar zou nu in ieder geval geen haast meer bij zijn, want zo goed trekken had de kachel in jaren niet meer gedaan, na zijn schoonmaakwerkzaamheden.

Mijn schaamte had ik al opzij gezet: 't was de schuld van 't zuinige omaatje van over de 90, die hier 2 jaar geleden dood was aangetroffen, waardoor ik enkele maanden later de woning kon betrekken. De laatste restanten van haar as heb ik een uur geleden in de vuilnisbak gegooid.

't Schijnt dat we nu opgeluchter adem kunnen halen in Zijperspace.

Ik moet zeggen: je zit toch heel anders op de wc als elk moment de deurbel kan rinkelen om de kachelman aan te kondigen. Onbewust liet ik de deur nog veel wijder open staan dan gewoonlijk. & Had ik voor 't betreden van de bril 1st even bij de voordeur staan luisteren of er nog iemand aan zou kunnen komen.

Met lichtelijk gerust, maar nog vol gemoed, zijn we toen aan de grote taak begonnen in Zijperspace.

Pfffffffff.

Ik vind dat ik daar af & toe mee mag beginnen. Bijv als ik een grote klus heb geklaard. De deurposten & raamkozijnen heb ik nl ietwat aangepast. Dat heeft vele pogingen met foute kleuren gekost. Of met de verkeerde verhoudingen. Nu zit 't allemaal in de juiste sponningen met de juiste kladder verf. 't Is nog een hele opgave als je geen professioneel winterschilder bent. Ik ben ook geen timmerman, maar heb me aardig wat van de timmerbeginselen eigen gemaakt vanavond.

Ik ben overigens nog niet geheel tevreden over de groenteint, maar kan niet de juiste code voor een andere, zacht-donkere variatie vinden.

Op een gegeven moment moeten we toch tevreden zijn met wat we hebben in Zijperspace.

verlanglijstje nr 20

Een snelle, beste Sint. 't Is er slechts 1 ('t 2e deel in deze serie staat reeds in de cd-kast, of zwerft er ergens omheen). Mocht 't u interesseren: door de link onder 't plaatje te bezoeken wordt u in staat gesteld 2 nrs in 't geheel te beluisteren.

Alsof een echo uit Zijperspace op aard arriveert.

Dank voor de reakties over mijn werkzaamheden aan de wanden & de deuren. Vooral omdat de kleur geel positief wordt ontvangen in 't algemeen (u moet beseffen: dat is m'n dagelijkse omgeving; ik weet dus hoe goed dit geel voor de gemoedsrust kan zijn).
De groene kleur werd minder positief beoordeeld. Ik moet ook eerlijk toegeven: 't is niet de juiste teint. Daarenboven vind ik dat groen in wat bredere vlakken & streken vertegenwoordigd mag zijn & wat minder in de letters (of minder opvallend). De komende tijd geeft dat voor mij genoeg te passen, meten, uitproberen, resultaat bekijken, aanpassen, opnieuw meten, aanschouwen, in laten werken & andere nuttige bezigheden.

Ik moet de liefhebbers van andere kleuren echter teleurstellen:

Er komen voorlopig geen andere kleuren Zijperspace binnen.

verlanglijstje nr 19

Men moet 't me maar niet kwalijk nemen: 't is allemaal ihkv m'n moeder zo min mogelijk stress geven. Ik ben al niet de makkelijkste mbt m'n verlangens kenbaar maken, elk jaar weer zeg ik dat ik eigenlijk niets te wensen heb. Aan de ene kant is dat waar: in principe kan ik kopen wat ik wil. Niet dat ik rijk ben, absoluut niet, maar als ik plots bedenk dat ik iets tot m'n eigendom wil maken, voel ik dat niet echt in m'n portemonnee de rest van de maand. Dit bedenken gebeurt me wel vaker, zodat men mij wel als een spontane koper kan omschrijven. Aan de andere kant is 't ook niet waar: er zijn genoeg dingen die ik best wil hebben, maar dat bedenk ik meestal niet op 't moment dat ik een juiste winkel voor handen heb. Of wel de juiste winkel, maar ik kan niet bedenken wat ik te wensen over had.

Vroeger waren strips een grote hobby. Al m'n geld ging daar aan op. Daar moest ik van afkicken toen ik ging samenwonen. Ik mocht niks meer aanschaffen van mezelf, behalve nieuwe afleveringen in de serie Thorgal. (Die relatie is overgegaan, maar ben niet opnieuw aan de stripverslaving begonnen)
Nu is bier m'n vak & gelukkig ook nog steeds een liefhebberij. Als er iets interessants op dat gebied in druk verschijnt, poog ik 't in m'n boekenkast te krijgen.

Stom genoeg heb ik de kombinatie van voornoemde hobby's een beetje genegeerd. Stiekem wel in de bibliotheek geleend, maar ik vind dat 't uiteindelijk een trotse plaats in m'n huis zou moeten krijgen. De Meesters van de Gerst is een meesterwerk van de hand van dezelfde scenarist als Thorgal. 't Behandelt enkele generaties van een familie in 't brouwersvak. & Ik heb geen enkel deel in de kasten. Dat hoort te veranderen, Sinterklaas.

Desnoods dragen we daar zelf zorg voor in Zijperspace, maar we zullen daar ff geduld voor betrachten.

hoe mensen me toch elke keer weer weten te vinden

Men was op zoek naar een plaatje van doperwtjes & vindt vervolgens Zijperspace. Ik moest 1st ff goed nadenken over de tekst bij de beschrijving van de vindplaats. Heb ik dat geschreven?
Langzamerhand vond ik zinnen in m'n herinnering terug die er omheen horen. & Bedacht me dan opeens dat ik diverse groentes (zie 11/10/01) had opgeschreven als reaktie op een stukje van Puck. Zij werd nl door een zoekmachine gevonden dmv een rare combinatie van groentes (dat moet men zelf maar zien te vinden in de archieven van 't Podium).

Sindsdien doet men aan sla-sex in Zijperspace, met hele grote bloemkolen (& tussendoor komt de komkommer ook wel van pas).

Ik bedacht gisteravond opeens dat de sfeertekening van Zijperspace niet helemaal overeenkwam met de werkelijke situatie. De wanden hier zijn nl geel & de daar uitspringende aspecten, zoals vensters, deuren & kasten hebben een groene teint. (Kom je in de tuin dan zijn de verhoudingen juist weer andersom, maar dan spreken we over een natuurlijk gecreëerde omgeving; Zijperspace is voortgekomen uit 't brein van een mens).
Gisteravond dus een beetje wezen puzzelen, wat geel was werd groen & andersom, maar ook 't blauw werd vervangen door een lichte versie groen. Men kijkt nu naar 't resultaat. 't Ziet er naar m'n mening wat ouderwetser uit, wat de bedoeling was. 't Maakt 't wat gemoedelijker, ontspannender, is mijn gevoel erbij.

Tuurlijk smacht ik naar reakties mbt 't verven van de wanden & de deuren, Reblogger funktioneert echter nog steeds niet. Dat zal via de 'gerichte post' moeten.

Dan zal de postbode ff beter z'n best moeten doen in Zijperspace.

verlanglijstje nr 18

Er is weer wat meer haast geboden, want ik had beloofd 't lijstje voor de 10e af te hebben. Op bovenstaande illustratie kan geklikt worden. Vervolgens op de blauwgeletterde 'Various Artists'; m'n belangstelling gaat nl uit naar verzamel-cd's. Er verschijnt een lijst met codes met daarachter titels van de albums. Van die lijst heb ik de volgende nrs (beginnende met cdkend) al ('t wordt een ietwat saaie opsomming, maar 't zal moeten gebeuren):118 ,121, 123, 143, 144, 146, 147, 158, 176, 183, 186, 189, 200. Alle anderen zijn van harte welkom, Sinterklaas.

Bovenstaande afbeelding is overigens nr 162, 1 van de mooiere cd-hoes-ontwerpen. Vroeger, in de tijd van vinyl, waren ze nog veel mooier. Stuk voor stuk. Ik heb daar nog een 10-tal voorbeelden van staan, die ik inmiddels niet meer kan afluisteren. Die schoonheid kwa ontwerp schijnt niet meer benaderd te kunnen worden op dat kleinere formaat.

Eigenlijk zouden we de grote afmetingen weer terugwillen in Zijperspace.

Sommige mensen hebben 't al gemerkt, heb ik via meel te horen gekregen. Reblogger functioneert weer 'ns niet bij mij. Mocht men dus de urgentie voelen, wat ik zeer op prijs stel, stuur dan 'gerichte post naar Zijperspace'.

Dan zullen we daarop reageren in zoverre daar behoefte aan is in Zijperspace.

verlanglijstje nr 17

Nr 17 is dus een hele serieuze. Speciaal voor m'n moeder, die de zware taak van Sinterklaas moet volvoeren. & Daar zoals eerder vermeld de tijd er voor nodig heeft. Ik moest 'm voor 10 november klaar hebben, dus ben nog een paar dagen te vroeg. Maar da's ook wel nodig, want voordat m'n moeder nou eindelijk weer 'ns op m'n blog terechtkomt? Nu zal ze wel moeten, want zodirekt gaat er een meeltje haar kant op met de mededeling dat de lijst alhier te vinden is.

Geeft me tevens de gelegenheid om 't op te fleuren met mooie cd-hoestjes. Deels om aan 't verzoek hierom te voldoen, deels omdat ik 't zelf ook wel mooi vind. Om overkill te voorkomen verspreid ik m'n (overigens binnen 't gewenste budget passende) verlangens over in ieder geval 2 postjes. 't Ziet er mooier uit als ze een beetje verspreid staan, voor als je later terug zit te bladeren.

Onderstaand plaatje is de 1e cd in de serie Flashbacks bij 't label Trikont. (Ma, als je op 't woord Flashbacks klikt, kom je op de website met meer info over de serie). Dl 3 & 5 zijn reeds in m'n bezit. Ze zijn in ieder geval te koop bij m'n fav-cd-boer Get Records, maar op deze manier zullen ze ook wel bij andere platenzaken buiten 't adamse te bestellen zijn, want op die site zullen genoeg gegevens te vinden zijn.

Hoeven we daar Zijperspace niet voor te verlaten.

Ik vond de sidebar die Tom gecreëerd had heerlijk. Kreeg ik op een overzichtelijke manier te zien wie kortelings z'n blog vernieuwd had. Ik vernieuwde een 'm paar keer per dag, zodat ik in ieder geval op 't laatste nieuws kon jumpen. Hield me bezig, op de hoogte & onderhouden.

Maar Weblogs.Com moest vanwege een te groot wereldwijd aanbod van blogs z'n werkwijze veranderen. Waardoor de Nederlandse Weblogs Sidebar van Tom een beetje onbruikbaar werd.

Beetjebeetje heeft z'n eigen bloglijst samengesteld, waar per elk uur getoond wordt welke blog geupdate is. Ik zou vooral niet mogen zeuren, zegt-ie, want 't is een beta-versie, dus daarom sta ik er nog niet tussen. Ik zal inderdaad niet zeuren, maar ik zal 'm voorlopig ook niet gebruiken, want te onvolledig. (Ik juich 't initiatief echter wel toe!).

Dan raad ik 't m'n mede-bloggers beter aan om voorlopig naar bovengenoemde Weblog.com af te reizen. Daar wordt 't momenteel per minuut bijgehouden waar veranderingen hebben plaatsgevonden in Weblogland. Kan men tenminste zien dat ik zonet weer iets toegevoegd heb aan m'n blog. Hoewel, dat ben je nu al aan 't lezen.
't Enige nadeel is dat de meeste bloggers zelf moeten aangeven dat de blog aangepast is. Waarvoor de volgende methode bestaat: als je al niet ingeschreven bent, moet je dat 1st doen & vervolgens kan je via hun Ping-formulier aangeven dat er aan je blog vernieuwde info is toegevoegd.

Dit om Zijperspace zo goed mogelijk op de hoogte te houden van wat er zoal in 't aardse omgaat.

De lang verwachte uitslag van de bierkwis

't Is een week later & zoals beloofd zou ik dan de uitslag bekend maken. Voor 't gemak nog maar 'ns de vragen:

1.Ik heb 3 biertjes gedronken in Scheveningen afgelopen dag. Als connaisseur dien ik dan iets speciaals te drinken. Dus noem 2 van de bieren die ik achterover heb geslagen aldaar. (Ik heb daar later aan toegevoegd dat 't bieren waren die ik alleen daar van de tap zou kunnen drinken).

2.Kort geleden heb ik blind bockbieren moeten proeven voor de verkiezing van 't Beste Bockbier van 't Jaar 2001. De winnaar heb ik al eerder vermeld op deze blog: Ezelenbock. Wie werd nr. 2, dan wel nr. 3? (1 van de 2 vind ik voldoende, maar indien nodig zullen de hoeveelheid juiste vermeldingen bijdragen tot de beslissing wie de winnaar is).

Deze vragen bleken ietwat te moeilijk, want na een week wachten bleken slechts 2 juiste antwoorden gegeven te zijn. Ik heb nog wel de hint gegeven dat je dmv 1 goed telefoontje je alle antwoorden te weten zou kunnen komen, JoG reageerde hierop met de juiste suggestie, maar blijkbaar was z'n telefoon vanwege een te hoge rekening tijdelijk afgesloten. (Overigens kon je ook mijn werkplek bellen, maar heb geen zin om die zomaar bekend te maken).

Tijd om de antwoorden bekend te maken:

1.Frisse Wind, Mallemok Amber & Tripel van 't Brouwcafé (op volgorde van achteroverslaan).

2.Op volgorde in uitslag van de competitie (met de score in de finale proefsessie): Ezelenbock (7,42), Alfa bock (6,99), Grunn bock (6,82). De 1e bock deed niet mee als antwoord in de kwis.

Corné was de enige die juiste antwoorden wist te geven. & Heeft zodoende z'n 2e kwis in zeer korte tijd weten te winnen. Hij verdient hiervoor een zeer smakelijk biertje in de vorm van een 3-kwart-liter-fles (ik moet nog ff verzinnen welk, maar moet m'n reputatie hoog houden, dus 't zal zeker speciale kwaliteit zijn), die overhandigt zal worden bij onze 1e irl-ontmoeting. Hierover mag hij me via meel contacteren. Bij deze overigens gefeliciteerd, Corné.

Els bleek voor vanavond een popkwis samengesteld te hebben, maar niet voor haar blog. 't Verzoek volgde al snel of ze die dan niet morgen aldaar kon plaatsen. Dat lijkt me een waardige opvolger voor mijn bierkwis. Zo niet: wie dient zich dan aan voor 't samenstellen van een volgende kwis?

Er dienen nl nog vele vragen beantwoord te worden in Zijperspace.

Ohjajoh is gister niet terug gekomen. Afgelopen weekend heb ik 'm uit logeren gedaan bij Luuk. Het was 'm geweldig bevallen. Dat maakte ik niet alleen op uit 't verslag van Luuk, maar ook joh gaf de indruk totaal tot rust te zijn gekomen. Gedwee liet hij zich meenemen, ik heb 'm nog een lolly in de mond gestoken, & 'm daarna in bed gestopt. Na zo'n weekend van vele nieuwe indrukken, kan zo'n jochie behoorlijk vermoeid van geest zijn, dus een uurtje vroeger naar bed kan dan geen kwaad.
Aan z'n bed heb ik 'm een verhaaltje voorgelezen. Al snel sloten z'n ogen zich, wat me niet onmiddelijk opviel. Toen-ie er echter lichtjes bij begon te snurken, trok 't m'n aandacht. Hem snel wakker geschud, want ik had 't verhaal nog niet uit. Voor de rest is 't een brave beste jongen geweest.

Meestal komt-ie 's middags om een uurtje of 3-4 langs. Maakt al snel 1 van z'n snedige puntige opmerkingen om z'n aanwezigheid aan te kondigen. & Rommelt een beetje bij de buren. Gister is-ie niet op komen dagen. 't Was me 1st niet zo opgevallen, omdat ik 't nogal druk had met m'n eigen opmerkingen die toch wat meer woorden vergen & zodoende extra concentratie bovendien.

Ik maak me een beetje ongerust. Ik heb nog een beetje bij de andere bloggers gekeken, maar ook daar niets van joh te bekennen. Kan iemand mij iets meer vertellen? Als iemand 'm tegenkomt, zeg 'm dan dat hij 't verhaal van 't 2e deel van Nijntje zelf mag verzinnen bij de plaatjes. Dat ik m'n mond zal houden ook al valt-ie in slaap voor 't eind. Dat ik 'm best wel een beetje mis.

't Is nl lang niet leuk altijd zo in je 1tje in Zijperspace.

Een stokje werd Zijperspace in gesmeten & m'n leven zou nooit 't zelfde zijn, zeker niet meer vanavond.

Bezint eer ge begint, dient 't devies te zijn mocht 't stokje bij u arriveren. Want alleen al aan de voorbereiding heeft 't mij een uur gekost. Zoals aan 't linken wie er allemaal mij voor zijn gegaan: als 1e was er Maharek, die de stok wierp naar Rolandow; hij liet Tom z'n verhaal doen, waarop deze Walter aan 't werk zette. Charis had hierop ook iets te melden & ontlokte Bob meer woorden dan we van 'm gewend zijn. Puck schreef weer 'ns lustig van 'r af & gaf meteen steun aan Luuk, die Els haar ding uit de doeken kon laten doen. Na veelvuldig zoeken vond ik een reaktie van Lubacov die Niemsz liet pezen over de 10 vragen, waarop Baard haren kon plukken. Yannah vervolgde de reeks & zette Aliëtte aan 't denken, waarna 't tijd was voor Linke soep. Na de overdenkingen van Clockwise gaf deze Dazz de kans, de stok nodigde Gien uit tot ontboezemingen & die zwiepte 'm met veel kracht door richting Micheline die 'm vervolgens liet aankomen in Zijperspace.

Probleem is alleen dat ik meestal ietwat te lang van stof ben. Is een familie-kwaal. Kwaal in de trant van: je geeft iemand een vinger, enzovoorts; betekent bij ons: geef me een luisterend oor & ik beheers uw gedachten voor de rest van de dag. Dat laatste denken wij zelf , terwijl we ons verhaal doen. Ondertussen kan ik me best wel voorstellen dat iemand dan allang weer weg wil. Dat heb ik in ieder geval wel als ik naar m'n broers luister. Dat wil dus zeggen dat ik mezelf een beetje in bedwang moet houden.
Edoch; we zullen moeten aanvangen:

1.Waar was je vroeger bang voor?
Heb ik 't over de 1e angst die ik me kan herinneren. Ik zag lichtflitsen boven m'n bed uitschieten, terwijl 't hardstikke donker was. Dook diep onder m'n dekens, waarop ik plotseling in 't bed van m'n broertje lag. 't Stond me geheel niet bij dat ik door iemand verplaatst was. Dus moest ik zelf bij 't onderduiken zo diep voor m'n angst weggedoken zijn, dat ik op een veilige plaats (met de lichten aan) terecht ben gekomen. Mijn ouders kwamen vervolgens naast 't bed zitten & zeiden dat ik al een hele tijd in dat bed lag. Ik was allang blij, want verlost van de flitsen.

2.Hoe luidt de stelling van pythagoras?
Overbodige vraag ondertussen.

3.Ik ga nog liever dood dan dat ik...
Zou moeten nadenken hoe 't is om dood te zijn. Dat is 't grootste verstoppertje spelen van mijn gedachten. Hele doolhoven worden bewandeld om die gedachte vooral niet bij 't centrum van mijn zijn terecht te laten komen. Dus geef mij een plotse, onverwachte dood, zodat m'n bewustzijn zich laat inhalen door 't gemis aan bloed in m'n hersens.

4.Wat heb je het laatst gekocht?
Mag ik 't bier niet meetellen, want dat is professioneel; dient om te weten hoe 't bier smaakt & is derhalve niet helemaal voor mezelf. Nee, heb gister in Antwerpen 6 oude borden met gele randjes gekocht (gemaakt door Sphinx te Maastricht), zodat ik er nu ong 12 heb. 't Is bijna zover dat m'n hele familie volgend jaar bij mij thuis Sint kan vieren.

5.Vergelijk jezelf met een fruitsoort:
Is moeilijk. Ik weet dat-ie of geel of groen moet zijn, want dat hoort nou eenmaal bij mij. Groen is zoals ik 't liefst wil dat mensen me zien, geel zoals ik misschien wel diep diep diep van binnen ben. Dan wordt 't dus een banaan, want een vrolijke gekke kromming zit er in mij, die de boel altijd in de war stuurt. Altijd wil ik dat de wereld een rechte lijn is, volledig gestruktureerd, maar door m'n eigen kromme wordt 't dat nooit.

6.Wat is je vreemdste gewoonte?
Denken. Ik verwonder me er elke dag weer over.

7.Waar heb je op dit moment last van?
Te weinig vrije tijd & te veel lol in m'n werk. Dat zijn dus 2 dingen. Willen we daar iets van samensmeden zou dat betekenen: te weinig tijd om te veel dingen te doen.

8.Met welke celeb zou je wel een dagje willen ruilen?
Ik ben nooit iemand geweest die goden vereerde & idolen had. Wel mensen in enige mate bewonderde. Nou is deze vraag natuurlijk niet zo zwaar wegend, maar 't woordje celeb staat me niet aan. Wat 't me moeilijk maakt de vraag te beantwoorden. Ik zou in ieder geval voor een vrouw kiezen. Gewoon om 't feit dat ik wel 'ns in 't lichaam van een vrouw zou willen zitten. Maar noem dan maar 'ns een vrouw op die ik bewonder. Bibi Andersson was er 1, maar die is nu oud. Allisson Statton een andere, maar die is allang gestopt haar prachtige stem wereldkundig te maken. Of de hoofdrolspeelster van Romper Stomper (naam vergeten) omdat ze rood haar had. (Mocht men willen weten wie dat zijn, dan kunt u dat natuurlijk altijd vragen)

9.Bert of Ernie?
Hoewel ik vind dat de 1 niet zonder de ander kan bestaan, sta ik mezelf toe voorkeur uit te spreken voor Ernie. Bert is de denker, de filosoof, degene die hulp behoeft van de psycholoog & de wereld op z'n schouders heeft. Ernie trekt zich nergens wat van aan & is van iedereen vriend. Ik weet hoe de 1 zich voelt, maar bezit gelukkig de humor om voor de ander te kiezen.

10.Wat is je startpagina?
Eigenlijk heb ik die niet echt. Ik gebruik 'tgeen wat me op dat moment 't handigst uitkomt. & Vaak is dat Google.

Beschrijf je favoriete geurtje?
Wat is je favoriete late-night snack?
Die laatste 2 vragen maar even samengevoegd, niet alleen omdat ze er als bonus aan toegevoegd zijn door latere stokjedragers. Ook omdat ik niet weet wat ik ermee moet. Want geurtjes gebruik ik niet, of 't zou de deo moeten zijn die ik 1 x per week gebruik als ik hard heb gewerkt & nog even door moet. & Laat op de avond neem ik geen snack, omdat ik meestal toch al na 10-en eet, waardoor de trek later op de avond niet ontstaat.

Na deze moeite te hebben gedaan, & 't oorspronkelijke plan te hebben laten varen nog veel meer mede te delen, verwaardig ik mij tot 't opgooien van de stok naar Eric, omdat ik veel te weinig de laatste tijd van 'm hoor. Ik heb erg genoten van de reakties van Zandstrand & hem op div kwesties & uitspraken op div blogs. Vooral vanaf 't moment dat Eric hierover werd aangevallen is 't angstwekkend stil rond beide heren geworden. Wie weet is dit schrijven een stimulans om dit te hervatten. (Zandstrand dient ook wakker geschud te worden, hoewel ik 'm alweer wat vaker zie voorbij gaan).

We gooien 'm bij deze omhoog in Zijperspace, waarna hij namelijk vanzelf in een ander universum terechtkomt.

Eigenlijk was dit 't enige schilderij waar we allemaal wel van onder de indruk waren in 't Koninklijk Museum. Vanwege 't voor die tijd onverwachte felle kleurgebruik vooral. (In 1e instantie niet gedaan, maar ik vond 't plaatje op m'n blog te klein om duidelijk de kleuren te onderscheiden, dus toch maar een link onder 't plaatje gezet, zodat je 'm aldaar kunt vergroten).

& Ik neem me voor dit voorlopig als laatste illustratie hier te plaatsen. 't Gaat om tekst tenslotte; kleurrijke plaatjes zijn een makkelijke eye-catcher, die geen beroep doen op je eigen creativiteit. 't Maakt de boel er wel vrolijker op & prettiger om naar te kijken, maar zoals eerder gezegd: 't moet wel een funktie hebben.

We hebben Zijperspace om die reden niet volgehangen met bloemetjesbehang.

PS: Was helemaal vergeten erbij te vertellen dat op 't moment ik 't doek zou gaan bewonderen er een schilder net klaar was met 't naschilderen ervan. 't Was een exacte kopie, alleen wat vetter kwa uitstraling (nog niet droog). 't Maakte de ervaring nog wat vreemder zo'n schilderij te aanschouwen, omdat 't de sfeer vervreemdend beïnvloedde: een kleine man in stofjas, instrumentarium nog bezig in te pakken; 4 amerikanen die geneigd waren te gaan applaudiseren voor 't verricht kunstwerkje & niet voor 't origineel, maar nog net bedachten dat dat niet hoort in een muisstil museum; & ik die verwonderd voor 't 1st zulke felle kleuren in zo'n vroeg schilderij zie. Dat geheel maakte deel uit van 't schilderij van dat moment.

De stand van zaken in Antwerpen (vervolg als 't goed is)

.........(zie voorgaand bericht)Luuk z'n blog te lezen met Netscape; we hopen dat onze vaste reageur tijdelijk onderdak heeft gevonden aldaar, terwijl ik mij vermaak in den vreemde. Hij heeft toch wel alles heel gelaten, Luuk?
-Italianen vinden 't erg leuk als je weet wat voor dame 'una smutandata' is; succes verzekerd.

Toch hebben we Zijperspace liever iets dichter bij huis.

De stand van zaken in Antwerpen

-Afschuwelijke toetsenborden hier: de 'a','z', 'q' 'w' & 'm' zitten op de verkeerde plaats. Voor de punt moet je shift gebruiken, daar gaat-ie weer.
-Geleerd wat 'snokken' is: 't geheel of gedeeltelijk verwijderen van delen van een plant, ten einde ze te verkleinen of sneller te laten versterven.
-'t Koninklijk museum van de Schone Kunsten haalt 't niet bij de musea die ik afgelopen week in Nederland heb bezocht.
-Je beseft pas hoe vaak je bepaalde letters nodig hebt, als ze op een andere plek zitten.
-Broer heeft zus op 31-jarige leeftijd uitgelegd wat 't verschil is tussen bloed- & vleeslul.
-Ik zou zelf 't woord 'piemel' gebezigd hebben.
-Bieren die je lekker vindt zou je niet moeten promoten, maar voor je zelf houden, zodat ze niet zo snel op zijn.
-'t Is lastig Gepost om 24:05 uur door Ton Geen reacties

Kent u dat verschijnsel.

Ontzettend graag willen vertellen wat er zoal te vertellen valt. Dat je 't idee ook hebt veel meegemaakt te hebben, dat je 't ontzettend leuk hebt gehad, dat je je ontzettend aangesteld hebt & daar, zonder dat iemand 't in de gaten had, ook ontzettend over nagedacht hebt.

Dat je dat allemaal wel wilt opschrijven. Dat er genoeg is, dat meegedeeld kan worden. Dat er boekdelen volgeschreven kunnen worden.

Maar ik heb geen zin. Ik ben moe. Ik kan 't ook niet. Ik kan vandaag ff niet meer vertellen, schrijven, grappig opsnijden, anekdotes herhalen, sterke verhalen opdissen, onzin verkopen, amuseren.

Daar zijn andere dagen voor in Zijperspace.

Helaas, ik moet u bekennen dat m'n teksten alhier niet de hele tijd dezelfde zijn. Vooral vlak nadat ik voor 't 1st 'post & publish' heb ingedrukt is 't onderhevig aan nog vele veranderingen. Op 't moment zelf denk ik daar niet aan. Dan denk ik meestal dat de tekst af is, perfekt & aan opleuk geen behoefte heeft.

Totdat ik ga kijken hoe de boel er voor de lezer er uit ziet. Terwijl ik daarvoor al 5 keer m'n blik erover heb laten gaan, vind ik pas dan de grote fouten in woordgebruik, spelling & formulering. & Merk ik bovendien dat die opleuk er inderdaad aan ontbreekt.

Waarna twijfel ontstaat. Hoe kon ik dit plaatsen? Wie heeft dit gelezen? Hebben ze al gereageerd?
Dus dat gaat dan allemaal gecontroleerd worden, waarna zo snel mogelijk correctie moet plaatsvinden. Maar dan word ik veeleisend, moeten 't gloedvolle zinnen in puik & gevat nederlands worden, zonder dat men mij kan betrappen op ongefatsoeneerd gebruik ervan. & 't Verhaal moet kloppen: opeens worden 't begin, 't midden, 't einde essentiële onderdelen.

& Twijfel daarover neemt hand over hand toe.

Aan de ene kant ben ik blij dat ik mezelf de beperking heb opgelegd geplaatste postjes niet te mogen deleten (mag dus wel corrigeren). De andere kant vertelt mij dat ik de hele boel zo snel mogelijk moet laten verdwijnen.

Gelukkig heb ik een figuur als ohjajoch die mij een stuk minder kritisch beoordeelt dan ikzelf, wat me stimuleert verder te gaan & 't volgende stuk te plaatsen. Want er zal geschreven worden, zolang ik dat als doel niet afkeur.

De verandering blijft echter een constante in Zijperspace.


't Ziet er even wat minder uit dan die van Londen, maar daar ga ik nou eenmaal nu niet heen. & Waarschijnlijk ga ik niet 'ns gebruik maken van de metro. Maar vlak voor vertrek moest ik toch een plaatje zetten alhier. Ik bedoel: ik weet nu hoe 't moet. & Van die wijsheid moet je af & toe onnuttig gebruik maken.

Kunnen we desnoods vanuit Zijperspace 't reisplan beïnvloeden.

Met m'n welgemeende excuses aan eenieder die tot nu toe op m'n postjes heeft gereageerd. Ik hoop dat 't snel verholpen wordt, maar ben bang dat 't gewoon plots verloren is geraakt: alle reakties zijn nl verdwenen, behalve die van Luuk & de daaropvolgende van mij afkomstig. Dus nu moet ik ook m'n 'darling' ojajok missen. (Dat moest ik zowiezo, want ben dit weekend 't land uit; ik hoop dat-ie van de gelegenheid gebruik maakt & al z'n reakties weet te herplaatsen).

Weet weliswaar me zeer goed te herinneren dat Corné; nog steeds de leiding heeft in 't tussenklassement van de bierwebstrijd, maar dat LoG een goede insinuatie heeft geplaatst aangaande de definitieve oplossing van de resterende vraagstukken. 't Blijft vooralsnog Corné: 2 pnt/ de rest: 0 pnt.

We geven nu 't woord aan ohjanknog in Zijperspace.

verlanglijstje nr 16

Ik heb 't verzoek gekregen toch zo snel mogelijk een verlanglijstje voor Sinterklaas in te leveren. Verzoek van m'n jongste broer, die een beetje de organisatie van 't familiefestijn op zich neemt. & Of eenieder niet meer zulke dure wensen erbij wilt plaatsen. Die verzoeken dienen er vooral voor om m'n moeder 't wat makkelijker te maken dan voorgaande jaren. 't Wordt steeds moeilijker m'n vader erin te betrekken doordat hij dhr Parkinson met zich meezeult. & Zodoende heeft m'n moeder ruim de tijd om met de schoondochters afspraken te maken, zodat ze niet in d'r 1tje de kadojacht hoeft te ondernemen.
Ik heb nog een week de tijd, luidt de deadline van m'n broertje.

De wensen die onder bovenstaande kop geschreven zijn, dienden oorspronkelijk 't zelfde uitgangspunt: zo zou m'n moeder in ieder geval wat wensen van mij voorhanden hebben (ik weet meestal niets te verzinnen, is 't probleem). Maar allengs ik er meer over nadacht & achterkwam wat ik eigenlijk écht verlangde, werden de wensen minder realiseerbaar, zeker voor m'n bovenstebeste moeder, die buiten mij nog 14 anderen kado's moet geven.

Maar Moe, mag 't nog 1 keertje dan?

Ik wil een oven/grill/magnetron. Dan vieren we Sinterklaas volgend jaar wel bij mij thuis & eten we voordat de familie weer op huis moet gaan (de kleintjes moeten evengoed bijtijds naar bed) door Marc gesauteerde grillkip. De diepgevroren maaltijdsoep zal zeer geleidelijk ontdooid & verwarmd worden & met heerlijk krokant stokbrood uit de oven geserveerd. & Iedereen zal vertrekken met een voldaan gevoel. Niet alleen vanwege de prachtige kado's & 't gezellig samenzijn, Moe.

Verwarmende golven treden Zijperspace spoedig binnen.

Zo, daar draaien we onze hand niet voor om, zei hij stoer & voelde zich onmisbaar als decorateur van de zijperspaciaanse annalen.

& De bovenstaande illustratie wordt u voorgeschoteld ihkv mooi.
Mooi in die zin dat 't m'n museumbezoeken van afgelopen week meer dan de moeite waard heeft gemaakt. Tuurlijk zijn Frans Hals & zijn companen ook 'mooi' & stond ik verwonderd te kijken naar 't 'mooi' van oa Saenredam & Asselijn & was 't zeker een 'mooi' uitstapje naar 't Kröller-Müller (de 1e & laatste zouden hun site 'ns moeten vernieuwen; doen ietwat prehistorisch aan), maar Mesdag was indrukwekkend 'mooi'.

Morgen naar Antwerpen. Weet iemand nog iets moois daar, om tussen 't bieren door te consumeren?

Dan hoeven we die nieuwe decorateur tenminste niet voortijdig Zijperspace uit te sturen.

Kunnen ze nou niks verzinnen op die verschrikkelijke nachtplas, waardoor je bij nacht & ontij de weg zal moeten vinden naar 't toilet? Of misschien kan men iets aan 't licht doen wat daarbij zo godsgeklaagd fel je ogen in schijnt? Maar meteen ook iets aan die slaap, die veel te snel na die noodzakelijke behoefte, lichaam & geest verlaten lijkt te hebben? & Vooral toch iets aan de blaas, zodat die nog wat extra litertjes de nacht door kan herbergen, zonder last te krijgen van nierstenen op latere leeftijd?

De dorst zo aan 't eind van de avond willen we voorlopig nog wel even houden in Zijperspace.

't Is een drukke tijd voor de bier-afficionado's. Of zoals de schrijver van the Beer Drinkers Bible ze prefereert te noemen: cerevisaphiles.
't Oktoberfest in München is vooral voor toeristen, niet voor die categorie bierliefhebbers, of 't zou met de reden zijn 't toch 'ns een keer meegemaakt te hebben. Nee, 't begint pas serieus met 't bockbierfestival, dat afgelopen weekend plaatsvond. Dat is echter 't aperitiefje voor 't bierfestival van aankomend weekend, dat in Antwerpen zal gaan plaatsvinden.

De 24 uur van Antwerpen luidt de indrukwekkende naam. Alsof er 24 uur achter elkaar gezopen zal moeten worden. Dat zou ik echter niet volhouden. 't Doet me dus deugd dat de genoemde 24 uur weliswaar staan voor de uren dat de festivaldeuren opengehouden worden, maar dat deze verdeeld zijn over 2 dagen. Evenzogoed zeer vermoeiend, maar amusant daarnevens.

Ondertussen komen de cerevisaphiles 't europese vasteland binnendruppelen & de a'damse belangrijkste bierplekken bevolken. (Enkele jaren geleden op 'tzelfde festival heeft de schrijver van the beers of Wallonia me, in een dronkenschap die al enkele dagen duurde, uit proberen te leggen dat een bepaalde categorie hiervan 'beer-anorachs' wordt genoemd; die zouden wel erg fanatiek zijn; de strekking van z'n verhaal ontging mij echter volledig). Ze murmelen een beetje voor zich uit, drinken alle bieren die op 't biermenu vermeld staan, maken aantekeningen & plots blijken ze ook tot spreken, naast bestellen, in staat als ze merken dat ze naast een gelijktalige bierfan zitten. Aan 't eind van 't gesprek verlaten ze 't etablissement schommelend, tevreden wiegelend, stommelen ze hun buik naar buiten. Het hoofd laat, weliswaar niet bewust, niet lang op zich wachten, zodat er bedacht kan worden de taxi aan te houden.

Dit houden ze tot as zondagavond vol.

De rest van 't jaar worden ze niet zo vaak gesignaleerd in Zijperspace.

't Moest er toch een keer van komen. Maar na veelvuldig verzoek kan ik 't niet meer weigeren.

M'n 1e plaat kocht ik op 't moment dat Kraftwerk met Man Machine op de markt kwam. Groot geworden toen Joy Division de scepter zwaaide. Ik luisterde 'Love will tear us apart' op 't moment dat ik hoorde dat Ian Curtis zelfmoord had gepleegd. Stopte met m'n studie toen ik een beetje gek werd (daar zijn helaas geen historische gebeurtenissen aan verbonden). Heb de grote demonstraties in zowel Den Haag als A'dam meegemaakt. Stopte als dj toen nadat ik de 1e house-plaatjes had aangeschaft. Begon opnieuw te studeren toen de ov-studentenkaart werd geïntroduceerd. Film & tv-wetenschap was een beginnende studie toen ik er aan begon.

U begrijpt 't ondertussen wel: ik ben geboren op de 101e dag van 't jaar 1964.

Op dat moment liep de jaartelling nog gelijk met die van Zijperspace.

PS: Oja, m'n 10.000e verdag-dag vierde ik op 27 augustus 1991. Ik heb 't toen in stilte moeten genieten. Dat bleek achteraf beter te zijn dan 't te vroeg vieren, werd mij later in de literatuur verteld.

Ik zit te treuzelen.
Ik had vanochtend weliswaar de wekker niet gezet (die zet ik tegenwoordig nooit, ik word toch wel vanzelf wakker), maar maakte me toch ongerust dat ik me op m'n 1e werkdag per ongeluk zou verslapen. Dat zou een teken zijn dat ik nog een beetje in de vakantie zit, dacht ik.
Nou, mooi niet dus bij mij. Ik werd gewoon meer dan een uur te vroeg wakker.
Dus heb ik zeeën van tijd, maar daar doe ik niks mee. Terwijl ik toch boterhammen moet smeren & ze op eten & m'n baard scheren & schone kleren aantrekken & 1st dan wel even douchen & tanden poetsen & lege flessen bij elkaar rapen.

't Is weer begonnen, 't echte leven.

We zijn wederom gedwongen Zijperspace voor een periode van 10 uur te verlaten.

PS:Maar als je even vaart maakt, blijken die aktiviteiten ongelooflijk snel uitgevoerd te kunnen worden. D'r kan nog wel een laatste bakkie thee tegen aan.

over mensen die de ijzers keren

Gisteravond deelde Rob Oudkerk mee op AT5:
Mensen die in de slechtere woonwijken van Amsterdam wonen, leven gemiddeld 5 jaar korter.

We hebben weer wat meer haast in Zijperspace.