(een poging tot hervertellen)

Nu, juist nu kan 't niet. De zenuwen beginnen te gieren: ik kan me niet net nu beroerd voelen, de dreiging voelen van een ziekte. Dat plakkerig droge gevoel achter in m'n keel ervaren; de zwaarte van m'n ledematen; de trilling van m'n darmen, dat verspreid wordt over de rest van m'n lichaam. Ik wil nog even fit zijn, kunnen meegaan in m'n eigen maalstroom van de 2 komende dagen zwaar leven.

Vanavond vind ik nogeneens zo belangrijk. Op 't nieuwjaarsfeest in m'n stamkroeg ken ik ondertussen toch niet meer zoveel mensen die me echt boeien. Slechts een paar staan me echt na. En dan: 't duurt meestal enkele uren voordat ik in de stemming raak in een menigte van vage & onbekenden.

M'n lichaam lijkt er niet op voorbereid te zijn, ondanks de enkele dagen training waaraan ik 't blootgesteld heb. Juist nu zou 't de te verwachten hoeveelheden alcohol met gemak kunnen hebben.

Morgen is 't echte feest waar ik op zit te wachten. Net als voor m'n collega's is 1 januari de dag waar naar toegeleefd wordt, ook al weet iedereen dat je dan toch 't gevoel van gister in je lichaam voelt nabeuken. Die 1malige aanwezigheid van muziek brengt mij in een euforische roes, waar ik 't hele jaar naar uitkijk. Alleen de leuke klanten lijken die dag langs te komen, & dat blijken er behoorlijk wat te zijn, gemeten naar de nieuwjaarszoenen, de bakken soep, de glazen bier, de mensen achter de tap, de m² per persoon & de onmogelijkheid elkaar te verstaan. Pas in die totaal onoverzichtelijke drukte voel ik me op m'n gemak, want op mijn plek.

't Sissen van de thermoskan thee maakt dat ik in gedachten m'n lichaam afzoek. Zijn dat m'n darmen, die 't gaan begeven? Waarom kan ik niet met gemak naar m'n boterham reiken? Is dat hese gevoel in m'n keel de aankongiging van de langverwachte griep die mij tot nog toe was gepasseerd?

Om 't zeker te weten spuit ik m'n neus in met m'n medicijn. Waarna de normale ademhaling weer plaats gaat vinden.
De darmen zouden wat ontregeld kunnen zijn door 't trainingsschema, bedenk ik me. Da's normaal na enkele avonden tot diep in de nacht bier te nuttigen voor 't beeldscherm.
Was ik eergister niet ettelijke kilo's wezen tillen vanwege een verhuizing?
Stap voor stap & omstebeurt doen de verklaringen hun intrede in m'n onzekere bedonkerwolkte geest.

En die zenuwen die gieren? Die zenuwen?

Ach, 't giert altijd voor grote gebeurtenissen in Zijperspace.

Mijn maag keert om als na 3 kwartier schrijven mijn tekst opeens verdwenen is. & Ik me besef dat ik geen tijd meer heb om 't te herproduceren.

Voor eeuwig verloren in Zijperspace.

angst in 't zweeds

Ångest

Ångest, ångest är min arvedel
min strupes sår,
mitt hjärtas skri i världen.
Ny styvnar löddrig sky
i nattens grova hand,
nu stiga skogarna
och stela höjder
så kargt mot himmelens
förkrympta valv.
Hur hårt är allt,
hur stelnat, svart och stilla!

Jag famlar kring i detta dunkla rum,
jag känner klippans vassa kant mot mina fingrar,
jag river mina uppåtsträckta händer
till blods mot molnens frusna trasor.

Ack, mina naglar sliter jag från fingrarna,
min händer river jag såriga, ömma
mot berg och mörknad skog,
mot himlens svarta järn
och mot den kalla jorden.

Ångest, ångest är min arvedel,
min strupes sår,
mitt hjärtas skri i världen.

Angst

Angst, angst is m'n erfdeel
m'n pijn in keel,
m'n harteschreeuw de wereld in.
Nieuw verstijft loden lucht
in de grove hand van de nacht,
nu stijgen de bossen
en stelen hoogtes
onvruchtbaar tegen 't
misvormde hemelgewelf.
Hoe hard is alles,
zo verstijfd, zwart en stil!

Ik tast rond in deze donkere kamer,
ik voel de scherpe rand van de klippen aan m'n vingers,
ik krab tot bloedens m'n uitgestrekte handen
tegen de bevroren flarden van wolken.

Ach, m'n nagels slijten van m'n vingers,
ik krab m'n handen pijnig, gevoelig
tegen bergen en verdonkerd bos,
tegen 't zwarte staal van de hemel
en tegen de koude aarde.

Angst, angst is m'n erfdeel,
m'n pijn in keel,
m'n harteschreeuw de wereld in.

(Pär Lagerkvist)

Vertaling vond plaats in Zijperspace.

Hinke is gestopt. Ik las 't gisterochtend om ong 8.50 uur. Dat weet ik zo precies om dat ik in m'n sjachrijn van vroeg opstaan 't raar vond dat haar tellertje bij de cam-afbeelding 3.50 uur aangaf. En ik zat me dus af te vragen of 't dan wel een aktueel beeld was.

Ik kijk bijna nooit naar cams. Ik vergeet 't, omdat de tekst al zoveel aandacht vergt. Mocht dat niet 't geval zijn, dan ben ik snel verdwenen, daarbij voorbijgaand aan andere aspekten van de blog.

Maar door de reaktie van Klaas werd ik plots geattendeerd op mogelijke beelden van Hinke. Oh, heeft ze dan een cam? Dus moest ik even kijken.

& Ik zag een Cam-dame poseren zoals ik nog nooit een cam-girl heb zien zitten.
Ze had 1 arm over haar borsten geslagen & de andere hand bedekte haar kruis. Prachtig geënsceneerd, schitterende rust.

Ik wilde wel reageren, maar 't leek me zo platvloers dat te doen op 't moment dat ik dit beeld zag. 1st maar even thee zetten om wakker te worden. Terug bij m'n beeldscherm zie ik slechts een stoel in 't cam-schermpje.

Ik blijf me die prachtige dame herinneren als de gracieus zittende muze. Alsof ze inmiddels 't aardse heeft verlaten & de Olympus heeft bestegen. Daar kunnen wij geen getuige meer van zijn alhier in Weblogland.

In de hoop dat ze haar pen niet zal laten rusten in de contreiën waar ze zich nu bevindt.

Schrijven wij voort in Zijperspace.

Mocht men onzinnigheden & dubbele teksten alhier aantreffen, dan ligt dat vanzelfsprekend aan m'n slordigheid, onwetendheid, roekeloosheid, impulsiviteit, onnadenkendheid met een vleugje stom.

Er wordt aan verbetering gewerkt.

Maar men zal 't met heden moeten doen in Zijperspace.

dank

Dank, veel dank.

Maar hoe dat uit te drukken. Een mens kan soms zo te kort komen. Te weinig kunnen presteren in 't uiten van dank: 't zeggen van 'hoe kan ik dat vergoeden'; in zelfde mate reversibel laten weerklinken; 't met gelijke munt, of liefst vereuroteerd, terug betalen.

& Vooral ik kan daarin te kort komen, heb ik vaak 't gevoel. Zogauw 't over iemand anders gaat dan mijzelf, verlies ik maar al te makkelijk m'n aandacht. Luisteren kan ik zeker wel, maar aandacht vasthouden is iets wat mij niet gegeven is. Dat ligt overigens niet aan m'n opvoeding, geen fout woord over m'n ouders; 't is zo simpel als zojuist gezegd: m'n aandacht komt tekort door gemakkelijk gevestigd op afleidende gebeurtenissen.

Dat mag niet gebeuren in deze.
Want deze pivotage is geheel te wijten aan 't harde werk van Bob, maar bovenal & foremost in mijn geval aan Puck. 't Verzoek aan medebloggers is echter wel na deze mededeling, haar niet meteen lastig te vallen met verzoeken dit kunstje nog een keer te flikken. Ik mag zo onbescheiden zijn vast te stellen dat dit speciaal voor mij is bewerkstelligd.
Vandaar ook dat ik met m'n handen in m'n haar zit over hoe de dank te uiten.

Dus plaatsen we simpelweg een mooi plaatje met een mooi muziekje.

& ooit='ooit' hopen we='we' 't fatsoenlijker='fatsoenlijker' over te='te' brengen

Omdat mooi gebaar nu 1maal met enig mooi beantwoord moet worden in Zijperspace.

ver weg & wel nu

't Is zover.
Zijperspace is verplaatst, verhuisd, verbeterd, vereigend, verfijnd, verfrist, verschoond, versoepeld, verschoven verschenen, verslonden, verguld, verbeten, verbeeld, verbogen, verkort, verwaand, verpivotteerd, verblijd, verslagen vanuit, vergezicht, ver weg in outer space.

Niet veranderd. Ontzagwekkend nog steeds 'tzelfde.

Tijd om uw fav's aan te passen. Linkspag's te re-editen. Surfgedrag te wijzigen.

't Enige wat u daarvoor nodig heeft is de magische url:

www.zijperspace.tk

Zijperspace is echter niet te koop.

Dit is naar alle waarschijnlijkheid m'n laatste postje bij Blogger. Na 3½ maand hou ik 't voor gezien hierzo. We gaan 't wat professioneler aanpakken, want na zo'n periode blogvullend bezig te zijn, moet je toch 'ns naar een serieuzer gereedschap grijpen. Natuurlijk zal ik de mededeling hierover ook via deze weg doen, maar dat beschouw ik dan niet meer als verdere blogvulling: een noodzakelijkheid om mensen door te verwijzen naar de nieuwe lokatie van Zijperspace.

Ihkv deze verdere professionalisering vond ik 't ook 'ns tijd worden voor de aanschaf van een notitieblokje. 't Werd een beetje te onoverzichtelijk de hele tijd rond te lopen met kleine papiertjes, waar, in miniscule lettertjes, aantekeningen op waren aangebracht. Om die 's avonds verfrommeld uit de zakken te halen & voor 't beeldscherm te proberen te ontcijferen. Bovendien had ik tot nu toe vaker geen papier bij de hand dan wel, dus was ik aangewezen op m'n geheugen, die ondertussen ook niet altijd even goed te vertrouwen is. 4 van de 5 onderwerpen was ik voor thuiskomst alweer vergeten, of anders 't essentiële idee dat er achter 't onderwerp stak. Voor de zekerheid heb ik 4 exemplaren van de kleinste variatie op 't verschijnsel notitieblok gekocht, zodat ik voorlopig genoeg op voorraad heb & ze in m'n jaszak passen.

& Vanaf heden loop ik ook met een Bic-pen op zak. Slechts 1,10 kosten Bic-pennen per stuk. Waarschijnlijk omdat ze zo snel vermist raken, want vreemd genoeg raak je ze binnen enkele dagen kwijt, in tegenstelling tot dure Parker-pennen (bestaan die überhaupt nog?) of andersoortig luxe schrijfgoed. Maar ik hou nou 1maal van de dikke lijn van de Bick, die op een vettige manier aan 't papier plakt, zonder af te geven aan de vinger die er per ongeluk overheen strijkt. & Ondanks een bepaalde mate van vocht of kou, blijven ze hun noeste arbeid verrichten.

Nou is 't natuurlijk niet de bedoeling dat ik nog meer ga schrijven & men helemaal niet meer kan bijhouden wat ik zoal op m'n blog dump; 't moet slechts ervoor zorgen dat m'n gedachten wat beter gestroomlijnd op 't scherm terecht komen, waardoor m'n blog in kwalitatief opzicht zal groeien.

Op naar een verbeterd Zijperspace!

Gister 11.000 citaten gekocht. Dat moet 't minder moeilijk maken m'n ongenoegen te uiten met 't onbehaaglijk gevoel dat ik vanochtend had, omdat ik er eerder uit moest. We maken van ons voorgegane welbespraakten gebruik door te citeren:

Er is geen enkel spreekwoord ten gunste van vroeg opstaan dat appeleert aan de hogere natuur van de mens
(Robert Lynd)

't Is dan ook op 't lijstje af te schaffen gebeurtenissen in Zijperspace geplaatst.

Verdorie. Kan niemand me dan even op diskrete wijze meedelen dat ik chronolisch schreef ipv chronologisch.
Schaamtekaken gedragen door rood begroeiden mijn aanzicht.

Hierover willen we veelvuldig bericht krijgen om de gloed in Zijperspace enigszins te verzachten.

't Oudste woord van de nederlandse taal stamt, voor zover bekend & volgens 't Chronologisch Woordenboek, uit 't jaar 107 na Chr. 'Wad', dat staat voor 'een doorwaadbare plaats', is 't woord waar 't boek mee begint. 't Laatste woord 'weblog' stamt uit 't jaar 2000; op deze plek geen noodzaak uit te leggen wat de beschrijving ervan is. (Buiten dat: 't boek zat in plastic verpakt & moest geloof ik 160,- kosten).

Deze gegevens bij elkaar gevoegd, besluit ik voortaan een wadweblog te willen vullen.

Hoedt u zich voor natte voeten bij bezoek aan Zijperspace.

'Ik wilde graag een boekenbon hebben. Heeft u er misschien 1tje van 50,-?'
'Op dit moment heb ik alleen van 44,- & 55,-. Dat komt door de euro.'
'Oh, maar ik wilde 't pinnen. Kan ik al euro's pinnen dan?'
'Ja, hoor; dat maakt niet zoveel uit. 't Is gewoon een prijs in guldens wat u pint. Welke bon wilde u dan hebben?'
'Graag dan een bon van 50,-.'
'Die heb ik niet. U kunt alleen bonnen voor 44,- of 55,- kopen.'
'Als ik er dan 6,- bijdoe, dan heb ik bij elkaar dus in ieder geval een bon van 50,-.'
'Nee, want de bon zelf is maar 44,- waard.'
'Maar ik pin 44,- & leg er dan 6,- uit m'n portemonnee bij. Dan heb ik toch een bon van 50,-?'
'Ik heb geen bonnen van 50,-, mevrouw. Slechts bonnen die 44,- of 55,- waard zijn.'
'Ik zal wel dom zijn, mevrouw, maar ik snap 't niet. Ik wilde slechts een bon van 50,-.'
'Er bestaan geen bonnen van 50,- meer. Dus kunt u alleen die van 44,- of van 55,- kopen.'
'Dat zal dan wel. Kan ik dat bedrag dan wel in euro's pinnen?'
''t Is ook best ingewikkeld, die overgang.'

Een bepaalde vasthoudendheid is noodzakelijk in overgangstijden in Zijperspace.


What video='Video' Game character='Character' Are You? i='I' am a='a' Breakout Bat.I am a Breakout Bat.
I am an abstract sort of creature, who dislikes any sort of restraint. If you try to pigeonhole me, I'll break the box, and come back for more. I don't have any particular ambitions, I just drift, but I am adept at keeping life going along.


We danken bij deze Merel voor deze gewonnen zelfkennis.

Voor de afwisseling doen we wat meer pong ipv ping in Zijperspace.

Geduld hebben.
zwijgen tot gaar.
kook & borrel.
vocht verdampt.
smaak voltrokken.

Zeker als men hapt.
dient mond dicht
gehanteerd.

Oeps, in Zijperspace.

Eindelijk kan ik weer laten weten dat ik ben. Dat mag niet te lang meer duren via deze weg. Deze weg blokkeert de continuïteit nl drastisch. De continuïteit van welbevinden, dat is.

Er worden maatregelen genomen alhier. & Ook ginder zijn ze bezig. Ginder zijn ze alle beschikbare troepen aan 't inzetten, daar hebben we van hieruit geen invloed op. Hier wordt gewerkt aan 't masterplan. 't Beginsel van 't masterplan is er al.

Zijperspace wordt puntcom, Ma.

Z'n telefoon gaat over & hij haalt een massief ding tevoorschijn, dat-ie aan z'n oor zet. Waarna hij begint te praten tot een zekere schat & mij een paar minuten links laat liggen.

Een paar jaar geleden kwam-ie gedurende de zomer elke dag wel even langs om een ½e liter bier te halen. Die had-ie dan in een mum van tijd achterover geslagen. Net lang genoeg om enkele zinnetjes te horen over hoe 't met 'm ging.
Ondanks die bepaalde mate van openheid bleef-ie mysterieus. Er was iets aan 'm waar je geen grip op had. Ik wist dat-ie net terug was van de hele wereld over & dat-ie op dat moment lichtelijk aan de grond zat. Ik meen me te herinneren dat-ie zelfs geen dak boven z'n hoofd had. & Toch liep-ie in dikke lange jassen die in stijl over z'n lichaam pasten, & had z'n kapsel iets waardoor elke jongedame afscheid van haar eigen huiskater zou willen nemen. & Door die blik in z'n helder blauwgroene ogen wilde je automatisch dat-ie iets van z'n verleden zou prijs geven, want 't was zo makkelijk belangstelling voor 'm te hebben, omdat z'n gezicht nou 1maal makkelijk uitnodigden daartoe. Maar wat ik nou te weten kwam als-ie kort wat zinnetjes vertelde? Ik wist dat-ie weer verder moest, dat was alles.

'Da's een prehistorisch groot model mobieltje, ' zei ik 'm.
'Nee, dat valt wel mee. Hij kan nl faxen, ik heb er een schermpje op zitten, zodat ik bewegende beelden kan zien, & 't is gelijk een computer. Ik heb 'm vaak nodig voor m'n werk; kan m'n werk niet zonder doen.'
Ik vond al dat-ie een opvallend strak pak aan had onder z'n leren jas. Ik had 1st gedacht dat dat kwam door 't feest, wat 'm afgelopen nacht niet thuis had doen belanden, zoals-ie tegenover de 'schat' had uitgelegd. Nu begon dat pak een andere funktie uit te stralen. Was-ie 1 van de nieuwe rijken dankzij die nieuwe economie?

'Waar heb je zoveel funkties dan allemaal voor nodig?'
'Ik ben lijfwacht & moet de hele tijd met iedereen in kontakt kunnen staan.'
Oja, hij was ook nog breed & groot, ook al was-ie niet groot.

Meer weten is minder snappen in Zijperspace.

Onderstaande post heb ik gister al geschreven, wilde ik ook plaatsen, maar Blogger bleek ontdaan te moeten worden van hack-werkzaamheden. Waardoor vanaf 5 uur gistermiddag tot vanochtend ik-weet-niet-hoelaat bloggen onmogelijk was.

Ieder ander zou zich door zo'n storing niet laten tegenhouden &, vooral met een produktie als die van mij, gewoon op een andere manier door blijven schrijven. Daar heb je geen blogger-scherm voor nodig, zou je denken.

Helaas blijkt dat bij mij wel nodig. Anders is 't niet echt, lijken m'n hersencellen mij te willen wijsmaken. & Kom daar maar 'ns tegen in opstand. Weliswaar blijf ik de hele dag doorgaan met mijmeren over wat te schrijven, vormen zich onderwerpen in m'n hoofd, & ben ik me wel degelijk bewust van de kms zinnen die als krioelende slangen zich in m'n lichaam voortbewegen, maar slechts enkele aantekeningen verschijnen hiervan op de achterkant van een bierviltje.
De uren voor 't beeldscherm worden slechts besteed aan 't zoeken & installeren van hebbedingetjes; 't lijkt alsof de gedachte aan tekst & 't schrijven ervan zo diep mogelijk wordt weggestopt. Dat mag pas weer tevoorschijn komen zogauw ik weer kan publiceren.

't Nest krioelende slangen bevindt zich nog ergens in m'n hoofd, ligt naar omstandigheden rustig te relaxen zo vroeg in de morgen. 't Zal 1 dezer dagen een uitweg willen bewerkstelligen, waarbij 't de knoop waarmee 't gedwongen wordt te blijven waar 't is, omdat alle zinnen zodoende verweven zijn met elkaar, zal moeten ontrafelen.

Tot die tijd verblijven wij in Zijperspace.

M'n kerstbonus is al een paar dagen binnen, maar ik kan er niks mee.

De homp Roquefort zit momenteel nog in m'n jaszak; daarnet opgehaald van m'n werk, omdat ik vergeten was 't mee te nemen. Ik zou echter niet weten wat ik met zo'n brok kaas moet. Ik kan er wel een broodje of iets dergelijks mee beleggen, maar ben bang dat ik snel verveeld zal raken van de sterke zoute smaak. Ik zou ook bij een spaghetti-maaltijd gebruikt kunnen worden, ware 't niet dat ik daarvoor niet de juiste boodschappen in huis heb gehaald van de week.

De fles zogenaamde champagne bleek volgens m'n collega niet meer te zijn dan een soort bubbeltjes-wijn. Dat zou nog een opluchting kunnen zijn, daar m'n lichaam champagne niet apprecieert, maar ook wijn is niet aan mij besteed.
Die heb ik gister dus maar achtergelaten bij m'n collega's, dan was ik er tenminste van af. Tenslotte staat de fles van 3 jaar geleden nog steeds in m'n kelder te verschimmelen.

Wat moet je met zulke giften?
Vooral dankbaar zijn, natuurlijk, vanwege de zorgvuldige overwegingen die de baas uiteindelijk heeft doen besluiten te kiezen voor deze samenstelling.

De 250 piek die ik als echte bonus heb gekregen, zitten nog steeds op dezelfde plek: in m'n portemonnaie. Dat brandt, want 't zou graag uitgegeven worden aan een cd. Alle winkels zijn echter op 2e kerstdag, de 1e dag dat ik weer 'ns tijd heb om me heen te kijken wat er zoal op de wereld te koop is, nog steeds gesloten. Ik zou 't graag op m'n spaarrekening storten, maar de banken voeren 'tzelfde beleid als de winkels kwa openingstijden gedurende kerst.
't Bedrag ziet zich gedwongen te blijven zitten waar 't zit, tot ik vrijdag tijd heb er iets van zal kunnen lozen in winkel dan wel bank.

Met de 22 miljoen die ik met m'n oudejaarslot win, koop ik m'n beide werkgevers uit ('t kerstpakket van m'n 2e werkgever bestaat helemaal niet, heeft nooit bestaan & zal ook nooit tot leven komen), alleen maar om tegenover 't personeel een beter gratificatie-beleid te kunnen voeren.
Maar dat duurt nog een week voordat dat bekend wordt.

Voorlopig kunnen we daar niet zoveel mee in Zijperspace.

Op dagen dat ik moet werken, heb ik er geen tijd voor, want nog zoveel andere dingen te doen. Op dagen dat ik vrij ben, wil ik van die vrijheid profiteren. Op dagen dat 't nou eindelijk toch 'ns moet gebeuren, baal ik er van, want ik wil me niet laten dwingen.

& Plotseling is 't gebeurd in Zijperspace.

kerst in de brouwerij

(Mocht men 't nog niet geconcludeerd hebben, of reeds vernomen; bij deze een 1-malige bekentenis. Hoewel bekentenis misschien niet 't juiste woord is, omdat ik niet ermee wil beweren iets fouts uit te oefenen in die bezigheid. 'Bekendmaking' vind ik echter ook niet op z'n plaats. Edoch:
Ik werk in 't proeflokaal van een brouwerij. Zodat onderstaande beter in z'n kontext gezien kan worden.)

Ik heb al m'n kerstcd's meegenomen. We draaien in 't proeflokaal nooit muziek, behalve op 1 januari & na sluitingstijd bij 't schoonmaken. Maar tijdens kerstmis wil ik nog wel een uitzondering maken, daar ik 't veel te leuk vind bepaalde kerstliedjes ten gehore te brengen.

Om ½ 3, een ½ uur voor opening, krijg ik 't 1e telefoontje met de vraag of we op deze kerstdag wel open zijn.
'We zijn op alle feestdagen open. (...) Ja, met de gebruikelijke openingstijden.'

Omdat de brouwerij 25 & 26 december geopend is, wordt elders kerstfeest gevierd. Nieuwjaarsdag is verplaatst naar 1 januari. Op die dag zijn we open vanaf 4 uur.

5 Voor 3: Mompel slentert al voor de deur. Niemand zou zo'n naam willen dragen, maar Mompel zegt dat-ie al jaren zo wordt genoemd. Ontstaan doordat hij ging mompelen & onverstaanbaar werd na een paar biertjes. Als-ie straks binnenkomt legt-ie z'n hand op z'n borst & maakt een lichte buiging bij wijze van groet.

Ik ben vandaag in verfletst groen gekleed. M'n broek is bij 't kruis nog vies van de vele kratten sjouwen gister. Dat valt me nu pas op; te laat voor een schone. M'n t-shirt zegt dat ik een arrogante eikel ben.

De 1e 10 geopende minuten lijken zeer veel op die van vorig jaar: Barrie & Mompel gaan op nevenstaande barkrukken zitten; Jan haalt nog net even een kerstpakket; Jörg moet z'n drankvoorraad bijvullen & zal waarschijnlijk over een ½ uur 4 bier genuttigd hebben. Alleen Lecek heb ik vorig jaar niet gezien tijdens 't 1e uur.

't Wordt sneller druk dan ik van te voren verwacht had. Maar wat is druk als nogeneens ¼ van de zitplaatsen bezet is.

Peter Sap treedt binnen & neemt plaats op een kruk. Als ook Nico op dezelfde rij van Barrie & Mompel gaat zitten, maakt 't de verlangde rij van beroepsmopperaars kompleet. Iets wat elk zichzelf respecterende horeca-gelegenheid niet kan ontberen. Zeker niet op 1e kerstdag.

Chiel is al aangeschoten, concludeer ik uit z'n rode kop & z'n alcohol-wasemende adem.
'Weet jij hoe Peppi & Kokki op z'n duits heten? (....) Peppi und Kokki.'
&: 'Ton is de snelste barman die ik ooit gezien heb in m'n leven.'
'Dank je Chiel.'
Hij wil nog een 3e biertje. Ik kijk 'm aan alsof ik 'm niet goed verstaan heb.
'Ik zei dat ik nog wel een biertje lust.'
Ik tap er toch nog 1tje in.
'Ik had je wel verstaan hoor. Ik was alleen aan 't denken of 't wel verstandig was je nog een biertje te geven. We willen nl niet meer dat je hier aangeschoten rondloopt. & Ik was dus aan 't overwegen of je deze nog wel kon hebben zonder lastig te worden.'
'Ik was al aangeschoten toen ik binnenkwam.'
'Ja, dat weet ik. Daarom zeg ik 't ook.'
Chiel legt z'n hand op de mijne.
'Ik vind 't goed. Ik ga weg na deze. Je bent een schat.'

Nico krijgt een biertje aangeboden van Peter. Zeer snel wordt deze geledigd, waarna hij er nog 1 bij mij bestelt. De anderen zijn nogeneens halverwege 't glas.

Ik heb bijna geen tijd om te schrijven. Tussen enkele klanten door heb ik steeds een klein minuutje de tijd om een aantekening te maken. Pas als m'n collega om 5 uur arriveert, kan ik de pen weer af & toe vatten.
Ook aan Okke is de binnenkomst van m'n collega niet onopgemerkt voorbijgegaan. Op zijn leeftijd heeft-ie nog steeds niet genoeg van 't verlangend kijken naar stevige mannenlichamen zoals die van m'n collega. Okke heeft vooral op 't toilet behoefte aan een schuinse blik als-ie m'n collega (toevallig) plassend aantreft. M'n collega ziet op dit moment echter niet dat Okke behoefte lijkt te hebben aan iets, zodat ik 'm ('oh, teleurstelling' lees ik) een biertje moet serveren.

Daar is Kaj. Dit is dan waarschijnlijk de 1e keer dat Nico & Kaj elkaar hier treffen sinds ze 3 jaar geleden op dezelfde feestdag met elkaar op de vuist wilden gaan. Kaj voelde zich steeds meer opzij geschoven door de rug van Nico die dag, waardoor-ie veel te weinig barruimte overhield.
't Lijkt alsof ze elkaars gezichten niet hebben onthouden.

'Gezellig, hè?' zegt m'n collega met een big smile.
We gaan de 'alleners' tellen. 't Grootste gedeelte van de cliëntèle aan de bar behoort tot deze groep: zijn zonder gezelschap binnengekomen & hebben slechts een gesprekspartner gevonden in degeen die toevallig ernaast is komen zitten.
'Broer & zus aan de bar horen niet bij de alleners. & De ethiopiërs ook niet.'
'De ethiopiërs komen ook altijd alleen. Maar die treffen een grote groep landgenoten & dan zijn ze niet meer alleen.'

De ethiopiërs zijn hier vaak, maar vooral met kerst komen ze in grote getale. Ze vieren niet tegelijk met ons kerst (als dat al in hun ietwat andere christelijke geloof bestaat) & zijn dus blij dat er tenminste een plek voor drank geopend is. 't Zijn echter alleen maar mannen; zelden is er een vrouw in hun gezelschap.
Een dame wil even bellen. Daarvoor moet ze in de hoek zijn van de bar. De ethiopiër die daar zit weigert haar er langs te laten. Zelfs niet nadat ik 'm heb duidelijk gemaakt dat ze er langs moet om bij de telefoon te kunnen. Ik maak me kwaad & laat 't z'n vriend ook merken die net van de wc afkomt.
Ik krijg 't vermoeden dat 't gedrag veroorzaakt wordt doordat 't een vrouw is die langs wil. De mannen denken dat ik me opwind vanwege hun ander komaf, maar ik weet, door gebruik te maken van m'n funktie als de 'baas', de boel weer in 't recht te trekken. We drinken er zogenaamd een biertje op, na enkele minuten woorden gewisseld te hebben.

De kerstgedachte wordt bijna nooit vertaald in de hoeveelheid fooi die we aan 't eind van de avond in onze zak kunnen steken.

Deze kerstdag was een uitzondering in Zijperspace.

Als ik ergens in duik doe ik 't ook meteen drastisch diep. Nav een postje van Gaby over Burroughs suggereerde ik dat 't mooier was als 't verhaal, waar Gaby naar linkte, door Burroughs zelf voorgelezen te krijgen. Waarna ik natuurlijk daar naar op zoek ging.

Ben Burroughs inderdaad tegengekomen.

Maar kwam ook de vocale prestaties van Jaap Blonk tegen. Uit z'n werk 'leest' hij 'der minister I' en 'II' voor.

Ik heb 'm 1 keer zien optreden. In de Kalenderpanden, die ondertussen niet meer bestaan. Hij begon heel rustig met een kort zinnetje, maar bleef die herhalen. Vervolgens vervormen. 't Werden op gegeven moment slechts klanken, uitgestoten, opgekotst uit z'n strottehoofd. Z'n hoofd werd roder, z'n lichaam schokkeriger bij z'n eigen ritme. 't Werd schreeuwen, gillen van oerklanken, met af & toe een herkenbaar woord.
Ik genoot, lachte, was geschokt, verrukt & verwonderd tegelijk.

Daarom ook nog even zijn uitvoering van de URSONATE van Kurt Schwitters.

't Is kerst & men heeft toch tijd zat.

In Zijperspace moet echter gewerkt worden.

Ik schrijf ellenlange verhalen, maar er valt altijd wel wat leuks te lezen.

Waarvoor dank, Zandstrand! :-)

Deze viel voor mij in ieder geval in de laatste categorie van Zijperspace.

Af & toe ben ik ook een onnadenkende, onbeschofte ......(& dan nog wat, maar zo is de zelfbevlekking wel weer genoeg).

Zit ik Gaby aan te moedigen z'n record-poging te halen (heb 'm zelfs onderstaande mp3-link toegestuurd voor 't geval-ie 't niet mocht halen; zou xs4all die bezoekdrift aankunnen?), vergeet ik 'm enige support te geven door mensen er op te attenderen dat-ie binnen 24 uur 125 postjes wil plaatsen.

M'n excuus (2e postje met dit woord, maar ja; 't is dan ook kerstmis & volledig bewust van onze verplichting goede gedragingen na te streven), Gaby. Ik hoop dat m'n bezoekers dit in enige mate goed zullen maken (een woord tot hen: vergeet vooral niet tegen 't eind van de prestatie een bemoedigend woord tot 'm te spreken, dan wel de hele dag suggesties voor links te leveren).
Hoewel? Ik heb er niet zo veel.

Dat past nl niet in de beperkte ruimte van Zijperspace.

Vlak voor slapen gaan begint de vraag 'waarom' te spelen. Niet dat dat iets afdoet aan de hekel, 't gevoel er geen deel ervan uit te willen maken. Ik wil met rust gelaten worden, juist op dit soort dagen. & Dat wordt (helaas) sterker naarmate ik ouder word.

& Toch heb ik me uit laten nodigen om morgen (inmiddels vandaag) na m'n werk te gaan eten bij collega's die vrij zijn & waarschijnlijk aandacht hebben besteed aan dat visiteren.
& Me te laten bestelen van m'n vrijheid. Me te laten meesleuren in besluiteloosheid, afhankelijkheid & angst. Reken maar dat ik daar geen last van zou hebben als ik gewoon thuis zou zijn, in m'n 1tje. Dat ik volledig opgegaan zou zijn in m'n onafhankelijkheid; stoer & onbevreesd de kerst door was gekomen.

Eenzaam is een smeekbede met kerst in Zijperspace, waarvan we de golflengte niet te pakken kunnen krijgen.

hang myself

Ik drink='drink' een glas='glas' Rochefort 10°, welk='welk' bier een='een' jaar lang='lang' in m'n kelder='kelder' heeft staan='staan' rijpen; druk='druk' bezig dit='dit' stuk te='te' typen; op='op' de achtergrond='achtergrond' 't gekwetter='gekwetter' van wim='Wim' T. schippers='Schippers' ivm de='de' Wetenschapsquiz; op='op' een andere='andere' achtergrond draait='draait' voor 't 1st ftp='ftp' om 't nummer='nummer' gereed te='te' maken zodat='zodat' eenieder dat='dat' zal kunnen='kunnen' horen zogauw='zogauw' 't kerst='kerst' heeft geslagen. of='Of' later.
Voor al diegenen die een kerstkaart van mij verwacht hadden, bij deze mijn xcuus. Ik hou niet van kerstmis & ik kan 't niet over m'n hart verkrijgen de schijn op te houden. Die schijn creëren via internet krijg ik ook niet voor elkaar.
Daarentegen, ik heb 't reeds eerder vermeld, mag ik gaarne juist in deze tijd van 't jaar kerstliederen horen. Van enigerlei genre. 't Vreemde verschijnsel doet zich nl voor dat kerstliedjes over 't algemeen van hoger kwalitatief gehalte zijn dan een gemiddeld nummer. Niet iedereen is 't daarmee eens, omdat men de inhoud des nummers niet door kitscherige strekking weet te waarderen.Waardoor niemand deze liefhebberij, behalve ambtshalve, met mij wil delen, zodat ik mij genoodzaakt zie de liederen zelf aan te schaffen op cd.
Ik heb mij dit jaar weten in te houden, mede door tijd- & geldgebrek, & heb er slechts 3 gekocht.
Om die eenzaamheid in afkeer van kerst/liefde voor kerstlied te illustreren, alsmede de wil m'n favoriete kerstnummer te delen met de lezende/horende gemeenschap, heb ik mijzelf een nieuwe tovertruuk aangeleerd. & Heb 't nummer op m'n ruimte bij xs4all geplaatst.
Zodat eenieder toch nog kan genieten van mijn bijdrage aan kerst.

Een genoeglijke kerst vindt echter niet plaats aan een boom in Zijperspace.

Ik denk dat 't m'n 1e poging is een kerstverhaal te schrijven. & Dan moet ik er aan toevoegen dat 't slechts een deel van 't groter geheel is. Enige trots is wel degelijk aanwezig, niet alleen om 't feit dat 't de 1e publikatie buiten m'n eigen blog is (naast natuurlijk tig reakties bij div blogs), maar ook omdat ik daarmee in dezelfde reeks bloggers genoemd word als waarvan ik een hoge pet op heb vanwege de wijze waarop zij de pen weten te hanteren.

We moeten 't helaas doen met de schrijver die we reeds hebben in Zijperspace.

't Is een vreemde, niet te onderdrukken afwijking. Voor een kort moment krijgt m'n lichaam 't gevoel te moeten reageren, te kijken wat er is & voor dit doel op te staan.

't Geluid van m'n comp geeft aan dat er een meeltje binnen is gekomen. Even kijken wat 't is. 't Blijkt een reaktie van Puck te zijn op m'n blog. Een gedachte schiet me te binnen die meteen erachteraan geplaatst wordt. Dit neemt niet al te veel tijd in beslag, dus enkele minuten later zit ik al weer geheel in 't verhaal van de film. Wel opletten, bedenk ik vlak voordat dat zover is, niet te reageren op 't volgende signaal van m'n meelprogrammma.

Als 't signaal van binnengekomen meel opnieuw luidt, schiet m'n lichaam in de reflex van zo snel mogelijk opstaan: m'n rechterbeen is al halverwege 't de beweging van 't zoeken van steun voor de voet, als ik bedenk dat ik me voorgenomen had er niets van aan te trekken.

De rust is echter al verstoord in Zijperspace.

Voor de ingewijden:

Na opening van een fles wilde geen enkel dopje gisteravond in 't afdruipbakje terecht komen dmv mijn speciaal hiervoor ontwikkelde werptechniek.

Dat zegt waarschijnlijk wederom niks over Zijperspace.

Ik ga vanavond weer eens een poging wagen een film in z'n geheel af te kijken. Ik heb de afgelopen maanden enkele films opgenomen, maar ik kwam er steeds niet aan toe ze te bekijken. 't Laat zich raden hoe dat kwam, als men de hoeveelheid tekst in die tijd geproduceerd in ogenschouw neemt.

Vandaag kwam ik bij Gien een link tegen naar 't overzicht van de films die gedurende de kerstvakantie door de BBC uitgezonden werden. 't Bezorgde me kriebels van jaren her; vroeger had ik 2-3 weken voor kerst dit overzicht zelf in huis, waardoor ik een selectie van dat grote aanbod films kon maken. Niet alleen een selectie voor mezelf, maar ook voor de studenten Film & TV Wetenschap. We gaven nl een blad uit voor de mede-studenten & ik was 1 van de 2 hoofdredacteurs van 't maandelijks verschijnende tijdschrift.
Met kerst wordt er door de BBC traditie-getrouw een flink aantal kwaliteitsfilms uitgezonden, waardoor 1 van onze vaste rubrieken, die de krenten uit de filmprogrammeringspap selecteerde, een veel grotere hoeveelheid films kon aanraden. Dagen waren we bezig de programmagegevens door te spitten, daaruit een keuze te ventileren, titels te verdelen & korte beschrijvingen van 'waarom de moeite waard' aan de uitzendschema's toe te voegen. We boden een soortemet agenda van films die niet gemist mochten worden tijdens de kerstretraite voor de beginnende filmofielen die onze studie herbergde.

Eigenlijk werden de programma-gegevens slechts aan de omroepgidsredakties geleverd, wilde de mevrouw van de BBC me laten geloven, toen ik haar verzocht mij die ook te versturen. Nadat ik haar vertelde dat de studenten grote behoefte hadden aan een goed bijtijds geleverd overzicht van de te verwachten films ivm verdere verdieping van hun studie & daaraan verbonden zij zodoende een extra bron voor studiemateriaal voor handen hadden, wilde ze voor 1 keer wel een uitzondering maken.

Bij mij thuis lag zodoende elke maand, maar vooral met kerst, een behoorlijke stapel aan a-4tjes gevuld met de filmprogrammeringsgegevens (ik kreeg ze niet alleen van de BBC thuisgeleverd). Deze stapel kon ik gebruiken om bijtijds een schema op te stellen tbv de videorecorder & de daarmee gepaard gaande behoefte aan lege videobanden. Enkele banden konden nl gebruikt worden voor de films van de 2e garnituur; die moesten zo snel mogelijk bekeken worden, want dat leverde dan weer een lege band op, die voor een volgende film gebruikt kon worden. Andere banden waren bestemd om voor in de eeuwigheid een klassieker te herbergen, waarbij eeuwigheid staat voor de levensduur van de band. Ik zat gedurende de 2 kerstvakantieweken aan de videorecorder gekluisterd, om vooral op tijd een band te kunnen verwisselen, van kanaal te switchen, de recorder opnieuw te programmeren, of buiten 't apparaat een film 'live' te genieten. 't Bekijken van 5 films op een dag was eerder regel dan uitzondering.

Ik kreeg de kriebels dus weer terug bij 't zien van 't filmoverzicht van de BBC. De 1e titel, waarbij de kriebels ontstonden, begint om ½ 12 & ik voel me aan 't vervlogen fanatisme verplicht de kriebels een beetje te herbeleven.

Bovendien willen zowel volle buiken als vermoeide lichamen wel eens hangen in Zijperspace.

Ik behaalde een score van 26 bij de AQ Test. Een test om de autistische trekken bij volwassenen te meten. Daarmee mag ik redelijk tevreden zijn, ondanks de aantekening aldaar:

the average score in the control group was 16.4. Eighty percent of those diagnosed with autism or a related disorder scored 32 or higher.

Waarvoor 2-maal dank aan Puck. ;-)

Waarna we ons terugtrekken in ons eigen Zijperspace.

Soms vraag ik me wel 'ns af hoe ze snel & efficiënt de pitten uit de olijven halen.
Maar al snel vind ik 't lekkerder 't niet te weten.

Dan zijn er plots 4 tegelijk spoorloos verdwenen in Zijperspace.

Mijn broer heeft een bos. Midden in Zijperspace. Een bos om eenden in te verzamelen in 't watertje in 't centrum van 't bos. M'n broer is nl eendenkooiker.

't Is geen groot bos, maar 't geeft je toch de mogelijkheid tot een wandeling van ong 15 minuten als je de hele ronde maakt om 't water heen. Dat water zie je gedurende die ronde niet, want de eenden moeten in alle rust daar kunnen verblijven. Anders zijn ze binnen de kortste keren verdwenen; bij de minste stemverheffing is dan ook een hele vlucht gevlogen.

Als ik er ben moet ik altijd even die wandeling door 't bos maken. Liefst in m'n 1tje, weg van de drukte die altijd heerst als een gelegenheid mij tot visite noodt. Een wandeling in tweestrijd, omdat ik de behoefte aan vlucht niet snap, terwijl ik er normaliter van houd op te gaan in de massa.
& Juist die wandeling bezorgt me melancholie, vooral als de hemel donker wolkt van sneeuw & hagel. Vervlogen jaren van krantenwijken in ijzig kou & totaal tot sneeuw verworde kleding komen in herinnering bij de minste vlaag in 't gezicht. Wil dan slechts alleen zijn & niks van de rest weten, vervloek de heldere lucht die in de verte alweer aankomt. De hond is de enige die m'n aandacht af mag leiden, in 't stiekeme verraden van de weg die z'n baas normaal aflegt, in z'n enthousiasme voor 't 1st in z'n leven door zo iets wonderlijks wits te mogen rennen. Of in 't rennen richting voorheen verborgen vogels, terwijl ik slechts plukken pollen zie op de mogelijke begraafplaatsen van gestorven huisdieren van m'n ouders & m'n broer.

De laatste keer dat ik wit zag overheersen in dit bos was ik met m'n vader de eenden aan 't voeren, omdat m'n broer op dat moment afwezig was. 't Had gemist & diep gevroren. De rijp stond klaar om als volgroeide vruchten de bomen te verlaten. M'n vader & ik namen omstebeurt een aanloop om met een harde trap 't sneeuwfeest te laten plaatsvinden.

Mooiere sneeuwstormen kan men niet heugen in Zijperspace.

Zijperspace heeft een blogBuddy gevonden.

m'n moeder

M'n moeder zei dat ze niet wist dat ik bij dames sliep. & Ik begon me meteen te verontschuldigen. & Uit te leggen dat ik toch slechts geschreven had dat ik bij haar geslapen had.

Haar gezicht veranderde in een plagerige lach. Ze vond 't juist leuk om 't te lezen, zei ze, maar om 't nou op 't internet te plaatsen?
Wederom dezelfde lach, voordat ik kon reageren dit keer.

Lang geleden had er een dame geen fiets om de hele weg naar Julianadorp af te leggen, dus bood ik haar aan om bij mij thuis te slapen. Hetgeen indertijd bij mijn ouders thuis betekende. Dat was een uitstekende oplossing, want we hadden reeds ondervonden dat onze monden zich wel zeer goed voegden deze nacht. Bij m'n moeders bed de situatie vereenvoudigd uitgelegd, waarop goedkeuring van een slaperig hoofd volgde.

Mijn moeder beschouwde 't toendertijd nog haar plicht me bijtijds te wekken, of te komen vertellen dat de spullen gereed stonden om ontbijt optimaal te kunnen nuttigen. Ditmaal kon ze haar boodschap niet verder uiten dan: 'Nou, Ton!' toen ze bemerkte dat de dame toch zeker topless naast me lag in 't 1-persoonsbed.
Dat was toch niet de bedoeling van logeerpartijtjes, heeft ze me achteraf omstandig uitgelegd.

Als genoegdoening hebben dame & ik de relatie zeker een ½ jaar in stand gehouden.

Moeders & zonen groeien met elkaar op in Zijperspace.

't Oude omaatje wil eerder geholpen worden, ondanks dat ze 5 minuten later aankwam.
Moeder met kind voorop rijdt door 't rood.
De manische jongleur laat z'n kegels salteren onder 't afdak van de Nederlandsche Bank.
De tram rijdt stapvoets over de brug.
Er staan 2 fietsen in 't witte-fietsenrek.

Eigenlijk verandert er niet zo veel in Zijperspace.

m'n neef johannes

Samen met='met' m'n neef='neef' uit canada='canada' een leuke='leuke' dag gehad='gehad' in 't visiteren='visiteren' van m'n jarig='jarig' nichtje, 't reizen='reizen' daar naar='naar' toe & vandaan, 't drinken='drinken' van bier='bier' op m'n werkplek, & 't bekijken='bekijken' van z'n werk. terwijl='terwijl' we met='met' de 2 laatstgenoemde='laatstgenoemde'  activiteiten='activiteiten' bezig waren, onder='onder' begeleiding van='van' een dame='dame' van de='de' Balie, die='die' de afdrukken='afdrukken' zou meenemen='meenemen' om een='een' portfolio voor='voor' m'n neef='neef' samen te='te' stellen ter='ter' presentatie aan='aan' subsidiënten, geriefde='geriefde' 't ons='ons' wat water='water' over de='de' bladen te='te' laten lopen, waardoor='waardoor' 't geheel='geheel' een professionelere='professionelere' uitstraling kreeg.

Ik denk dat Johannes al grijs haar kreeg toen ik nog een klein jochie was & in de veronderstelling leefde dat slechts opa's dit kon gebeuren. Hij zal ong 20 jaar zijn geweest toen hij z'n hoofd al geheel bedekt zag met de grijze kleur. 't Stond 'm prachtig, vooral omdat-ie z'n jeugdige uitstraling erbij bleef behouden. Dat wilde ik later ook als ik groter zou zijn.

Op m'n 20e volgde inderdaad de 1e opmerking dat ik begon te grijzen, waarop de vriendin zo 'vriendelijk' was 't levend bewijs ervan m'n hoofd te ontrukken. Zo schoot 't natuurlijk niet op de vroegtijdige ouderdomslook te veroveren. Vooral niet omdat 't elk jaar slechts een klein aantal meer werd.

Johannes liet 't er echter niet bij zitten & wist z'n grijze gloed om te toveren in een spierwitte bedekking. Waarbij hij nog steeds die jeugdige uitstraling bleef genieten.
't Moet een wonderlijk gezicht zijn m'n neef met z'n witte bedekking te aanschouwen, bleek ook weer vandaag. Ondanks dat ik 'm hooguit gemiddeld 2 keer per jaar zie (hoewel de frequentie oploopt doordat hij & z'n vriend steeds meer hun werk in Europa xposeren), valt mij 't bijzondere van z'n verschijning niet meer zo op. Maar 't werd geïllustreerd doordat bij betreding van een druk etablissement hem recht op de man gevraagd werd waar hij die prachtige kleur haarverf vandaan had.

Zo willen we later ook worden als we nog ouder worden in Zijperspace.

Vandaag is 't familie-bezoekdag. Waarschijnlijk de laatste keer dit jaar dat ik een groot deel van ze zie.

Natuurlijk doe ik 't ook voor mezelf, maar wat zeker meespeelt is dat 't m'n schuldgevoel verkleint over m'n niet gezellig willen zijn met kerst. & Geeft wat compensatie voor m'n wegblijven dan.

Een verantwoordelijke taak wacht Zijperspace.

Op m'n werk registreerde ik 't woord 'Pivot'. Ik was er al een paar keer voorbijgelopen & ving telkens de glimp op als een vertrouwd sjabloon. De 'v' was weliswaar voorgegaan door een 'f', maar 't was toch duidelijk dat men de 'v' corrigerend eroverheeen had aangebracht. Ja, want zo spel je 'Pivot' nou eenmaal, moet ik enkele malen in alle vluchtigheid bedacht hebben, met in m'n achterhoofd de bezigheden van Bob van Mijnkopthee.

Tot ik me plots realiseerde dat 't bovenop een doos stond gekrabbeld. De doos waar de zakken pinda's inlagen. & Het was op m'n werk, waar 't toch niks te maken heeft met wat ik zoal thuis achter 't scherm voorbij zie vliegen. Laat staan dat pinda's daar iets mee te maken hebben. Want pinda's hebben slechts m'n belangstelling als ik m'n verjaardag vier (& dan nog kom ik er de volgende dag achter dat ik ze weer 'ns ben vergeten rond te delen).

Is er een complot aan de gang, was de daaropvolgende veronderstelling. Wil men perse dat ik werkelijk ga pivotteren? & Wil men door listige bewustzijnsbeïnvloeding mij sneller dichterbij de definitieve beslissing brengen? Maar dan moet ik al vaker dit soort onbewuste flashes irl hebben voorbij zien gaan. Als men wil dat deze methode werkt, zal men 't onderbewustzijn wat vaker moeten triggeren.
& Ik kon me geen beeld herinneren waarbij 'Pivot' bewust onbewust in een bepaald kader was geplaatst.

't Schoot me te binnen dat de doos oorspronkelijk niet voor de pinda's bestemd was, maar voor t-shirts. Dat maakte 't geheel er niet makkelijker op. 't Enige dat ik er meer mee opschoot, was de bedenking dat de aantekening op de doos een aanduiding voor de leveranciers moest zijn waar de t-shirts terecht moesten komen, ter onderscheiding van andere partijen t-shirts. Op mijn werk dus.

Klinkt trouwens best wel als 't woord voor een tsjechische brouwerij: 'pivovar', bedacht ik me, maar dan met een andere uitgang.

& Plots bracht ik 2 vloeistoffen met elkaar in verband.

't Is zo gemakkelijk moeilijk te denken, dat 't lijkt of makkelijk niet bestaat in Zijperspace.

Afgelopen 12 uur ben ik vooral kwaad geweest.
Dat ben ik niet zo vaak. Dat is waarschijnlijk de reden waarom 't zoveel invloed op m'n gemoedsstemming heeft, waarom ik 't gevoel heb er niet mee om te kunnen gaan, waarom alles in 't teken van die kwaadheid staat. Hele scenario's passeren in m'n hoofd de revu waarbij ik 't verleden een andere loop geef door anders op de dingen die gebeuren te reageren.

Ik was van plan me de hele dag stil te houden, maar da's ook niet iets wat ik makkelijk doe.
't Verleden is definitief verleden. & Ik blijk er geen invloed op te hebben. Ik probeer m'n gedachten te verzetten door me ergens anders mee bezig te houden.

Maar kwaad zijn we nog steeds in Zijperspace.

een dankwoord gericht tot luuk

Mag men ook een dankwoord uitspreken, Luuk, als men een award van jou heeft mogen ontvangen? Daar had ik vanmiddag nl geen tijd voor; ik stond op 't punt om naar m'n werk te gaan. Ik was de 1e om m'n vereerd gevoel te mogen uiten, maar liefst was ik 't podium opgeklommen om wat meer tijd te nemen met te verklaren hoe vereerd 'vereerd voelen' wel niet kan zijn.

Wacht, ik doe 't gewoon & dan merk ik later wel of 't de goedkeuring van de organisatie weg kan dragen.

Dames & Heren,

U zult 't waarschijnlijk niet weten, maar ik heb 1maal Luuk een meeltje gestuurd. Dat was nodig dacht ik, omdat hij, concludeerde ik uit een reactie van hem, niet helemaal begreep hoeveel waardering ik voor hem had. 't Meeltje bestaat niet meer in Zijperspace, doordat de archieven slechts opgeslagen op de harde schijf, tezamen met diezelfde schijf m'n comp hebben moeten verlaten. De laatste vanwege disfunctioneren. De archieven waren slechts onschuldig slachtoffer van dit gedrag.

Wat ik me nog voor de geest kan halen van deze meel is dat ik in ieder geval de vraag heb gesteld of hij 't kon hebben een compliment te ontvangen. & Vervolgens stak ik van wal, zonder z'n weerwoord af te wachten (dit begint onderhand een gewoonte van me te worden).

De strekking van de complimenten wil ik u echter onthouden. Ik ben van mening dat als u regelmatig dan wel vaak (wat mijn advies natuurlijk luidt) geenheld leest, benevens z'n uitlatingen op div blogs, u vanzelf zich de inhoud van m'n meel eigen wordt. Ik wil u daar niet in beïnvloeden, omdat ik er van overtuigd ben dat Luuk dat in z'n 1tje kan.

De award dus, die mij door hem is toegekend, waarbij ik naast Puck (!) als beste nieuwkomer wordt gehuldigd, wordt, door 't feit dat ik zo'n bewondering voor z'n uitlatingen heb, in een wel zeer gulden schijnend daglicht geplaatst, waarbij woorden me tekort schieten (etcetera........als ik niet uitkijk kan dit zeker nog een ½ uur doorgaan).

Waarvoor dank, Luuk.

Applaus weerklonk bij de lichte buiging & 't dolletjes & met zekere frivoliteit Zijperspace inwerpen van de award.

If I were a Dead Russian Composer, I would be Igor Stravinsky.

Known as a true son of the new 20th Century, my music started out melodic and folky but slowly got more dissonant and bizzare as I aged. I am a traveler and a neat freak, and very much hated those rotten eggs thrown at me after the premiere of "The Rite of Spring."

Met dank aan Arnoud.

We wisten niet dat we die balken aan mochten raken in Zijperspace.

Met dank aan Rob, die mij er toe heeft gezet deze Ton Bier te gaan zoeken.

We denken echter voorlopig niet aan een naamswisseling van Zijperspace.

reus

De reus van Albert Heijn komt met z'n gewoonlijke bombarie binnenvallen: 'Moet je nou toch horen!'
'Ik sta nog met deze mevrouw te praten,' probeerde ik 'm tegen te houden. Zogauw-ie z'n mond open doet weet-ie nl niet dat er ook nog andere mensen aanwezig zijn. Hij begint altijd gewoon te praten & stopt pas als z'n verhaal ten einde is.
'Ach joh, dit verhaal vindt mevrouw ook leuk om te horen.'
Gezamenlijk houden mevrouw & ik dus onze mond & wachten op 't relaas dat hoe dan ook komen gaat. Je kan 'm beter z'n gang laten gaan in deze, want dan voelt-ie zich op z'n gemak & is-ie sneller weg. Bovendien is 't de meest gewelddadige gek die voor Albert Heijn stek houdt. Dat hoef je niet te weten, dat voel je als je 'm ziet. Dat voel je ondanks de eeuwige glimlach die z'n gezicht plooit als-ie je aanspreekt, ondanks de amicale manier waarop-ie met iedereen probeert kontakt te maken. Hij walst over je heen, beseft niet dat je kan bezwijken onder z'n aanwezigheid.
'Kijk, deze pink hier,' hij houdt z'n door alcohol opgezwollen handen naar voren, 'is aan 't afsterven. Die moet er afgezet worden. & M'n poten zijn ook naar de klote.' Aan z'n pink zie ik, behalve de alcoholisten-kenmerken, niks, maar de laatste tijd is-ie inderdaad druk bezig moeilijk te lopen, bedenk ik.
'Nou zegt de politie dat ik ze bedreigd heb. Met deze pink! & Met deze benen!
'Ik heb een vriend die rechter is, & een andere vriend is psychiater. Die zeggen dat de politie moet ophouden, omdat ik anders gekke dingen zou kunnen gaan doen.
'Ik krijg een boete van de politie als ik met een lege bierfles sta & ik krijg een boete als er nog een dop op zit.
'Maar nu heb ik m'n wapens uit de kluis gehaald. Ik ga ze nu terugpakken.
'Kijk, ik vind dat je een man bent als je een hond als Caesar,' hij kijkt ff of z'n hond buiten nog op z'n plek zit, ' als je een hond als Caesar in je hand kan laten bijten & dan toch geen kick geeft. & Ik klaag ook niet omdat-ie in m'n poten heeft gebeten.
'Ja, ik heb nog steeds een zekere waardigheid.
'Nou; op naar de volgende boete.'
Hij loopt naar buiten & we horen 'm nog ff keihard roepen: 'CAESAR, CAESAR. KOM HIER.'
'Hij begint af te takelen,' zeg ik.
'Is toch leuk als je zoiets hoort,' zegt de dame tegenover me.
We houden normaliter wel van leuk in Zijperspace.

Kees liep gelijk met mij, maar dan gehaast, naar buiten. Hij keek wat verontrust, zoals een verstrooide kamergeleerde hoort te kijken als hij geen controle over de situatie lijkt te hebben. 't Bleek slechts om de geparkeerde auto te gaan.
'De parkeerautomaat hier doet 't niet, maar die om de hoek geeft ook geen sjoege. Dus ik heb geen kaartje,' verklaarde hij.
'Wat gebeurt er als parkeerbeheer langs komt & de apparaten doen 't niet?' vroeg ik aan Geert, de programma-beheerder van 'tzelfde bedrijf, die op dat moment buiten wat aan 't roken was.
'Oh, dan moet je een taxi nemen naar 't kantoor van parkeerbeheer, een taxi terug, alle bonnen bewaren & een bezwaarschrift indienen. Als binnen een cirkel van 500 meter de automaten 't niet doen, dan is er niks aan de hand. Die daar aan de overkant valt in een ander administratie-gebied, dus die telt niet mee. Dus dan krijg je gewoon al je geld terug.'

Kees had een glimlach op z'n gezicht, maar de verontrusting was daarmee niet verdwenen: 'Nou, ik los 't liever makkelijker op. Kan jij me niet waarschuwen als parkeerbeheer langskomt?'
'Parkeerbeheer komt niet langs,' beweerde Geert, 'want ze hebben nu een Kerstlunch.'

Wij zouden de taxi genomen hebben in Zijperspace.

Ik hoor zweeds spreken bij 't journaal, dus word gedwongen te kijken wat er aan de hand is. & Plots is 't land waar nooit iemand van gehoord heeft wereldnieuws. & Plots komt mijn 2-daags verblijf op die eilandengroep me weer voor de geest.

Niet verder='verder' gekomen dan='dan' 't meest='meest' westelijke gedeelte='gedeelte' van 't hoofdeiland. ik='Ik' was de='de' 1e nederlander='nederlander' die op='op' de bewuste='bewuste' camping z'n tentje='tentje' plaatste, werd='werd' me bij='bij' de receptie='receptie' verteld.

2 Dagen, want langer kon ik 't niet volhouden met de vraag in m'n hoofd spokend wat ik daar eigenlijk deed. Ook al had ik er een kleine week over gedaan om al liftend (& met zo'n veerboot die nu in 't nieuws is, of eigenlijk: een goedkopere versie ervan) Åland te bereiken. & De vraag waarom ik toch weer een poging had gewaagd alleen op reis te gaan, terwijl ik toch echt wel wist dat ik door heimwee gedwongen zou zijn voortijdig terug te keren.

½ Km² van 't hoofdeiland heb ik hooguit gezien. Slechts lopen ijsberen over die oppervlakte. Niet wetend wat te doen. Mezelf tot lafaard verklarend, omdat ik terug wilde. 't Leek zelfs een te grote opgave om een fiets te huren om zodoende de ervaring iets uit te breiden, zolang ik gevangen zat tot de volgende veerboot ruimte voor mijn terugreis bood.

Wel tot 2 keer de prachtig opstekende scheren gezien, die de oorzaak zijn van 't stilliggen momenteel van die veerboot voor de kust van Åland.

Zijperspace is ver genoeg om heen te gaan in m'n 1tje.

hoe mensen me toch elke keer weer weten te vinden (dl 7)

Speciaal voor Yannah.

Lycos heeft me voor 't 1st gevonden! & Nog wel met de zoekterm: 'bier vergelijkend onderzoek'! & Bij de zoekresultaten noemen ze mij als 1e!

Mijn xcuus voor de uitroeptekens, maar 't is me nogal een constatering. Zonder dat ik m'n blog volstop met biergerelateerde onderwerpen, mijn kennis hierover geenszins ongegeneerd etaleer, weet Lycos mij blijkbaar toch te (h)erkennen als een persoon met xpertise op dit gebied.

Ik moet de heren/(een enkele keer) dames zoekers echter teleurstellen: slechts zelden houd ik mij hier met 't onderwerp bezig.

't Wordt slechts genuttigd in Zijperspace.

Tapenade Toscane, Kwartelmousse, Moussillie van Gevogelte, Eendenpaté met Port, Paté met Stoofpeertjes, Soprano, Chorizo Pamplona, Chorizo Gular, Salami Torino, Marmelade van Uien, Chêvre van Schaap (ik twijfel aan de juistheid van de laatste).

Daar moet ik 't wel mee redden tot na de kerst. 't Was een koopje had ik 't idee: 1½ week lekker ontbijten & lunchen voor 37,40! Weliswaar in m'n 1tje.

Maar vanaf heden zullen andere lekkerbekken Zijperspace wel via de zoekmachines vinden.

Ojee.

't Kerststokje is bij mij binnengevallen. Dankzij Arnoud alhier aangekomen. Ik mag er voor de rest niets over meedelen, behalve misschien aan wie ik 'm door ga sturen.

1st Echter mijn bijdrage aan 't kerstverhaal leveren. & Voordat ik daaraan begin zal ik 't verhaal tot nu toe ook nog moeten lezen.

Vervolgens zullen zeker zwappende zwiepers vanuit Zijperspace zoeven.
Update:*zucht*, hel. Hij is onderweg naar Puck.

chipknip

De man van 5 uur werkt in de bieb van de universiteit. Hij komt bijna elke dag op genoemd tijdstip & daarom heet-ie al jaren zo. Hij loopt schuin voorover met een stevige linnen tas in z'n hand, waarin hij meerdere volgepropte plastic tassen heeft gefrommeld. Hij is breekbaar; je ziet dat hij bang is beroofd te worden, maar dat-ie er alles aan gedaan heeft weinig bij zo'n voorval te verliezen. Duidelijk af te lezen aan z'n uiterlijk valt verder dat-ie vrijgezel is & z'n moeder een 10-tal jaren geleden overleden, waardoor-ie 't rijk voor zich heeft. Daar maakt-ie geen gebruik van.
Hij is verlegen; slechts zelden durft-ie iets spontaan mede te delen. Pas na 3 jaar wilde dat tegenover mij wel 'ns voorkomen. Z'n favoriete onderwerp is dan z'n chipknip, 't enige betaalmiddel wat-ie lijkt te vertrouwen. Maar dan heb ik 't niet over z'n vertrouwen in 't apparaat dat-ie daarvoor moet gebruiken.
Hij duikt door z'n bijziendheid tot vlak boven 't toetsenbordje van 't machientje. Speurt zeer aandachtig al de gegevens af die er op worden vermeld, om uiteindelijk de akkoord-knop voorzichtig te betasten. Blijft dan rustig wachten tot z'n bon te voorschijn komt, neus op afstand van 10 cm, zodat-ie 'm tevoorschijn ziet komen.
Hij was verontrust of de guldens op z'n chipknip wel na 1 januari gebruikt konden worden. Dat vuurtje had ik aangewakkerd door 2 weken geleden op te merken niet te weten hoe de overgang in z'n werking zou gaan met chipknips (zelf had-ie er tot dat moment nog niet over nagedacht). Vandaag was er eindelijk iemand aanwezig die wist te melden dat dat allemaal vanzelf zou gaan; men zou er niks van merken.
De man van 5 uur heeft altijd moeite om 't samenzijn op een vloeiende wijze af te sluiten, weet er geen punt achter te zetten. Hij wil weg, maar weet door z'n verlegenheid er geen eind aan te breien. Waardoor-ie nog een keer achterom kijkt in de hoop dat iemand gedag zegt. Maar loopt gewoon door de deur, want naar buiten is de 1e prioriteit.

We hebben een soortgelijk probleem in Zijperspace bij 't eind van z'n beschrijving.

Op de melodie: 'Kijk 's, mama; zonder handen.'

'Zie je; zonder wekker' in Zijperspace.

Hele avond verknald door plots te bedenken dat 't alweer een ½ jaar geleden is dat ik bij de tandarts een afspraak heb gemaakt om morgenochtend om 9 uur wederom te verschijnen. Vanuit mijn gezichtspunt bezien is dat vroeger dan een vroege glazenwasser, vooral ook omdat ik m'n ondergoed & verdere bekleding van m'n lichaam reeds aan moet hebben, iets wat de vrouwelijke tandarts wel zal kunnen waarderen bij aanvang van haar werk.

In Zijperspace denkt men in deze graag met de verzorgende sektor mee.

Zeer blijde vernamen wij dat dan toch eindelijk de set van 48 figuren gereed is gekomen. De figuren op formaat 1/72 representeren de Tsjetsjeense oorlog in de vorm van de rebellen. Bovenstaande selektie bevat oa de generaal Dgohar Doedajev (6e van rechts); in de onderstaande reeks kan men Shamil Basajev herkennen in de persoon gelegen op brancard.

We verheugen ons tevens in de uitgave van de Afghaanse oorlog met Rusland. Er wordt druk gewerkt aan die van de Taliban-regering met de VS (men is naarstig op zoek naar foto's van de leiders van de gevallen regering; nu enkele van hen zijn ingerekend, denkt men snel materiaal te hebben, zodat enkele kopieën op genoemd formaat voorbereid kunnen worden).

Zodat de oorlog veilig voort kan duren in Zijperspace.
(Via Marc, m'n broer).

Afgelopen zomer in Engeland tot de vreemde gewaarwording gekomen dat de engelsen overal 'thank you' voor zeggen. Niet alleen als ik de winkelbediende geld gaf kreeg ik dat te horen; tevens als 't wisselgeld werd overhandigd. Sommige engelsen maakten 't heel bont door aan 1 stuk door voornoemde dankwoord te uiten, alsof 't een stopwoord was, waardoor ik me schuldig ging voelen vanwege m'n generositeit.

Op een gegeven moment hebben engelsen op 't terras van een pub me uitgelegd waar 't aan lag. In die hoedanigheid was 't voor mij ook niet zo moeilijk 't geheel te begrijpen, maar tevens zorgde diezelfde toestand er voor dat ik vrij snel na de vakantie de reden vergeten was.

Wat me niet weerhield 't zo engels mogelijk te bezigen indien de mensen die die taal van kindsbeen af machtig waren, voor me stonden. Ging wel wat stroef in 't begin, want je bent in 't nederlands ook niet gewend dankjewel te zeggen als je juist bezig bent iets te overhandigen. Maar allengs maakte ik vorderingen.

't Ideale scenario gaat dan aldus:

E: 'That's all, thank you.'
Z: 'Thank you. That'll be 6,32, thank you.'
E pakt geld & overhandigt dit: 'Thank you.'
Z: 'Thank you.'
Z geeft 't wisselgeld: 'Thank you.'
E: 'Thank you.'
Z vraagt zich af of 't misschien een kadootje is: 'Do you want me wrapping it up in a presentpaper?'
E: 'If you would be so kind, thank you.'
Z overhandigt 't kado: 'Thank you.'
E: 'Thank you.'
Z bedenkt dat E misschien nog een tas nodig heeft: 'Do you need a bag, thank you.'
E: 'Yes, thank you.'
De tas wordt door Z overhandigd: 'Thank you.'
E: 'Thank you.'
& E verlaat de building, dus Z groet: 'Byebye, thank you.'
E: 'Byebye, thank you.'
Z: 'Thank you.'

Men spreekt wel een mondje Cyberspees in Zijperspace.

8e ergernis over ding dat z'n eigen ding doet

Ik had bij een dame geslapen. Gelukkig had ik toevallig spullen bij me, dus ik kon, na een douche, geheel fris 't huis verlaten. Bij thuiskomst bleek ik een paar sokken te missen.

Daar begon zij zelf over bij 't volgende treffen. Ze was wel dankbaar, want 't waren heerlijk warme sokken. Ondanks de waardering voor m'n spullen, liet ik toch weten dat ik 't paar graag terug wilde. 't Waren nl niet de goedkoopste; met gemak zou ik 3 dagen kunnen eten voor de prijs van een nieuw stel.

Op 't moment dat ik de sokken weer bij me in huis had, verscheen er opeens een ander paar in precies dezelfde kleur op de plek waar al m'n sokken doorgaans liggen. Nu had ik 2 paar in precies dezelfde kleur. Dat was niet m'n beleid, want ik wil verwarring bij 't aantrekken voorkomen over wat bij welk voegt & andersom.
& Bovendien betekende dit dat ik onterecht een paar sokken had teruggeëist (& dat er waarschijnlijk nog iemand anders bij de dame had geslapen, maar daar kon ik me niet druk over maken).

Om slijtage van de verschillende stellen zo veel mogelijk te spreiden, varieer ik in gebruik ervan. Daardoor weet ik dat ik sinds een paar maanden 1 van de 2 gelijkende stellen weer mis.

& We zijn toch echt niet wezen logeren buiten Zijperspace.

Sinds tijden niet zoveel vrienden, bekenden & familie in de nabijheid gehad als gisteravond.

& Ik ga toch snel na afloop van 't optreden naar huis.

Schrijf 3 kwartier aan een stukje. Wil 't plaatsen & 't verdwijnt in 't niets.

Da's een deel van waarom, vandaag in Zijperspace.

Ik loop de trap af met in m'n handen een 10-tal glazen. Onderaan de trap staat een kind een beetje met z'n armen te zwaaien ten teken dat-ie de weg heeft versperd. Ik trek me er niks van aan, ik zal er toch langs moeten!

Op de onderste tree aangekomen ben ik dicht genoeg voor 't kind om met de platte hand op m'n kruis te slaan. Vol komt-ie daar op terecht.

Met m'n ene vrije hand pak ik 't kind bij z'n mouw & kijk de kelder in. Hij probeert ondertussen vrij te komen & verder te gaan met slaan.
'Van wie is dit kind?' roep ik 't geroezemoes in. Ondanks m'n welluidende stem blijk ik genoodzaakt de vraag nogmaals te laten weerklinken.
Een vrouw keert zich om & herkent haar zoontje in mijn hand geklemd.
'Wat is er?'
'Je moet je kind 'ns leren niet op m'n piemel te slaan.'
Ze heeft 't niet verstaan, wat me de mogelijkheid geeft de vermaning in fatsoenlijke termen te verwoorden, want aan 't gegnuif, in de voor de rest algehele stilte van een door 40 man gevulde ruimte, kan ik horen dat de rest volledig doordrongen is van 'tgeen ik gezegd heb.
'Je zou je kind 'ns moeten bijbrengen niet te slaan & zeker niet in mijn kruis als ik met m'n handen vol glazen sta.'

Ik hoor applaus op de achtergrond, maar denk er zelf slechts aan dat ik absoluut niet meer uit m'n woorden kan komen. Ik zie de spetters opnieuw voor ogen die tijdens 't spreken m'n mond ontvluchtten.

'Wat een stilte hier, hè?' zeg ik 5 glazen later lachend nonchalant, hoewel 't voelt alsof ik een rondje om 't gebouw heb gerend, maar 't grootste gedeelte van de kelder smuilt met me mee.

Dat zijn de echte marathons in Zijperspace.

Ik wilde slechts luisteren, maar toen 't prog 1maal begonnen was, kon ik 't niet laten mee te schrijven. 't Is echter al jaren geleden dat ik mee deed aan 't Dictee. Veel samenvoegingen van voorzetsels met werkwoorden waar ik m'n hoofd over moest pijnigen (wat voor woord bestaat daar voor?). & Waar plaats je de streepjes, dan wel moet je hoofdletters laten vallen?

't Zal er wel op neer komen dat ik over de 30 fouten heb. Maar ervaring van jaren her doet me vermoeden onverwacht voor meer dan 40 fouten verantwoording te moeten dragen.

Gelukkig hebben we onze eigen (redelijk konsekwente) spelling in Zijperspace.
PS: Totaal 57 fout. Veel te veel streepjes geproduceerd & woorden onnodig van elkaar gescheiden.

Ik wilde opschrijven dat 't een dag van niks gaat worden. Een dag van geen zin.

Heb cd met Miserere van Allegri (helaas niet de volledige 12;31, maar om een indruk te geven) gister teruggekregen van m'n broer. & Ik bedacht dat ik die maar 'ns moest gebruiken om de dag langzaam op gang te laten komen.

Een bepaalde mate van gelukzaligheid gloeit op in de donkere nacht waar m'n geest zich eigenlijk nog in wil bevinden. 't Is een vonkje, ik kan slechts de buitenste rand van de wolk van somber er aan warmen, doen vervluchtigen.

Gelukkig kennen we 't begrip 'repeat' in Zijperspace.

Ik vind 't in ieder geval prachtig. & Ik weet inmiddels ook dat-ie werkt. We hebben 't nl uitgeprobeerd. & Met ons Corné;. Maar die van Corné heeft Puck op mijn verzoek weer weggehaald & daarmee ook nog een 5-tal andere reakties van onszelf. 't Werd nl een zeer technisch reaktie-blok. (Ik zit te zoeken naar een ander woord ervoor; voorheen werd 't verzorgd door Reblogger & Snor-Comments; dan had je meteen een naam. Maar ik kan 't toch moeilijk 'reaktie-pucks' of iets dergelijks noemen. Suggesties zijn dus welkom.). & Dat technische was eigenlijk wel een beetje zonde voor 't postje waar ik, van degene die ik de afgelopen dagen geplaatst heb, 't meest trots op was (& 't meest onzeker in 1e instantie).

Ondertussen zie ik op tv Fortuna Sittard in de kleuren van m'n reaktie-blok rondrennen in 't voetbalveld. Als 't nog slechter met ze gaat, moet ik ze maar gaan sponsoren.

Zogauw iemand een reaktie plaatst, krijg ik 't automatisch als meeltje binnen. Da's ook wel zo prettig, want nu hoef ik niet de hele tijd te kijken of er nog iets toegevoegd is.

Maar ja, dan moet er wel iemand reageren. Gewoon, omdat men 't tonen van mijn dankbaarheid jegens Puck wil ondersteunen door er intensief gebruik van te maken.

Of omdat men wil genieten van de kleuren van Zijperspace in volle glorie.

tabee


Nog 1 keer, omdat ik er zin in heb. Straks, meteen na m'n werk, naar Paradiso voor de Kift. Voor degenen die 't moeten missen heb ik maar even 't nr 'Tabee' gelinkt. Weet men tenminste wat men mist. Of juist niet, want live krijgt de Kift een extra dimensie.

& Dimensies worden realiteit in Zijperspace.

Ik ging vanmiddag even lunchen in een café met een vriendin. Daar kwam ik de dame tegen die ik afgelopen zondag over m'n blog had verteld. Ze had inmiddels enkele stukken gelezen. Dat maakte 't gemakkelijker te praten over 't stukje wat ik vlak daarvoor had geschreven. & Hoeveel gepieker 't ondertussen had gekost om er weer achter te komen wat ik in m'n hoofd als einde had, voordat ik de deur moest openen voor de vriendin, die even voor beëindiging aanbelde.

Ik vertelde in ieder geval de strekking rijk geïllustreerd met korstjes, borstjes, fluiten, broers & moeders. De dame had nooit van beide uitspraken gehoord; at gewoon altijd haar korstjes, dat vond ze nou eenmaal lekker, maar fluiten kon ze niet.

Daar schoot mij plots te binnen wat 't geplande einde was: vrouwen konden niet fluiten, had ik vlak voordat de bel ging bedacht.

Dus dat gooide ik ter tafel. Niet omdat 't een waarheid was, maar omdat een man, of eigenlijk opgroeiende versie ervan, dat soort ideeën kan ontwikkelen,als 't tegendeel 'm niet getoond wordt.

Dat verhaal had extra beeldend vermogen nodig.

'Een vrouw laat ook geen scheten.'
Moet je niet zeggen met 2 vrouwen & 1 man als gezelschap aan tafel, waarbij de laatste vriend is van degene die de uitzondering blijkt te zijn op deze proefondervindelijke regel. Dan dient proefondervindelijk uitgelegd te worden aan de hand van een anekdote van een vroegere collega.

'Vrouwen laten geen scheten,' pleegde hij ook te beweren & als een vrouw daartegen in verweer ging, wimpelde hij dat af door te zeggen dat-ie geen zin had om verder op 't onderwerp in te gaan.
Waarmee ik maar bedoelde te vertellen dat mannen niet altijd de behoefte hebben te weten. Een bepaalde illussie is geschapen in de jeugd & sommige illussies moeten behouden blijven, al is 't slechts voor 't welbevinden.

'Dan had die oud-collega een Oedipous-complex,' wist de dame te vermelden.

Thuis gekomen, heb ik zo snel mogelijk de tekst verlengd met 't beoogde einde.

Van schrik echter geen kontakt met moeders gehad in Zijperspace.


Ik had 't al een beetje voorspeld bij Gien voordat ik aan de test ging beginnen. & Terwijl ik met de test bezig was, dacht ik konstant dat 't antwoord wat ik eigenlijk wilde kiezen er niet bij stond. Bijv dat ik gewoon xpres aan 't werk ben op 1e kerstdag. & Dat ik geen schone kleren speciaal voor kerst ga dragen. Of dat ik helemaal gek ben van kerst-cd's vanwege de oubolligheid die ervan uitstraalt (ik geef toe, da's een tegenstrijdigheid) & dat ik daarom zeker 10 uur kan vullen met kerstnummers.

Kerstmis bestaat ook in Zijperspace, maar onder protest.

Die impulsiviteit ook altijd. Ik heb net gereageerd bij Walter, echter niet op 'tgeen hij schreef. 't Was meer een reaktie op wat Claver bij hem had achtergelaten. Maar ik moest 't plaatsen, ik kon mezelf niet meer tegenhouden.

't Intrigeerde me nl dat zij opgevoed is met 't zinnetje: 'van korstjes krijg je borstjes'. Terwijl we bij mij thuis de mededeling kregen dat we vooral de korstjes moesten opeten, zodat we sneller zouden leren fluiten. Dat rijmde niet, maar sprak evengoed tot de verbeelding, want we wilden net zo stoer zijn als de buurjongen een paar deuren verder.

Ik vermoed dat dit opvoedkundig pressie-middel verschilde, doordat mijn moeder slechts zonen om zich heen had. Heb 'r meteen gebeld om te vragen of ze ook de korstjes-borstjes-variant kende. Nee, hoor. Je gaat slechts beter fluiten van korstjes.

Aan de andere kant: zelden hoor ik vrouwen fluiten. De versterkende kracht van de korstjes zal dus wel ergens anders in gestoken worden.

Vrolijk fluiten we passerende borstjes na in Zijperspace.

blauw

Speciaal voor='voor' een vriendin, met='met' een verhaal='verhaal' van ooit

't Moet een wervelende show zijn geweest.
Woest & onstuimig, maar met een eeuwige joie de vivre-lach op de lippen, stormden we door de kroeg. Menig schouder, barkruk, of brandende peuk werd daarbij niet ontzien; alles ging opzij of werd gedwongen door ons onbesuisd slingeren in de niet aflatende roes van elkaar meesleuren tot 't uiterste.
& Blauw was ons liefdeslied, waarbij 't begrip 'ontzag voor je medemens' niet meer bestond. We rolden 3 maanden lang over de vloer, door de straat, over de dijk, de duinen, of de bospaden. Niets kon ons stoppen, behalve wijzelf.
& Blauw was onze huid, verloren de roze gloed van onnozelheid. Verwoestend blauw: een topsporter zou de verwondingen niet kunnen dragen. Tenslotte waren wij slechts amateurs.

& Dat zijn we gebleven in Zijperspace.

Ik heb uiteindelijk ook 't muziekstokje gekregen dat geïnitieerd is door Tripleee. Mijn dank hiervoor gaat uit naar Ramon, de liefste van ons allen.

Goed; zaak is de 3 laatstgedraaide cd's te vermelden. Daar moet je natuurlijk wel een tijdstip als uitgangspunt voor nemen, want tijdens 't schrijven van 't stukje, wordt er ook lustig op los gedraaid. Voor 't gemak heb ik dus 't moment genomen dat Ramon's meeltje me onder de neus kwam.

Ik heb onderstaande plaatjes helaas niet kunnen linken aan de muziek zelve, daar deze truuk nog niet in m'n toverdoos zit (jammer eigenlijk, want sinds een uur heb ik weer geluid op m'n comp). Ik heb er echter wel m'n best op gedaan er een visueel aantrekkelijk geheel van te maken.


Dit eerbetoon='eerbetoon' aan nick='Nick' Lowe gister='gister' op m'n werk='werk' tijdens de='de' schoonmaak gedraaid

Nick Lowe kan bij mij niet meer stuk, vooral dankzij z'n laatste 2 cd's, maar ook door nrs die hij voor Johnny Cash, eens z'n schoonvader, heeft geschreven. Deze cd valt uiteindelijk een beetje tegen, omdat je niet de liefde voelt van de uitvoerders voor Nick, die er toch wel degelijk moet zijn.


Aan 't begin='begin' van m'n werk='werk' afgelopen 2 dagen='dagen' gedraaid.

'Sing a song for you; Tribute to Tim Buckley' is eigenlijk wel een heel laat eerbetoon aan 1 van de grootsten. Beter van kwaliteit dan 't eerbetoon aan Nick Lowe, maar die is dan ook nog niet dood. Moest 'Song to the Siren' ook even draaien vlak voor & vlak na de herdenkingsbijeenkomst voor Ronald.


Gedraaid bij='bij' thuiskomst na='na' m'n werk, terwijl='terwijl' de magnetron='magnetron' z'n werk='werk' deed & 't lezen='lezen' van binnengekomen='binnengekomen' meel veel='veel' aandacht vergde, waardoor='waardoor' niet echt='echt' tot me='me' doorgedrongen

'Levez voz skinny fists comme antennas to heaven' van 'Godspeed you black emperor' is 't lekkerst te beluisteren in de trein, als je niet gestoord wil worden door omzittende oma's of scholieren die klieren. Voor dat doel dient volumenivo op 10 gezet te worden.

& We zwiepen de stokker uit Zijperspace richting Micheline.

Charis geeft zich bloot

Ter gelegenheid van mijn een jarig bestaan zal ik om 12 uur precies voor jullie uit de kleren gaan.
14 december 2001 - 23.11

Het staat er echt. & Tuurlijk bedoelt ze natuurlijk iets anders of neemt ze de boel in de maling, maar ik ga toch kijken.

Want Zijperspace is groot geworden door de niet aflatende nieuwsgierigheid naar wat zal komen.

Update: Ik was er natuurlijk niet om 12 uur. Pas om 00.11 keek ik weer. Maar ik heb 't idee dat ik wel gelijk had.

2e Update: Blijkt ze 't pas voor morgenmiddag gepland te hebben. Ik trap er vast nog 1 keer in. In die zin, dat ik wil zien wat de grap is, maar dan moet 't ophouden met kijkcijfer-scoren.

't Heeft zo z'n redenen dat ik 't deed, maar 't is toch vreemd te constateren dat ik juist op de tot nu toe koudste dag van 't seizoen voor 't 1st in m'n keuken m'n maaltijd ga zitten verorberen.

& De keuken staat bloot aan de extreme invloeden van buiten Zijperspace.

(met dank aan Gien).
Ok. Dan ben ik een banaan. Maakt me niet zoveel uit. Misschien zelfs wel leuk.

Maar ik vind 't verschrikkelijk storend dat er staat: 'Your make your friends laugh.' Kunnen ze dan nogeneens fatsoenlijk Engels schrijven & moeten non-native-speakers ze daar op wijzen. 't Ontsiert mijn blog!

Nu zullen mensen zeggen: had 't dan niet geplaatst. Maar ik plaats nou eenmaal elke test die ik invul. (Behalve die van gisteravond dan, waarbij ik een hond bleek te zijn in een kattentest; niet omdat mij dat niet beviel, maar vanwege 't feit dat doordat ik een tikfout maakte alle tekst van m'n blog in bold veranderde & ik plots niet meer 't zelfde resultaat uit de test kon krijgen).

Zijperspace is in ieder geval weer genoeg doorgemeten voor een week.

Er is iemand zo lief geweest een site mbt tot lief-zijn & blog-zijn te creëren. Ik snap weliswaar de geluidjes niet die weerklinken bij aankomst aldaar, maar alle bloggers die de bloem van Ramon geplaatst hebben zijn gelinkt, waarbij tevens aangegeven wordt dat 't eigenlijk om een halfopen source gaat, waar gelinkte bloggers gebruik van kunnen maken.

Dat zal dan wel; waarschijnlijk toch niet aan mij besteed, dit soort techniek. Maar gedichtjes suggereren met 't thema 'lief' is dat misschien wel. Wat vindt u bijv van Het pad van de liefde? Een AVRO-Candlelight-stem is hier wel noodzakelijk. Zoals de stem die tegenwoordig schijnt te weerklinken op sky-radio, waarbij, bij 't noemen van de naam die de stem vergezelt, mensen spontaan de neiging krijgen 'om dingen in elkaar te meppen'. Met een beetje moeite kan ik u daar een goede interpretatie van geven met wat zwoel gevoel, helaas weet ik niet hoe je dat online moet zetten.

We zijn al aan 't oefenen met donkerbruin voorlezen in Zijperspace.

Is 't geweten van Nederland gestopt met bloggen?

Of heeft Zijperspace een verkeerde connectie?
Update: Inmiddels niet meer.

Overigens ben ik al een tijdje op de hoogte van 't feit dat ik een stokje dien te behandelen & doorgeven zoals 't hoort.

Er vindt echter een grote herstructurering plaats van Zijperspace.
(maar morgen hebben we een vrije dag).

Een spannend moment.

Ik moet opnieuw een poging wagen flixonase m'n neus in te brengen. 't Is geen prettig gevoel de hele nacht niet door de neus te kunnen ademhalen & midden in de nacht wakker te worden vanwege een tong die vastgeplakt zit aan de mondholte. Dus dient 't spul zo diep mogelijk 't gangenstelsel achter m'n aangezicht (overdreven voorstelling natuurlijk van iets wat ik me niet kan voorstellen van m'n eigen lichaam: ''t zal er wel ingewikkelder uitzien dan de buitenste laag lijkt te verbeelden') gestuurd te worden.

De oorzaak van 't ongelukje van afgelopen middag is echter nog steeds aanwezig. Doordat ik m'n vinger sneed aan een glassplinter, was ik gedwongen een pleister te dragen (kent u dat: 't randje van de snee blijft overal aan haken), waardoor de bewuste middelvinger niet volledige grip op de spuitknop had. Die glipte dus los bij de poging 't vocht de achterkant van m'n neusholte te laten bereiken, waardoor de tuit van 't flesje pardoes tegen de binnenkant van m'n neusschot aanschoot, gevolgd door de buitenkant van m'n hand.

Bij gebrek aan pleisters, zoals bleek bij thuiskomst, heb ik leukoplast op m'n middelvinger bevestigd.

We zijn nu aangekomen in de leukoplast-testfase in Zijperspace.

mist

Marlies kwam vandaag een levering brengen. Bij binnenkomst zei ze: 'Als ik je blog net gelezen heb, heb ik 't gevoel dat ik je niet gedag hoef te zeggen.'
Zij werkte vroeger op dezelfde plek, maar vlak voordat ik erbij kwam, had ze besloten haar eigen groothandeltje te beginnen. Volgens haar maakte zij toendertijd minder mee: 'Wat jij allemaal meemaakt gebeurde bij mij nou nooit. Of misschien zie jij meer.' Hoewel ze soortgelijke figuren als Westmalle & Alfa wel had zien lopen.
Marlies ging verder met 't lossen van haar wagen. Op 't moment van haar herbeginnen, kwam Westmalle binnen voor z'n 1e portie. 'Een Westmalle?' vroeg ik, zodat Marlies 't nog net kon horen.
Westmalle z'n hoofd stond op dat moment niet naar grapjes die ik aan 't uitwisselen was. Hij had zorgen: hij had geld.
'Als je geld hebt, dan heb je vrienden.' Z'n uitkering was net gearriveerd, iedereen voor de AH bleek ervan op de hoogte te zijn & al die iedereen bleek geld nodig te hebben.
'Ik heb helemaal geen vrienden.' Hij was met verkeerde dingen bezig, hij gebruikte de verkeerde spullen, maar de verkeerde mensen wilde hij niet z'n vrienden noemen. Als hij ook maar 1 kans kreeg, dan zou hij naar 't buitenland gaan & opnieuw beginnen.
'Als je me op een gegeven moment niet meer ziet, dan zit ik in Pakistan,' waarbij hij een lach met zelfspot niet kon onderdrukken.
Een uur later kwam-ie met een grote bos bloemen voor een dame aanzetten. Of ik misschien een kaartje had om er aan te plakken.
'Ach, ik weet niet waarom ik ze geef,' vergoelijkte hij alweer 't gebaar, 'Ik moest ze gewoon kopen voor haar.'
'Zeg dan dat je van 'r houdt,' is 't commentaar van z'n metgezel.
'Nee, dat moet je niet zeggen als je de bloemen geeft. Dat moet een vrouw uit andere dingen begrijpen.'
Oh ja, en een Westmalle. 'Want een alcoholist, die heeft altijd mist, & ligt snel in de kist,' besloot hij al improviserend ons treffen van vandaag.

Zo gebeurt er af & toe 'ns wat in Zijperspace.

Ik zit met 1 hand aan de neus te wachten tot 't bloeden stopt. Doordat ik uitschoot bij 't inspuiten van flixonase sloeg ik mezelf een bloedneus. Ik moet nog naar m'n werk; dat moet dan wachten tot 't niet meer druipt.

Dat moment is nu geloof ik aangebroken. Zal ik nog een poging wagen in m'n linkerneusgat te spuiten?

Zodat we toch nog een beetje lucht hebben in Zijperspace.

De nacht is kort. Veel te kort als je weer online bent. & Je o zo graag iedereen wil laten weten dat 't je gelukt is. & Nog wel veel sneller dan de verwachting was.

De nacht is kort: ik moet m'n mond houden. Me concentreren op 't installeren van levenscontinuerende programma's voor m'n comp.

De nacht is kort. & Ik wil iedereen spreken; ze laten weten dat ik nog steeds dezelfde ben als 2 dagen gelee. Slechts de harde schijf is niet meer.

De nacht is kort & ik heb haast. Niet meer bijkomen, opslaan & verzamelen. Tuurlijk opnieuw beginnen. Tuurlijk.

Maar nu = nu = nu & die roos was ook ooit een roos in Zijperspace.

Inderdaad, er bestaat geen mogelijkheid tot reageren. Dat is: niet op die wijze dat iedereen kan zien wat je geschreven hebt. Want ondertussen bestaat er nl nog steeds de methode via 'gerichte post naar Zijperspace' uw mening aan mij te verkonden. Of gewoon belangstelling te tonen. Daar had ik afgelopen 2 dagen grote behoefte aan, maar niet iedereen begrijpt dat.

Dus was 't angstig stil in Zijperspace.

As zondag='zondag' ga ik='ik' met nog='nog' 15 anderen='anderen' naar de='de' Kift in='in' Paradiso, u='u' ziet ze='ze' hier staan='staan' met toegevoegde='toegevoegde' blazerssectie ihkv='ihkv' 'de Molenaar'. Da's natuurlijk='natuurlijk' niet de='de' enige reden='reden' om deze='deze' illustratie te='te' plaatsen: ik='ik' moet puck='Puck' ook tonen='tonen' dat ik='ik' m'n onderwezen='onderwezen' kunstjes niet='niet' verleerd ben. ;-)

Er wordt alvast druk meegezongen in Zijperspace.

Vanavond werd Ronald herdacht op m'n werk. M'n werkgever stelde een ½ uur z'n gebouw ter beschikking hiervoor. Ong 35 man verscheen. Een map deed onder hen de ronde met foto's & brieven van hem.

Beste agenten,

Ik ben zo vrij geweest mezelf vannacht te verhangen in het bos ten noorden van de zandvlakte, waarvan de naam me even ontschoten is.(...)
Ik heb mezelf iets uit het zicht gehangen, zodat zo min mogelijk mensen met mijn lichaam geconfronteerd zullen worden.

Ik heb identiteitspapieren bij me gestoken, opdat u weet wie ik ben.

Aan 't eind van de avond bedankten mensen me voor 't beschikbaar stellen van m'n tijd & de ruimte. Op dat moment voelde ik echter niks meer. Ik wist niet meer wie Ronald was & wat ik voor 'm heb gevoeld.

Mag dat, in Zijperspace?

Bij gebrek aan comp had ik 't boek over de dood van de div keizers van Rome ter hand genomen. & Bij 't lezen over 't relaas van 1 van hen schiet de gedachte me te binnen: ooit ben ik ook dood; ooit (of eigenlijk vlak voor dat 'ooit'-moment) besef ik me dat ik aan 't doodgaan ben. Dat na een bepaalde gedachte, geen gedachte meer zal zijn.

Dit bedenken (veel sneller dan 't opschrijven ervan) beklemt me voor een paar tellen, benauwt de ademhaling, lijkt de dood tastbaar te maken. Terwijl ik dat juist niet wil. Ik wil er niks van weten, van dat ooit niet-zijn.

Snel een ander onderwerp zoeken om mezelf mee bezig te houden. Weg van 't benauwende ongrijpbare. Oja: hoe is de daaropvolgende keizer dood gegaan?

& We zien weer 1000-en doden sterven in Zijperspace.

Ok, ik ben verslaafd. Dat heb ik al eerder gezegd, maar ik wordt weer 'ns des te harder op dat feit gedrukt als ik na ampele pogingen m'n nieuw lekkere harde schijf aan de gang te krijgen, mezelf een ½ uur na 't besluit 't voor vanavond voor gezien te houden, terug vind op een wwwpuntafwerkplek om m'n teksten in te voeren.

Toch vind ik 't nogeneens zo erg op zo'n manier verslaafd te zijn. 't Is eigenlijk 1 van m'n meest nuttige verslavingen tot nu toe. Ik schrijf, & voel er zelfs elke dag de behoefte toe. Vroeger heb ik ook wel een dagboek bijgehouden, maar dat hoor je toch voor jezelf te doen (hoewel vriendinnen die uiteindelijk toch te lezen kregen: ik was blijkbaar, al dagboekvullend, voor een lezerspubliek bezig).
Nu is er een publiek & weliswaar schrijf ik waarschijnlijk anders als ik niet wist of die er zou zijn; ik zou echter geheel niet schrijven als ik wist dat die er niet zou zijn.

M'n blog vullen op een andere plaats dan veilig bij mij thuis voelt toch anders. Ik heb bijv geen flesje bier naast m'n toetsenbord staan; er is geen niet te volgen weersverwachting verkondigd; ik zit niet in complete stilte omdat ik vergeet de cd-speler te verfrissen met nieuw materiaal; ik moet betalen voor 't toilet; ik krijg om de 5 minuten de mededeling dat de 'Amsterdam area' bevolkt wordt door criminelen die 't gemunt hebben op mijn spullen.

& Toch zijn we gelukkig verslaafd in Zijperspace.

levensgenieter

'Jij bent al een tijd niet geweest,' zeg ik tegen de blonde man met ½e liter Alfa.

Een tijd lang kwam hij bijna dagelijks. Had altijd 10-tjes door z'n dagelijkse handel, waar ik zogenaamd niks van wist. Die 10-tjes & andersoortig kleingeld kan ik goed gebruiken, dus door die te wisselen voor groter hielpen we elkaar.

Z'n metgezel van vandaag zie ik daarentegen bijna dagelijks, omdat-ie Westmalle Tripel tussen z'n trips aangenaam verpozen vindt. Om in z'n eigen gebruik te voorzien, handelt hij ook, maar pikt hiervoor voornamelijk toeristen op, terwijl de Alfa-drinker z'n grootste markt vindt in de schreeuw-junks.

Beide mannen zien er overigens gezond uit voor de scene waar ze al een aantal jaar deel van uitmaken.

Westmalle begint na mijn vraag te lachen, waarbij een licht honend toontje valt waar te nemen.
'Hij is een econoom, & ik ben een levensgenieter.'
Wat heeft dat er nou mee te maken, vraag ik me af. Alfa heeft zin zich zo snel mogelijk te onttrekken aan 't lachje van Westmalle & loopt al richting deur.
'Hij telt z'n centen & ik geef ze uit,' gaat Westmalle verder. Ik zie inderdaad 't beeld weer voor me van Alfa die de hele tijd z'n bundeltjes aan 't herschikken & tellen is.

Maar dat is 't niet:
'Hij haalt 3 keer Best bier ipv 1 keer Westmalle. Ik doe 't omdat ik 't lekker vind & hij voor 't geld.'

Voor de rest weten we inderdaad van niks in Zijperspace.

& Plotseling moet ook de internetjunk herbeginnen aan 't gewone leven. Als 't gewone leven omschreven kan worden als geen gebruik makend van de comp. Wat betekent dat de uurtjes voor 't slapen gaan gevuld worden door tv kijken & 't vervolgen van 't lezen van een boek (na 2 maanden nog steeds niet op de helft).

Ook andere aspekten van dat gewone leven komen wat meer onder de aandacht. Vanuit de stoel waarin ik 't boek tot mij laat komen, zie ik dat de berg kleren (ligt makkelijk voor 't grijpen is 't xcuus) al aardig tot een bepaalde mate van berg aan 't vorderen is. 't Licht van de 6-koppige staande lamp valt van hieruit wel zeer mooi op de gele muren. Maar de bedrading & assecoires van de comp & randapparatuur vormt een vrijgezellenlevensrotzooitje.

Bovendien wordt 't duidelijk dat leven zonder comp zeker andere nadelen met zich meebrengt. Je kan niet zien of vrienden al naar bed zijn & wordt er hard mee geconfronteerd dat dat wel degelijk 't geval is als je midden in de nacht ze poogt te bellen. & De info over de openingstijden van Mycom zijn niet buiten internet in enig geschrift binnenshuis te vinden. & Hoe te weten wat voor weer 't wordt als je gewend bent niet te luisteren naar de nieuwsberichten, dat toch altijd diende als achtergrondgeluid?

Zijperspace is onderhevig aan een tijdelijk aanpassingsproces.

(harde schijf van 20 gig kost tegenwoordig 250,-)

3 Maanden geleden durfde ik vol trots iedereen die ik tegenkwam te vertellen dat ik een blog had.
'Een blog? Wat is dat?'
'Oh, da's een weblog.'
Nr 69 was de 1e die wist wat een weblog was, maar iedereen zei een kijkje te zullen nemen in Zijperspace.

Een week later kon spontaan 't schaamrood m'n kaken bestijgen, als ik bedacht dat een bekende inderdaad m'n blog had gevisiteerd. & Dat men uit angst me te kwetsen geen kommentaar erover wilde geven. Ik durfde 't bestaan ervan niet meer onder de aandacht te brengen, zo onzeker was ik over m'n toetsenbordvruchten (ook uitdrukkingen moeten met de tijd mee). Dat gevoel was niet aanwezig op 't moment dat ik 't voor me zag op beeldscherm, maar des te heftiger zogauw ik onder de mensen kwam.

Zeker een maand 't onderwerp blog indien mogelijk verzwegen. Slechts als men vroeg waar ik m'n tijd aan besteedde, vond ik een bekentenis op z'n plaats. & Ondertussen schreef ik koortsachtig verder.

Gister durfde ik in een gesprek weer te beschrijven waar ik mee bezig was, & waar de resultaten van die bezigheid te vinden waren, zonder dat ik bedacht dat 't me extra kwetsbaar maakte als die persoon inderdaad m'n stukjes zou gaan uitpluizen. (Waar een Nedstat-teller al niet goed voor is).

Maar wat heeft 't afgelopen nacht moeite gekost de 'publish'-knop te gebruiken. & Wat heb ik me moeten inhouden bij ontwaken om niet de 'del'-knop te hanteren. (1 foute reaktie & ik weet 'm alsnog te vinden; u bent gewaarschuwd).

't Zijn slechts evenwichtige & zelfverzekerde heren die Zijperspace mogen besturen.

Bij de 2e keer zijn de hartkloppingen er heus ook wel, maar 't perspektief is iets anders. Ik weet nl nu dat er een oplossing voor handen is. & Dat dmv de juiste telefoontjes plaatsen & minder diep graven in m'n geheugen (omdat de 1e keer slechts kort geleden was) een werkende comp snel voor handen kan zijn.

Kwestie dit keer is echter wel dat er in de buidel getast moet worden. Bij de inventarisering van de stand van zaken, bijgestaan door telefonisch opgeroepen xpert, was al snel de conclusie dat 't weer 'tzelfde probleem was. De harde schijf veroorzaakte de problemen; bij onderzoek welke bleek 't degene te zijn die 't laatst aangeschaft was. De meest gieg gaan dus de prullenbak in.

Morgenochtend dus vroeg opstaan om bij Mycom wat geld achter te laten, in de hoop dat dat me weer thuis toegang tot Zijperspace kan geven. Dat wordt weer enkele avonden knutselen, poeren, bellen, vragen, uitproberen, opstarten, wakker blijven & vooral gefrustreerd richting beeldscherm kijken.

De voldoening als Zijperspace weer in beeld verschijnt maakt echter veel goed.

De effecten van zwaartekracht zijn al sinds mensenheugenis bekend. Newton was niet degene die zorgde dat 't ging werken, maar slechts 't ondervinden ervan op eenvoudige doch afdoende wijze wist te omschrijven.

Men weet waarschijnlijk net zo lang dat ook vloeistof, specifieker water, aan dezelfde door deze heer omschreven natuurkundige wet onderhevig is. Zeker in Nederland, een bij uitstek waterig land, weet men al eeuwen hoe desastreuze gevolgen, veroorzaakt door 't hiervoor beschreven verschijnsel, voorkomen kunnen worden.

Waarom zijn ze dan juist in dit land, met zoveel kennis over hoe water de neiging heeft van een hoger gelegen plaats te willen vloeien naar een lager punt, kennis opgebouwd door de eeuwen heen, niet in staat aanrechten te plaatsen waarbij 't water terugloopt in de wasbak?

We zouden willen dat 't andersom werkte in Zijperspace.

& Morgen ga ik weer voor echt.
Voelen wat is, wat weigert & misschien niet wil.
Naar buiten, waar buiten ook werkelijk vinden is.
Diep gaan, waar geen mens ooit gaat.

Geen refdagen meer voor mij.

Dagen zijn dagen, leven moet feesten.

Morgen is thuis in Zijperspace.

Bedenk me ineens: als ik inderdaad de dienst van m'n collega overneem. & Zij werkt dan op vrijdag voor mij.

Dan heb ik voor 't 1st, buiten m'n vakanties, in 4 jaar een bepaalde mate van weekend.

Dat heet dan ook meteen vakantie in Zijperspace.

Presentatie van een tovenaarsleerling in Zijperspace

Ik wil u even tonen wat voor toverspreuken ik al machtig ben. Toverspreuken die ik kan gebruiken om u Zijperspace op een illustratieve, ontspannende, maar bovenal aangename wijze voor te schotelen.


waarschijnlijk niet='niet' van toepassing, omdat='omdat' u al='al' een ander='ander' beeld voor='voor' ogen heeft

Ik wist zelf niet dat ik 't in me had, vandaag precies 3 maanden geleden. Dingen die me interesseren, neem ik zeer snel dmv hyperfocus tot me, maar als op een bepaald gebied m'n aandacht niet ligt, dan kan ik me nog zo concentreren op de stof, maar 't studie-materiaal dringt dan niet tot me door. Ik ging ervan uit dat dat ook 't geval zou zijn mbt website. Integendeel, zoals blijkt.

Speciaal voor deze presentatie heb ik gebruik gemaakt van 't plaatje van de 10-tjes website. Meer dan een jaar geleden schreef ik daar korte verhaaltjes over hoe een 10-tje mij in handen was gekomen. Onzin ten top, wat mij motiveerde m'n eigen onzin daar bot te vieren.
Dankzij 't fanatisme dat ik altijd met me meedraag verkreeg ik al snel een koppositie in de Big Spenders-lijst. Hoewel ik dermate veel inbracht dat ik onmogelijk ingehaald kon worden door andere deelnemers, ging 't mij vooral om de verhaaltjes die ik bij 't invoeren van aangetroffen 10-tjes toevoegde.
't Doet me dan ook genoegen u te kunnen tonen (u bereikt dit door met de cursor over Frans Hals te bewegen, als dat al niet per ongeluk gebeurd is) dat 1 van m'n verhaaltjes gehonoreerd is als een origineel verhaal (overigens vind ik 'm zelf wel erg flauw; ik heb betere geproduceerd).

Deze toverspreuk zou ik zeer vervelend vinden als mijn muiscursor er 't slachtoffer van zou worden, maar 't is nu eenmaal een presentatie van m'n kunsten. Ik hoop dat men begrip heeft voor 't inbrengen van deze truuk (& maak een lichte buiging). Verder wil ik u er nog even op attenderen dat 't voor mij sinds kort ook mogelijk is tekst náást een plaatje te zetten. Dit had ik een maand geleden nog niet voor mogelijk gehouden.

Omdat we Frans Hals binnenkort minder te zien zullen krijgen, leek 't me nuttig hem voor m'n doeleinden te gebruiken

Nou dacht ik eigenlijk u nog meer toverkunsten te kunnen presenteren, maar ik ben 't even kwijt (ik ben overigens nog op zoek naar een truuk om illustraties kleiner op m'n blog te krijgen dan dat 't op de originele website getoond wordt).
Ik hoop u hiermee al aardig geëntertaind te hebben.

Zo niet, dan is 't beter te blijven schrijven in Zijperspace.

2-Maal een poging wagen dezelfde tekst te plaatsen & 2-maal een tekst krijgen die niet meer te korrigeren valt, omdat niet oproepbaar. Dat dwingt tot een moment rust, ½ uur slaap op de bank na 't avondeten, vooral vanwege de drank van de middag die immers altijd tot slapen noopt in die verorberde hoeveelheid.

Slechts enkele uren na 't tonen van nivo van bekwaamheid gedwongen zijn tot 't laten staan van onvoltooide gedachten leidt tot twijfel over eigen kunnen. Terwijl 't slechts pogingen waren te berichten over de stemming gedurende afgelopen refdag. Dat de stemming leidde tot overmatige behoefte aan voortijdige slaap.

Dat overige berichten vanuit Zijperspace wellicht een wijl zouden kunnen duren.

(Vandaar overbodig gefrummel hieronder).

ik snap='snap' wat puck='Puck' bedoelt & bedank='bedank' haar binnenkort='binnenkort' met een='een' nog mooier='mooier' plaatje

't Hoeft niet veel moeite te kosten achter de tekst te komen die 't Reformatorisch Dagblad als begeleidend info eraan toevoegde.

Maar Zijperspace zal gevrijwaard blijven van hun teksten.

't Vorige bericht kan ik natuurlijk niet geschreven hebben. Daarvoor is 't te afwijkend dik geschreven, met te veel witplekken tussen de zinnen. Ik moest gewoon 'ns kijken hoe 't er uit zag op m'n blog.

& Warempel: 't doet me toch wat: stel je voor dat ik net als 't Reformatorisch Dagblad m'n blog op zondag zou sluiten? Ik zou niet weten wat ik met de zondag aan moet (& de lezer ook niet, volgt de wenselijke arrogantie). Da's net als al die kroegen die op 1e kerstdag gesloten zijn. Opeens heb je niks meer te kiezen: 'tgeen wat je zou kunnen verlangen, 'tzij info op zondag, 'tzij drank op kerst, wordt gewoon op die dag niet aangeboden.

't Vervreemdende eraan vind ik bovendien dat hun url er als volgt uitziet: www.refdag.nl. Juist omdat ik 't op de nog maar net ontwakende zondag vond, doet 't aan alsof de zondag voor de heren reformatoren een speciale heilige dag is, waarvoor zij de naam 'refdag' in 't leven hebben geroepen. De refdag lijkt een dag dat niets mag, behalve heftig reffen dan, wat dat dan ook mag zijn.

Zou je op kraambezoek mogen op zo'n refdag? Want dat was ik eigenlijk van plan morgen (dat is dus inmiddels vandaag, want anders had ik niet over de net ontwakende zondag kunnen spreken). Niet dat ik me iets laat ontzeggen door zo'n refdag-bepaling, 't is gewoon dat ik 't me afvraag. Verder vroeg ik me ook af of 't vrijgeven van een schilderij met een pasgeboren tweeling was toegestaan op de refdag. Ik was 't in ieder geval van plan, maar heb wel besloten om 't hierboven apart te posten. De RefDag zelve blijkt er ook niet al te veel problemen mee te hebben, gezien 't feit dat ik de afbeelding na 12-en heb gevonden.

Ondertussen ga ik 't nieuwe woord steeds mooier vinden, maar we zouden er alleen een andere betekenis voor moeten vinden. Ik noem een suggestie: een Redelijk Eclatante Feest-dag. U moogt uw eigen suggesties hieronder achterlaten, maar daarbij wel beloven uw dag er ook zo uit te laten zien.

We moeten nog even verzinnen waarom we feestelijkheden hebben in Zijperspace.

Op zondag bieden wij geen informatie aan.

Wij wensen u een goede dag.

Tot morgen.

Ik heb geen tv-gids ontvangen voor de komende week. & Ik had vandaag vanwege algehele drukte geen tijd om er 1 in de kiosk te kopen. Nou ja, degene waar ik wel even tijd voor had bleek gesloten te zijn (vaag kwam 't me voor dat deze sigarenboer niet zomaar vroeg op zaterdagmiddag er mee stopte, maar definitief de poorten gesloten had).

Ik kijk de laatste tijd heel weinig tv. Als ik 'm aan heb staan gebruik ik 'm over 't algemeen als achtergrondvulling, om bij mogelijke calamiteiten toch snel op de hoogte daarvan te zijn. 't Grootste gedeelte dringt toch niet tot me door. Tenzij er iets humoristisch is; dan word ik om de haverklap afgeleid & moet ik kijken wat er zo te lachen valt. 't Hoogtepunt van de lachsalvo is dan al achterwege, volgt misschien nog 1 wisecrack achter aan, maar lang geboeid blijf ik niet kijken.

Nu is die gids er niet & ik heb al 1 keer de gids van afgelopen week zitten bestuderen. & Wat kan 't dan lang duren voordat je door hebt dat 't weinig zin heeft. & Opeens is de behoefte aan die info aanzienlijk groter dan dat 't de afgelopen maanden was.

We missen vooral de dingen die er niet zijn in Zijperspace.

Ik kan elk moment gebeld worden. Dan wordt me doorgegeven hoe laat ik opgehaald word, om naar een studio in Haarlem vervoerd te worden. Een fotostudio naar ik begrepen heb.

Een klant vond 't nodig mij te vereeuwigen voor een 'karakterstudie'. Dus in alle drukte ging hij voor me staan & liet 't enkele keren flitsen. Enigszins opgelaten liet ik 't me gebeuren, de schijn ophoudend dat ik wel wat gewend was & hij vooral z'n gang moest gaan.

Het gebeurt me wel vaker dat mensen me perse willen fotograferen. Dan willen ze dat ik ff blijf staan (ik ga er niet voor poseren, maar even halt houden wil ik nog wel), zodat ze me in 't goede kader kunnen plaatsen, waarna ze me vereeuwigd boven hun bed hangen (ik denk dat dat laatste niet al te vaak voorkomt, waar ik niet om treurde toen eenmaal Viola Holt m'n bewegingen bevroor).

Ondertussen heeft de fotograaf van vanmiddag me gebeld. Om ¼ over 12 moet ik klaar staan, zodat-ie z'n karakterstudie af kan maken. Hij was nl nog niet geheel tevreden over de foto's die hij op m'n werkplek had geschoten. Iets te geposeerd, kreeg ik van enkele vrienden van 'm te horen, toen hij 't gebouw al verlaten had.

't Gaat ditmaal in ieder geval niet om m'n truukje ('are you already in the Guiness Book of Records?'), maar blijkbaar omdat er iets m'n hoofd aan de hand is. Ik zal straks maar 'ns vragen wat dat dan is.

We hebben veel te weinig spiegels in Zijperspace om de ijdelheid te toetsen.

M'n collega vraagt plots aan me waarom ik zo gehaast ben als ik een lekkernij zie staan. Waarom ik de neiging heb 't lekkerst & 't meest ervan te incasseren.

Hoewel overdonderd waarom ze dat juist op 't moment wil weten dat ik andere mensen uitnodig een stuk makreel te nemen, geef ik haar ten antwoord dat ik uit een gezin van 6 jongens kom, waar 't altijd een strijd was wie 't grootste stuk gehaktbal te pakken kon krijgen.

Maar ze blijft doorvragen. 'Waarom doe je 't dan hier?' zonder iets aan de vraag toe te voegen. Ik heb 'r al uitgelegd dat m'n oog automatisch getrokken wordt door 't grootste stuk eten wat verkrijgbaar is, dat dat ervan kindsbeen aan ingestampt is door 't gevecht van elke dag net iets meer te krijgen dan de broer die naast je zat. Waarom wil je 't weten, denk ik, of misschien is er geen verlangen 't te weten, als je slechts dezelfde vraag blijft herhalen.

'Ik wil best antwoord op je vraag geven, maar ik geen zin om me voor de zoveelste maal te analyseren.' Ik ben moe, bedenk ik. Ik wil niet nog een keer nadenken over wat m'n drijfveren zijn, m'n geestelijke motorieken & er alleen maar spijt van hebben dat ze niet overeenkomen met bescheiden collega's die geen trek hebben in makreel.

Vandaag is 't verboden vervelende vragen te stellen in Zijperspace.

Ik weet niet of ik 't beschreven krijg, maar een poging dient gewaagd te worden.
Ik lees Puck. Veel. Alles wat ze schrijft, passeert bij mij in ieder geval 1 keer de revu. Ook de reakties worden meegenomen, waarbij ik niet elke keer sta te juichen om 't inlevend vermogen van de medemens. Misschien kan ik me iets te goed inleven in wat zij voelt als ze 't over angst heeft, maar dan nog durf ik lang niet altijd plompverloren te reageren door mijn associaties met wat zij schrijft bij haar achter te laten. Ik vraag me 1st minstens 10 keer af of ze wel iets aan mijn toevoeging heeft, of 't wel prettig is m'n reaktie erbij te lezen.
Misschien dat ik de lat voor mezelf wat dit aangaat een beetje te hoog leg, maar 't zou zeker voor bepaalde mensen geen kwaad kunnen hun lat ook iets hoger te plaatsen.

Ze had 't over angst & hoe 't haar wakker schreeuwde, dwong afleidende bezigheden te vinden of haar lichaam verlamde. Ik lees 't, probeer 't me voor te stellen, de pijn te ervaren, door uit herinnering te putten. Maar die herinneringen zijn voor mij niet meer zo makkelijk oproepbaar; zijn blijkbaar veiligheidshalve door een bepaald overlevingsmechanisme dat m'n geest herbergt, weggestopt.

Tot ik 't volgende zinnetje lees:

Soms zat ik bij mijn moeder; dan mocht ik niet praten, want door te praten verzandde ik nog meer in paniek

Opeens zie ik mijn moeder weer schuin achter me zitten. Ik zit voorovergebogen, geheel verkrampt, m'n gezicht tot bij m'n knieën. Ik ben bang adem te halen & tegelijkertijd dat 't ademen zal stoppen. Dus giert 't in & uit, in & uit, veel te snel, veel te vaak.
M'n hoofd kan ook uit elkaar knallen, tenminste: er is een overflow aan gedachten waardoor de pan op overkoken staat. Gedachten? Zijn 't nog wel gedachten? Hele bundels van wat voorheen herkend werd als afzonderlijke bedenksels lijken nu en masse door alle synapsen van m'n hersenen te moeten. Er is geen overzicht meer, geen controle; m'n lichaam zal deze aanval van 't leger gedachten niet af kunnen slaan.

M'n moeder wrijft me in m'n nek, met haar van 't schoonmaken wat ruw aanvoelende duim. 'Laat 't maar over je heen komen, laat 't maar gaan.' 't Zijn de enige dingen die tot me doordringen van buitenaf, behalve dat ik de rand van de tafel voor me zie, maar da's dan ook niet meer dan de rand van de tafel. Een stenen tafel, 20 cm van m'n hoofd verwijderd. 't Zegt niets, 't is slechts een tafel & m'n moeder wrijft in m'n nek.
'Probeer 'ns rustig adem te halen & ga wat rechter zitten, dan komt er meer lucht in.' Ik probeer 't, maar merk dat de aanvallen overweldigender zijn, meer vat op me hebben als m'n lichaam een groter oppervlakte beslaat. Nee, ik moet dichter naar mezelf toe. 'Rustig nou, rustig nou maar.' & M'n moeder houdt me met beide handen bij de schouders vast.

Ik weet dat ik vaak gehuild heb, dat ik 't niet snapte dat 't met mijn hoofd moest gebeuren. Ik weet niet of 't maanden heeft geduurd, misschien slechts een paar dagen. 't Meeste van de herinneringen & 't gevoel zitten veilig weggeborgen ergens in een achterkamertje van een vergeten hersenkwab. & Soms komt er dan een fragment van te voorschijn.

Deze reaktie kon ik niet plaatsen bij Puck, want ging teveel over mezelf. Daarom hier.

& We halen weer ontspannen adem in Zijperspace.

Mensen die mij de afgelopen tijd hebben gevonden via de zoekmachines omdat ze op zoek waren naar iets wat te maken had met Sinterklaas kunnen onmogelijk ontevreden zijn. Zelfs degenen op zoek naar een 'plaatje sinterklaas' konden bij mij een originele Sint-plaat van Joost Swarte vinden (waarschijnlijk vergde dat wel enig zoeken).

De verjaardag van de goede man is voorbij; ik heb reeds verzucht dat 't een goed Sint-jaar was; me verwonderd over wie er zoal Sinterklaas viert; & ik begon reeds 2 maanden van te voren m'n verlanglijstjes te publiceren. & Dat alles zonder me de zin te laten ontglippen dat 'Sinterklaas toch de mooiste tijd van 't jaar is, behalve dan je eigen verjaardag', wat toch 1 van m'n lijfspreuken mag heten (naast: 'bockbiertijd is toch de mooiste tijd.......').

Mag ik tot besluit van dit mooie seizoen u een kado tonen waarmee ik op de weg van 't feest naar huis heb zitten spelen.

Men moet zich vooral niets van de titel aantrekken. Bedenkt maar dat ik toch vaak de teksten niet hoor als ik naar muziek luister.

Dat maakt Zijperspace een stuk minder eenzaam.

over mensen die de ijzers keren

Afgelopen zondag stond er een man na sluitingstijd aan de deur te rammelen. 't Roepen van: 'Nee, we zijn gesloten,' hielp niet, dus de deur voor 'm geopend. Het bleek dat-ie op zoek was naar info over Ronald, een vaste klant van ons. Deze had nl z'n huis hermetisch afgesloten & hij had brieven geschreven waarvan de inhoud toch erg serieus genomen moest worden. Vooral gezien 't feit dat-ie vorig jaar ook al van de 1 op de andere dag vermist was. Hij was wel weer tevoorschijn gekomen & uiteindelijk wisten we wat-ie tijdens z'n vermissing gedaan had, maar we wisten bovenal dat z'n hoofd 't leven niet helemaal kon bevatten.

& Toch bleef 't een sympathieke in pak gestoken jongeman (hoewel ongeveer mijn leeftijd) die z'n eigen gang leek te gaan, ontspannen genietend van z'n bier, babbelend met wat andere mensen, maar vooral iemand die nooit ergens moeilijk over deed.

Hij scheen z'n rechte rug, ondanks gestoken in altijd eenzelfde soort zwarte pak, niet meer zo verticaal te kunnen houden, sinds-ie vorig jaar tijdelijk verdwenen was naar 't buitenland. Dat zag je niet, maar hoorde je toevallig in 't voorbijgaan. Afgelopen weekend stelde hij daarom een lijst op van mensen waarvan hij wilde dat ze aanwezig zouden zijn, schreef-ie brieven hoe 't allemaal geregeld moest worden & liet-ie weten dat-ie in z'n pak wilde sterven. Als een heer. Een heer op jonge leeftijd weliswaar, maar een heer.

Dus heeft-ie z'n eigen methode daarvoor gekozen. Vandaag heb ik te horen gekregen wat z'n methode was.

& Hebben we er een lege plek bij in Zijperspace.

mijn vader (dl 2)

M'n moeder kreeg vorig jaar geen kado van m'n vader. Dat ging een beetje fout doordat Parkinson toen ook al een grote rol speelde bij hem & de kinderen daar nog geen rekening mee gehouden hadden. Mijn moeder droeg dat gemis gelaten, wilde daar niet moeilijk over doen, want dat ligt niet in haar aard.
& Tuurlijk ben ik dat in de loop van 't jaar vergeten. & Tuurlijk word ik daar tijdens de pakjesavond vandaag mee geconfronteerd, als m'n schoonzus m'n vader, die naast me zit, aanstoot: 'Pa, ze heeft de ketting nu.' M'n vader probeert naar de overkant van de groep te kijken, maar door de trage bewegingen van z'n lichaam kan hij niet om de hoofden van de kinderen met nieuwe speeltjes heen. Ik zie wel een glimlach om z'n lippen vormen, op z'n anders door Parkinson star gezicht.
M'n moeder heeft 't polskettinkje in 'r handen dat ondertussen een relikwie is geworden in de familie. Alle kinderen hebben hun eigen naam op een daaraan bevestigd medaillonnetje staan, langzamerhand worden de namen van m'n schoonzussen ook door m'n moeder gedragen, maar zeker die van haar kleinkinderen mogen daar niet aan ontbreken. Een collectie die zich in de loop der jaren heeft gevormd door opeenvolgende verjaardagen van m'n moeder & Sinterklaas.
De laatste tijd was gebleken dat 't kettinkje aan slijtage onderhevig was. M'n moeder kon 't niet meer dragen zonder 't risico '1 van de kinderen' te verliezen.
Als Sinterklaaskado was 't kettinkje gerepareerd, ontbrekend medaillonnetje weer toegevoegd (misschien nog wel iets anders, de details zijn me ontgaan).
Pa loopt naar m'n moeder toe, vraagt wat dingetjes die niet te verstaan zijn voor mij, & komt weer naast me zitten. 'Heb je gezien wat Ma gekregen heeft?'
Ik wil 'm m'n rode ogen niet laten zien & zeg 'm ietwat ongeëmotioneerder dan bedoeld: 'Ja, ik zag 't vanaf hier.'
De rest is ondertussen druk bezig met 't vervolgen van de uitpakrituelen. De ogen van m'n moeder zijn naar mijn idee roder dan die van mij, wat mij doet besluiten rust te gaan zoeken op de wc, anders ga ik alleen maar met haar meedoen. (Koud water, heb ik ooit eens gehoord, doen de tranen verdwijnen & de rode gloed aan de oogranden verminderen). In 't voorbijgaan kan ik niet meer emotie tonen dan 't vluchtig vastgrijpen van 'r hand.

't Was een mooi Sint-jaar, dit jaar in Zijperspace.

Men kan gerust stellen dat webloggers 't graag over slapen & dromen hebben. Waarschijnlijk omdat ze vlak voordat ze hun dagelijkse portie daarvan nemen nog even een stukje plaatsen. Of juist bij 't wakker worden 't beeldscherm weer aktiveren ('normale' mensen zetten hun gehele comp weer aan & zoeken opnieuw verbinding; da's bij een gedreven blogger niet nodig), om te zien of er nog wat gaande is in weblogland om vervolgens 't volgende relaas te poneren op z'n blog. Zo komt 't slaapgedrag zeer dicht te staan bij 't vullen van de vele pagina's persoonlijke belevenissen (in de ogen van een lijflogger zijn de nachtelijke uren in de armen van Morpheus belevenissen; 't maakt een belangrijk deel uit van zijn of haar geestelijke wereld).

't Was voor mij even nodig vandaag wat langer van bovengenoemde armen gebruik te maken; pas om 11 uur kon ik me er toe bewegen een been er uit te slingeren. Misschien opmerkelijk dat ik 't tot zo laat slapend heb volgehouden gezien de div soorten werkzaamheden in m'n omgeving. In de omliggende huizen wordt er vandaag druk geknutseld & geboetseerd op bouwvakkersniveau (willen ze voor vanavond de schoorsteen sinterklaas-fähig maken?).

Op jonge leeftijd heb ik gemerkt dat ik van dit soort gedreun & gebrom niet wakker hoef te liggen. In een tentje op de zwitserse camping merkte ik al snel dat als 't zwaar onweerde ik me in 't geluid kon verplaatsen. 't Tikken van de druppels & slaan van de donder kon ik in m'n gedachten omvormen tot een monotonie waar ik zelf deel van werd, waardoor ik me veilig ging voelen, 't me een warm behaaglijk gevoel gaf. Wat al snel leidde tot de gewenste droomtoestand.
Duiven die 's ochtends om 7 uur op de dakrand van m'n woning op de Albert Cuyp begonnen te koeren, kregen dezelfde behandeling. Tegenwoordig hanteer ik de methode tevens voor de vrachtwagen die de vuilniscontainers om ½ 8 met veel misbaar komt legen. Sterker: ik begin me er steeds meer op te verheugen omdat 't vaak juist een methode is om de door onrust verstoorde slaap weer te kunnen vatten.

Dankzij boren & mokers hebben we een late ochtend in Zijperspace.

Van de week kwam er een engelse dame een kadootje voor Sinterklaas kopen.
'Wat leuk, doe je aan Sinterklaas?' vroeg ik belangstellend, met een enthousiaste ondertoon vanwege de snelle assimilatie van de nog niet bepaald vloeiend nederlands sprekende jonge vrouw.
'Ja, dit kadootje is voor m'n schoonbroer.'
'Nee, dat is je zwager,' legde ik haar uit. 'Vind je 't leuk om voor Goedheiligman te spelen?' Dat verstond ze natuurlijk niet, dus dat heb ik in 't engels vertaald.
Dat vond ze zeker, maar 'Christmas' was toch wel veel leuker om kado's te geven.

Vandaag op terugreis van m'n eigen Sint-bijeenkomst met de familie komt er op een gegeven moment een meisje van hoogstwaarschijnlijke surinaamse komaf schuin tegenover me zitten. Boven op de tas op haar schoot legt ze een speculaaspop van minstens een halve meter ('t kon niet anders dan dat zijn, want de zijkant noemde 't nl ook zo). Een glimlach voel ik opwellen: zij heeft ook net pakjesavond achter de rug. Ik wist niet dat de surinaamse bevolking aan Sint-verheerlijking met bijbehorende rituelen doet & betrap me bij die gedachte op een vooroordeel. Waarom zouden ze niet aan Sinterklaas doen? Alsof Sint alleen maar bestaat voor de blanke kinderen van Nederland. Ik had toch eerder in m'n leven me 'ns wat meer moeten verdiepen in 't bestaan van de man in de andere culturen die Nederland herbergt.
Buiten dat: als de surinaamse bevolking niet meegaat in deze (misschien toch wel hollandsche) traditie, wellicht komt dat meisje net terug van haar vriendje die er toevallig wel aan doet.

Ik verlaat de metro & neem de trappen naar de uitgang. Onderweg kom ik 2 vrouwen tegen druk pratend over hun gezamenlijk werk. Beiden houden eenzelfde speculaaspop in de hand van minstens een halve meter.

In Zijperspace viert iedereen Sinterklaas, niet alleen omdat de baas dat wil.

In navolging van Luuk plaatsen we een linkje naar Broodjeaap.
Dat gezemel over Alt-nogwat moet maar 'ns afgelopen zijn.

Wij zijn van de Broodje Aap-generatie in Zijperspace.

If I was a work of art, I would be Prehistoric Cave Art. I am primal and mysterious. Somewhat removed from modern life, I have a powerful ability to evoke wonder and show a sensitivity to nature as well as talents beyond what most people think of me. Met dank aan Corné.

& Na deze zullen er de komende tijd geen plaatjes van testresultaten meer hier verschijnen.

Men zou gaan denken dat Zijperspace 1 grote identiteitscrisis is.

Ik kon 't niet laten: ik moest weer 'ns zoeken hoe & waar m'n naam vermeld staat op 't internet. Dat moet nou eenmaal ter meerdere glorie van 't zelfbevlekken.
& Warempel! (Ik denk: ik gebruik een mooi oud woord; merk ik bij herlezing een 'a' te veel gebruikt te hebben. Dus: dit woord dient herontdekt te worden in de nederlandsche taal, zodat ik gewoon word 't op juiste wijze te hanteren) Ik kom m'n naam op een nieuwe verwijzing tegen: een online petitionnement van 2 jaar geleden dat diende om de regering aan te zetten snel 't stemmen via internet te bewerkstelligen. Daar ben ik natuurlijk nog steeds voor, dus heb ik 'm heel vals een 2e keer ondertekend (hoewel ik niet weet of de petitie nog steeds van kracht is).


Nu vind ik vanzelfsprekend ook dat iedereen die petitie moet ondertekenen, dus kunt u er terecht komen door te klikken op 't plaatje, maar ik vind vooral de illustratie de moeite van 't plaatsen waard alhier.
Zijperspace wordt aldus op een zeer zinnige wijze opgevrolijkt.

Ik maak me over 't algemeen niet zo druk als dit soort berichten mij ter ore komen. Ik denk dan vaak: ach, 't zal wel, maar ik weet niet of ik er wel geloof aan moet hechten. & Zolang ik 't niet bevestigd zie, besteed ik er geen aandacht aan.

't Is echter wel een bijzondere vreemde ontwikkeling dat Bush een lijst van verdachte groeperingen kan laten opstellen. Dat die vervolgens verstuurd wordt naar de Nederlandsche Bank. Die 't op zijn beurt aan alle aan haar geliëerde financiële instellingen zendt met 't dwingende verzoek deze groeperingen geen financiële diensten meer te verlenen, vanwege 't feit dat zij mogelijk hulp aan terroristische eenheden verlenen.

'Mogelijk' in de termen van Bush. Want maar liefst een 3e van de groeperingen op de lijst zijn officieel erkend door de nederlandse wetgeving, in die zin dat ze subsidie krijgen, als vluchtelingen-organisatie worden gekenmerkt, etc.
Vanaf heden kunnen deze groeperingen niet meer over hun gelden beschikken. In Nederland, omdat Bush 't wil. Niet omdat Nederland dat wil: de nederlandse regering is in deze gang van zaken niet gemoeid.

Zover ik begrepen heb, is de 'lijst van Bush' niet bekend bij 't publiek. Internationaal zijn er advocatenkantoren ingeschakeld om te kijken hoe de effecten ervan teruggedraaid kunnen worden in de div landen. Waarschijnlijk zijpelt er zodoende iets van naar buiten.

& Komt er iets van terecht in Zijperspace.

Hou je van ?

Groene mensen zijn kieskeurig, vriendelijk en vrijgevig. Ze zijn de goede burger, bezorgde ouder en betrokken buur. Groen is de meest talrijke kleur en balanceert tussen warmte en koelheid waardoor groene personen meestal stabiele personen zijn.

Aangezien groen een veelzijdige kleur is bent u erg sociaal. U bent intelligent en begrijpt nieuwe ideeën. Personen in uw omgeving zien u als een aandachtig, loyaal iemand. Verder bent u supergevoelig voor wat goed of slecht is.

Omdat het voor u belangrijk is om waardering te krijgen, kunt u vaak iets te goed zijn. Daarnaast voelt u zich niet echt geroepen om iets nieuws te doen maar doet u liever iets wat algemeen geaccepteerd is. Groene mensen eten graag lekker en veel. Dit heeft tot gevolg dat het vaak moeilijk is om de pondjes er weer af te krijgen. Verder praten groenliefhebbers graag over andere mensen en kunnen ze soms iets te jaloers zijn.

Begrippen die geassocieerd worden met groen zijn: loyaal, vriendelijk, sociaal, intelligent, vrijgevig, jaloers.

Aldus vtwonen. Je kiest een kleur (een simpelere test heb ik de laatste tijd niet meegemaakt), vervolgens of je er van houdt of niet & je krijgt een karakterbeschrijving als bovenstaande.

Met dank aan Linda.

Vanaf heden begrijpt men de berichten vanuit Zijperspace wellicht beter, & anders weet men wat er aan de inrichting gedaan moet worden.

BB3 heeft op z'n linkpagina ook een bloem geplaatst. Als je er op klikt kom je rechtstreeks terecht bij mijn motivatie om die bloem te plaatsen (voor een update van wie er zoal een bloem geplaatst heeft, dient men ff te klikken).

Doet me wel beseffen, naast 't feit dat er gister maar liefst 84 unieke bezoekers waren, dat je wel moet profiteren van de gelegenheid dat mensen even langs Zijperspace komen scheuren & mogelijk iets mee kunnen pikken van de schrijfsels. Vooral na enkele reakties van gedesillusioneerde bloggers, die weinig hoop hebben dat de wereld zal veranderen mbv zo'n aktie, leek 't me noodzakelijk 't 1 & ander te illustreren met wat ik ooit zelf opgepikt heb uit m'n tijd dat ik een beetje psychologie studeerde.

Des te groter & anoniemer de massa waarin de mens zich begeeft, des te groter de kans dat deze niet zal reageren op calamiteiten in z'n direkte omgeving. Hij of zij zal geneigd zijn slechts te aanschouwen wat er gebeurt & zo op te gaan in de anonimiteit. Hulp bieden in zo'n situatie is bijna onnatuurlijk, omdat de persoon in kwestie dan uit de 'groep' moet treden & daarbij 't gevoel krijgt niet meer deel ervan uit te maken. Hij zou de bescherming van de groep kunnen verliezen door zo te handelen.
Als er dus iets op straat gebeurt in een grote stad is de kans kleiner dat iemand een mogelijke slachtoffer de helpende hand biedt, als dat eenzelfde voorval in een dorp plaatsvindt.
Tenzij men zich bewust is van dit verschijnsel, gelezen heeft dat 't moeite kost je aan 't massa-gedrag van aanschouwen te onttrekken, dan zal men een volgende keer juist eerder geneigd zijn de helpende hand te bieden.

Om 't concreter te maken. Stel dat er weer 84 lezers zijn die dit tot zich nemen. & Al die 84 mensen maken binnenkort mee dat een alcoholist in Amsterdam z'n evenwicht verliest & vervolgens op de straat blijft liggen. Na 't lezen van dit stukje zullen zeker 10 mensen bereid zijn de man te helpen plaats te nemen op een bankje, terwijl ze anders snel door zouden zijn gelopen.

& Zodoende wordt de wereld toch een ietsjepietsje verbeterd vanuit Zijperspace.

Ik ben nog geen 3 maanden bezig & ik begin me al een oude rot te voelen in weblogland. Ik ben een beetje wezen racen over div blogs, scheuren langs mededelingen, kijken naar data van begin & laatste update. & Al snel kom ik tot de conclusie dat de meeste startende blogs niet langer leven dan enkele weken.

(Goh, dan moet m'n verslaving toch behoorlijk grotere proporties hebben aangenomen dan dat bij anderen mogelijk is. Of ik heb precies de juiste condities ondervonden om 't gestimuleerd te zien. Of ik ben zelfs voor de meest saaie dingen [in andermans ogen natuurlijk] verslavingsgevoelig.)

Bovendien blijkt dat je door de bomen 't bos niet meer kan zien. 't Komt er eigenlijk op neer dat je slechts beginnende blogs tegenkomt of die binnen 2-3 weken zijn gestopt, als je ze bijv op alfabetische volgorde zou afwerken, met zo af & toe 1 die bijv al 3 maanden bezig is (ik noem wederom slechts een voorbeeld). & Ondertussen wordt er beweerd dat er meer dan 400 webloggers zijn.

Van de meesten lezen we in ieder geval niets nieuws in Zijperspace.

Afgelopen zomer heb ik 'Keizers van Rome' van Suetonius (u krijgt hierboven gratis een illustratie van deze vroege biograaf bijgeleverd, met authentieke vlekken in de prent verdigitaliseerd) gelezen & me daarbij vooral verbaasd over 't feit dat er elke keer weer nieuwe machtswellustelingen opstonden om die romeinse troon te bestijgen, terwijl ze wisten dat bijna alle voorgangers door geweld om 't leven waren gekomen. Die verbazing werd nog wat meer gevoed door een film (waarvan ik de naam vergeten ben), waarin ook minstens 2 keizers vermoord werden & toevallig 't relaas ter ore komen over Keizer Heliogabalus, die minstens zo gestoord & gehaat moet zijn geweest als Calligula.

Zagen die mensen bij aantreden dan niet dat dit onherroepelijk tot hun dood zou leiden? Was hun motivatie, hun lust naar macht zo groot dat ze 't voor lief namen gewelddadig te sterven? Of stierf men in die tijd zowiezo voortijdig & was 't leven & de weg naar 't sterven nou eenmaal aangenamer als men bovenaan de maatschappelijke ladder stond?

Ik kan m'n verwondering laten verbreden mbt dit onderwerp. 'Keizers sterven niet in bed' is zojuist verschenen/in mijn bezit gekomen. Ik kan m'n lol op: slechts een enkeling stierf vredig in bed & van de rest wordt beschreven hoe ze aan hun gewelddadig eind zijn gekomen. & Ik weet dat ik bij elke al lezend voorbijtrekkende dood ik me weer afvraag wat mensen zo aantrekt in macht dat ze er een korter & van paranoïa doorweven leven voor verkiezen.

Misschien sterven we hier ook wel voortijdig, maar we zijn zeer veilig alleen/heerser in Zijperspace.

Sorry, Bob: ik vind Reservoir Dogs 10 keer leuker dan 10 Bond-films bij elkaar, dus ben ik niet meer Oddjob. Vind ik eigenlijk toch veel meer cultureel verantwoord. Maar eigenlijk had ik nog liever Mr Pink willen zijn, want 't was 2 dagen na de nederlandse premiëre & ik deze film had gezien, dat ik die man de hand geschud heb (de 1e & laatste keer dat ik iemand uit bewondering perse aan moest spreken & die hand moest beroeren). Wat heeft die Steve Buscemi dunne handjes zeg, wist ik vanaf dat moment.

Ditmaal dank aan Fonzie.

& Ik ben eigenlijk nog steeds groen in Zijperspace.

Pfffffffffff. 't Functioneert allemaal nog.

Ik droomde nl dat m'n comp crashte.

Dat soort dromen worden nachtmerries genoemd in Zijperspace.

Achwatmaakt'tuit.

Ramon heeft gelijk.

't Maakt niet uit of je net nieuw bent in weblogland. 't Zou 'ns tijd worden dat iemand de boel 'ns wakker schudde dat 't zo echt niet langer door kan gaan. Continu moeten mensen in de zeik gezet worden. Elke keer weer moet er iemand tegen de schandpaal. Steeds opnieuw is er een k**** van de week. Mensen die onbekommerd hun mening geven die niet strookt met 'haardkoor' worden afgemaakt, al treiterend monddood gemaakt.

't Is eigenlijk schande dat we langs de kant staan terwijl we merken dat mensen in elkaar worden geslagen, dat we niet meer durven ingrijpen. Dat we niet meer durven reageren zoals Joes Kloppenburg eens deed, op 't moment dat we merken dat mensen in de verdrukking staan. Dat uiteindelijk ook mensen als Joes monddood worden gemaakt. Dat degene met de grootste bek, met de losse handen, de dienst kan uitmaken.

Men mag denken dat die vergelijking overdreven is, maar ik blijf erbij dat als mensen via deze simpele weg van communiceren zich al niet kunnen gedragen tegenover hun medemensen, men dat al helemaal niet kan als er een andere kritieke situatie zich voordoet in 't echte leven.

Daarom plaatste ik net als Ramon, Luuk, Olav, Peter, Roland, Tussenhaakjes, Corné, Website4all, Karel, Bareuh, Marcel, BB3, Luna, Uren Dagen Nachten, Zandstrand, Zinloosgeweldig, Fusix, Cockie, Naaoomieh, Badlog, Marjanne & Gien een bloem.

In de hoop dat-ie niet alleen in Zijperspace zal bloeien.

Eigenlijk irriteer ik me aan die (B)loglijst. Niet alleen omdat ik er nog steeds niet in opgenomen ben. Vooral om 't feit dat 't grootste gedeelte van wat er wel bij staat helemaal niet recentelijk is geupdate.

Volgens (B)loglijst is Spoker om 8.50 uur ververst. We zullen geen grapjes met z'n naam maken, maar veel wijzer worden we niet van z'n laatste toevoeging.
Bij Dandot zou dat een uur eerder al hebben plaatsgevonden, tenminste als 2 december in de vs gelijk staat aan 30 november. Hij kan z'n tekst natuurlijk aangepast/gecorrigeerd hebben.
Dan maar degene die daarvoor staat, dat is nl een naam die ik vaker ben tegengekomen: Karma Universe. Ook die blijkt een niet al te interessant beeld te geven.
De update van 4.51 noemt Anita's LOL . Anita schrijft op 1 oktober dat ze de boel verhuist heeft. Da's dus al 2 maanden geleden!
Intellectueel.nl heeft ook last van dpknww.
Northernlake heeft een stokje ontvangen & doorgegeven, maar da's wat langer geleden dan afgelopen nacht 4.14 uur.
Hé, maar daaronder staat Tonie's Kladblok! Zou die er dan ook mee gestopt zijn?

Misschien is 't wel beterbeter voor je reputatie als blogger om niet opgenomen te zijn in de lijst.

Wij schrijven dus leven in Zijperspace.

Update: Spoker is weer te aanschouwen.

ondertussen in zijperspace

We hangen maar 'ns de vlag uit.

Niet omdat 't vandaag een feestdag is. 't Vrolijkt de boel wat op. & Verstevigt de band onderling.

& We hadden gewoon even niets anders te doen in Zijperspace.

& Soms heb ik dan een vriendin die me uit zichzelf belt. Hoef ik niks voor te doen.
Of nou ja, ik moet zelf vergeten te bellen.
Nee, da's ook niet goed; ik vergeet niet te bellen; ik bedenk 't me op de verkeerde momenten.

Bijv als er 20 klanten voor me staan; als ik een mooie roodharige dame voorbij zie komen; midden in de nacht (zie gister); bij iemand anders thuis; als andere schone dame op visite is; als ik in een veel te druk café zit; of juist in een veel te rustig café op een tijdstip dat ik zeker weet dat zij werkt. Op zo'n ongeschikt moment bel ik dus niet & vergeet ik vervolgens voor een veel te lange tijd 't wel te doen.

Deze vriendin blijft me trouw. & Dan bedoel ik 't niet in de zin dat ik een relatie met 'r heb, maar dat ze me belt om af te spreken wat te gaan eten &/of te drinken.

Nadeel is weliswaar dat ik aan 't eind van zo'n avond met haar me weer helemaal verliefd voel. Me weer totaal ondergedompeld voel in de heerlijkheid van vrouwelijk gezelschap. Dat soort avonden mogen dan nooit stoppen, maar bij 't begin ervan is 't einde al in zicht. & Ik voel de noodzaak om tegen dat einde aan haar die betrekkelijkheid uit te leggen, de behoefte dat met 't eeuwige te verruilen in zoverre dat mogelijk is in 't tijdelijke menselijke.

& De volgende dag word ik weer net zo wakker als al die andere, alleen met 't besluit niet te snel terug te bellen. Waarna 't geschikte moment zich weer wat moeilijker voordoet.

De avonden zijn in zulke gevallen veel te kort in Zijperspace.

Lekker net als vroeger. Zo lang mogelijk 't verfrissen uitstellen & je wentelen in je verdaagde lichaamsgeur. Dat hoorde er altijd bij op de verschrikkelijk saaie zondag. 't Voelde meestal aan alsof er toch niets te verfrissen viel; alsof alle oude alcohol vloeiend uit de porieën toch weer de overhand zouden krijgen & de zwerm dooie mussen in de mond niet verdoezeld zou kunnen worden door 't poetsen van die 2 kleverige rijen in de mond. Bovendien overheerste de geest op zulke momenten 't lichaam & die geest had niets anders te melden dan dat 't opknappen van 't lichaam de geest in een zelfde konditie zou houden. Zijnde: zwaar, lichtelijk beroerd & ongemotiveerd 't lichaam aan te moedigen tot beweging.

Niet dat ik me door een kater liet vergezellen vandaag. Dat doen we nl niet zo vaak meer tegenwoordig. Doordat ik pas laat moet beginnen met m'n werk vandaag had ik geen trek zinnige dingen te doen. Een uur voor aanvang de douche pas opgezocht & iets schoons aangetrokken.
In ieder geval aldus 't grootste deel genoten van de lamlendige zondag, die z'n uitstraling, ondanks de zondagse opening van de winkels, & 't al decennia geleden zelfstandig afschaffen van 't kerkbezoek, toch nooit geheel zal kwijtraken.

De economie moet echter ook draaiende gehouden worden in Zijperspace.

Oeps!

Mensen die verslaafd zijn aan surfen op het Internet lijden vaak aan psychische stoornissen, weet Psychologisch ons nav een rapport van zekere heer Shapira te melden.

Shapira ontdekte dat 9 proefpersonen in de periode van het onderzoek manisch-depressief waren, terwijl 7 surfers aan een sociale fobie leden. 3 mensen leden aan de eetstoornis bulimia, 4 hadden geregeld woedeaanvallen en 8 zeiden ooit verslaafd te zijn geweest aan alcohol.

We gaan weer wat meer waarde hechten aan testjes die we 1st niet zo serieus namen in Zijperspace.

Dan is zo'n Weblogs.Com-lijst veel betrouwbaarder. Ook zeker nuttig, vooral als blijkt dat webloggend Nederland op deze ideale sinterklaas-dag toch druk aan 't pingen is geslagen. Wie zijn er behalve ik al echt wakker? Merel is druk aan 't pivotteren. Zidouta schiet iemand door de mond & leest vervolgens ontspannen Smallzine. Puck probeert haar vader een volwassen vrouw te tonen. Adam besteedt vooral op zondag tijd aan z'n administratie. Elisa wil eigenlijk aan de grote schoonmaak beginnen, maar vindt de gang naar de wc toch iets belangrijker. Ramon schrijft een briefje aan z'n idool. Hank bekijkt filmpjes. Jog besluit onder 't bewonderen van de waterhoentjes nog wat sinterklaas-inkopen te gaan doen.

Dat gebeurt allemaal in 1 uur tijd. 't Bloggen wordt veel levendiger door 't eigenhandig pingen, lijkt 't.

Dus volgt er een zachte doch ferme tik op de ping vanuit Zijperspace.

Minstens 3 uur besteed aan slechts een paar meeltjes.

Waarna ik me bedenk dat ik ook nog een paar telefoontjes moet plegen. Want ik moet nog excuses aanbieden voor niet onmiddelijk terugbellen. & Excuses voor 't verzenden van een virus afgelopen week. & Afspraak maken om de tweeling voor 't 1st te aanschouwen. & Vertellen aan iemand anders dat 't 2 meisjes zijn geworden . & Vragen of ik nog bier mee moet nemen. & Wellicht suggesties voor kado's leveren.
't Is echter al een te laat tijdstip om de hoorn ter hand te nemen.

Naarmate ik meer opschrijf, schieten mij schuldbewust meer vergeten vrienden & familieleden te binnen met de redenen waarom ik ze al een tijdje niet meer heb gezien of gesproken.

Ik had echter ook in een café kunnen zitten. Dan had ik zelfs die 3 uur niet besteed aan tekenen van leven mijnerzijds, want slechts verzonken in anoniem vergetelheid. Had ik bij thuiskomst tevreden in slaap kunnen vallen, omdat die tevredenheid nou eenmaal altijd volgt op dat tempo van café-drinkgedrag.

Nu leunen we slechts tevreden maar wakker achterover in Zijperspace.

Hoe komt 't nou dat ik zo weinig tijd heb gehad, afgelopen week? Wat heb ik extra gedaan vergeleken met de week ervoor, dat ik nogeneens fatsoenlijk de tijd heb om de barrage-vragen van Gien volledig te beantwoorden.

Ik moet hierbij toegeven: ze zijn, op enkele uitzonderingen na, erg moeilijk. De antwoorden zijn voor mij in ieder geval, in de (zeker) 2 uur die ik afgelopen week ben wezen speuren, niet te achterhalen. Dat is: niet allemaal.

Ik heb officieel nog een ½ uur te gaan, maar ik ben moe van lijsten doorploeteren op zoek naar een mogelijke verwijzing (zoals gezegd: ik word te snel afgeleid, als ik dat nog als xtra xcuus mag toevoegen).

Gien ontvangt zodirekt meel vanuit Zijperspace.

Ik ben niet lui of onbeleefd.

Ik word gewoon steeds te snel afgeleid.

Ik heb me nu voorgenomen om een klein ½ uur geconcentreerd afgeleid te zijn.

& Vervolgens krijgt iedereen de gewenste antwoorden vanuit Zijperspace.

6e ergernis over ding dat z'n eigen ding doet

Men dacht waarschijnlijk dat ik me niet meer irriteerde aan de eigengereidheid van de levenloze objekten. Niets is minder waar. 't Gaat onverminderd voort, deze haat jegens de ongebreidelde geldingsdrang van artikelen waarvan men juist zou verwachten dat ze slechts 't werkwoord 'zijn' kunnen bezigen ipv 'doen'.

't Zijn echter nog steeds dezelfde objekten waar mijn stress-nivo bij tijd & wijle door verhoogd wordt. Nog steeds dat klokje van de comp (loopt momenteel 5 minuten per uur achter); nog steeds de haren op m'n hoofd, die momenteel ne tegenwind rechtovereind blijven staan; nog steeds de onderbroek die vanochtend weer 'ns nergens te vinden was bij 't verlaten van 't bed; ik heb echter een nieuwe thermoskan voor m'n thee gekocht, om van dat opspringende deksel af te zijn. Ik vind echter dat ik niet een verstokte kankeraar moet worden die slechts tirades kan houden over eeuwig dezelfde ergernissen. Daar bloed je van dood: ik als schrijver dezes, u als consument van dat geschrevene.

Vanochtend diende zich echter weer een irritatie aan. Een irritatie die reeds gevoed was door een fout inkoopbeleid van m'n bakker. Regelmatig bleek men aldaar niet de moeite te hebben genomen om die handige plakkertjes ruimschoots in te kopen. Plakkertjes voor 't dichten van de plastic broodzak waarbij aan de uiteinden een stukje papier bevestigd zit. Zodat je slechts met beide duimen & wijsvingers beide zijden van 't papiertje uit elkaar hoeft te trekken om de boterhammen te kunnen grijpen. Vaak wordt bij de bakker gewone plakband gebruikt, vanwege de grote tekortkomingen van genoemd beleid. Dan moet je met een scherp mes met smalle punt zitten pielen om de zak geopend te krijgen.

Dat laatste gereedschap heb je ook nodig als je geen kritiek op 't inkoopbeleid kan leveren, maar 't papiertje loslaat van 't plakkertje voordat je kracht (als men daar in dit geval van kan spreken) er op hebt uitgeoefend.

Dan verlangen we terug naar de soepele & simpele knoop in Zijperspace.

Hoeveel ziektes heeft u al onder de leden gehad? Ik had er vanmiddag in ieder geval maar liefst 3. Uiterst fatale bovendien. Ik heb niet lang meer te leven, vertelt m'n inbeelding nav de kwalen die m'n lichaam teisteren.

Versleten verbindingen tussen de botten, luidde m'n conclusie vanmiddag, toen wederom pijn in m'n rug opdook. Die ruggewerf zal vervangen moeten worden door een stuk metaal, was de zelfgestelde diagnose.

Keelkanker: 't kan niet veel anders zijn dan dat, dat verminderde vermogen langdurig luidop te spreken & af & toe uitvallen van de stem. Binnenkort zal men 't zonder mijn vocale uitleg over hoe & wat mbt bier moeten doen, daar mijn keel waarschijnlijk volledig aangetast door kwaadaardige tumoren geen geluid meer zal kunnen produceren behalve wat hees gehijg.

M'n hersens zijn ook al aangetast. Ik weet nog niet door wat, maar 't betekent in ieder geval dat bepaalde delen van 't geheugen moeilijker bereikbaar zijn. Dat is de reden dat 't me zoveel moeite kost 't juiste woord te vinden als ik iets uit probeer te leggen. & Herinneringen van enkele maanden her, soms zelfs van slechts een week geleden, zijn niet oproepbaar. Dit verschijnsel zal zich verder voortzetten zodat ik rond m'n 40e slechts m'n kinderjaren rijk geïllustreerd in geest weet terug te halen.

& Die kwalen zijn waarschijnlijk onderdeel van een veel ernstigere algehele ziekte van 't lichaam, dat zich moeilijk laat genezen, omdat onderzoek op dit gebied nog niet voor handen is.

Of men is gewoon gewaar van 't ouder wordende lichaam in Zijperspace.