gedenk

De rest weet 't al, dus slechts bedoeld voor de lezers die de andere weblogs niet lezen: Walter is gestopt. Hij was een grote inspiratie voor velen, waaronder ik mezelf reken.

Voordat 't te laat is: neem er even een kijkje & verzink in z'n verhalen. & Droom ervan, als ik, ooit zo mooi eenvoudig te kunnen verhalen. Zoveel te kunnen weglaten, waardoor extra te laten beleven.

Men krijgt even zin om niets te beleven in Zijperspace.

lenen

De stapel begint angstwekkend te hellen. Daar moet ik straks, bij 't raadplegen van 1 van hen, verandering in brengen. Opruimen wil ik 't echter niet; ik heb ze veel te vaak nodig.

Nou ja, nodig; ik vind 't veel te leuk om er dingen in op te zoeken. Men moet begrijpen, m'n geheugen werkt niet meer zo goed als dat 't zeg maar 10 jaar geleden nog deed. Dat maakt 't gebruik ervan zelfs vaak noodzakelijk. Bovendien heeft m'n geheugen nooit zo gewerkt dat ik teksten kan citeren of gedichten declameren. 't Meezingen van liedjes gaat me ook nooit goed af, omdat ik de teksten niet kan onthouden.
Nou moet men niet denken dat ik een slecht geheugen heb; 't werkt gewoon wat minder op bepaalde gebieden & extreem goed op andere (hoewel al een tijd niet meer gespeeld: ik heb slechts 3 keer in m'n leven verloren met Memory; & als ik er niks bij gedronken heb, kan ik uren 'ik ga op reis & ik neem mee' volhouden).

Ik wilde 't niet over 't geheugen hebben; 't gaat om die stapel naslagwerken naast m'n comp. Sinds gister (men heeft 't wellicht gemerkt) is 't Van Dale Spreekwoordenboek er aan toegevoegd.

85 Als men de kat op het spek bindt, wil hij er niet van vreten men moet iemand een partner niet opdringen (zie ook 1044)

Ik zal de rest van de tekst onder 85 weglaten, maar er volgen nog wat vergelijkbare spreekwoorden in div andere talen.

Maar verder maakt ook 't Wolters' Woordenboek Nederlands deel uit van de stapel (veel te dun naar mijn zin; moet toch binnenkort eens vervangen worden door de 3-delige van Dale); een samengebonden, bijna uit elkaar vallende, uit kopietjes bestaande xemplaar van 't Zweeds-Nederlands Woordenboek (uitgever is niet meer terug te vinden); Synoniemen Handboek van Jef Anthierens; Wolters' Engels-Nederlands; 't Nederlands Rijmwoordenboek van Jaap Bakker (de beste ooit); & als laatste 't Groot Citatenboek van Gerd de Ley.

Het is verbazend hoe sterk je na verloop van jaren blijkt te staan als je niet liegt.
Hubert Lampo


Tuurlijk is 't niet handig dat ze op een stapel liggen, die gemakkelijk omvalt als je 't boek van onderen net nodig hebt. Ze kwamen daar nu 1maal terecht doordat ik ze op zeker moment nodig had. Op dezelfde manier liggen alle film-naslagwerken in de tafel (niet zeggen dat 't niet klopt; 't ligt echt ín de tafel) voor de tv.

Mocht men mij dus weer betrappen op een wijsheid, dan moet men maar bedenken dat 't uit een stapel naast me tevoorschijn is getoverd. Of zoals Georges Elgozy zegt:
Het citaat is de enige niet taxeerbare lening.

Er wordt wel wat meer dan alleen maar citaten geleend in Zijperspace

stijl

Doe jij='jij' 't muziekje, doe='doe' ik de='de' herinnering, Miche. ;-)

Opeens was de 'mood'-muziek er. Meer jazz, meer gevoel, meer 'at ease' mochten we zijn. Bands als Carmel, Weekend, Working Week, Antenna, the Gist en the Style Council gaven aan dat gevoel weer in de muziek gelegd mocht worden.
& 't Absurde was dat de heren van the Style Council de Bijenkorf in Amsterdam als 'the favourite shop' betitelden. Dat was tenminste wat de heren mij wilden laten geloven in een interview op tv. Daar stond ik enigszins cynisch tegenover: 'Jaja, dat zal wel. Als je in Amsterdam bent, inkopen doen bij de grootkapitalisten.'

Regelmatig ging ik met Ton (lange Ton) naar Amsterdam om platen in te slaan die in Den Helder niet verkrijgbaar waren. Dat waren er veel.
Ton had de gewoonte om na de treinreis 1st wat koffie te consumeren in de Bijenkorf. Koffie, daar leefde die jongen op. Hij trilde zowiezo, hij was een trillende lange plank, maar zonder koffie trilde hij zelfs tijdens 't lopen. Om verdere problemen te voorkomen ging ik dus gewillig met 'm de Bijenkorf in, 't toonbeeld van nederlands kapitalisme. ('Hé, Ton. Als we nou 'ns een doek bovenaan de Bijenkorf hangen: 'So, this is christmas'').

& Inderdaad. Bij 't afdalen van 1 van de roltrappen zag ik plots die pianist van de Council in de rij staan om een blouse af te rekenen. Een blouse in vies groen. Vies groen zoals tegenwoordig modisch verantwoord is, maar toen nog lang niet. Waarschijnlijk de blouse die hij dezelfde avond in Paradiso heeft gedragen bij 't optreden.
Ik heb een tijdlang de band niet meer willen horen.

Nog steeds is Zijperspace onderhevig aan wisselende gemoedstemmingen.
(maar heel veel dank aan Micheline)

hoe men mij toch elke keer weer weet te vinden

Men dient daarvoor naar msn-search te gaan & 'camsex' in te voeren. Er is weinig keus, dus al snel vindt men mij.

't Schijnt dat we daar aan doen in Zijperspace.

speuren

't Leven is zo gemakkelijk geworden met internet. In een handomdraai ben ik van alles te weten gekomen over degene die me gister geen voorrang verleende. Weet ik hoe ik 'm makkelijk & efficiënt kan benaderen, via welk tel nr. Wat voor interesses z'n bijrijder heeft. Wat ze gemeenschappelijk hebben. Waar de persoon in kwestie vandaan komt & eerder voor werk gedaan heeft.

Maar 't geweten knaagt. Want waar ligt de grens van 't fatsoen? Tuurlijk is 't handig om deze info achter de hand te hebben, maar 't getuigt niet van vertrouwen in de mensheid.

Goed, men mag te weten komen wat vrijgegeven is, maar ik mag zeker niet onmiddelijk gebruik maken van de opgedane kennis. 't Is leuk om speurdertje te spelen, namen/adressen/tel nr's achterhalen voordat ze vertrouwelijk overhandigd zijn, maar daar mag ik niet van profiteren. Vaak is men nogeneens bewust van de hoeveelheid info die over eigen persoon verkrijgbaar is. 't Feit dat alle info zo voor 't grijpen ligt, wil niet zeggen dat men daar ongegeneerd gebruik van mag maken door anderen op een manier lastig te vallen die zij niet wensen, of zich niet bewust van zijn dat dat mogelijk was.

Overigens ben ik mezelf wel volledig bewust van 't feit dat men slechts 5 min tijd nodig hoeft te hebben om uit te vinden waar ik woon, wat m'n tel nr is etc (tevens weet ik bijna zeker dat de bestuurder degene is die Zijperspace gister gevonden heeft dmv 't invoeren van m'n naam. Dat is logisch & groot gelijk heeft-ie)

Die keuze heb ik volledig bewust gemaakt bij 't ontstaan van Zijperspace.

uitslag

Dat was 't. Nu wachten op de reakties.

Wij denken nl ook 't onze ervan in Zijperspace.
(maar enkelen willen we wel feliciteren)

tibur

Achter de bomen heb ik lang geslapen
als een insekt tussen het gras.
Toen heeft uw dode stem, Antinoüs,
mij luid geroepen uit het struikgewas.

'Koning van lust,
uw rijk zal komen,
stralende handen,
een mond vol zonlicht,
een boom van bronst.'

Eer gij gestorven waart,
keizer van dit paleis,
wat hebt gij nog gemompeld in uw baard?
Hij die in alle tempels opgericht
neerzag op al uw schamelheid,
voor wie is hij gezwicht?

Verdronken ogen in het water
klaagden u aan.
Wenend en wetend, later,
is ook uw keizerin gegaan.
Maar hij, van jeugd de zwoele god,
bleef op zijn marmeren voetstuk staan,
roepend zijn zinnelijk gebod:
'Brand, en uw vlam zal overslaan.'


Aldus F.L. Bastet op enig tijdstip in Zijperspace.

spenderen

Buenos bocados cuestan buenos ducados.
Chaque chose a vaut son prix.
Jede Ware nach ihrem Geld.
Alle waar is nei syn jild.
Alle waar is naar zijn geld.


Contentum suis rebus esse maximae sunt certissimaeque divitiae in Zijperspace.

onderzoek

Ik moest 't toch 'ns uitpluizen. Welk weblog is 't makkelijkst te vinden mbt 'in de rij bij de kassa tijdens het boodschappen doen'?

Na 't invoeren van deze zoekzin met de toevoeging 'weblog' vonden we dit bij Google. Opvallend mag heten dat hierbij Groeten uit bovenaan de hitlijst staat, terwijl daar niks bijzonders te vinden is. Verbal Jam behaalt een verrassende 2e & Geen Held een zeer verdiende 3e plek. Ikzelf mag met een schamele 6e plaats tevreden zijn. Onze lijflogger pur sang, degene die 't kassa-wachten wellicht in Weblogland heeft uitgevonden, Puck komt niet verder dan een teleurstellende 7e & tevens laatste plaats.

Een zeer verwarrend resultaat wacht ons bij 't invoeren van dezelfde zoekzin bij Ilse. Clockwise haalt weliswaar de hoofdprijs binnen, maar vervolgens moeten we lang wachten tot er een 2e weblogger zich meldt. We moeten 't met Vodb doen op de 5e plaats, waarna merel roze pas als 12e volgt. (Wederom kom ik er vergeleken met de rest van de lijfloggers nog netjes vanaf met plek 76).

Na alle vermoeienissen van dit gedegen onderzoek, besluit ik 't hier voorlopig even bij te laten.

Maar meer onderzoeksresultaten zullen volgen vanuit Zijperspace.

aktie

Verdorie. Alle smoezen zijn afgewerkt, geen uitstel meer mogelijk. Ik moet nu toch echt tot aktie overgaan.
Hoe doe je dat ook alweer?

'Waar begin je' is eigenlijk de moeilijkste vraag in Zijperspace.

faseren

Fase 1 van plan A is volbracht. Er is gewassen, gesopt, gespoeld & opnieuw gesopt & gespoeld.
Nu zijn we druk bezig 't geheel te laten drogen. Dit vergt concentratie, geduld, afleiding, muziek & nog wat andere bezigheden.

Er is dus nog niks gerealiseerd in Zijperspace.

smoes

Men kan natuurlijk niet de wereld betreden zonder de slaap verwassen te hebben, de thee verdronken, de maag verslonden. Anders snapt de mens je niet, of misschien wel andersom.

& Daarvan verslag doen vanuit Zijperspace.

doen

Vandaag ga ik eindelijk de dingen doen, die ik al tijden moest doen, maar nog steeds niet gedaan zijn. Of ik laat ze doen.

Dat wordt een heel gedoe in Zijperspace.

zevenendertig

Er werd verteld dat 't oudste tv-programma na 't Journaal, Van Gewest tot Gewest, mogelijk zou verdwijnen. Na 37 jaar.
'Tsjemig, da's een eeuwigheid geleden,' dacht ik.
Beelden werden vertoond van lang geleden, met een koe die 1000-en liters melk had gegeven.
BNN Bart vertelde hoe saai de avond was als-ie naast z'n vader 't programma moest kijken bij gebrek aan kijk-alternatief.
Om 't geheel in perspektief te kunnen zien, begon ik terug te rekenen naar lang gelee.

Tot ik me plots bedacht hoe oud ik inmiddels zelf ben.

Zijperspace wordt voorlopig nog niet weggesaneerd.
PS: Na uitzending van de gids vroeg ik me af: hoe zou 't momenteel staan met de werkloosheid in Nederland? & Worden er nog steeds geen fietsen gestolen? Tegenwoordig moeten we voor dit soort vragen te rade bij Wethouder J.W.C. Ensing.

voorrang

Ik had niet echt vaste woonruimte, dus was gedwongen m'n spullen van hot naar her te verslepen. Die dag, 17 jaar geleden, waren m'n cassettes & enkele belangrijke papieren aan de beurt. In 2 volgeladen tassen hingen ze aan m'n stuur. Op de Marnixstraat hingen ze daar niet meer, maar lagen verspreid over straat. Een engelsman had me geen voorrang verleend & was zodoende tegen me aan gereden.
Excuses; visitekaartje; ik moest de rekening maar sturen; nu moest-ie naar een vergadering; alles zou in orde komen.
Aldus geschiedde, maar de man betaalde de toegestuurde rekening niet, kwam ook niet aan de telefoon toen ik 'm daaraan wilde herinneren. Keurige zakenmannen waren blijkbaar ook niet te vertrouwen.

Dat zou me vanochtend niet gebeuren met de belgische jongeman, die z'n auto niet voor de haaientanden stilzette, waardoor ik, ondanks hevige pogingen tot remmen, op z'n linkerflank knalde. Zonder nog opgemerkt te hebben dat er iets aan m'n fiets mankeerde zet ik 'm op z'n standaard voor de auto neer, zodat-ie niet verder kon rijden zonder doelbewust schade aan te brengen. De jongen geloofde nog in z'n onschuld, ook al wijs ik de haaientanden aan: 'Maar jij kwam ook met zo'n vaart aanzetten.'
Onderwijl word ik de zware bewegingen van m'n stuur gewaar. De voorvork is verbogen.
'Dat maakt niet uit,' reageer ik op hem. 'Hoe wil je 't regelen; zal ik de politie erbij halen?' & Pak meteen m'n mobiel om Jos te bellen.
'Hoi, Jos. Ik heb net een ongelukje gehad. (....) Nee, ik heb niks, maar m'n fiets wel. Dus ik moet wel wat zaken hier regelen. (...) Oké, dank je.'
De bestuurder heeft met z'n bijrijder ondertussen de schade aan de auto opgenomen.
'Heb je je verzekeringspapieren bij je? Of wil je 't anders regelen?' vraag ik.
'Je hoeft niet meteen allemaal vrienden op te trommelen, hoor. Ik geef je gewoon m'n adres & dan betaal ik de rekening wel.'
'Dat heb ik wel eerder meegemaakt. Liever haal ik de politie erbij.'
'Nee, da's toch niet nodig. Je hebt hem toch als getuige?' terwijl-ie z'n bijrijder aanwijst.

Ik heb 'm uitgelegd dat ik slechts m'n werkgever had gebeld, omdat die nu de zaak moest openen. Vervolgens heeft-ie z'n adres & tel-nr opgeschreven, z'n metgezel deed 'tzelfde. Op mijn verzoek werd tevens 't nr-bord van de auto aan de notities toegevoegd. Ik noteerde mijn gegevens op een ander papiertje.

Ik had genoeg geïntimideerd met zelfverzekerd verontwaardigd gedrag. Ben verder gereden, met moeite bij 't sturen, naar m'n werk. ½ In de overtuiging dat-ie waarschijnlijk toch niet zou betalen.

Men heeft een grote mate van vertrouwen in de medemens opgebouwd in Zijperspace.

tikken

Er staat wat te gebeuren. Ik voel 't op 't moment dat ik de Wisselaar richting 't groepje van Westmalle zie lopen.

De Wisselaar is begin 30 & van zuidelijke afkomst. Z'n geboorteland valt door mij niet xact van z'n gezicht af te lezen. Lepe trekken, keiharde kop; beduidend dat-ie niemand vertrouwt & nog steeds kwaad is dat-ie door z'n moeder de wereld ingeschopt is.
De laatste weken komt-ie bij me langs om z'n munten in briefjes om te zetten. 't Moment dat ik 'm bedank voor z'n verzameld muntgeld is 't enige dat er een glimlach op z'n gezicht valt waar te nemen.

De Wisselaar komt achter Westmalle & z'n 3 metgezellen aan bij mij binnengelopen. Hij tikt 1 van hen op de rug met 't gebaar dat-ie mee naar buiten moet komen.
Westmalle was zoals gewoonlijk doorgelopen naar boven om z'n flesje te pakken. Als-ie zich omdraait ziet hij wat er gebeurt, waarop hij roept: 'Hé, jongens, niet hier.'
Ik doe onmiddelijk met 'm mee, want m'n vermoeden wordt bevestigd: 'Als jullie zaken willen doen, wil ik daar niks van in de winkel merken.'
De man waar de Wisselaar 't op gemunt had, trekt een verbaasd gezicht; de Wisselaar wil die van zichzelf niet verliezen tegenover mij & trekt zich terug naar buiten.

'Dat wil ik niet hebben, hier in de winkel,' zegt Westmalle, 'Die gozer is zo'n freak, die kan je niet vertrouwen.'
'Door z'n gedrag doet-ie iedereen geloven dat we junks zijn,' zegt de enige dame in 't gezelschap, die inderdaad de meeste kenmerken van een junk met zich meedraagt.
'Ik wist van niks, Frank,' zegt de aangetikte man tegen Westmalle.
('Heet-ie Frank? Da's helemaal geen naam die bij 'm past,' denk ik).
'Ik weet dat bijna iedereen hier in de omgeving gebruikt, maar hier wil ik d'r niks van merken,' vat ik m'n standpunt samen.

Er hangt onrust in de lucht, denk ik als ze de zaak hebben verlaten. 't Kan een rare dag worden.

Westmalle komt nog 2 keer, elke keer in ander gezelschap, een flesje halen. De Wisselaar heeft tot 2 keer toe een handvol wisselgeld.

Voor de rest is er niks gebeurd in Zijperspace.

mededeling voor de enkele luisteraar

Vanaf heden, ik had 't al zien aankomen, moet ik ertoe besluiten nrs alhier gelinkt binnen een week van de beperkte aardse ruimte te verwijderen. Tot mijn spijt.

In Zijperspace zou er ruimte zat zijn.

sletten

Ik geloof dat m'n moeder lichtelijk verontwaardigd was toen ze de hoes van de lp onder ogen kreeg. Ik had 't nog zo proberen te verbergen, maar in m'n enthousiasme 't met anderen te delen, kreeg ze 't toch te zien.

Ik probeerde alles van the Slits te pakken te krijgen. Ze waren uniek in dat mannenwereldje van de punk/new wave. Er waren wel andere meidenbands in die tijd, die ik probeerde te volgen, maar niet zo recalcitrant eigenwijs als the Slits.
Bovendien hadden ze een heel eigen geluid, met die ietwat schreeuwerige stem van Ari Up, & de tot dansen uitnodigende reggae-beat. Want met reggae was 't wat mij betrof mee begonnen.
Ik was bezeten van muziek & reggae was de ultieme 1e uiting daarvan. M'n familie werd waarschijnlijk gek van me; ik kon alleen maar over reggae praten.
't Moet een kleine opluchting geweest zijn toen m'n horizon zich ietwat ging verbreden & de new wave erbij werd gehaald. Weliswaar nog bezetener van muziek, maar er kon wat meer met me gecommuniceerd worden.

Ik heb de dames nooit live zien spelen, net als dat ik de meeste andere bands nooit heb mogen aanschouwen. Den Helder lag gewoon te ver weg van dat muziek-mekka dat Amsterdam werd genoemd, waar ik slechts heen kon om platen in te slaan.
Ik had er veel voor over gehad om hun groupie te zijn. De dames wisten echter niets van 't bestaan van een jongen in 't noorden van Nederland, die al hun lp's & singles in bezit had.

In stilte werd 't vinyl grijs gedraaid in Zijperspace.

verkleed

Ik hoor de boekenman vrolijk zingend aankomen, maar er verschijnt een kleurrijke combinatie van zilverschijnende inpaksliertjes, knalgele ski-jack, bloosrode wangen & exotische bloemen, waar ik de boekenman niet onmiddelijk in herken. De inpaksliertjes zitten met een elastiek als een pruik aan z'n hoofd geplakt.

'Zo, jij hebt er zin in.'
'Ja, ik dacht vanmorgen: er moet 'ns wat anders gebeuren. & 't Heeft me deze bos bloemen al opgeleverd.'
'Je dacht: ik begin nu alvast met carnaval.'

Hij volgt echter alweer z'n eigen gedachtegang, dus een antwoord volgt niet. Een vraag wel.

'Ik heb geen geld. Kan ik er alvast 1tje meenemen?'
Voordat ik ook maar 'nee' over m'n lippen kan krijgen, klinkt er al: 'Ah, toe nou.'
De boekenman is fit vandaag & heeft er zin in, maar toch: 'Nee, dat vindt m'n baas niet goed.'
Regel: Verstop jezelf altijd achter een onzichtbare reden, waar de klant geen grip op heeft.
Boekenman heeft zo weinig grip hierop & zoveel begrip hiervoor, dat-ie onmiddelijk reageert: 'Nee, is goed; je hebt gelijk.'

Vrolijk wapperen z'n flinterdunne flitse manen weer naar buiten, trots gevoelend dat ze nagekeken worden.

We zouden zo mee willen flapperen in Zijperspace.

astrid lindgren

Om du='du' skall kunna='kunna' se tillbaka='tillbaka' på något och='och' skratta åt det='det' kan du='du' lika gärna skratta='skratta' åt det='det' nu.

Als je straks ergens op terug kan kijken waarom je dan kan lachen, kan je er net zo goed nu om lachen.

Ik kan u verzekeren dat 't vandaag landelijk een rouwdag is in Zweden vanwege haar dood. Astrid Lindgren was nl de belangrijkste schrijver van 't land. Ze had nog veel meer impact op de bevolking dan onze Annie M.G Schmidt.

Tijdens m'n liftvakanties door Zweden werd mij 1maal aangeboden even een klein stukje om te rijden, want we reden voorbij 't stadje waar ze woonde. Misschien wel interessant ivm mijn studie zweeds. Ik zei dat de man vooral geen moeite moest doen. Dus reden we door. Maar de man vertelde honderduit over hoe belangrijk de schrijfster was voor de zweedse cultuur, voor 't gedachtengoed van enkele generaties.

De dochter van m'n professor zweeds heeft div boeken van Astrid Lindgren geïllustreerd & meegeholpen aan 't ontwerpen van een soortemet pretpark in 't teken van haar verhalen. Zij mocht daarnet commentaar geven bij 't journaal (haar moeder even later bij Nova). Ze deed ong 'tzelfde verhaal als de man die mij een lift had aangeboden & vol trots haar woning had willen laten zien.

De verhalen van Astrid Lindgren representeerden niet alleen de fantasie van elk opgroeiende bewoner van Zweden enkele generaties lang, maar zijzelf beïnvloedde tevens 't geweten van een groot deel van de bevolking door haar sociale betrokkenheid. Niet alleen door haar verhalen deed ze daar kond van. Ze was daadwerkelijk betrokken bij sociaal zwakkeren.

In stilte rouwen we mee in Zijperspace.

drup

Ik moet vooral denken aan het geluid van een stromend beekje, bij 't horen van 't nr 'Drop' van Cornelius. Vooral op 't moment dat ik 't nog ff aanzet terwijl ik op 't punt sta de slaap te gaan vatten. Niets zo heerlijk rustgevend als een stromend beekje vlak naast je bed.
't Lijkt een beetje op 't geluid van een stevige onweersbui die op je tent aan 't kletteren is. In die zin dat 't noemen van 't geluid ook onmiddelijk beelden van vakantie, dus campings, grasveld, veilig beschut in tent & slaap oproept. 't Regelmatig/onregelmatig gekabbel van 't water dwingt me om in 't geluid te kruipen, waardoor 't een hypnotiserend effekt krijgt. Herinneringen aan vakanties, want hoe vaak gebeurt 't dat je water vlak langs je hoort stromen, de ganse nacht lang? Dat is slechts mogelijk in zomermaanden, op reis met m'n ouders in Zwitserland op de camping van altijd-vakantie; of eenzaam in Zweden op een grasveldje, te donker om verder te liften.

& Thuis val ik al in slaap voordat 't nr is afgelopen. Hoe fragiel een 1-persoonstentje ook mag lijken, de overweldigende oorspronkelijke natuur van water dat voor altijd onderweg is & me van dichtbij op dat moment toevallig passeert, geeft me een veilig gevoel, waardoor ik me slechts kan laten overmannen door de suizebollende werking van dat beeld.

Totdat ik 't clipje zag & moest ontwaken & mezelf onderdompelen in de belevingswereld van een japans jochie.

Nieuwe beelden zijn toegevoegd aan Zijperspace.

boodschappen-stokje (de vaart er opnieuw ingezet)

't Is alweer enkele dagen geleden dat we 't stokje in een boodschappenmandje/karretje van een medeblogger hebben gesignaleerd. Ramon doet 't nl op z'n 11 & 30st, vanwege de vele interviews die hij gedwongen is te geven op menig radio-zender, wat resulteerde in een zeer laat terechtkomen bij z'n ether-host. Deze Razende Roeland heeft z'n boodschappen (heel erg flauw hoor) op zijn beurt meegedeeld & 'm naar former-colleague Adam Curry gezwieperd, die toevallig druk bezig was z'n garnalen dmv batterijen te ontdooien. Vervolgens liet Dennis van Aroundmyroom weten dat-ie misschien wel 2/3e van z'n boodschappen at my place heeft gedaan.
Momenteel is 't stokje onderweg naar de slager, waar 't vast goed vertoeven is voor zo'n alledaags overgeefding (in de goede zin).

In Zijperspace hebben we trek in een stukje suca....

stront

De klassieke positie om te schrijven: poepend.
Hoevelen hebben dit al niet gedaan; geïnspireerd door die afvalprodukten van het menselijk lichaam schreven ze misschien wel juist díe regels, die later veelgebruikte citaten bleken te zijn.


Geschreven in m'n dagboek 1985. Na lezing hiervan, ben ik op zoek gegaan in m'n onlangs aangeschafte citatenboek naar de steekwoorden 'poep', 'wc', 'toilet', 'plassen', 'kak', 'kakken', 'ontlasting', maar pas bij 't trefwoord 'stront' vond ik een citaat.

Wanneer je stront ruikt, is er een geur van leven. (Antonin Artaud)

Dat was alles. Voor de rest niks wat ook maar lichtelijk refereert aan faecaliën. Of uitspraken gevonden van beroemdheden, wereldse denkers, politieke leiders of ander aggenebbisj die 't onderwerp excrementen ook maar enigszins aanhaalt.

Als kleine jongen, nieuwsgierig gemaakt door iets vroeger wijze klasgenoten, ben ik ook wel op zoek gegaan naar de verboden woorden in woordenboeken & encyclopedieën. Zenuwachtig betrapt te kunnen worden, rennend van a tot z, vond ik hooguit woorden als vagina, penis of borst. Het lezen van bijhorende beschrijving zullen me toch zeker bezweette handjes moeten hebben opgeleverd. & Rode oortjes, die ik toch zo snel mogelijk moest zien kwijt te raken, want de speurtocht gebeurde vaak op de kamer van m'n oudste broers. & 1 Van beiden kon natuurlijk op willekeurig welk moment mij betrappen op 't zoeken van vieze woordjes bij terugkomst op hun gezamenlijke kamer. Op hun kamer bevond zich nl een woordenboek; niet ver verwijderd van boeken van Heere Heeresma & Jan Cremer. Daar kon ik nog meer inspiratie voor volgende speurtochten uit halen, mocht 't antwoord van 't naslagwerk niet bevredigend zijn.

Ik heb de vieze woordjes ondertussen allemaal wel gevonden. In div gradaties van rode oortjes, blozende wangen of erotische belevenissen. Ik heb niet meer zo'n behoefte die woordjes op te zoeken, laat staan ze in m'n taalgebruik te bezigen.

We zijn de onderbroekenlol voorbij in Zijperspace.

stemming

Men kan niet meer op mij stemmen. We zullen nog een week moeten wachten op de uitslag.

Die interesseert me slechts als Zijperspace heeft gewonnen.

controle

Zo, Schloggy. Even langs geweest voor spellingscontrole?

't Was een waar genoegen zo'n taalkunstenaar te kunnen verwelkomen in Zijperspace.

lach

Ibrahim is 1 van de aardigste daklozenkrant-verkopers die ik ken. Komt bijna dagelijks bij me langs om 2 flessen bier in te slaan. Lacht bij binnenkomst, lacht bij begroeting, lacht bij 't overhandigen van 't reeds uitgetelde geld, lacht als-ie geld bij me kan wisselen, lacht bij heengaan. & Tussendoor vraagt-ie: 'Alles goed?'

Max heeft eens een praatje met 'm gemaakt, waarvan-ie de strekking aan mij doorgaf. 't Bleek dat Ibrahim, afkomstig uit een afrikaans land (welke is me nog steeds onbekend) was wezen studeren in Rusland, die taal ook vloeiend spreekt, maar hier in Nederland niet aan de bak kwam. 't Zelfde verhaal kon ik vorige week in 't daklozen-krantje lezen.
Ik vraag me onmiddelijk af hoe 't komt dat zo'n intelligente, vriendelijke man hier terecht komt, weliswaar perfekt nederlands spreekt, maar uiteindelijk aangewezen is om 't Z-krantje te verkopen. Welke kwaliteiten mist-ie om normaal aansluiting te krijgen, in de vorm van werk & onderdak.

Mike (tot 2 jaar geleden ook Z-verkoper) & Ibrahim ontmoetten elkaar een keer terwijl ik er bij stond. Ibrahim: enthousiast vriendelijk belangstellend. Mike: afstandelijk, niet bereid om belangstelling terug te tonen, alsof-ie niks met de man te maken wilde hebben.
Op 't moment dat Ibrahim de deur door is, informeer ik bij Mike waarom-ie zich zo ongeïnteresseerd tegenover Ibrahim gedroeg.
'Oh, that man is a nuisance. He smiles and smiles and smiles. Comes sitting next to you ands asks how it's going and he just keeps smiling. Nothing else is coming out of him. He's is just that smile, nothing more. He's giving me the creeps.'

Ik moet zelf ook toegeven dat ik niet veel meer over 'm te vertellen heb dan wat er in de Z beschreven staat. Ik zou 't net als zij kunnen hebben over z'n dikke pak aan kleren die hij draagt. Voor mij is 't eigenlijk wel prettig is dat-ie zoveel lagen over elkaar heen draagt, want de komende zomer zal ik weer moeten ruiken dat-ie binnen is.

Aardig blijft aardig in Zijperspace.

internet blijft

ja zijperspace
Mijn humer is slecht net zoals Jordi Brouwer des tijds zei neem het internet zerieus. Nog een bewijs om het zereis te nemen is het planet internet internet woorden boek met termen , semies , ftp opdrachten , uxix opdrachten en alle top levvels. En op de achterkant staat dat het internet geen huype is het internet is iets wat blijft !!!!! Dus mensen die onbeleeft zijn trap ik er zo heel erg hardk mogelijk uit !!!


Ik wil 't graag begrijpen, ik wil weten waar Heer Joost 't over heeft bovenstaande schrijvend, maar ik snap 't gewoon niet. Ik ben 't wel helemaal met 'm eens dat internet blijft (als ik dat wel goed interpreteer).
& Ik wil Heer Joost helemaal niet in de maling nemen, want dat past mij niet. Maar waar heeft-ie 't in godsnaam over?

& Wat doet Jordi Brouwer überhaupt in Zijperspace?
(stem gewoon op mij, Heer Joost)

oepabakkes



Heden mocht ik me verblijden met een groot compliment in de vorm van 't ontvangen van 'Oepabakkes' van Arnoud. Een initiatief van Frédéric om waardering voor een medeblogger eens niet onder stoelen of banken te steken. Na 't lezen van beider heren epistels mbt de oepabakkes zal men mijn trots als gepast beschouwen.

Rest mij slechts mijn waardering uit te spreken over iemand anders in 't webloglandje dat de nederlandse taal rijk is. & Dat kan naar niemand anders uitgaan dan naar Puck, ook al staat mijn humeur de afgelopen dag al de hele dag op donderen vanwege een conversatie die we gister met elkaar hadden. Dat mag mijn blik niet vertroebelen. Sterker: 't doet me des te meer beseffen hoeveel ik me aan haar hecht.
Daar zal ik 't voor de rest niet over hebben. Ik dien onverbloemd haar capaciteiten mbt haar blog de hemel in te prijzen, vrij & oprecht.

Puck is degene die mij 't laatste zetje heeft gegeven om deze blog te beginnen. Vooral door haar ontboezemingen begon ik haar te waarderen, te beseffen dat je ook zó een blog kon vullen. Gedreven, beheerst, natuurlijk, welbespraakt, origineel, treurig & meelevend tegelijk. Zij is degene die me elke dag weer aan 't denken zet. Niet alleen over haar problemen, ook over de onvanzelfsprekendheid van 't dagelijks bestaan. Met een miniem aantal woorden weet zij een gevoel neer te zetten, waarvan ik tot dan toe dacht dat 't niet door woorden te ondervangen was. Bovendien zo verschrikkelijk oprecht & eerlijk, zoals ik zelden mensen heb zien schrijven. Buiten dat verdient zij 't dubbel & dwars voor de persoon die ze is.

Puck, Oepabakkes! vanuit Zijperspace.

dans



M'n 1e hit als dj, lang voordat 't begrip dj geld opleverde. Ouwe jongens krentebrood, daar deed ik 't voor.
Maar een ongelovelijke kick om de 1e avond dat je draait voor een publiek, met 'vreemde, alternatieve' muziek de dansvloer vol te krijgen.

Vooral met Motorslug was 't sukses ongehoord. Ik dacht dat ik de enige was die de 12" in bezit had & toch werd er continu verzocht of ik 't nr nog een keer wilde draaien. Alsof een nieuwe wereld voor de mensen openging: ook hierop kon je dansen. & Elke keer deed 't 't adrenaline-peil stijgen, er moest bewogen worden, want zo'n nr kon nooit meer gemaakt worden & daar moest van men van profiteren. Hier & nu.
& Zo'n dansavond zou al helemaal nooit meer terug komen. Iedereen ontmoette iedereen, de psycho-billy & de hoofdhangende goth, de verlopen hippie & de licht verlaatte punk.

& Ik dirigeerde 't zootje.Want ik was degene die besliste hoeveel stampen we mochten nagenieten.

In de tijd dat mixen een onbekend begrip was in Zijperspace.

waai

Ik had me moeten laten geselen door de wind. De uitdaging van zandverstuivingen aangaan. Strompelend voorover stapjes dichter bij de volgende afslag. 't Geploeter van paniekerige golven gadeslaan & steeds ontsnappen aan de volgende wanhoops-aanval op m'n voeten. Een stukje keien bestormen om kunstmatig middelpunt te worden van vergetelheid, omdat er te veel druppels zijn & de horizon ervan niet lijkt te eindigen. M'n haar laten modelleren naar de richting van m'n hoofd. Bedenken dat de korrel onder zool de zelfde is als bovenop de toren van 't zandkasteel. Zachte, maar o zo zware stappen, van bijna niet omhoog kunnen trekken, maar weten dat ik bijna boven ben & m'n schoenen kan legen, want thuis wil ik geen strand.
Dat dan alles achter me ligt, weggeblazen, verstoven, gezandstraald. Of in ieder geval weer in proportie.

Ik zit thuis in Zijperspace.

hoop

Hoop op niks,
op niets & meer.
Zwijgzaam langzaam stilstommen.
Geef mij schrijfgereedschap dat ik kan hakken,
splijten, verwoestend wijzigen,
handhavend schapen.

Er wordt niet geloofd dat woorden zijn in Zijperspace.

Mijn vader (dl 3)

Ik heb 't gedicht dat ik ooit over m'n vader schreef teruggevonden. Geschreven voor 't zoveel jarig huwelijk met m'n moeder.
Ik had 't ook aan m'n moeder kunnen vragen, maar 't terugvinden tussen m'n eigen spullen is veel verrassender. Vooral omdat 't nog zo aktueel lijkt te zijn, of aktueler dan dat 't ooit was.

Mijn vader was kennis en 't alweten,
Een groot WP waar niets aan ontbrak.
Alle feiten werden opgevreten
door zijn hersens met groot gemak.

Bij elke vraag had hij een antwoord,
bij kwesties als: 'Waarom spreken wij een taal?',
bleef hij vertellen, ongestoord,
ging hij uren door met lang verhaal.

Groot was mijn konsternatie
toen hij opeens geen reden wist
voor het denken van 's mens geest.

Achter bleef ik met frustratie.
Mijn alwetende vader wordt vermist
en gemist door mij het meest.


Bij deze een belofte even de mond te houden in Zijperspace.

conflict

De stelling was:
de laagste fooi sinds kerst 1995.

Laten we die vertalen als volgt (geheel verzonnen & niet op waarheid gebaseerd) om een beter te vatten zin te verkrijgen:
De winter van 2001 was de strengste winter sinds die van 1985.

Stel dat de gemiddelde temperatuur van beide jaren niet gelijk aan elkaar was, welke van de 2 was dan daadwerkelijk 't strengst, afgeleid uit voorgaande zin?

Of: kan men onomstotelijk bewijzen dat de nederlandse taal in Zijperspace verkeerd wordt begrepen?

gids

Dat mag toch, hè? Voor 't 1st in je leven de veronica-gids kopen & de hele week niet naar de programma-gegevens kijken. Ik bedoel: dan mag ik dat toch ongegeneerd aan 't eind van de week deze aankoop bekennen?

Met opgeheven hoofd durven we ons weer in Zijperspace te vertonen.

rust voor de wezenlijken

- met akties als die vervolgens bij mij hebben plaatsgevonden krijgen ze al meer dan genoeg aandacht.

? Wij van Dode Zielen verlagen ons graag, maar niet tot bovengenoemde acties. Waarvan acte.
Dode Ziel_3 - 25-01-02, 10:04 am

Ik weet 't: ik heb met 3 fatsoenlijke personen te maken in de persoon van 3 dode zielen.

"De ziel is wellicht in beginsel
net als de geest een puur verzinsel
Dus laten wij ons maar vergasten
aan wat je proeft en kunt betasten."

& Dat geldt zeker in geval ik met dode versies ervan heb te maken. Laat mij leven in m'n eigen tastbare omgeving & 'bierproeven', zoals jullie plegen te denken.
Maar laat mij bovenal ongemoeid & haal die link weg.
Ton - 25-01-02, 10:48 am


Dit is makkelijker & tastbaarder dan 't moeilijk vindbaar hieronder te laten staan.

Bovendien is de 'enter'-knop zeer lichtgeraakt in Zijperspace.
(& als men dit bericht in 't archief bekijkt, dan wordt 'hieronder' hierboven)

poesie

Voor 't album van Odette:

Ik ben niet mooi,
Jij ook niet.
Ik hou van jou,
Jij ook niet.


Lang gelee gejat om ooit te gebruiken in Zijperspace.

de laatste dag

't is='Is' een andere='andere' uitvoering dan='dan' ik zelf='zelf' op single='single' heb: 't fluittoontje='fluittoontje' op de='de' achtergrond is='is' iets hoger='hoger' & er='er' zit een='een' echo in='in' de stem='stem' van allison='Allison' Statton. maar='Maar' m'n eigen='eigen' single kan='kan' ik toch='toch' al jaren='jaren' niet meer='meer' draaien.

Ik geloof dat de regisseur van 't Tros-popprogramma Wim van der Linden heette. Hij was een beetje recalcitrant bezig in de ogen van de omroep, waardoor hij z'n akties slechts (in mijn herinnering) 5 weken heeft vol kunnen houden.
5 Weken van obscure ongelooflijk onverwachte bandjes. Je was wel gedwongen te kijken, want elke week gebeurde er wel iets verrassends. Zoals the Young Marble Giants met Final Day. Dat gebeurde. & Ik zou 't nooit meer vergeten.
Die single moest ik zo snel mogelijk in handen zien te krijgen. Dus enkele dagen later naar Amsterdam getogen voor de jacht op 't epeetje.

Wat zou er met Alison Statton gebeurd zijn? De vrouw met de stem die de grootste indruk in m'n leven heeft achtergelaten. Ik kon de single wel 5 keer achter elkaar draaien (iets wat me bij geen enkel ander nr ooit is gelukt). & Nog was ik verliefd op die zuiverheid. Ik moest opspringen van m'n bed om, voordat 't 2e nr van de a-kant begon, Final Day opnieuw te laten beginnen. Terwijl dat 2e nr toch ook best mooi was. Die laatste dag duurde bij mij een ontelbare tijd van voortdurende herhaling.
Wat zou er met Alison Statton gebeurd zijn? Zo'n stem kan toch niet zomaar verdwenen zijn. Ook niet na een uitstapje naar Weekend & Spike.
Waar is Alison?

Die laatste dag zal nog wel even duren in Zijperspace.
(& Alison leeft, maar 't is net of ze nog maar net begonnen is, of te vroeg geëindigd)

winst

Hij telt z'n geld nog even voordat-ie vertrekt.
'Dit is m'n winst,' vertelt-ie me,'in 1 uurtje!'
Hij stopt de € 70,- voldaan in z'n achterzak, in zoverre je voldaanheid van z'n gezicht af kan lezen.

De man lijkt van turkse afkomst & draagt een muts tot vlak boven z'n ogen. Licht sjachrijnige blik, altijd wantrouwend, schuchter. Hij komt niet zo vaak, hooguit om een klein blikje bier te halen. Voor de dorst, maar meestal om aan wisselgeld te komen voor z'n klantjes. Daar heeft-ie nooit over verteld; dat merk je echter vanzelf als zo'n persoon naar buiten stapt & enkele briefjes overhandigt aan degene die buiten staat te wachten.
Vandaag lijkt-ie plots wel graag over z'n handel te willen vertellen.

'10 Uur is de beste tijd. Om 2 uur is 't niks meer. 's Ochtends vroeg voelen ze zich niet lekker. Dan hebben ze snel een pilletje nodig. Maak ik van 25 op dat moment 50 cent. De helft is winst. Om 2 uur lukt dat niet meer. Iedereen is er dan.'

Om ½ 3 zie ik z'n muts aan de overkant lopen, gevolgd door 3 junks. Hij wordt geroepen door een man die net de zaak heeft verlaten, waardoor-ie de straat moet oversteken. De mannen die voor de Albert Heijn duidelijk zichtbaar op 'm stonden te wachten, geven de moed op & gaan op zoek naar iemand anders.

10 Minuten later komt-ie bij me langs om met bier kleingeld te verkrijgen.

Soms duurt 't wat langer voor 't licht uitgaat in Zijperspace.

liefde

Tuurlijk voel ik me bedreigd. Er is nog nooit tegen mij gezegd dat er expres 'hatelijk & rasities' tegen me gedaan werd. Dit is voor 't 1st dat ik 't meemaak. Iemand wil me blijkbaar kwetsen, omdat ik een mening heb die niet overeenkomt met die van hem.
Of ik heb een jongetje weer onder m'n hoede gekregen zoals ohjajoh.

Ik weet dat jochies als ohjajoh & All+your+enter+all+to+the+us wel degelijk kunnen uithalen. Dat ze een rake klap in 't gezicht kunnen geven. Maar moet ik me daardoor laten intimideren? Me verschuilen in een lafheid, omdat 't 'm zoveel genoegen geeft?
Ik denk er niet aan. Zulke jongens hebben extra aandacht nodig. & Dat zal All+your+enter+all+to+the+us dan ook van mij krijgen.

Ik zal 'm liefhebben; ik zal 'm koesteren; hij zal m'n reden tot leven worden; 't verlangen tot grootbrengen in mij voeden; hij zal ervoor zorgen dat ik tot grote hoogtes kom, waar geen mens ooit is geweest; mijn diepe dalen zullen mij dan nog meer als een komeet omhoog doen stijgen; hij zal deel van mij worden; waar All+your+enter+all+to+the+us is, daar zal ik zijn; & ook al acht men mij er niet toe in staat: ik zal 'm borstvoeding geven; zodoende zal hij genieten van mijn levensvocht & ik van zijn levensadem.

Weest welkom in Zijperspace, All+your+enter+all+to+the+us, gij zult u dit uw leven lang heugen.

over zij die de ijzers keren (reprise)

Ik trap ze eruit. Ik heb er genoeg van. Dodelijk vermoeiend & saai bovendien.

't Is een truukje wat in 't begin de aandacht trekt, fascineert, maar wonderwel snel begint te vervelen.
Gelieve geen grote letters, boude oneliners, continue herhalingen van herhalingen met minieme wijzigingen, intellectueel interessant gebrabbel aub meer. Ik heb ze allemaal al gezien ook al lieten ze zich niet tonen. Of juist omdat.

Spoken bestaan niet in Zijperspace.
Update: zoals verwacht vinden ze m'n mening belangrijk genoeg om integraal te kopiëren. Ik had 't alleen niet zo snel verwacht. Vreemd dat ze denken dat ik 't verzonden heb.
2e Update: door omstandigheden & baldadig gedrag, was ik gedwongen dit postje 1st te verwijderen & vervolgens opnieuw te plaatsen. Ook 't grootste gedeelte van de reakties is hiermede vernietigd. Slechts enkelen heb ik opnieuw toe kunnen voegen. Verders dien ik te vermelden dat bovenstaand stukje over Dode Zielen ging, 't is ondertussen overbodig die nog te linken, met akties als die vervolgens bij mij hebben plaatsgevonden krijgen ze al meer dan genoeg aandacht.

moe

Ah Moe, kan je voor deze ene keer een reaktie hier achterlaten? Voor 1 keer?
Gewoon om even te tonen dat jij 't wel kan. Dat jij wel weet waar die reactie-dingen zich bevinden.

Dan hoeven er geen sterke verhalen meer verteld te worden in Zijperspace.

polka

't Is best vermoeiend, hoor, al die polka's van m'n nieuwe cd 'American Polka'. Ik zit de hele tijd mee te trommelen & te schudden met m'n schouders & hoofd. Was ik ooit gewaarschuwd door de film 'Goodmorning Vietnam' voor mensen die van polka's hielden, nu ben ik zelf tot zo'n persoon verworden.

Alleen de voorkant van 't cd-tje deed 't 'm vanmiddag al. Accordeon bespelende man vlak voor microfoon & 2 dames van oma-leeftijd met tot schudden uitnodigende apparaten in de handen als publiek (m'n excuus; ik weet gewoon de naam niet van dit soort schuddedingen). Tussen de personen in enkele vlaggen, waaronder die van de vs natuurlijk. Op de achterkant een bezwete dame met opschrift op t-shirt: 'Polkaholics'. Lekker oubollig op de juiste ironiserende toon.

Verdorie, ik zit gewoon hupsend op m'n stoel van een stelletje polka's. & Ik kan geen link vinden. Misschien omdat te nieuw. Snel maar andere slaapverwekkende cd aanzetten, zodat ik nog redelijk bijtijds in bed lig.

& Weggesluimerd kan worden in Zijperspace.

ymg

Kijk, ik weet dus niet hoe zoiets moet. 't Begin & 't eind van een via Audiogalaxy binnengehaald nr wil ik verwijderen, want degene die 't beschikbaar heeft gesteld, heeft een stukje Omitd aan 't begin & een stukje van 't 2e nr van betreffende ep aan 't eind er aan vastgeplakt laten zitten. Waardoor niet geschikt om morgenochtend te plaatsen. & Dat zorgt ervoor dat u 1 van de mooiste nrs aller tijden gaat missen, terwijl velen van u 't liedje in kwestie nog nooit gehoord hebben.
Dus 't vergt enig advies, zodat overtolligheden verwijderd kunnen worden & herinneringen uiteindelijk opgehaald.

Zijperspace zit daar nl nog vol van.

wat heet

Manis & Oelek komen bij mij 't huis niet in. Daar zit te weinig smaak aan, zijn niet pittig genoeg & soms mist 't zelfs substantie. Vaak zijn deze soorten dan ook van inferieure merken.

Als ik niet in Den Helder was opgegroeid had ik sambal waarschijnlijk niet leren waarderen zoals ik 't nu doe. Marine-mannen namen 't mee uit de Oost & leerden hun kinderen de sambal te gebruiken bij de maaltijden. & Ik leerde 't weer eten door de kinderen van marine-mannen.
Vooral Marcel was daar debet aan. Onze beide ouders waren op vakantie, waardoor we regelmatig bij elkaar gingen eten. 't Waren geen ingewikkelde maaltijden die hij tevoorschijn toverde, maar ze hebben wel m'n eetgedrag voor de rest van m'n leven beïnvloed. Marcel at nl niet alleen bij rijstmaaltijden sambal, maar 't lag ook aan de rand van z'n bord als aardappelen werden opgediend. Ik stond 1st verbaasd te kijken van deze vreemde gewoonte, maar al snel nodigde 't me uit tot experimenten met m'n eigen eetgewoontes. & Sindsdien verdween 't hete goedje niet meer uit m'n ijskast.

Ik heb manie's, dat is ook 't geval met de div soorten sambals. Sambal Peteh is jarenlang m'n favoriet geweest, maar zonder 't te merken heb ik die de laatste tijd niet aangeraakt. Net als de Kemirie-pot heb ik 't uit de ijskast moeten verwijderen om de inhoud wegens rare geur voor de vuilnisbak te bestemmen. Djeroek is al een tijd niet in huis geweest, die is zowiezo geschikt voor slechts enkele gerechten. Gandaria is de laatste tijd moeilijk te vinden in de amsterdamse toko's. Surinaamse is zelfs mij te heet. Bij Udang & Trassie overheersen de garnalen te veel naar m'n zin.
Eigenlijk vond ik Brandal altijd te mild, maar vreemd genoeg is dat de sambal die er de laatste tijd doorheen vliegt. Waarschijnlijk omdat ik er grote hoeveelheden van kan gebruiken zonder er de volgende dag noemenswaardige problemen van te hebben. Want dat is uiteindelijk 't grootste nadeel van 't gebruik van grote hoeveelheden sambal.

Niet teveel denken aan de dag die volgt in Zijperspace.

praatsels

't Is niet m'n gewoonte om zo plompverloren te linken, maar ik lag blauw van 't lachen om de kinders van Claver. Dus de rest moet er ook aan geloven.

De tijdelijke uitvinding van de linkdump heeft plaatsgevonden in Zijperspace.
(u merkt 't wellicht al: die jongen is dat niet gewend)

was

1 Dagdeel te laat de was draaien, doet je beseffen, bij 't aanschouwen van 'tgeen je tevoorschijn haalt van achter uit 't onderbroekenrekje, waarom je 1 jaar geleden besloten hebt een nieuwe voorraad aan te leggen.

Er zijn bepaalde dingen die nog even moeten hangen in Zijperspace.

laatste piep



Ze vroegen of ik muziek wilde draaien op de zaterdagavond in 't jongerencentrum.
& Of ik dat wilde! Kon ik aan iedereen goede plaatjes laten horen, ipv dat we aangewezen waren op die immer doordraaiende duffe disko in andere gelegenheden. & Ik kreeg nog wel een hele zaal tot m'n beschikking, dus ik kon 't met een paar lichtjes net zo goed een alternatieve disko noemen.

Ik mocht alles draaien wat ik wilde, als 't maar enigszins dansbaar was. Men snakte blijkbaar naar iets anders, want allengs werd 't drukker. Ook al trad er geen band op, op zaterdagavond trok mijn disko evengoed een volle dansvloer.

'Upside down' aan 't eind van de avond jaagde weliswaar een groot gedeelte van 't publiek al naar beneden (perfekte afsluiting: iedereen tevreden), maar ondanks dat 't op 't hoogste volume-nivo stond die de P.A. kon dragen, bleven er altijd een man of 10 van m'n laatste toegift voor de zaterdagnacht genieten.
Nasuffend, wachelend op de lawaaidoos van de Chain, achteroverhellend, vooroverschuivend, ogen dicht, lichten aan, klaar voor de diepte van de nacht. Die nog een uur langer duurde in de rest van uitgaand Den Helder.

& Zijperspace was euforisch.

wegvegen

Als Westmalle iets op z'n hart heeft, praat-ie wel.
'Hebben ze 't voor de Albert Heijn schoongeveegd?' vraag ik 'm.
'Ja, man. Als je wist wat ik af & toe zie. Sommige mensen laten zich alles verkopen. Hebben ze heroïne gekocht waar allerlei troep in vermengd zit. Spuiten ze gewoon naar binnen. Ik spuit niet, want ik wil m'n huid gaaf houden.' Hij laat kort z'n handen zien, als om 't te tonen, (zou-ie bedoelen dat je 't ook via je handen kan inbrengen) & staart even nadenkend voor zich uit.
'Maar die lui spuiten dat foute spul zo hun aders in. Ze komen niet in opstand. Je kan mensen die zulk spul verkopen aanklagen voor poging tot doodslag. Maar dat durven ze niet, ook al hebben ze suiker in hun bloed staan spuiten. Ik heb net met 1tje staan praten; hij ziet er niet uit, maar doet niks.'
Westmalle staat op 't punt naar buiten te gaan. Ik weet dat er nog iets komt, want zo werkt dat bij Westmalle: hij blijft 't gevoel hebben nog niet alles kwijt te zijn.
'Maar sorry, jij vraagt over Willem & Maxima & ik kan alleen maar over dit soort dingen praten. Ja, er zijn ergere zaken die me bezig moeten houden.'
Hij pakt de deurklink vast: 'Ik zie je wel over een paar weken, want mij krijgen ze ook wel weggeveegd.'

In Zijperspace wordt de grote schoonmaak anders aangepakt.

boodschappen-stokje (de gang er in met vaart)

Juansi had er zelf blijkbaar niet zo'n zin in, maar de katten des te meer, mogen we opmaken uit zijn verslag. Juansi hoeft zich nergens voor te schamen, want Ramon blijkt een nog grotere hekel aan 't verschijnsel boodschappen te hebben, & bovendien, zeker in Nederland bivakkerend, geen vergaande mededelingen te willen doen over z'n privé-leven. Maar zelfs een stokje wil-ie wel gebruiken om wat xtra aandacht te verkrijgen voor z'n radio-verschijnen, vandaar dat-ie 'm naar z'n host in de ether heeft verzonden.

Nu maar hopen dat toespraken gehouden in & stokjes geworpen vanuit Zijperspace in de ether geaccepteerd worden.
(& ook opvallen)

de noodzaak van niets

Hierom bijv, Juansi!

Omdat dít in z'n orenschijnlijke nietszeggendheid zo'n oogstrelende schoonheid kan veroorzaken in 's mensens geest. Omdat ik kan genieten van een simpele 'grum', 'iesch', 'diolabimili' & niet meer denk aan een diepere betekenis. Die diepere betekenis zal me m'n reet roesten. Dit is 'ervaren'.

Net als enkele onverlaten menen te mogen beweren dat men mensen mag verwijten met iets onzinnigs bezig te zijn, als op een weblog/site aandacht wordt besteed aan welke boodschappen zijn gehaald, of men beschrijft dat men in de rij voor de kassa heeft gestaan. Alsof er een kwaliteits-criterium gehandhaafd moet worden, vanwege 't feit dat men zegt een weblog te vullen.
Want 't zeggen van iets mag op zich al genoeg zijn voor enig persoon. Men moet z'n eigen criteria aanleggen voor 't plaatsen van een stuk tekst of andersoortig materiaal. Dus welke onzinnigheid ook, in andermans ogen; 't moet geplaatst kunnen worden, want de gedachte & 't geschrevene zijn eigendom van de blogger.
& Dan gaat 't misschien slechts over de vulling van een boodschappenkarretje, 't gekeuvel, gepeins, de moeilijkheden, de tekortkomingen of wat dies meer zij plaatsvindend of opkomend in de geest van een blogger terwijl deze in de rij staat, zogauw gepubliceerd heeft de lezer de gunst ontvangen er deelgenoot van te worden.
Als die onzinnigheid op zo'n manier wordt gepresenteerd zoals Jaap Blonk bij bovengelinkt geluidsfragment, dan geniet ik, maar zelfs dat is geen perse moeten.

En wat is onzinnigheid nog in Zijperspace?

ik heb ze

(op de melodie van 'ellenlange verhalen')

Ik heb er meer dan 10.000!
Ik heb er meer dan 10.000, holadiheeholadiho,
ik heb er meer dan tienduiuiuiuiuiuiuiuiuzend,
ik heb er meer dan 10
(van 1000 wel te verstaan).
& Voorgaande herhalen we nog 'n keer!

Maar hoe moet je dat vieren in Zijperspace?
(wie was: 22 januari 23:02 Wanadoo, Nederland? dit ivm de onnodige statistieken)

geheugen

Op de vragen op welke datum, welk jaar hij trouwde & gedurende welke jaren de oorlog zich afspeelde, wist m'n vader niet zo snel een antwoord te geven.
M'n vader wist de neuroloog wel in te lichten waar & wanneer-ie in dienst had gezeten.

Ik probeer me voor te stellen hoe m'n vader zich voelde op 't moment dat-ie geen antwoord wist op ogenschijnlijk simpele vragen. Haal me de situatie voor de geest, waarbij ik lichtelijk aangeschoten niet meer de naam wist te herinneren van degeen waarmee ik aan de praat was. & Hoe hard ik 't ook m'n best deed alle uithoeken van m'n memorie af te speuren, 't leek alleen maar dieper weg te zakken.
& Dat moet ik dan zien te kombineren met de wetenschap dat die kennis misschien wel nooit meer spontaan tevoorschijn zal komen. & 't Gevoel ooit een perfekt werkend gereedschap tot je beschikking te hebben gehad, dat je je geheugen noemde. & Zelfs 't woord 'geheugen' lijkt een vage witte stip aan 't eind van de horizon.
& Dat dan ook nog verbinden aan 't geloof dat je zonder je vrouw waarschijnlijk niet meer zou weten wat je wereld is, als de getallen al niet meer jouw eigendom zijn.

De neuroloog bevestigde dat m'n moeder een goed besluit had genomen door m'n vader niet meer de sterke pillen te laten slikken, want die zouden wel eens de toegenomen verwardheid van m'n vader hebben kunnen veroorzaakt.
Nu is 't een kwestie van afwachten wat 't resultaat van 't stoppen zal zijn.

We wachten in Zijperspace, op enig effekt.

gadeslaan

't Blijft fascineren. Waarschijnlijk vooral omdat ik er geen deel van uitmaak, maar wel op de 1e rij zit bij 't aanschouwen van hun dagelijkse gedragingen.
Hoe ze geheimzinnig met iemand oplopen, 'm plots een hand geven, weer omdraaien, & op de terugweg te ongeduldig & wantrouwend zijn om niet naar de binnengehaalde buit te kijken.
Of hoe ze naar elkaar lopen te schreeuwen, omdat 1 van hen blijkbaar zich bedrogen velt, waardoor geen enkele toerist meer aan de overkant van de straat durft te lopen & soms een enkele fiets 't moet bekopen.
Of wat de gradatie van verslaving/aftakeling is, af te lezen aan de ingevallen wangen, dofffe uitpuilende ogen, gekromde schouders, ongeschoren wangen, nerveus spiedende blikkken.

Ik maak er geen deel van uit, zie ze slechts voorbijschuiven, of een enkele keer bij mij naar binnen wippen op 't moment dat ze behoefte aan bier of een kleinere munteenheid hebben, voor 't betalen van hun dope.
Ik weet dus nooit precies wat er aan de hand is; weet ook niet wie wat gebruikt.
Hoewel er veel valt af te lezen aan opgezwollen handen, onrustige ogen, sterk wisselende stemmingen, schuchterheid dan wel overdreven openheid.

Naarmate ik meer over 't hoe & waarom van hun gedrag te weten ben gekomen, doordat ik ze een paar dagen per week meemaak, ben ik ook meer sympathie voor enkelen gaan voelen. Lang niet allen, want er blijven hufters tussen zitten. Maar ook verhalen van hufters zijn interessant.

Dus blijf ik gadeslaan, observeren.
Vandaag valt er echter niet zoveel te observeren, naar alle waarschijnlijkheid. Men is begonnen aan 't schoonvegen van de Albert Heijn; letterlijk & figuurlijk.

Verwijderd, want 't straatbeeld mogelijk ontsierend tijdens huwelijk: posters van komende evenementen, graffitti, zwerfvuil, daklozen, junks, pillenslikkers & alcoholisten.

Er gaat een saaie tijd aanbreken in Zijperspace.

't is de reis, niet de bestemming

M'n leven zal niet zo bijzonder zijn in vele ogen, maar met enige trots kan ik wel vermelden dat m'n blog interessant genoeg voor Jeronimo is om 't in de samenvatting van zijn wederwaardigheden van gister op te nemen. Ik ben blij dat ik zo'n grote rol in iemands leven kan vervullen.

& Ik zeg u, & wil 't blijven herhalen, Zijperspace heeft nut.

rema rema



Ik waarschuw meteen maar: m'n jongere broer & ik waren in die tijd de enigen in onze omgeving die dit nr echt erg mooi vonden (& natuurlijk degene van wie we 't oorspronkelijk materiaal gekopiëerd hebben op onze immer uitdijende verzameling cassette-bandjes, maar die persoon waren we al snel vergeten). We waren gek van de piepen & gieren striemend door onze oren als we 't luidkeels lieten weergalmen door ons piepklein versterkertje. Tot genoegen van de rest van de familie, die de bonkende bas ook zo kon genieten.
Oja, 't nr heet 'Feedback song'.

Audiogalaxy blijkt nog steeds prima materiaal te kunnen leveren aan Zijperspace.

boodschappen-stokje (de gang van zaken)

't Is weer tijd om mijn verantwoordelijkheid uit te dragen mbt 'tgeen ik de wereld heb ingesmeten. Dwz eenider op de hoogte brengen waar & op welke wijze de warenhuizen, supermarkten, banketbakkers, sigaretten-supplyers & andersoortig tot genoegzaam gevoel van de innerlijke mens ontworpen €-afgeefpunten door mijn mede-lijfloggers zijn bezocht.

Charis was mega-vega met haar Quorn & nog wat tentoongestelde knipjes & schuifjes. Hierna stelt Puck (degene die iedereen wel voor, dan wel achter zich wil hebben in de rij bij de kassa, misschien ook wel bij de pin-machine) ons op de hoogte waar je zo goedkoop mogelijk anti-roest dient te kopen, & weet tussen neus & lippen te vermelden dat melkprodukten niet gezond zijn bij bovenmatige consumptie.

We zijn in afwachting & nog veel meer vervuld door ongeduld dan hij zelf kan verdragen van anderen, welke plezante avonturen Juansi z'n boodschappenwagen laat beleven binnen de komende 27 uur.

We zijn desnoods bereid 'm een boodschappenlijstje te doen toekomen vanuit Zijperspace.

4e munt

Voor 't opstarten van de onderneming, 't opstellen van een gedegen beleidsplan, 't berekenen van de kosten & de baten, de aanschaf van de juiste pakmaterialen, 't meebrengen van voldoende draagtassen, 't inkopen van de juiste koffers met stevige wieltjes, 't tot me nemen van spierversterkers, etcetera, is 't van groot belang te weten wat 't gewicht is van zo'n Baht-muntje.

Aldus de monologue interi€mtrend dit onderwerp, zeer plaatselijk in Zijperspace.

3e munt

De goedkoopste vliegticket voor de reis van Amsterdam naar Bangkok & terug is verkrijgbaar bij Kuwait Airlines: € 522,-.
't Baht-muntje dat gebruikt kan worden als 2€-muntstuk, is in werkelijkheid € 0,779 waard.
't Verschil in waarde is derhalve € 1,221.
Je zal dus in ieder geval 453 Baht-muntjes mee naar huis moeten nemen om je reis terug te verdienen.

't Bedrijf gaat 'Import€nderneming' heten, maar zal zich niet vestigen in Zijperspace.

2e munt

Hoe schuldig moet je je gaan voelen op 't moment dat een dame voor de deur staat met een mayonaise-emmer aan 't hengsel vastgehouden, waarbij in 't deksel een gleuf is uitgesneden, ihkv munten verzamelen voor 'coins for care' & je bedenkt dat je niets voor die aktie in je portemonnee hebt gehouden?
Daarnaast dien ik er bij aan te tekenen dat ik pas bereid was open te doen, toen ik langs 't gordijn naar buiten spiedend, de dame een stap naar achteren zag maken, waardoor de ontwapenende emmer tevoorschijn kwam: dit kon geen kijk & luistergeld-controle zijn (bestaat die nog wel?) of jehova-getuige. Waarmee ik bedoel te zeggen dat m'n vertrouwen reeds bij aanvang gering was.

5 Minuten later schiet 't spotje voorbij op 't tv-scherm & krijg ik de gelegenheid de naam van de aktie in m'n hoofd te prenten. Kan ik 't in ieder geval in een stukje gebruiken, besluit ik.

Was 't niet Ivo Niehe die de start van de aktie heeft aangekondigd in een speciaal programma & ben ik dan niet eigenlijk zeer politiek korrekt bezig door geen muntjes over te hebben voor die 100 doelen? 100 Doelen die waarschijnlijk genoeg geld hadden om te kunnen lobbyen, zodat ze opgenomen werden in de goede-doelen lijst die heer Niehe aan mocht kondigen.

't Kost wat moeite, maar m'n schuldgevoel verdwijnt gestaag. Ook al had m'n bovenbuurvrouw, zoals blijkt terwijl ze vrolijk haar buurman begroet, wel geld paraat om door 't gleufje te laten vallen, ik voel me opgelucht me niet met Ivo te hebben ingelaten.

Dat gez€m geld moet maar 'ns afgelopen zijn in Zijperspace.

munt

'Heeft u misschien 20 €-muntjes van 20 cent voor mij?'
'Oh, u heeft 't nodig voor parkeren? Nou nee, mevrouw; iedereen vraagt ernaar, terwijl ik bijna niks op voorraad heb.'
'Ach, als u er maar een paar heeft. Ik hoef slechts kort te parkeren.'
'Sorry, maar ik heb al tekort aan wisselgeld. Dus 't kan niet.'

Eigenlijk wilde ik er aan toevoegen dat als ze dan perse wil malverseren, ze ook zelf zorg moet dragen voor de mogelijkheid daartoe. Bovendien was ik op dat moment wel eens behept met de discrimerende gedachte dat ik een hekel heb aan haar kakstem.

Pl€p uit Zijperspace.

host

Ik word er weer een beetje heel erg moe van. M'n blog wordt momenteel gehost door f2s, maar die heeft tegenwoordig de gewoonte om rond 2 uur 's nachts de boel op blank te zetten, tot laat in de morgen. Waardoor niemand bij m'n blog kan komen & ikzelf ook niet in staat ben een nieuw stukje te plaatsen. 2 Weken geleden was dat voor mij de reden om ook op blogspot m'n teksten te plaatsen, zodat er niets verloren kon gaan & men bovendien toch toegang heeft tot 't nieuws van Zijperspace.

De gratis hosting van f2s wordt met ingang van 1 februari gestaakt (misschien dat ze zo snel mogelijk iedereen weg willen jagen door midden in de nacht niet bereikbaar te zijn, zodat ze voor niet al te veel administratie hoeven zorg te dragen vanaf die datum), wat dus een extra stok achter de deur is om zo snel mogelijk een nieuwe host te vinden. Maar ditmaal ga ik ervoor betalen, is m'n voornemen; wellicht dat ik dan betere kwaliteit geleverd krijg.
Ikzelf heb er echter geen kijk op, ik weet niet wat ik allemaal in de gaten moet houden bij m'n keuze daarin. Wie levert betere kwaliteit, meer ruimte, accepteert php4 (& dan hoop ik dat ik dat korrekt uitdruk), waarbij betalen met creditcard niet noodzakelijk is (die heb ik nl niet)?

Heeft iemand suggesties tbv ongestoord voortbestaan van Zijperspace?

nagnagnag

'Nagnagnag' 'vond ik='ik' ooit 't mooiste='mooiste' nr aller='aller' tijden, naast='naast' Strangers in='in' the night='night' van frank='Frank' Sinatra. dankzij='Dankzij' Claver werd='werd' ik er='er' weer aan='aan' herinnerd, wat='wat' waarschijnlijk niet='niet' de bedoeling='bedoeling' was van='van' haar stukje='stukje' ;-)'

Ik ben momenteel niet aan 't kankeren; heb ook geenszins gevoelens die die kant opgaan. Ik sta eerder verbaasd over 't feit dat er zo wordt meegevoeld. Van mensen die m'n blog lezen.
Van broers die m'n blog lezen, of broers die m'n blog absoluut niet lezen. Dat ik stomverbaasd ben na een dagje terug naar 't geboortenest slechts herkenning te mogen meemaken uit hun woorden.

Of dat mensen spontaan beschikbaar zijn, verhalen vertellen voor je slapen gaat, naar je luisteren. Of 's ochtends (wat is ochtend, na een slapeloze nacht) informeren hoe 't gaat.

'Nag nag nag' is voor mij meer een beleving, dan een klagen over. Ik zie me terug dansen & vieren op de dijken van Den Helder. 't Nummer draaide hooguit in 't kleine cassetterecordertje van Dick de Booij (Brobojo), slecht hoorbaar op een mooie zomernacht, wachtend op de zonsop. Fluitende tonen ter begeleiding van 't windorgel, die niet pasten, maar wel hoorden bij 't gevoel van wij zijn vrij.
Vrij tot laat in de morgen.
Vrij tot moeders wisten dat wij laat waren met feesten.
& Een weten dat 't allemaal wel goed komt. Da's 't gevoel. Maar daar gaat 't nr niet over natuurlijk.

Niemand die nagnagnag denkt in Zijperspace.

gezellig

'Zo, dat schiet lekker op,' hoor ik opeens m'n richting op spreken. 'Nu ben ik er zo.'
'Ja, gaat lekker snel vanaf nu, hè?' weet ik luid te reageren.
'Ik denk dat 't nu nog een minuutje duurt.'
Dat klopt niet, denk ik, maar hij realiseert 't zich ook: 'dat 't nog een ½ uurtje duurt voor ik in Alkmaar ben. Zal ik daar om ½ 5 zijn?'
'Ik denk dat dat wel kan gaan lukken.'
Ik krijg zin in 't gesprek met deze oude jongen. 't Gesprek wordt echter snel introverter & verzandt steeds meer in vaststellingen van feiten. Hij is bezig met 't menu van de rest van de reis door te nemen.
'Dan op de fiets naar Schoorl. Via Bergen.'
& Als we 1maal rijden: '1st Gaan we door de tunnel.'
En: 'Dat kan niet. Dat is te ver. Is te ver'
Of: ''t Is nog te vroeg. 't Is 4 uur. Gelukkig nog niet 5 uur. Daarom heb ik een trein eerder genomen.'

Ik zet m'n koptelefoon op & weet niet of dat nou de beste keuze is.
't Jochie dat plots schuin tegenover me gaat zitten haalt ook z'n discman tevoorschijn. Hij geneert zich duidelijk voor de vreemde man die tegelijkertijd met zichzelf, de medereizigers & de wereld lijkt te converseren. Doet moeilijk krampachtig als de man weer een opmerking tegenover z'n moeder maakt, die gewoon op dezelfde plek is blijven zitten & indien gewenst wat terug zegt.
Voorbij Alkmaar heeft z'n broertje echter 't lef: 'Hé, Mam. Was die man geestelijk gehandicapt?'

Zonder geluid lijkt iedereen dat in Zijperspace.

voorbij de angst

Hij kon niets konstateren. De zwelling was ook stukken kleiner geworden. Er hoefde geen aktie ondernomen te worden & ik hoefde me pas weer ongerust te maken als zich meer verschijnselen voor zouden doen.

't Meest beangstigende was uiteindelijk 't kleine marrokaanse jongetje dat niet met de huisarts mee wilde om onderzocht te worden. Door merg & been 't gehuil door de deur & muren. Gelukkig verstomde dat snel.

Gerustgesteld maar zeker niet gemakkelijk plaatsnemend op m'n fiets besloot ik toch nog maar naar Den Helder te gaan.

Tijdelijk wordt Zijperspace verlaten, gebruikmakend van andere vervoermiddelen.

13:50

Nog enkele minuten & ik mag naar de zondagse huisarts. Zelden zo verlangend naar doktersbezoek uitgezien. Naarmate de minuten verstreken zijn, ben ik rustiger geworden, in 't vooruitzicht dat er zodirect geconstateerd kan worden wat 't euvel is.

Hoewel m'n armen nog steeds niet m'n armen zijn. & M'n maag, weliswaar ondertussen gevuld met 2 boterhammen, nog steeds protesteert op een wijze die ik nog niet eerder meegemaakt lijk te hebben. Zou dat er ook mee te maken hebben?

In ieder geval iets te lezen meenemen. Niets zo afschuwelijk als tussen zwijgzame zieke mensen slechts de ziekte van de hoofden af te kunnen lezen & de struktuur van 't behang in de wachtkamer te moeten bestuderen.

Tijd om te gaan poetsen in Zijperspace.

12:39

Waar blijft de honger op zo'n moment? Normaliter was ik er van omgekomen rond dit tijdstip. Maar geen enkele smaakpapil schreeuwt om aandacht; de trek is er dus ook niet.

De tv staat op sport, maar 't irriteert me, terwijl ik juist op z'n afleiding vertrouwde. Misschien omdat 't gebodene tennis heet & niet de echte spanning presenteert van 't schaatsen. Heb bijna de neiging om 'm uit te zetten, maar hou me in, opdat ik niet per ongeluk de aanvang van de mannen mis.

Zoek ondertussen naar mogelijke verklaringen: m'n stoel; m'n fiets; een trap?
Er schiet me niets te binnen.
Geduld hebben: slechts 1½ uur nog te gaan.

Volgt een korte rondwandeling in Zijjperspace.

12:08

Telefoon.
'U heeft afgelopen nacht contact gehad.'
Ietwat verward: 'Ja, afgelopen nacht heb ik gebeld met de dienstdoende huisarts.'
'Ik heb alles te horen gekregen. Hij is groter geworden, maar 't doet geen pijn?'
''t Is na afgelopen nacht niet nog groter geworden. & 't Doet nog steeds geen pijn.'
'Er zijn div opties & 't is iets te plots opgetreden, dus moeten we er toch even naar kijken. ¼ over 2, schikt dat?'

Nog even schiet de angst van de nacht door m'n maag, blijft natrillen. Zou dat ook komen doordat ik nog niks gegeten heb? De trek is er echter nog niet, dus laat dat voorlopig maar rusten.
Rustig de dag opbouwen, rustig afleiding vinden, rust.

Maar de fundering van Zijperspace trilt.

11:59

Snel: 't nieuws begint zo.
& Bij 't indrukken van de knop van de tv, schiet ongemerkt de gedachte te binnen: misschien zeggen ze nog iets over afgelopen nacht.

Jaja, Zijperspace = wereldnieuws.

druk

In de afgelopen 10 uur reeds 3 maal m'n naam, postcode, adres & tel-nr doorgegeven, zodat ik later teruggebeld kan worden. Afgelopen nacht werd dat daadwerkelijk gedaan. Lichte opluchting; toch niet 't verkeerde nr in m'n hoofd zitten.
Ik zou ook in de ochtend gebeld worden, voor een afspraak gedurende deze zondag. De ochtend is al bijna voorbij, dus moest ik zelf weer 'ns aktie ondernemen.

Juist vandaag:
'Het is heel druk meneer. Er wordt niet opgenomen. Ik zal 't even doorgeven aan de assistente & dan neemt die zo snel mogelijk kontakt met u op.'

M'n dag is er aan. 't Mag een klein wondertje heten als ik in de loop van de middag nog de trein zal kunnen pakken. Geen wandeling met m'n ouders; geen verrassende verschijning op m'n broer's feest.

Wachten, een dag lang wachten in Zijperspace.

lijf

Lijfloggen roelt beter in Zijperspace.

repeteergeweer

Ik ben niet bang, ik ben niet bang, ik ben niet bang.
't Giert door m'n kop door m'n lichaam door m'n aderen door m'n benen door m'n armen zodat ze niet kunnen doen te doen door alles wat deel is van, van m'n kop tot m'n ballen & vooral ook andersom. 't Giert niet. 't Giert niet.
Ik ben er nog, toch
Ik ben er nog, toch
ik ben er nog
ik ben er nog
& Hoeveel is ik nog zonder Ik?
nooit meer bang dan
Nou allemaal mond dicht.
zonder een punt
een punt
een punt
ervan te maken

Mannen met ballen daar gaat 't om in Zijperspace.

naar Corné

Bij 'Betracht voorzichtigheid bij het zaken doen, want de wereld is vol bedrog' las ik 'want de wereld is vol weblog'. :-)

Met dank aan Ramon.

Zodat alles bij elkaar komt in Zijperspace.

kaartje

Westmalle roept naar beneden: 'Hé! Ik heb al een fles op zak.'
Hij loopt op me toe om 't te tonen.
'Ach joh, ik geloof jou zo ook wel.'
'Ik moet die fles wel wegstoppen, want anders krijg ik een bekeuring voor de Appie.'
'Maar 't flesje is toch nog dicht?'
'Ja, dan zeggen ze: "Bewijs dat maar 's." 't Is zo absurd, krijg je meteen een boete van 65 gulden. Als je niet kan betalen, wordt 't 130, & anders kan je 3 dagen zitten.
Een tramkaartje kost 3 piek; ik weet de euro-prijs niet; heb je geen kaartje, dan krijg je een boete van 60 gulden. Een week later is dat verdubbeld. & Nog een week later kan je gaan zitten. Krijg je geen uitkering, kan je je huur niet betalen, dus je komt er uit & je staat op straat, ben je dakloos. Omdat je geen geld had om dat tramkaartje te betalen.'

We zijn alvast aan 't sparen voor 't volgende kaartje in Zijperspace.

kleintje

Later, u weet wel, wanneer ik die genoegzame leeftijd van groot zijn heb behaald, wil ik een kind dat minzaam huilt, genoeglijk gilt & zachtjes krijst.

Waardoor we igv Zijperspace niet moeten spreken als over een uitkrijsend heelal.

boodschappen-stokje (de stand van zaken)

Als initiatiefnemer van dit zin-gevende (men mag dit natuurlijk tweeërlei uitleg geven) stokje, voel ik 't enigszins als mijn plicht 't publiek op de hoogte te houden van de wederwaardigheden 't stokje alzo overkomen.

Een uitgebreide visite ging 't aan, want zeer prettig vermaakt, bij Ramon. Waarna 't voedzaam werd onderhouden door Luuk. Bij Actiereactie werd 't stokje op een aangename & luisterrijke maaltijd gefêta-eerd. Vervolgens kon 't stokje bij Niels getuige zijn van hoe 2 geliefden elkaar groentes naast zoenen overhandigden, alsmede hoe een wasmand met pen op de kop werd getikt. We konden hierna waarnemen dat ook Doekels voor de rest van de week genoeg aan voorraad in huis haalde.

Nu is 't slechts wachten op 't moment dat Charis zich weer volledig heeft opgekalefaterd om als 1e dame ons te kunnen mededelen wat haar belevenissen waren met 't boodschappen-stokje. Heeft ook zij haar portemonnee leeg-, & voorraadkast volgekocht?

Wij zullen 't met u hopelijk spoedig vernemen in Zijperspace.

burgemeester

Ik heb altijd 't idee gehad dat Patijn aan mijn gedrag refereerde, toen-ie vertelde dat-ie ooit 'ns een keertje moest opschieten met z'n fiets & niet zo achterlijk bij een rood stoplicht moest staan wachten (zag-ie niet dat er een hele troep fietsers er door opgehouden werd?).
Als die belevenis van Patijn heeft plaatsgevonden bij 't stoplicht op de Vijzelgracht naast de Munttoren, dan ben ik schuldig aan de betutteling van de amsterdamse fietser heden ten dage, want sindsdien zijn er talloze beleidslijnen uitgestippeld, maatregelen genomen, ordonnanties ingediend & aangenomen om 't fietsen in deze stad zoveel mogelijk te verkindelijken & tot een onnadenkende ervaring te reduceren.

Ik hoop dat burgemeester Cohen wat coulanter is tegenover mijn rijgedrag, nadat ik vanmiddag 'm bijna aanreed toen deze burgervader op zijn beurt, of eigenlijk vóór zijn beurt, vanmiddag plots de trambaan betrad op de Reguliersdwarsstraat. Normaliter zou ik vlak voor/achter zo'n persoon langsgeschoten zijn, om in ieder geval een hartverzakking te veroorzaken bij de onoplettende voetganger. Nu drukte echter de verantwoordelijkheid voor geheel fietsend Amsterdam op m'n schouders. Zoiets mocht ik me niet nog een keer laten gebeuren: een 7-jarig schuldgevoel wilde ik mezelf niet nogmaals bezorgen.

Ik heb geremd, wachtte af wat zijn reaktie was & ben vervolgens uitgeweken langs de voorzijde met een ruimte van ong een meter. Onze Job was ondertussen ook weer volledig bij positieven & zorgde dat de meter ruim voor handen was.

Waardoor we voorlopig kunnen blijven fietsen in Zijperspace.

tuin

Ik ga wat drinken met Stella in café de Tuin, waar 't personeel nooit wat lijkt te worden, maar de sfeer al jaren ok is.

't Was eigenlijk m'n 1e stamcafé in Amsterdam, toen ik 18 jaar geleden me voor 't 1st in deze stad huisvestte.
Maar wat heet huisvesten, als je 10 keer verhuist in een ½ jaar. Meestal betekende 't niet meer dan logeerpartijtjes van 2 weken, waarna 't volgende slachtoffer voor tijdelijk onderdak bezocht moest worden.
De Tuin was een baken in die onrustige tijd. Daar kon ik tenminste een bak koffie in de ochtend drinken, bakkie thee in de middag, & afspreken met m'n vrienden om vervolgens verder 't nachtleven in te gaan.

Kan me niet herinneren of 't personeel toendertijd herkenbaar was, in die zin dat ze aanwezig waren, service verleenden, aardig & voorkomend of een enkele keer een grapje met de klant maakte. Ik zal er ook wel niet zo erg op gelet hebben; toen had ik nog geen horeca-ervaring & zag dat soort gebreken/kwaliteiten niet.
2 Weken geleden viel 't me wel op. & Nu is 't weer zaterdagmiddag, dus 't zal wel betekenen dat die zelfde suffe dame weer werkt.

Maar goed; ik ben er met Stella. Dat betekent ouwehoeren, kletsen, lachen & natuurlijk de vraag beantwoorden: 'Hé, Ton? Hoe staat 't nou met de liefde?'
Dat hoort er nou 1maal bij. Dan letten we tenminste niet zo op 't personeel.

Er moeten bepaalde zekerheden zijn in Zijperspace.
Update: De bedrijfsleider heeft 't blijkbaar ook opgemerkt & de suffe dame de Tuin uitgestuurd, want ze was vanmiddag niet aanwezig. Onmiddelijk werd ik verliefd op de vervangende dame. Op 't moment dat ik 't pand betrad, maakte zij nl al oogkontakt.
'Aha, in ieder geval een antwoord klaar voor als Stella met haar vraag verschijnt,' bedacht ik.

middelvinger

't Zal wel aan m'n verbeeldingskracht liggen. Elke keer als ik een dag exceptioneel veel bezoekers op m'n blog heb gehad, waarna 't weer enigszins normaliseert (hoewel de verwondering over 't steeds maar doorgroeien van 't gemiddelde aantal blijft), verandert 't laatste stukje van 't grafiekje in mijn ogen in een opgestoken middelvinger.
Ik moet m'n vingers dan dwingen op 't toetsenbord te blijven.

Men moet zich gedragen in Zijperspace, ook tegenover beeldschermen.

pim

Hoe vaak heb ik verteld over Pim?
Hoeveel mensen weten tegenwoordig nog dat ze ooit bestaan heeft?
Dat ze mijn vriendin was voor een korte periode & ze door omstandigheden m'n leefwereld verliet, waarna definitief, maar dat op eigen initiatief?

Ze had ooit anorexia, vertelde ze me vrij kort na onze ontmoeting. Ze was 1 van de 1ste die gedwongen in 't ziekenhuis behandeling had gekregen daarvoor. Men wist toendertijd absoluut niet wat men moest aanvangen met 't anorexia nervosa-verschijnsel, dus kreeg ze een speciale behandeling. Waardoor ze nog specialer werd. Vond ze zelf ook.

Niet degene waar ik voor altijd verliefd op kon blijven, bedacht ik me na 1 maand. Wel speciaal genoeg om aandacht aan te blijven geven, maar hoe dat te kombineren met een afkeer van haar lichaamsgeur, een weerzin tegen de aandacht die nog steeds verlangd werd & de liefde die ze voor mij bleef voelen. Of haar momenten van schreeuwen van 'hier ben ik' op net die verkeerde momenten, waarbij steeds weer die onderwerpen naar voren kwamen waar ik nooit goed, volgens haar goed, op zou kunnen reageren.

Vooral die donderende woede staat me bij, toen ik met m'n vader m'n spullen kwam ophalen die nog steeds bij haar ouders thuis stonden opgeslagen. Donderend, bij heldere hemel, zoals ik eigenlijk niet verwacht had. Mezelf van niks bewust kreeg ik een vloedgolf aan verwijten naar m'n hoofd geslingerd van een meisje dat slechts op de grond kon zitten met schrijlingse benen & handen voor ogen.

Hoe kon ik & hoe & hoe & waarom had ik nooit?

Ik wist niets, & zeker niet te antwoorden. Wilde wel alles uitleggen, maar wat valt er uit te leggen als je weet dat je niet houdt van, maar wel weet juist 't meest breekbare wezen ter wereld te zijn tegengekomen. & Die tot doem uitverkoren te hebben.

Ik durfde niet meer te reageren. Ook niet op haar brief waarin zij vertelde dat ze, net als ik, in therapie was gegaan. Dat ze daarom vragen beantwoord wilde hebben & daar mijn suggesties in kon gebruiken. Maar als ik niet wilde reageren moest ik deze brief als ongeschreven beschouwen.

Ik geloof dat ik 1½e maand later de rest van haar leven als ongeschreven moest beschouwen.

't Schrijven van de historie moeten we zelf doen in Zijperspace.

ouders



Mooi, hè? Je ouders per ongeluk tegenkomen op een site & dan de foto op je eigen blog plaatsen. Ik weet dat weinigen er waarde aan zullen hechten of geënthousiasmeerd zullen staan klappen om de schoonheid zojuist voor ogen verschenen. Maar mij doet 't wel wat.
't Is natuurlijk jammer dat ik de foto niet zelf verder kan aanpassen. Ik ben nl niet een persoon die urenlang plaatjes kan bewerken via div programma's.

Edoch: ze staan er. Mijn vader bijna in 't midden, m'n moeder rechts naast 'm.

Men kan zich nu voorstellen wie er achter 't comp-scherm zit als 'Mam' hier weer 'ns langskomt, & wie er dan mogelijk linksachter haar rug probeert te begrijpen wat er allemaal staat dat z'n vrouw daar zoveel aandacht voor kan hebben.

Vanaf heden hangen ze eeuwig aan de muren van Zijperspace.

tegengekomen

'Ik heb een vriend,' zei hij lief, zacht en dromerig. 'Zo eentje heb ik altijd al willen hebben.'

'Jaren lang heb ik enkel door het raam zitten staren, ik keek alleen als er een jongen voorbij liep. Al vanuit de verte dacht ik dan: dat zou hem kunnen zijn, nu kan mijn wens in vervulling gaan. Maar altijd bleek het een teleurstelling: óf het was een meisje, óf het was een zelfverzekerde casanova, óf hij bleek de zoon van de pastoor te zijn. Geen van drieën had ik nodig, dan had ik nog liever niks.'

'En elk jaar vroeg ik voor mijn verjaardag een lieve, zachte, dromerige jongen. Natuurlijk schreef ik dat niet zó op, want dat kunnen tantes meestal niet zo goed begrijpen. Ik maakte er een spelletje van om het voor mijn ouders zo duidelijk en voor mijn tantes zo vaag mogelijk te omschrijven. Maar ook dit liep steeds weer op een mislukking uit. Mijn ouders gaven me elk jaar weer een teddybeer of een Jan Klaassenpop, die 2 dagen later toch totaal "versleten" zou zijn.'

En elk jaar kostte het me meer moeite om ze uit elkaar te halen, want ze kochten ze steeds van betere kwaliteit dan het jaar daarvoor.'


Kan me niet voorstellen dat ik dit ooit heb geschreven, maar 't staat toch echt in m'n dagboek van 18 jaar geleden.
Mocht men denken: dit heb ik eerder gelezen, laat 't dan vooral weten. Wie weet kom ik er zodoende achter wat mij toendertijd bezighield.

Of wellicht bestond Zijperspace toen reeds slechts bij de gratie van 1.

niet meer nooit-gevonden

Ze hebben me eindelijk te pakken. Ze hebben me weten te vinden. Dus weten ze dat ik besta.
Eindelijk kan ik maatregelen nemen om dit soort berichten tegen te werken. Ik móet er nu wel voor zorgen dat m'n brievenbus wordt afgesloten voor meel van mensen waaraan ik geen toestemming heb gegeven mij meel te sturen.

Dus eigenlijk: Hoera! Ik leef & ze weten 't, maar nu gaan ze 't ook nog voelen.

Dat doe ik natuurlijk niet met de 1e poging tot spam, die moeten we 1st koesteren, bewaren om toevallige passanten te tonen dat 't ook mij is overkomen. Dat ik niet zomaar een eenzame vrijgezel ben, urenlang verkluisd op z'n appartement. Nee, ik ben er 1 die ook wel eens lastig gevallen wordt, met vreemde verzoeken, geïnteresseerde vragen naar m'n koopgedrag, & verontruste vragen of ik wel in de juiste god geloof.

Ho! stop, Ton! Niet overdrijven.
't Was slechts een polsen of er mogelijk interesse was in information regarding new web tools and utilities based on your interests. & Zelfs dat werd pas verzonden als op een link werd geklikt, waar een formulier voor abonnering op een newsletter ingevuld moest worden. Pas dan zou de echte spam van start gaan.

& Toch zal ik 'm nog even bewaren, wellicht uitprinten, zodat ik 'm binnenkort op een familie-treffen aan broers & schoonzussen kan tonen. & Na de koortjes van 'ooohh' & 'aaahhh' zal ik koeltjes zeggen:

Ja, men heeft overweldigend veel aandacht voor de mogelijkheden die Zijperspace biedt voor de verdere toekomst van............

eenzame noor



Nu hoef ik slechts te wachten tot-ie een wak gaat slaan. Voor de zekerheid een plaatje genomen waarbij 2 eenzame noren worden vertegenwoordigd, misschien dat 't wakken slaan dan wat sneller gaat. Zodoende ga ik vast ooit net zo gewaardeerd worden als Bob.

& Ik ben juist zeer tevreden dat alle genoemde personen in m'n linklijst aan linkerzijde staan.

We hebben bovendien een mooie illustratie aan de wanden hangen in Zijperspace.

hoe?

Ik geef 't u te doen. Tijdens 't douchen pardoes de pink de neus in stoten. Behalve de verwondering over hoe dat ding daar nou toch terecht kan komen zal ook 't gevoel in de neus me er voorlopig regelmatig aan herinneren.

Neus genoteerd in de lijst van te vermijden plekjes in Zijperspace.

hur de svenskar har funnit mig

De zweedse zoekmachines hebben plots belangstelling voor Zijperspace gekregen. Zou ik dat te danken hebben aan de vertaling van 1 van de mooiste zweedse gedichten? Dat blijkt niet uit de zoektermen waarmee ze mij gevonden hebben: lang.dat & junks.
Wat moet ik nou met zulk zweeds bezoek? Ik weet weliswaar dat zweed nr 2 op zoek is naar info over, misschien wel verhalen over junks, maar ik weet ook zo goed als zeker dat-ie bijna geen woord begrijpt van dat zijperspatiaanse taaltje.
Wat zweed nr 1 te weten wil komen, begrijp ik al helemaal niet (iemand anders wel?)

Teleurstellend bovendien dat ze dan 1st terecht komen op 't 'uitwijk'-Zijperspace.

hahahahahahaha

Bij een bewoner trof de politie tientallen replica's van wapens aan. Volgens de krakers gaat het om een verzameling plastic waterpistolen, waarvan sommige zwart zouden zijn geschilderd.

Bovenstaande staat in 't Parool.
Ze hebben oorlogje gespeeld met die waterpistolen. 't Begon met kleintjes, van ong 15 cm groot, elkaar pesten in de kroeg. Maar toen iemand een grotere versie tegenkwam in een speelgoedwinkel, ontaardde 't al snel in een konkurrentie-slag om een nog betere mega-versie te vinden met nog meer Power (inderdaad: hoofdletter P) & daarmee 't volgende strijdtoneel te betreden (men had ze in die tijd moeten arresteren wegens openbaar wapengebruik, tussen 't winkelend publiek door, 't was werkelijk godsgeklaagd, bespoten ze elkander).

Ze kwamen ook bij mij langs; ik heb zo'n joekel ook mogen gebruiken. Dat kan je beter niet doen, want vervolgens weten ze je te vinden & blijven ze achter je aan zitten. Oog om oog, tand om tand; zo werkt dat spelletje nou 1maal.

Met een ander kraakpand ergens in 't land hebben ze enkele keren waarlijk oorlogje gespeeld. Ik had er graag bij willen zijn.

Helaas hebben we geen zwartgeschilderde, ultralevensgrote, levensgevaarlijke, gezagsondermijnende waterpistool in Zijperspace.
(voor de rest overigens een slecht artikel in 't Parool)

gebeuren

Niet dat 't me overkomen is; men moet zich vooral niet ongerust maken. 't Beeld schoot me vanochtend per ongeluk te binnen. Dus zat ik me af te vragen of een drummer bijv dat ook zou hebben.

Hij is net klaar van een paar uurtjes gefrustreerd repeteren. Kon niet de juiste schwung in z'n stokjes gooien. Denkt nog na over 't schema, terwijl-ie een pizza afhaalt & daar lopend mee richting huis keert. Totaal in gedachten niet oplet bij 't oversteken & plots opgeschrikt wordt door gierende remmen. Stokstijf stil staat; z'n hand tikt tegen de motorkap van de aanstormende auto; 't volgend moment zet-ie zich af; komt met z'n rechterzij tegen de kap; pizza wordt gelanceerd; maakt een doffe toon tegen de spiegel naast de bestuurder; doos floept open; stuitert tegen zijdeur van auto langs de kant van de weg; pizza verlaat de doos & zegt 'flatsch' tegen de grond; drummer ondertussen ramt z'n neus tegen 't voorruit; knie bonkt een paar maal tegen nog steeds diezelfde motorkap; door de snelheid wordt 't lichaam opzij geschoven; hand slaat tegen ruit van portier; lichaam verlaat de voorkant van de wagen & smakt met achterste als 1e op de grond; rechterhand probeert de val deels op te vangen; schouder snelt richting wegbedekking; stuitert vervolgens enkele malen; schoen maakt schijnbaar trappende beweging tegen de band van naaste auto; hoofd wordt heen & weer geschud in de laatste vaart van de val; waarna slechts 't geluid te horen is van de tot stilstand gebrachte wagen & de olijf die nog even doorhuppelt.

Dat die drummer dan denkt: 'Hé, da's een lekker ritme.'

Zou een drummer dat nou ook hebben?

Of gebeuren dit soort dingen alleen maar in Zijperspace?

1984, op een bepaalde datum

Vandaag dus 20 jaren oud geworden. Precies. En om nog preciezer te zijn: 5 over ½ 9 's ochtends, zonder het bewust te zijn, stripboekje lezend, is dat ene moment dat mijn levensjaren precies een mooi rond getal vormden, toch (mijn moeder had me er 5 minuten daarvoor op geattendeerd) voorbijgegleden.

Ik had moeten denken? Zou het dit moment zijn geweest, of nu misschien. Of had de verloskundige verkeerd gekeken op zijn of haar horloge? En ben ik 1 minuut later of was ik 1 minuut eerder verjaard?

Eigenlijk doet dit alles er niet zo toe; ik ben 20 nu en word (misschien nu al) serieus genomen, omdat mijn leeftijd niet met een 1 begint. En doen de mensen dat niet, is dat ook niet zo erg, want het duurt toch nog wel tot mijn 21e verjaring voor mijn boek verschijnt, dan zullen de recensenten dus op die leeftijd afgaan bij het bekritiseren, niet beseffend dat ik het best wel eens in mijn 21e levensjaar geschreven kan hebben (dit wil zeggen: ik was dus 20 toen ik het schreef, maar ben 21 als het verschijnt. Weliswaar heb ik het 'in mijn 21e levensjaar' geschreven, maar dat betekent precies hetzelfde als dat ik zeg dat ik 20 was toen ik het schreef, het laatste klinkt volgens mij alleen ietsjes minder mooi als datgene wat ik gebruikt heb voordat ik met de haakjes begon. Hiermee wil ik alleen maar zeggen dat het niet uitmaakt wat je schrijft, als het maar mooi klinkt. Maar daar hoor ik alweer stemmen opklinken, en ik geef het onmiddelijk toe: het maakt niet uit wat je schrijft, als je het zelf maar leuk vindt om daarbij een lamme arm en blaren op je vingers mee op te lopen.
(En ik sta waarachtig niet te liegen).


Ja, blaren, da's een tijd van lang gelee in Zijperspace.

trouble

't Gaat niet meer zo goed met Trouble. Hij loopt mankend over straat, reageert ietwat schichtig & wil altijd maar pinnen, omdat er niks in z'n portemonnee zit.

Joe zegt dat-ie niks met 'm te maken wil hebben.
'He phones me in the middle of the day & then 10 times within 5 minutes! & I know it's him, because everybody else knows I don't answer my phone during work. He told me he had a job. & The other day I see him walking on the streets barefooted. I don't understand that, man. He's just telling me stories, he keeps on lieing. & Why. Well, man: I don't want to see this guy no more; he is trouble!'

Trouble komt hinkend binnen, met een zoetgevooisde glimlach kijkend, turend voor bier. Met veel gesprokkel in z'n portemonnee krijgt-ie 't gewenste bedrag bij elkaar voor een blik bier. & Vervolgens maakt ie 't blik open om 't aan z'n mond te zetten.
'You gotta drink it outside, you know that,' roep ik nog net voor de 1e slok toe.
Trouble steunt, want wil niet de kou in. Loopt toch richting deur. Op 't punt naar buiten te gaan, keert-ie zich plots om. Hij kijkt me nogmaals aan, met een meewarige glimlach.
'Tomorrow is another day. Tomorrow can be my lucky day.'

Alsof-ie m'n gedachten de hele tijd had kunnen lezen.
Maar dan had-ie ook kunnen lezen dat z'n lucky day niet meer komt. Dat had-ie al kunnen lezen in de ogen van andere mensen die 'm aankeken.

Hoe hard is keihard, is een keiharde steen in Zijperspace, of een steen die zinkt?

verhalen

Ze zijn weer ellenlang! Ze zijn weer ellenlang! Ze zijn weeeeer elllllllllllllllllllleeeeenlllllaaaaaaaaaang, ze zijn weer ellenlang!

Oeps, daar moeten we wel weer serieus aan gaan werken in Zijperspace.

hij heeft 't een week lang laten zien aan iedereen die langs kwam

M'n jongste broer heeft gereageerd. & Ik ben 'm er dankbaar voor, want ontroerd. Ik weet dat m'n vader m'n blog niet leest, ook niet echt in staat is te lezen wat m'n moeder uitprint, dus moet ik een andere methode zien te vinden.

We beraden ons in Zijperspace op de volgende ontmoeting met vaders.

hij ging zijns weegs

't Gaat goed met 't 1e stokje dat ik Weblogland heb ingestuurd. Hij is inmiddels onderweg van Luuk naar Actie Reactie.

Al vele mijlen verwijderd van de supermarkt in Zijperspace.

ik heb zin om gezichten te lachen

Zin om gezichten te lachen op hun manier, & lachrimpels tonen voor hun. Ik wil wel 'ns zien wat 't lijf is achter verhalen, wat 't leven is van 't lichaam.

Strenge loyaliteit van 't gezicht van Corné aflezen.
Moeder in Gien's houding tov de wereld ontdekken.
Sereen fanatisme van Arnoud aanschouwen.
Vrouwen bewonderen met Zandstrand.
Op m'n gemak zijn bij Micheline.
Peinzend kind zien in Maud.
Een omarming met Puck nou 'ns echt voelen.
Schouders van Bob, spraakwaterval van Charis meemaken.
Een amicale stoot aan Luuk geven, waarbij hij tuurlijk de tafel omgooit.
Zelfstandigheid van Claver even doorbreken.
Beelden aflezen van de ogen van Odette.
Gezelligheid vermenigvuldigd zien in 't driemanschap.
Onverstoorbare lach ervaren in Gaby.
Tirades & monologen van zwijgzaamheid meemaken van Stoethaspel.
Jolig bier drinken met Ramon & vriendin.
Beschouwen van de eigenwijsheid tot levend standbeeld in Els.
Nieuw leven meemaken in Eric.
Stille verhalen aanhoren van Walter.
Tijdelijk rust geven aan Jeewee & Robert-Reinder.
Laatste nieuws op laatste moment van de nacht horen van Tonie.
& Merel die een rondleiding geeft in Weblogland.

& Niks dan blijkt te zijn. Op die 1e Maart. Dat alles fantasie is aan mijn hoofd ontsproten; de stem, de geur, de beweging al anders zegt. Waarheid een verzinsel, want slechts bij mij aanwezig.

Maar toch, ik heb 't voor 't 1st: ik zou u allen gaarne ontmoeten aldaar in Breda.

Dan vliegen we later terug naar Zijperspace.

2 dagen later

Ik heb Theo gebeld.

We weten wie onze vader is op dit moment in Zijperspace.

stokje

Met dank aan zero die bij elrado ook een zinnige duit in de diskussie heeft doen belanden. Hij levert nl schrijf-suggesties voor de lijfloggers. Ik ga er meteen 1 van uitwerken, want ik heb tenslotte boodschappen gedaan daarnet, bij de Albert Heijn. & Ik dacht, daar kunnen we net zo goed een heel zinnig stokje van maken. Ik kan echter niet de prijzen vertellen, want 't bonnetje had ik al weggegooid voordat ik zijn suggestie onder ogen kreeg.

Edoch:
-150 gram boerenkool (voor halve prijs)
-450 gram aardappelpartjes
-250 gram soepgroente
-250 gram kastanje champignons
-bami speciaal met kip, saté & gehaktballetjes
-1 ltr halvolle melk
-blik champignon crèmesoep
-bami singapore met varkensvlees & garnalen
-blik hotdogs, 8 stuks

We hopen daar een enerverende avond mee tegemoet te mogen zien in Zijperspace.
(Ik geef 't stokje door aan Ramon van Achhetiswat)

tandarts

Oké, 't zijn ½-jaarlijkse beslommeringen van triviaal nivo, maar 't moet er uit.
Want ik zit nu al meer dan een uur te wachten tot die verdoving uitgewerkt is, zodat ik eindelijk 'ns kan gaan ontbijten. Ik probeer 'n bakkie thee te drinken onderwijl, maar ook dat bewerkstelligt een totaal andere sensatie dan ik gewend ben. 't Geeft me wel wat te doen: heel voorzichtig aan de linkerkant van m'n mond 't vocht naar binnen proberen gieten, op zo'n manier dat 't niet de mogelijkheid krijgt aan de verdoofde rechterkant net zo snel weer er uit te lopen.

Ik dacht sympathiek te zijn tegenover m'n tandarts (dat klopt toch wel: een vrouwelijke tandarts heet toch ook gewoon 'tandarts', zonder extra 'e'?) door m'n ontbijt pas na de behandeling te plannen, maar onderweg erheen bedacht ik al dat er wellicht een verdoving zou worden gebruikt. Aan de andere kant: ik was er dermate laat uit, dat een ontbijt er waarschijnlijk toch niet ingezeten had. Met moeite lukte 't me nog onderstaand stukje te schrijven, toch heel wat belangrijker dan 2 sneeën brood.

Nu zit ik lichtelijk beurs terug te denken aan wat mevrouw eigenlijk allemaal met me gedaan heeft, tbv 't opnieuw vullen van een kies. & Hoe groot de spanning is die zich tijdens dat ½ uurtje liggen in je lichaam wordt opgebouwd. Ik probeerde dat te verminderen door me te bedenken hoe ik over 't gebeuren zou kunnen schrijven; niet veel zinnigs ontsproot aan mijn denkraam. Behalve dan misschien dat 't me opluchtte de borst van de tandarts niet te hoeven voelen. Daar ga je je zo schuldig over voelen: je bent volkomen machteloos terwijl er gebonkt, geschraapt, geboord & geplamuurd wordt in je mond & plots voel je iets tegen je achterhoofd aanschuren, waarvan je weet dat je in 't dagelijks leven er erotische gevoelens van zou kunnen krijgen. In deze situatie voel ik me alleen maar extra ongemakkelijk: ik wil aan 't gepruts in m'n mond denken & daar niet in afgeleid worden. Vandaag werd ik dus niet geconfronteerd met dit soort ingewikkelde innerlijke konflikten.

Naar buiten durf ik ook nog niet echt, uit angst dat m'n gezicht helemaal scheef staat. De secretaresse van de tandartspraktijk bezweerde me wel dat er niets aan m'n mond te zien viel, maar toch voelt 't nog steeds zo.

Ondertussen heerst er een hongersnood in Zijperspace waar snel iets aan gedaan moet worden.
Wederom een PS: Verschrikkelijk zonde van die kwartels die speciaal voor mijn gerief & ontbijt zijn omgebracht. Ik kon echter niet nog een ½ uur wachten.

hé Eric

Sinds 18 december is er eigenlijk niet veel gebeurd, hoor. Behalve dan dat je van div link-lijsten bent gehaald, omdat we er toch vanuit gingen dat je de pijp aan Maarten had gegeven. Je liet ook niks van je horen. Nee, ik bedoel: je liet ook niet van je horen, waarom je niets van je liet horen. Als je begrijpt wat ik bedoel.
Ik moet toegeven: ik heb je er zelf ook vanaf gehaald. Daar heb ik Zandstrand voor in de plaats gezet. Ik dacht: als 1 van die 2 er in ieder geval staat, dan is die ander ook makkelijk te vinden. & Waarom linken naar iemand die niets van zich laat horen. Nee, die niet laat horen, waarom-ie niets van zich laat horen. Nu heb ik in dit stukje Zandstrand niet gelinkt, omdat-ie toch al aan de zijkant staat, maar dat begreep je vast zelf ook wel. Tegenwoordig hebben we ook een heuse Loglijst, dus eigenlijk hoef je niet te linken, behalve dan voor mensen die zelf geen blog hebben. Je kan nl je eigen fav-lijst samenstellen, zoals ik ook heb gedaan, maar ik kom er helemaal niet meer toe om alles te lezen.

Maar verder is er niets gebeurd. Behalve dan dat je nu 1st erg goed moet na gaan denken voordat je je stukje plaatst, want ze hebben nu verantwoordelijkheid tegenover je lezer uitgevonden. Betekent dat je je 1st moet verplaatsen in je lezer, gaan denken of die wel mooi vindt wat jij op dat moment denkt dat mooi is & als die lezer in je dan zegt 'ja', dan moet je de volgende lezer worden. Dat duurt dan een tijdje & vervolgens schrijf je op wat je eigenlijk niet wilt schrijven. & 't Oude stukje? Ja, ik snap 't zelf ook nog niet zo goed.

Nou, da's alles.
Oja, Zidouta is gestopt. & Hinke. Oja, & Reet & LB & Yannah. & Nog een paar. & Mensen worden minder in de zeik gezet, omdat niemand in de zeik gezet hoeft te worden. Tenminste, dat denk ik dan. & Er is iemand gedelete door mij, maar dat weet-ie zelf niet, want hij zei ooit nog 'ns tegen mij: 'Hoe wil je me deleten?' Maar nou is-ie er niet meer & weet-ie vast 't antwoord. Of juist niet, want dat kan dus niet als je er niet meer bent.

& Zandstrand is gezellog, da's wel leuk, want kan je even bij 'm langs gaan, als-ie weer z'n reageurtje heeft achtergelaten ergens. Maar is wel leuker als we nog zo'n 2e reageur hebben weer, want dan wordt 't nog iets van een conversatie.
& Bij de dutch bloggies awards ben jij ook niet genomineerd, maar da's misschien ook omdat je niets van je had laten horen (je begrijpt wel wat ik bedoel), & in weblogland ben je binnen een week vergeten zogauw je niet aankondigt dat je er mee gaat stoppen of ff op vakantie bent of aan 't nadenken.
& Sommige bloggers die schrijven te veel, maar gelukkig, anderen juist weer te weinig.

Dus eigenlijk is alles wel in evenwicht in Zijperspace.
PS: nagekomen link.

reaktie

Tuurlijk heeft de discussie zin.
Ik vind 't alleen van een hoog dominee-gehalte getuigen als je van iedereen verlangt bewust te zijn van verantwoordelijkheid mbt kwaliteit van eigen publicaties. Dat lukt slechts een enkeling, is mijn opinie. Want juist door 't bewust zijn daarvan & 't op een juiste manier terug kunnen koppelen naar de produktie bereik je grote hoogtes. Da's slechts weggelegd voor een enkeling. Tuurlijk mag je praten over dat men moet trachten verbetering van eigen kunnen aan te brengen, maar ik geloof dat eenieder niet verder komt dan een bepaald nivo: je kan nou 1maal niet ver boven je eigen vermogens uitstijgen. 't Is een nobel streven mensen zover te krijgen, maar hopeloos bij aanvang.
Ik geloof dus meer in 't uitgangspunt van Corné: je hebt nu 1maal bagger; dat kan je opzoeken als je daar zin in hebt. Wil je echter geestelijke verrijking, dan zoek je de kwaliteit op. & Inderdaad: kwaliteit bestaat bij de gratie van grote hoeveelheden bagger.
Let wel: ikzelf doe zoveel mogelijk moeite m'n eigen schrijfsels tot zo hoog mogelijk gehalte te brengen & immer ben ik teleurgesteld 't weer niet bereikt te hebben, maar dat moet mij niet weerhouden 't te publiceren (ook al vindt iemand anders 't bagger). Want 't is mijn ding, mijn schrijven, mijn gevoel.

& Dat op zich heeft al waarde voor Zijperspace.

maar

Westmalle is een uur later weer terug. Kan ik m'n nieuwsgierigheid tenminste weer voeren, want Westmalle vertelt altijd van alles als je 'm iets vraagt, meer dan je eigenlijke vraag durfde hopen.
Ik informeer bij 'm hoe 't nu werkelijk met Mr. Bush gaat.
Hij begrijpt niet wie ik nu eigenlijk bedoel.
'Die maat waar je toenet mee binnen was.'
'Hij is m'n maat niet. Nou ja, als ik geld heb, dan is opeens iedereen m'n vriend.' Die heb ik precies een maand geleden ook al gehoord, bedenk ik. 'Maar je bedoelt die antilliaan. Ik ken 'm eigenlijk niet zo goed; ik weet nogeneens hoe-ie heet."

Hier moet ik ff een onderbreking maken in de beschrijving. 't Is nl zo dat Westmalle z'n zinnen de hele tijd begint met 'maar'. 't Was me niet opgevallen totdat ik z'n uitspraken hier ging noteren. Voor de schoonheid kan ik 't dan wel kunstmatig ietwat aanpassen, maar dat vind ik niet stroken met de poging te beschrijven wat er gebeurd is. 't Is tenslotte zijn manier van praten die ik probeer te benaderen & niet een poging tot nog meer flonkerende mooischrijverij.
Terug naar waar we gebleven zijn:

'Maar je kan tenminste normaal met 'm omgaan, ook al begrijp je niet altijd wat-ie zegt. Hij is geen messentrekker zoals die anderen.
Die andere lui, daar word je gek van. Je kan plots een klap krijgen. Ook als je niks hebt gedaan.
Daarom heb ik ook geen vrienden. 't Is ook beter geen vrienden te hebben, want als je bijv bevriend bent met iemand die iets geflikt heeft, kan je helemaal in elkaar geslagen worden door die gekken. Als je zegt dat je toch niks gedaan hebt, zeggen ze: "Maar 't is toch je vriend?"'

Hij loopt naar buiten, maar keert nog ff z'n hoofd terug naar binnen: 'Hé! Ik heb me opgegeven voor 't Jellinek. Dus 't kan zijn dat je me van de 1 op de andere dag niet meer ziet. Ik moet er van af, van die shit.'

Na sluitingstijd zie ik 'm in de deuropening van Gall & Gall staan (lekker in de warmte, zonder dat de bewaking 'm ziet). Ik steek m'n hand op ter begroeting, maar hij wil me ff niet zien, want druk bezig met een deal.

We zijn nog heerlijk naïef in Zijperspace.

binnenkomende post met antwoord

>jouw ster is ook aardig rijzende, of niet?
> maar ik weet dat jij je dat soort dingen ook afvraagt. jij kent al die
> mensen ook nog eens persoonlijk hè?
>
Hoe kom je daar nou bij? Ik ken ze alleen via m'n blog of die van hun (net als 2 maanden geleden). Maar voor de rest ken ik niemand van de bloggers echt persoonlijk, behalve Merel irl door m'n studie. Maar over sommigen kan ik m'n bewondering niet onder stoelen of banken steken, zoals bijv Luuk van geenheld. Zo natuurlijk & daardoor oorspronkelijk is die jongen, dat ik alleen maar hoop dat-ie dat zolang mogelijk kan blijven. Maar door m'n enthousiasme over 'm kan 't lijken dat ik regelmatig contact met 'm heb, maar da's niet zo.

Over m'n eigen ster die rijst: ik krijg steeds meer bezoekers & ben af & toe erg trots over uitspraken die mensen over me doen (heb je gelezen wat Verbal Jam & Achtiswat over me geschreven hebben nav de nominaties? Ik loop naast m'n schoenen), maar ik weet dat morgen toch weer de twijfel toe zal slaan & ik uiteindelijk dezelfde persoon ben. Ik bedoel: ik doe 't eigenlijk om complimentjes te krijgen, dat mensen m'n schrijfsels lezen. Maar zogauw die complimentjes, die lezers binnen zijn gehaald, ben ik nog steeds niet veranderd & nog steeds onderhevig aan dezelfde twijfels die de aard van m'n zijn bepalen.
Tenminste, ik ben me erg bewust van 't feit dat 't zo bij mij werkt.

Gelukkig werken er bepaalde dingen in Zijperspace.

verstaan

Mr. Bush komt plots weer 'ns binnen lopen. Die heb ik afgelopen jaar slechts 1 keer gezien. & Daarvoor zo'n tijd niet dat ik dacht dat-ie overleden was.

'Maar dan is 't dus een opvangtehuis voor allemaal oud-gebruikers," zegt Westmalle tegen 'm.
"Nee," zegt Mr. Bush met z'n kikkerig versleten stem van 't vele gebruiken. "We wonen daar gewoon. Ik huur gewoon een kamer. Snap nou wat ik zeg."
"Maar jij praat ook zo veel."
"Dat heeft-ie altijd al gedaan," zeg ik, om toch nog een beetje 't idee te creëren dat ik er ook nog ben om mee te converseren.

Een paar jaar geleden kwam Mr. Bush elke dag wel een paar keer. Hij leek bezig te vergaan, te versterven in z'n drugsgebruik. Sleepte zich soms wel tot 5 maal toe op 1 dag bij me naar binnen om z'n flesje Bush te scoren.
Onder elke geestelijke toestand waarin-ie zich bevond kon-ie ouwehoeren, kwetterend orakelen, duidelijker/onduidelijker al naar gelang z'n bewustzijn 't toeliet. Met steeds dat krakerig hoog stemmetje; alsof nog een kind dat een zelfverzonnen rolletje speelt.
& Tetterend ging-ie weer verder, voorbijgangers door hun verwondering tot afstand dwingend. Eeuwig solitair.

"Ik betaal voor m'n kamer, dus woon ik daar. 't Kost me 1100 gulden per maand!"
"Dan is 't toch een opvanghuis voor oude verslaafden?"
"Nééé, 't is een soort gevangenis. Je zit de hele dag op je kamer & op de gemeenschappelijke ruimte mag je 't niet over dope hebben."
"Je mag toch zeker wel de deur uit?"
"Je kan me gewoon niet verstaan," roept Mr. Bush uit. "'t Voelt als een gevangenis."
"Ik ga 1st maar even m'n biertje drinken."
"Misschien dat je me dan gaat verstaan."

Er is geen gevangenis in Zijperspace, we zijn in ieder geval nog niet aan de bouw begonnen.

half op weg

Degenen die er uiteindelijk 't meest onder lijden, zijn de mensen aan de onderkant van de maatschappelijke ladder. Oa de pillenslikkers, alcoholisten & junkies die de Albert Heijn als ontmoetingspunt hebben & ik daardoor de hele dag voorbij zie trekken.

Ik hoor ze nu al opmerkingen maken over hoe gemakkelijk ze 't geld uitgeven, dat ze heus wel weten dat 1 € 2 keer zoveel waard is dan 1gulden, maar 't vliegt ze toch uit de handen. Net zo gemakkelijk als de oude munt.

Ze beginnen 't nu te merken, want ze krijgen de bodem van hun buidel in zicht. Terwijl, of juist omdat, 't halverwege de maand is. In hun niet volledig beseffen van de werkelijke waarde van 't geld hebben ze 't 2 keer te snel uitgegeven.

Nu maken ze er nog lichtzinnige opmerkingen over.
'Ik blijf 't toch gek vinden, dat chocolade-geld.'
'Ja, & je krijgt er zin van om weer Monopoly te gaan spelen.'
Maar over enkele dagen moeten ze nog 10 dagen met niks door zien te komen.

Gelukkig hebben ze dat onderhand wel eerder meegemaakt. De meesten zijn vindingrijk genoeg om in hun 'onderhoud' te kunnen voorzien.

't Zal waarschijnlijk vreemde taferelen opleveren in Zijperspace.

epiloog, als je dat zo mag noemen

M'n moeder is vanavond hier in ieder geval langs geweest. Vlak voor 12-en stond er 'Mam' naast 'Corné', op 't rijtje van aanwezige gasten op m'n blog. Ze leest bijna elke dag wat ik geschreven heb. Maar ik denk dat m'n produktiviteit zelfs voor een moeder te veel is. Ik kan niet van m'n moeder, laat staan van de andere lezers, verwachten dat ze alle voorgaande 6 'fases' met begeleidende 'intermezzo's' leest.

't Lijkt me vermoeiend zo'n overdosis tekst te moeten lezen. & Zeker voor m'n moeder, die op 't punt staat naar bed te gaan rond dat tijdstip. Ik bied ervoor m'n excuses aan, maar weet dat ik niet anders kan op dit moment.
Geschreven dient er te worden, alles wat ik voel moet er uit. Ik moet zo snel mogelijk de verloren jaren inhalen. Waaronder de jaren van m'n vader.

De jaren dat ik wandelingen met 'm maakte door 't Zwanenwater. Dat-ie me vertelde hoe de plantjes werden genoemd. De jaren dat ik gek was & ik niks van 'm merkte. 't Moment dat we 't samen lieten sneeuwen. De keren dat-ie weer in een nieuw huis m'n behang stond te plakken.

Ik hoop dat m'n moeder lekker slaapt op dit moment.

Maar we weten beter in Zijperspace.

fase 6

Hoe lang is dat geleden? Hoe lang geleden heb ik werkelijk de tranen voelen knallen achter de oogkassen?

& Inslikken, want nog lang niet klaar. Nog behoorlijk wat klanten & nog enkele uren te gaan.
Hard werken (rammen met alle kracht die je hebt), niet denken (rammen), verlangen de trein te nemen (rammen), doorbijten tot 't eind (rammen).

De relatie met m'n werkgever is sinds een week op een nieuw dieptepunt. Juist in deze situatie mag ik niet tonen wat er gaande is. Rug rechten. Geen oogvocht mag getoond worden. Aandachtig luisteren naar wat hij te vertellen heeft.

Toch moet 't er uit na sluitingstijd. Hoe moet ik anders verklaren dat ik mogelijk morgen niet kan verschijnen?

& Verbazingwekkend, zoveel begrip.
Tabe zegt: 'Chill.' Weet niet wat dat betekent, maar hij legt z'n hand kort op m'n gezicht, dus moet 't goed zijn.
'Wil je naar je ouders?' vraagt Jos.
'Nee, da's niet nodig.'
Ik ga meteen naar huis, brokken er nog steeds niet uit als ik bij m'n fiets sta.

Ik ben te laat, heb ik 't gevoel. Ik ben te laat om m'n vader mee te maken.

Dat was fase 6 in Zijperspace, rust is nodig.

2e intermezzo

Voor m'n vader was 't jaar niet kompleet als er niet minstens 2 keer vakantie was gevierd. Al mocht de 2e vakantie nog zo kort duren, voor hem was 't een noodzakelijkheid er even tussenuit te knijpen. M'n moeder had echter niet altijd zin om mee te gaan, benauwd als ze 't kreeg van een mogelijke volgende migraine-aanval.
Dus was de rest van de familie aangewezen hem daarin te begeleiden. 't Kostte meestal niet al te veel moeite iemand daarvoor te charteren, iedereen wilde wel een vakantietje naar 't buitenland extra.

Behalve ik. Ik hoefde me niet perse in den vreemde te begeven; liever lekker thuis, in eigen omgeving.
Op 't moment dat ik zweeds ging studeren, veranderde die houding lichtelijk: ik wilde zoveel als mogelijk de lucht van Strindberg, Sundman, Lagerkvist & Dagerman ademen. Maar na 2 maal afreizen naar 't zweedse was ik me wel zeer bewust van de zich immer manifesterende heimwee, die me beide keren vroegtijdig huiswaarts deed begeven.

't Ging eindelijk goed met me: m'n vriendin was vergeten, m'n gekte zo'n beetje voorbij, m'n studie zweeds verwisseld voor film & tv. Een geschikt moment voor m'n vader om 'ns voor te stellen samen naar Zweden op vakantie te gaan. Onmiddelijk geaccepteerd, want samen zou immers minder snel gedwongen terugkeer betekenen.

M'n vader ontpopte zich tot een trotse vader. Hij kon 't niet onder stoelen of banken steken tegenover de mensen die we tegenkwamen. Hij sprak slechts een mondje engels & ik vloeiend zweeds, zo wilde hij geloven. Hij maakte grapjes over zichzelf tegenover de toevallige passanten, over z'n onnozelheid & gebrek aan kennis. Maar z'n 6 zoons daar kon-ie niet positief genoeg over zijn. 't Levend voorbeeld stond hier toch naast 'm.

& Plots brak er iets in hem. Op 't moment dat de auto zó vreemd deed, dat we, 20 km verwijderd van 't volgende gehucht, stil langs de kant moesten blijven staan.
Onmiddelijk stopte er een auto naast ons & werd er geïnformeerd of hulp nodig was. & Ondanks dat ik alles vertaalde voor hem, bleef-ie onzeker, kon-ie geen beslissing nemen. Hij had totaal geen zicht op wat de auto mogelijk mankeerde, durfde daar geen beslissing over nemen, dus heb ik 'm, na vertaling van 't voorstel van de helpende hand, gezegd dat ik mee zou rijden naar 't dorp om daar hulp in de plaatselijke garage te halen.

De daarop volgende dagen bleef m'n vader net zo onzeker, zogauw 't over de auto ging. Onzekerheid die ik nog nooit van 'm gezien had. Hij ontweek 't onderwerp ook zoveel mogelijk; maakte 's ochtends een wandeling van de camping, waar we noodgedwongen een paar dagen moesten verblijven, naar de garage om te informeren hoe de stand van zaken was, maar hield voor de rest z'n mond erover.

Toen ik een paar jaar later voor 't 1st hoorde dat-ie Parkinson onder de leden had, dat bepaalde gedragingen van de laatste tijd mogelijk daardoor veroorzaakt werden, heb ik meteen de link met onze gezamenlijke vakantie gelegd. Alsof daar een kink in de kabel van z'n hersenen is geraakt, een ader is verbogen.

Uiteindelijk kreeg ik toch weer heimwee & was-ie zowaar maar al te bereid wat vroeger richting huis te gaan.

2e Intermezzo in Zijperspace.

fase 5

M'n moeder legt me uit wat er zoal met m'n vader aan de hand is de laatste tijd. Dat-ie steeds vaker in de war is. Dat-ie niet weet wat er aan de hand is. Dat-ie tegen m'n neefje praat die op dat moment toch echt niet aanwezig is. Dat 't echt tijd wordt dat-ie 2 dagen in de week ergens anders een bezigheid heeft, omdat m'n moeder 't niet meer aan kan.

Ik moet Theo maar bellen, want die was vorige week ook mee naar de dokter. Door alle emoties kan m'n moeder zich niet alles herinneren van dat gesprek, of de strekking goed op een rijtje zetten. Zeker niet als 2 tranende mensen elkaar bijna niets zeggen.

Er zitten 10 brokken in m'n keel. Ik wist niet dat er zoveel brokken tegelijk in een keel konden zitten.
(Die winkel moet wel weer open straks, denk ik op de achtergrond nuchter)
Met moeite komt 't er uit dat ik niks weet te zeggen. M'n moeder begrijpt als vanzelf dat ik 't ook niet kán.

'Pffff.'
Nogmaals: 'Pfff.'
'De winkel kan niet dichtblijven, Ton.'
'Pffff. Ja, Moe, is goed. Sterkte, Moe. Ik zal Theo bellen.'

Maar ik weet dat ik dat niet kan.

Fase 5 in Zijperspace.

intermezzo

Pa, ik heb nog een pak slaag van je tegoed.

Ik was brutaal tegen Ma; wilde de tafel niet afruimen & zei dat ze dat zelf maar moest doen.

Woedend. Woedend was je toen je mij dat hoorde zeggen. Ik zag 't meteen aan je roder wordend gezicht.

De aders op je gezicht verraadden altijd veel van je gemoedsstemming, vooral in combinatie met 't zeer erfelijk vermogen tot buitensporig zweten in 't gezicht. Er viel iets aan die couperose te doen, werd op gegeven moment aan Ma verteld, maar je hebt dat advies nooit opgevolgd. Je vondt 't zelf blijkbaar niet belangrijk genoeg.
Je zal 't je niet beseft hebben, maar ik kende elke ader op je wangen. Door de angst dat je weer 'ns kwaad op mij zou zijn, waren die fotografisch in m'n geheugen geprent. Ze waren al tamelijk rood als er niets te vrezen viel, maar waren ontzagwekkend in woede.

Ik rende onmiddelijk 't huis uit, de tuin door, garage in, garage uit, want ik wist dat je achter me aan zou komen. Ik hoorde deuren slaan, een stem schreeuwen.
Wat ik op dat moment deed was eigenlijk helemaal verschrikkelijk: wegvluchten voor de bekentenis dat ik brutaal was geweest tegenover m'n moeder. De uitdrukking 'grote bek' bestond nog niet in 't vocabulaire van ons gezin, maar dat zou zeker van toepassing zijn geweest, zelfs bij 't ontbreken ervan.

Ik ben om 't PEN-huisje gerend & ben aan de achterkant gaan kijken of je mijn kant op kwam ('t was een vaak toegepaste truuk als ik werd achterna gezeten door vriendjes: meteen om 't huisje heen rennen, waardoor men dacht dat ik in dezelfde richting verder was gegaan, maar in werkelijkheid zat ik alweer de achtervolger achterna).
Je kwam er aan, maar besefte al snel dat je me toch niet meer zou bijhalen.

Ik dacht dat ik nooit meer thuis zou mogen komen. Wist niet meer wat ik moest doen. Moest ik voortaan op straat gaan leven? Of een onderdak voor onbehuisden zien te vinden? Bestonden dat soort instellingen eigenlijk wel in Den Helder? Die waren dan waarschijnlijk niet bestemd voor kinderen als ik.
Op een gegeven moment moet Carel dan wel Quint me opgehaald hebben (ik kan me dit niet meer precies voor de geest halen), om te zeggen dat ik moest komen eten. Pa zou me echt niets doen.

Was je 't inmiddels vergeten? Of mocht 't niet van Ma? Ik heb nog nooit zo schuchter aan tafel gezeten, wilde eigenlijk meteen naar bed, om vooral de blik van jou niet mijn kant op te zien gaan.

Pa, ik wilde je nog zeggen: ik heb nog een pak slaag van je tegoed.

Intermezzo in Zijperspace.

fase 4

Ik heb nog niet genoeg ontspanning/afleiding gevonden; besluit daarom m'n wekelijkse telefoontje met m'n moeder te laten plaatsvinden. Is altijd wel lekker om dat vanaf m'n werk te doen: breekt de sleur een beetje & ik ben snel & efficiënt op de hoogte van de beslommeringen aldaar. De gesprekken moeten nl kompakt plaatsvinden, want elk moment kan er een klant voor m'n neus staan.

Ondanks m'n gemoedsstemming klink ik plots vrolijk als m'n moeders stem aan de andere kant weerklinkt. Ihkv de schijn ophouden waarschijnlijk; 1st informeren hoe 't in Den Helder gaat & als 't mogelijk nog ter sprake kan komen mijn shit spuien. Vooral ook even informeren hoe ze m'n stukjes de laatste tijd vind. Dat die van vanochtend uiteindelijk helemaal niet zo somber bedoeld was, wil ik haar ook nog duidelijk maken.

'Hoi Moe, hoe gaat 't?'
''t Gaat niet zo goed met Pa.'

5 Minuten lang is de zaak gesloten.

Fase 4 in Zijperspace.

fase 3

Afleiding zoeken dmv telefoontjes plegen, dat helpt.

1st Marlies 'ns spreken, & informeren hoe de situatie er bij haar voor staat. Vervolgens vertel ik haar over hoe beroerd 't met mij gaat. Als laatste haal ik pas de geïntendeerde funktie van 't telefoongesprek tevoorschijn, want je belt niet iemand om te vertellen dat de boel op instorten staat.

(De handleiding doet uit de doeken: 1st een reden verzinnen om te bellen & in de aanloop de bagger per ongeluk lozen. Dán pas zeggen dat je eigenlijk voor totaal iets anders belde.)

Fase 3 in Zijperspace.

fase 2

Ik zit leeg op m'n werk. Tussen broodje eten & vuilnis ruimen. Verslagen door somber over hoe lang nog. Hoever reikt de rek?
Vast niet lang of ver meer. Te veel hobbels, te veel leeg nog te gaan.

Fase 2 in Zijperspace.

fase 1

Ik word wakker & heb 't gevoel dat ik ruzie heb gemaakt vlak voor slapen gaan. Een donkere wolk hangt over m'n gemoed, alsof ik een aframmeling heb gehad. Vandaag wil ik niet de wereld in, omdat iedereen me aan zal kijken, wetende dat ik op m'n sodemieter heb gekregen afgelopen nacht.

Maar ik kan me niet iets soortgelijks herinneren; er schiet me niet te binnen dat ik een vervelende conversatie heb gevoerd. Noch 't idee schokkende dromen tot me te hebben genomen. Ok, er werden 3 mannen door 't hoofd geschoten, maar dat lag aan de sterk overheersende thriller-sfeer die nu 1maal bij dit genre dromen hoort. & Tuurlijk blijven die beelden zo af & toe terugflitsen, maar dat kan toch niks te maken met 't sluimerend chagrijn dat m'n hoofd beheerst?

M'n darmen lijken er ook zin in te hebben. Licht brandend verlangen ze naar niets anders dan rust; de 4 boterhammen die voor ze klaar liggen in de keuken, schijnen ze zich zo fanatiek mogelijk tegen te willen verzetten. Liever nog willen zij, net als m'n hoofd, hun inhoud legen.

M'n hoofd zal opgezadeld blijven met z'n bagage, zal de dag door moeten draven, zonder de last te zien die zo zwaar drukt. De notie is er wel wat meegedragen wordt, maar vanaf 't moment dat 't meevervoerd moest worden 't zicht erop ontnomen.

We gaan zeer rustig de dag opbouwen & hopen dat we 't einde halen.

Fase 1 in Zijperspace.

't Kevin Smith-karakter in mij

*Yawn* Your life appears to be quite boring and dull, spiced up only by the fact that you have really awesome friends. You're a hopeless romantic, and at least you're persistent, we'll give you that. You would benefit from gaining a sense of humor and learning not to be so whiney all the time. But when it all comes down to it, you really know how to get your shit together, which is an admirable trait. You're a mad fat chick killa!


Met dank aan Punkey.

Nu maar wachten tot de film uitgebracht wordt in Zijperspace.

filmrooster

Ik zag veel films. Nee, niet zomaar veel films: héél veel films. Niet alleen in m'n vrije tijd; binnen de studie was er gedurende de 1e 2 trimesters ruimte vrij gemaakt om in de bioscoop (toenmalig Desmet) zoveel mogelijk klassiekers te kunnen zien. Of eigenlijk hadden ze dat verplicht gesteld: bij binnenkomst in de bioscoop moest je de presentie-lijst tekenen.
Die presentie-lijst interesseerde me niet zoveel. Normaliter zou ik tegen zo'n lijst zijn, vooral binnen een universitaire studie, maar 't mogen zien van zoveel klassiekers op 't grote doek, slechts vertoond voor de Film & Tv-studenten, deden mij zonder gewetensbezwaren de lijst ondertekenen. Als ik maar zo snel mogelijk de trap op kon lopen om op 't balkon m'n vaste zitplaats (zo veel mogelijk beenruimte & bewegingsvrijheid) in te nemen.

Ik hield alle films die ik zag bij in m'n agenda. De woensdagen extra gedetailleerd doordat we daar een rooster van hadden gekregen. 't Rooster is allang verloren gegaan, maar m'n agenda van toen vermeld alle gegevens.

15 januari, woensdag:
9.15-10.45 "Sauve qui peut (la vie)" Godard
11.00-12.30 "Passion" Godard
13.00-14.45 "Double indemnity" Wilder
15.00-16.35 "Dagboek van een shinjuku-dief" Oshima

"A taste of honey" Tony Richardson
"Biloxi blues" Mike Nichols


Ik had na afloop van Desmet verschrikkelijk stijve benen, alsof 't bloed er niet meer goed doorheen wilde lopen. Ik heb films om die reden wel 'ns voor de helft staande gevolgd.
Maar 's avonds op m'n kamer had ik een bank die perfekt was om liggend een volgende film te kijken.

Dat 1e jaar was ik nogeneens zo fanatiek, dat werd pas erger in 't 2e & 3e jaar. Dagen als bovenstaand werden gemeengoed, absoluut geen uitzondering.

Toen bestond er nog geen daglicht in Zijperspace.

herbeleven

Bovenaan de roltrap gekomen staat 't meisje voor me plotseling stil. Ik ontwijk 'r nog maar net. Behalve m'n rugzak dan, die schampt haar schouder.
'Je mag er best langs, hoor,' gilt ze onmiddelijk.
Ik besef niet meteen dat ze zich richt tot mij & keer m'n hoofd half om. Bij 't ontmoeten van elkaars blik, klink ik sarcastisch: 'Dank je wel.'

Ik loop door richting een geschikte coupé. Ik hoor haar tieren, maar wil 't niet horen, dus versta ik niets. Alleen 'klootzak' kan ik ontwaren.
Ik realiseer me dat ze in 't gezelschap van een groep vriendinnen van gelijke leeftijd was. Begin me voor te stellen dat ze achter me aangaan. & M'n voorstellingsvermogen werkt sterker dan de realiteit: ik voel me niet veilig & stap de trein in via dezelfde deur als waar de conducteurs staan te overleggen.

Als ik uiteindelijk comfortabel met boek & discman klaar zit voor genot tijdens reis blijk ik me nog steeds op te winden. Waarom laat ik me afbekken door zo'n aggressief pubertje? Had 'r eigenlijk moeten afstraffen. Meteen terug moeten lopen toen de 1e verschijnselen van aggressie zich voordeden.
De hele situatie wordt herbeleefd, maar nu ben ik de coole man, die de jongedame een lesje leert. Waarbij de vriendinnen op hun beurt ingrijpen & mij toe takelen.
Correctie: Ik pak de dame bij de arm & sleur haar mee. Leer haar verbaal een lesje, waarop zij zich toch nog brutaal verweerd. Een tik volgt, conducteurs grijpen in. Spoorwegpolitie erbij & ik kom niet in Alkmaar terecht.
Ook niet goed, dus: Ik geef slechts 1 kort zinnetje als antwoord op haar getier, waardoor vriendinnen haar uitlachen.

Nee, dat zal waarschijnlijk ook nooit gebeuren. De trein begint te rijden & ik bedenk dat des te meer ik aan de situatie blijf denken, des te gefrustreerder ik raak.
Misschien beter m'n boek te lezen. 't Was slechts een gillend meisje, dat aandacht van haar vriendinnen wilde hebben. Ik heb geen aandacht nodig; slechts wat rust om die 100-en bladzijden nou eindelijk eens tot me te kunnen nemen.

Er is veel gebeurd in een enkele seconde in Zijperspace.

hmmm

Gran is van oorsprong engels, woont al een aantal jaren in Amsterdam, maar verafschuwt om 1 of andere reden z'n vaderland. Dus weigert-ie engels te spreken. Alle gesprekken met hem vinden in 't nederlands plaats.
Dat nederlands gaat redelijk vloeiend, met behoorlijk wat subtiliteiten verwerkt in z'n woordgebruik. 't Nadeel is alleen dat 'redelijk', want tijdens 't praten klinken er vaak hmmm-s tussen de woorden in, alsof 't een fraktie van een sekonde duurt voor-ie 't juiste woord gevonden heeft.
'Hmmm-mag ik nog een hmmmm Natte?' klinkt 't dan.

't Maakt 't niet aantrekkelijker met 'm een gesprek aan te gaan, vooral omdat 't gepaard gaat met slechts een beperkt scala aan onderwerpen die hij aan kan dragen. Maar op een gegeven moment lukt wegduiken niet meer als je in je vrije tijd op je werkplek een biertje staat te drinken.

'Hoe gaat 't ermee, Ton?' (ik laat de hmmm's weg, die moet men er zelf maar bijdenken).
'Lekker, maar rustig.' Een juist antwoord voor iemand die op dezelfde plek anders 1 & al beweeglijkheid is.
'Haha; je kan ook zeggen: lekker & rustig. Of: lekker, dus rustig.'

Van die subtiliteitjes, dat ik 't bijna leuk ga vinden met 'm te praten. Daar hoef ik me vanaf dat moment niet meer ongerust over te maken, want Gran is degene die 't woord voert.

'Ik ben blij dat je niet zegt dat 't uitstekend met je gaat. Ik vroeg een tijd geleden ook aan Ronald hoe 't met 'm ging. Hij keek ijzig & zei: "Uitstekend."'
Gran kijkt schuin naar boven & laat z'n blik in overpeinzing op de rouwkaart vallen, die ik op de deurpost heb geplakt.

Ik hoor 't niet, maar voel 'm denken: 'Hmmmm.'

Zoekend naar woorden in Zijperspace.

voldaan

't Is makkelijk, maar o zo belangrijk er bewust van te zijn, te citeren:

't Is een schone dag geweest

Laten we 't daarbij laten in Zijperspace.

geen held



Wat is een held nog heden ten dage? Slechts oude berouwvolle helden hebben 't overleefd. Vol afschuw over hun eigen overlevering.

Deze tijd is niet gemaakt voor helden; dit hoort een tijd te zijn van 't persoon, 't individu. Geen pesterij is nodig om jezelf te onderscheiden, geen vechtpartij, geen moord. Op te vallen door te zijn wie je bent dient 't motto te zijn. Puur, eerlijk, nonchalant, aanwezig, 19 jaar, enerverend, onschuldig, ervaren, waardevol; om enkele eigenschappen te noemen waardoor een persoon in deze tijd met kop & schouder boven de rest kan uitsteken.

Gefeliciteerd Luuk, met 't voldoen aan deze omschrijving. Dat je nog lang zo moge blijven (maar op een gegeven moment natuurlijk wel een beetje ouder).

& Dat wij je nog lang mogen blijven volgen vanuit Zijperspace.

nomineren

De volgende tekst begeleidde mijn nominatie:

Ik had ook http://www.zijperspace.tk of http://www.zijperspace.blogspot.com kunnen opgeven, want daar komt u uiteindelijk 'tzelfde tegen.

Motivatie:
Als men toch zo godvergeten negatief over internet moet doen, meteen maar een uitverkiezing beginnen als een soort grap.
Verkondig 't woord & beschimp 'tgeen waar je over schrijft.

Dus als ik dan gevraagd word daar een bijdrage in te leveren door te stemmen, zal ik net zo belachelijk doen & mezelf verkiesbaar stellen. Want men dient 't toch te beschouwen als een 'soort grap'?

Inderdaad, er zijn enkele webloggers gestopt de laatste tijd, maar ondertussen is er een hele nieuwe generatie op z'n eigen manier bezig 't medium op een eigen manier te benutten. Tuurlijk strookt dat niet met de visie van de oude garde. 't Kan echter niet ontkent worden dat er een ontwikkeling in zit, waarbij eenieder z'n best doet er wat van te maken, z'n eigen identiteit probeert achter te laten tussen die tig andere mogelijkheden.
Maar wellicht dat de verkiezing wel stof tot nadenken geeft
Mag ik 't zo stellen: wellicht dat m'n eigen nominatie tot nadenken stemt.
Onder andere over 't feit dat er mensen zijn die alles negatief willen benaderen, anderen voor lul willen zetten, iemand tot 't zwarte schaap willen maken. Van dat soort negativiteit word ik niet goed, ook niet van die negativiteit die Francisco van Jole aan de dag legt, laat staan van 't beschimpend gedrag van enkele gestopte webloggers. Daar haal je 't positivisme van 't individu vervuld van initiatieven mee onderuit, waardoor 't inventieve verloren gaat.
& Internet inderdaad uiteindelijk ten dode opgeschreven zal staan.
Dank voor uw stimulerende bijdrage daar aan.


Men heeft 't wellicht ondertussen begrepen: ik heb mezelf genomineerd bij de verkiezing van de website die moet stoppen & wil hierbij eenieder oproepen op mij te stemmen bij Smallzine. Niet dat ik dan daadwerkelijk zal gaan stoppen, maar om de heren duidelijk te maken hoe afkeurenswaardig 't is negatieve verkiezingen uit te schrijven. Affijn, men kan m'n motivatie hierboven lezen.

Stemt op mij & lever zodoende een positieve bijdrage aan internet & z'n beleving ervan.

In Zijperspace schijnt altijd een zon.

tikken

Ha!
Ik kan sneller een url intikken dan internet explorer kan herkennen.

Daar hebben ze niet van terug in Zijperspace.

halverwege

Maakt u zich niet ongerust; ik duik er zo weer in. Ja, wellicht is 't u opgevallen dat ik vannacht tot zeer laat achter 't scherm gezeten heb. Ook m'n rechter-bovenarm is dat niet ontgaan, tevens mijn behoefte aan slaap & m'n bonkend hoofd leveren een bijdrage aan terugverlangen naar dat heerlijk bed.
Ik ben even inbetween 2 sleeps, zal ik maar zeggen. Ik heb tijd zat vandaag, dus kan 't ervan nemen. 't Grootste deel van de boodschappen is al in huis, geen werk wat me wacht & kan me niet herinneren verplichtingen in de vorm van visite te zijn aangegaan.

Even een bakkie thee, voor de dorst; een spuit in m'n neus om vrijuit te kunnen ademhalen; lichtelijk afkoelen, zodat 't straks waarlijk opwarmend zwelgen wordt in halfslaap, ik & mezelf onder 't dekbed, met een boek waar ik niet aan toekom.

& Beginnen we aan morgen als 't vandaag is in Zijperspace

ooit

zal ik vaag,
zonder schimmige schijnsels
strakke lijnen vormen van wat bedoeld,
nooit traag ineen
gaan bukken onder wat komt
zoals verwacht.

dus nooit afscheid,
altijd berouw.

Inderdaad tot Zijperspace.

vriend

Ik werd er aan herinnerd door een stukje van Merel: 't is bijna weer tijd voor 't International Film Festival Rotterdam (IFFR). Daar bedoel ik niet mee te zeggen dat ik die kant op ga; die verslaving heb ik grootdeels achter me gelaten. Maar 't roept wel degelijk herinneringen op aan vervlogen tijden.

Tijden van kramp in benen door te weinig ruimte.
Van diep in de nacht naar bed & zo vroeg mogelijk op om bijtijds de daglijst weer door te nemen, zodat we opnieuw kaarten konden bemachtigen voor 't perfekte filmrooster.
Van diplomatiek op tijd in de rij voor de zaal te staan om de meest ideale zitplek te bemachtigen, waarvan slechts Bas & ik wisten dat 't optimaal comfort bood.
Van poging tot versieren door Howard Feinstein, de interviewer aan 't eind van de avond, die me uitnodigde voor lunch, wat voor mij ontbijt betekende, & vervolgens m'n piemel wilde zien.
Van 6 films minstens op een dag.
Van 10 dagen logeren met z'n 2-en bij Otto (als 't moest met z'n 3-en), die voor die gelegenheid in z'n eigen logeerkamer verbleef.
Van m'n 1e perskaart, waar ik juist dat jaar niet van kon profiteren doordat ik geld moest verdienen wegens algehele blut.
Van m'n 2e perskaart, maar zonder Bas, m'n eeuwige maat, eenzaam slenterend van film naar film, persvoorstelling naar persborrel, alwaar niemand geloofde dat ik er bij hoorde, ikzelf incluis.
Van languit liggen in zoveel mogelijk stoelen, zolang mogelijk ogen open, maar toch nog slaap inhalend halverwege de film.
Van verliefd, aan 't eind van de nacht in 't Hilton Hotel, op zoveel mogelijk vrouwen met film & tv-achtergrond, want dronken & samen met Bas op zoek naar avontuur.
Van filmposters jatten.
Van filmrecensenten die we verafschuwden, want veel te oud om normaal naar een film te kunnen beschouwen.
Van aanvallen van migraine; negerend, want elke film moest deels gezien worden; dan maar 5 minuten de ogen dicht.
Van storm, sneeuw, regen, rijen, wind, kou, te weinig kleren & warme zalen.
Van armoe & te veel geld uitgeven.
Van Bas de ruimte geven om de vrouw van z'n leven te veroveren.
Van gesprekken met Bas over de vrouw die niet de vrouw van z'n leven was.
Van dansen, vooral veel dansen, als de laatste films waren afgelopen & Film & Tv zich verzamelde op & rond de dansvloer in 't Hilton.
Van bestellingen bij bardames die me nog kenden van vorig jaar.
Van spijt niet nog een keer er voor te kunnen gaan.

Vervlogen tijden met Bas, dag in, dag uit, dansen, struinen, hangen, wachten, slenteren, drinken, kijken, verliefd worden op willekeurige vrouw met Bas.

& Praten, vooral veel woorden als er geen beelden waren in Zijperspace.

crap

We zijn er niet uitgekomen. De vraag was of degene die bij Appelsientje gewerkt zou hebben, wel te vertrouwen was.
Maar, zo zei de collega die met 't verhaal aankwam, een ander persoon had 't verhaal bevestigd & die was niet zo vaag.

Ik vertrouwde 't verhaal meteen, maar ik heet dan ook goedgelovig te zijn. Ik geloofde 't totdat m'n andere collega met 't vaagheid-argument over de bron van 't verhaal kwam. Ik hechtte meteen geen waarde meer aan de anekdote. Waarop tegen-argument volgde in de vorm van 't berichten waar 't verhaal vandaan kwam & hoe 't werd bevestigd. & Ik bevond me weer aan de andere kant van 't gelijk.

Jus d'orange met vruchtvlees uit een pak bestaat niet. Voor dat zogenaamde vruchtvlees wordt crêpe-papier gebruikt.

Slechts op feesten & partijen is vruchtvlees verkrijgbaar in Zijperspace, al of niet van crêpe.

onzekerheid

It would be wrong to contradict the notion that connects beer with happiness and more pleasure. But for many people for centuries it was a trade, a way to make a living, and one which involved a great deal of hard work under difficult conditions. It also carried with it uncertainty about the work and uncertainty about the outcome of all the effort.

Unger, Richard W.:
A history of brewing in Holland: 900-1900; economy, technology and the state / by Richard W. Unger. - Leiden ; Boston ; Köln : Brill, 2001


Waarvan acte, in Zijperspace.

fans

Ik heb fans. En dit is de winkel van 1 van de 2.

Thank you for being so helpful to use while we were in Amsterdam. Thank you also for the fine beers. I hope you like this t-shirt.

etc.

Tuurlijk vind ik 't leuk als ik uit de VS zulk fanmail & een bier-shirt krijg toegestuurd.

We zijn gek op bier-shirts in Zijperspace.

bakbrommer



Er werd me gister een bakbrommer aangeboden voor slechts 700 gulden (de optie om 't gulden-teken te typen dmv alt-nogwat is helaas verdwenen). Ik heb 'm niet gezien, maar je zou er zo op weg kunnen rijden, werd me verzekerd. Da's wel belangrijk, want echt knutselen aan een brommer kan ik niet.

Ik heb een paar jaar geleden al eerder 1 in bezit gehad, maar door gebrek aan technisch knowhow is 't op een mislukking uitgelopen. Weliswaar had ik div mensen om me heen die me wilden helpen bij calamiteiten, maar op een gegeven moment moest ik 'm uit handen geven voor een grote operatie. Tegen 't eind van deze reperatie is de bakbrommer ontvreemd. De bakbrommer heeft me aardig wat geld gekost & relatief weinig rijplezier.

Als ik er een ritje op maakte, was 't plezier echter wel intens. Nooit autorijlessen genomen & dan opeens de mogelijkheid hebben om jezelf motorisch te vervoeren, met de mogelijkheid tot grote hoeveelheden bagage, geeft een heerlijk gevoel van vrijheid.
Ik had plannen om met de bak op vakantie te gaan. Gewoon, wegtuffen & kijken waar ik zou belanden. Geen zorgen over lichamelijke vermoeidheid of onoverbrugbare kms; in staat om een kratje bier ergens weg te halen & mee te nemen naar huis.
De konstante problemen die 't blok elke keer veroorzaakte weerhielden mij ervan. & De mate van aantrekkelijkheid die de bakbrommer uitstraalde voor zich vervelende vandalen.

Ik had de moed al opgegeven; iemand anders mocht er gebruik van maken als deze er voor zou zorgen dat-ie gerepareerd werd.

Moet 't risico maar niet nemen, ook al is 't een kopie.

De fiets blijft 't snelste vervoermiddel in Zijperspace.

waar

Ik vond 't afschuwelijk. Ik wist toch dat 't niet zou gaan lukken. Maar ja, m'n moeder was veel te druk in de keuken bezig, of had net 't breiwerk voor m'n nieuwe trui in haar handen, waardoor ik wel in de gangkast moest gaan zoeken naar de spullen die zij op dat moment nodig had.

Buiten 't feit dat ik geboren ben met 2 linkerhanden, waarmee te leven viel, want een veel voorkomende kwaal in de familie, ben ik ongelukkigerwijs behept met ogen die dezelfde neiging hebben. Logisch dat mijn moeder bij familie-bezoek niet onder stoelen of banken stak dat ik een zeldzaam exemplaar was: maar liefst 2 linker ogen!

Ik kon nooit iets vinden. Hele dozen met pakken melk stonden opgestapeld in de gangkast, maar als ik er op uitgestuurd werd, hadden zij zich en masse verstopt .Totdat m'n moeder, na hopeloze beschrijvingen waar ik m'n blik naar moest richten, uiteindelijk zelf opstond & m'n neus op 't te vinden object drukte. (Ze heeft ooit wel 'ns gedreigd dat letterlijk te zullen doen, maar ik kan me niet herinneren dat dat dreigement is waargemaakt).

Op gegeven moment begon de verzuchting al voordat ik weggestuurd werd voor de zoekopdracht: ik zou 't waarschijnlijk toch niet vinden. Ze kon beter zelf gaan zoeken & de boel laten aanbranden, luidde die zucht, dan mij laten speuren op de verkeerde plaatsen, waarna haar hulp toch nodig zou blijken & de boel alsnog zou aanbranden.

De zucht werd een selffullfilling prophecy: ik kon niets meer vinden. Niet in laatjes van 't dressoir, in 't vriesvak, tussen de spullen van m'n broers, 't gereedschap van m'n vader of de jassen aan de kapstok. & Altijd bleek terstond 't gezochte goed in een handbeweging tevoorschijn getoverd als anderen mij hulp moesten bieden.

't Was alsof men een goocheltruc toepaste op de situatie, maar toch bleef ik m'n moeder geloven dat er iets mis was met mij & m'n ogen.

Volgt nu een zoektocht naar Zijperspace.

boekenman

Tegenwoordig gaat 't wel redelijk goed met Boekenman. Hoewel-ie geen boeken meer verkoopt die hij bij 't Leger de Heils heeft weggehaald. 't Schijnt dat-ie weer wat werk mag verrichten voor z'n vader, waarbij je 'm voorbij kan zien komen op straat met stapels dozen, bestemd voor de tijdelijke opslag van boeken. Daar verdient-ie wat zakgeld mee, dat-ie kan besteden aan oa bier.
'Maar geen drugs meer hoor, Ton. Da's helemaal niet goed voor me.'

't Is 'm schijnbaar van kindsbeen met de paplepel ingegoten dat je met boeken geld kan verdienen.
'Hoe slecht 't ook met je mag gaan: met boeken red je je er wel uit,' lijkt z'n vader 'm verteld te hebben. Maar op een andere manier dan wijsheid er uit halen, zoals waarschijnlijk de overtuiging van de klanten van 't familiebedrijf luidt.

Ik ben 'm wel eens tegengekomen in een wachtkamer. Eenieder was druk bezig met wachten, maar hij was zolang mogelijk verdwaasd aan 't genieten van de warmte. Hij is ook wel 'ns hard voor me weggerend, omdat-ie bang was dat ik 'm verdacht van diefstal. & Ik heb 'm eens weggestuurd omdat-ie bij iedereen geld zat los te troggelen. Vaker zag ik 'm zwalkend over straat, luid schreeuwend of zingend; waarschijnlijk zichzelf nogeneens bewust van z'n luidruchtig gedrag. Maar hij staat nog steeds vooral bekend om de boeken die hij te koop had tussen 1 & 2 gulden 50.

Tegenwoordig weet-ie waar-ie is als-ie bij me binnen komt lopen: 'Hé, Ton. Ik kom even een biertje bij je halen. Red ik dat voor € 1,15?' Daarna begint-ie in zichzelf te brabbelen, maar als je daar op ingaat, is-ie in staat om er een beetje gesprek van te maken.
Bovendien had ik nooit van 'm verwacht dat-ie ooit m'n naam zou onthouden.

't Gaat goed met Boekenman. Ik zag 'm zelfs een rolletje spelen in Jiskefet. Naast Michiel Romeijn liep-ie over de boekenmarkt bij de Oudemanhuispoort.
'Ik heb er een geeltje mee verdiend,' vertelde hij.

We zouden boeken kunnen vullen in Zijperspace over Boekenman.

verdwaald

Ik denk een leuk stukje geplaatst te hebben, vooral niet hoogstaand, maar een soortemet knipoog naar Gaby, momenteel toch wel de leukste linkdumper die er over is (sorry, Gaby: ik wilde voor je stemmen in tenminste 3 categorieën, maar 't zat me tijdens 't stemmen niet mee & daardoor verloor ik m'n geduld). & Onverwachts blijkt Gaby mijn persiflage opgemerkt te hebben & linkt hij op zijn blog terug naar Zijperspace.

Zeer tot ongenoegen van BH (er moet geloof ik (ed) achter), want die blijkt mijn humor slechts te zien als simpele kopieerlust, geldingsdrang & misschien heeft-ie nog wel andere benamingen voor mijn gedrag gevonden. Terwijl ik slechts een aardig grapje maakte naar iemand, die ik, in ieder geval wegens zijn blog, waardeer.

Nee, ik moet er aan geloven, ik ben goedkoop, kopieer etcetera. Dus moet-ie dat ook laten weten via m'n blog. & Bovendien schijnt-ie te geloven dat ik spacecake gebruik, hoewel dat al 17 jaar uit is hier in Zijperspace. Zijperspace, dat nooit de ambitie heeft gehad in te zijn, laat staan dat ooit te worden.

Daarbij raakt BH echter wel per ongeluk verdwaald in 't verkeerde Zijperspace.
(Maakt u zich vooral niet ongerust: klik gewoon; u komt vanzelf weer hier terug)

in/uit

Sorry, Gaby. 't Leek me nodig je lijstje op enkele punten aan te passen. Blijkbaar word ook jij een dagje ouder & ben je niet volledig op de hoogte van wat er leeft.
Dus volgen hier de aanpassingen aan de moderne tijd:

leuk zeg/gangster
euro/gulden
er gewoon zijn/onbereikbaar
telefoongesprek/sms
Lord of the rings/Monster inc
warme winterkleuren/felle kleuren
Zaal Hollandia/Rayman is laat
blogs/weblogs
sex/camsex
geen kaartje kopen/niet de NS
in/uit
vrouwen zonder stropdas/vrouwen met stropdas

Gelukkig weten we hier wat er leeft in Zijperspace.

hogerop

't Lijkt me heerlijk.
Als alles goed gaat, val ik vanaf volgende maand 1½ meter naar beneden. Tenminste, als ik dan op dezelfde manier opsta als vanmorgen.

Gedurende de nacht wordt de afstand met de aarde groter in Zijperspace.

't wordt nacht & hoeveel

't Internet lijkt dood vanavond. Niemand die reageert, geen overzicht die geupdate wordt, geen .tk die bereikbaar is, geen teller waar beweging in zit.

't Straft me voor m'n uitbundige verhalen van vanavond tegenover collega. Over hoe verslaafd ik wel niet ben, over hoe afhankelijk van 't schrijven & gelezen worden. Over hoe ik aan een herbeleving bezig ben & de angst die 't met zich meebrengt.
Dat ik mogelijk te diep duik.
Dat alles terug kan keren.
Dat 't lekker is dat alles terug komt.

Ik schijn van bovenaf de opdracht te krijgen even in mezelf terug te treden, voor zoverre dat mogelijk is. Mag niet die stap te ver maken: tot hier & niet verder.

Een zinnig moment om Zijperspace af te sluiten voor de nacht.

mxstream

In maart wordt 't 2 jaar dat ik gebruik maak van mxstream & ik meen me niet te herinneren een prijsverhoging meegemaakt te hebben. Plots gaat de KPN de prijs ervoor verhogen met meer dan 20 %. Mag dat?

Met uw mxstream aansluiting behoort u tot de sterk groeiende groep mensen die een hoge kwaliteit internetverbinding via de telefoonlijn heeft. KPN hecht grote waarde aan het intact houden van de hoge kwaliteit.

Ze vermelden 't nieuwe bedrag van € 27,95 zonder erbij te vermelden wat tot nu toe betaald is.
Juist op dit moment lijkt dit volksverlakkerij, men confronteert de consument plots met een euro-prijs, terwijl men gewend is in guldens te betalen, zodat men niet de extreme prijsverhoging ziet.

Men kan een klachtenbrief versturen, heb ik me laten vertellen door Watnou, door via deze site een meeltje te versturen aan de KPN.

Laat Zijperspace goedkoop verder gaan door deze winter.

zuigen

Ik heb tijdelijk m'n naam bij W.I.E. veranderd. Vond ik grappig toen ik zag dat 1 van de bezoekers van de Loglijst zichzelf 'bloggers_zuigen' had genoemd.

Dus tijdelijk is 't 'zuigen_lolly's' van kracht in Zijperspace.

laatste guldens

Uiteindelijk moesten al die briefjes van 100 gestort worden op m'n rekening. Ik wilde 't al veel eerder, maar al die stampvolle banken schrokken me af; geen zin om 3 kwartier in een rij te staan, zoals anderen me hadden weten te vertellen. 't Was op zich wel handig al dat geld op zak te hebben, maar 't betekende in de loop van de dagen steeds meer scheve gezichten op plekken waar ik een briefje van 100 wilde gebruiken; & bovendien hield 't 't risico in dat bepaalde rekeningen niet bijtijds betaald zouden worden.

De beste optie was de bank te nemen op de Sarphatistraat, dan had ik tenminste nog enigszins speling mbt 't op tijd op werk verschijnen. Een totaal andere bank als op de Ceintuurbaan, waar m'n rekening loopt. Niet alleen 't publiek was veel blanker & minder allochtoon dan aldaar, ook 't personeel leek een totaal andere uitstraling na te streven, die van hogere allure blijkbaar moest zijn. Vol verbazing m'n ogen uitgekeken naar de strakke mantelpakjes die ik slechts kende van de advocaten-series & Hollywood upperclass-films. (Deze verbazing bereikte een hoogtepunt toen 1 van de dames achter een buro ging zitten met haar strakke rok & ik bijna rechtstreeks in oogkontakt stond met 't ondergoed dat ze droeg).

Ik was in financieel mekka terecht gekomen zo leek 't uit de zorgvuldige service die de receptioniste verleende aan een oudere dame die haar nieuwe pas kwam aktiveren & de eindeloze tijd die gegeven werd aan de dame die haar verzameld kleingeld in euro's op haar rekening kwam storten.

1 balie was vrijgemaakt voor transacties met euro's, de ander, de mijne, bestemd voor de guldentoevoer. De langste rij, de traagste bovendien. Gaf me in ieder de gelegenheid bovenstaande observaties te doen. & Me dood te vervelen, met angst vervuld te staan toch niet op tijd dit pand te kunnen verlaten.

Een sjieke dame van in de 60 voegde zich als laatste toe aan m'n rij.
'Moet ik geen nummertje trekken?' vroeg ze aan de mensheid in 't algemeen.
De man voor haar in 't bijzonder wilde de situatie wel even uitleggen: 'Er zijn 2 balies: links kunt u uw guldens kwijt & rechts vinden alle transacties in euro's plaats.'
'Wat zegt u?'
'U moet in deze rij staan voor guldens & in die voor euro's,' vatte hij kort samen voor de slechte verstaander.
'Hoe bedoelt u?'
De heer wees nu slechts, met een enkel woord eraan toegevoegd: 'Guldens (wijzende vinger), euro's (wijzende vinger).'
'Oh, maar daar heb ik helemaal geen verstand van.'

Net op 't moment dat ik besefte in een leuke rij te staan, was 't mijn beurt aan de balie.

't Gulden tijdperk is afgesloten in Zijperspace.

zinderend

Er staan 3 stukjes van mij opgenomen in Zinderend, een initiatief van Arnoud om div geschreven moois onder 1 dak te brengen. Waarbij dat geschrevene in 1e instantie op internet gepubliceerd moet zijn. Affijn, dat kan Arnoud veel beter uitleggen op z'n introduktie-pagina.

Tot nu toe had ik er nog niet naar gelinkt, omdat ik 't iets te veel van ijdeltuiterigheid vind getuigen om een link naar jezelf te plaatsen. Naast mij waren slechts werk van Marion Kahane & Arnoud zelf de 1e weken opgenomen. Dat vervulde me overigens zowiezo al met trots; 't feit dat ik naast zoveel kwaliteit mocht staan, nog wel met de 2 stukjes over m'n vader (die heb ik natuurlijk wel zelf geselecteerd).

Nu hebben ook Tussen haakjes & Puck zich laten verleiden enkele stukjes daar te plaatsen. Waardoor m'n stukjes nog meer in waarde lijken gestegen.

& Ik denk slechts: als m'n vader zich daar eens bewust van was!

Hij zou vervuld van trots zijn de oorsprong te zijn van Zijperspace.

brief van 10 jaar her (dl 3)

't Is alweer ½ 4. Ik begin nu eindelijk slaap te krijgen. Tot nu toe zit ik op de kussens tv te kijken, maar ik heb nu de radio aangezet. Ik denk nu aan het feit dat ik moeite heb met wachten. Ik heb er een hekel aan. Als ik dat doe, wil ik dat niet; ik wil het liefst slapen, maar weet dat ik desnoods de hele nacht wakker blijf, totdat hetgeen waar ik op wacht gebeurt.
Dus als je dit leest, moet je het me maar niet kwalijk nemen. Ik kan gewoon niet anders, omdat ik gewoon wakkeer blijf met warrelende gedachten. Een normale avond had ik om 12 uur al slaap gehad, en was ik voor 1 uur in slaap gevallen, maar nu krijg ik automaties pas rond deze tijd slaap.
En dan is het nog de vraag hoe laat ik dat daadwerkelijk in slaap weet om te zetten.

Ik heb op dit moment nog een half flesje Leeuw voor me staan. En onder het genot van een heel mooi nummer van Neil Young zal ik dat leegdrinken en me daarna te bed leggen.
Tegen die tijd zullen er wel vier andere nummers voorbij zijn gegaan.

Maar ik ben Mirjam tegengekomen, alsof ik contact heb gehad met het buitenaardse. Ik kan het niet geloven. Ik beschouw haar eigenlijk als de oorzaak van hoe het tot nu toe met mij gegaan is. Van de slechte dagen, periodes, de slechte liefdes, m'n frustraties. Maar dat is niet eerlijk.
Ik ben Ton, gevormd door vele anderen, ooit eens gelukkig.

Ton.
Zoals je wel begrijpt, was dit dus een belangrijke avond voor mij, en ik begrijp dat niet.


Ik geloof dat ze bij 't ochtendgloren kwam, samen met een vriendin die zou logeren. & Ik werd terstond wakker.
De relatie met Pam heeft nog enkele weken geduurd.
Mirjam heb ik nog 2 keer gezien, waarvan de laatste keer ong 8 jaar geleden.

We houden inmiddels niet meer van veranderingen in Zijperspace.

kleine jaap

'Verdomme. 't Blijft gewoon bloeden.'
Westmalle komt binnen met dikke vegen bloed over z'n handen & gezicht.
'Ik smeer 't helemaal uit over m'n gezicht,' schijnt-ie m'n waarneming te willen bevestigen.

Vanochtend was-ie al binnengekomen met een jaap in z'n vinger omringd door geronnen bloed.
'Wil je dat niet even schoonmaken?' had ik 'm aangeboden.
'Ah, nee joh. 't Is maar een klein sneetje. Da's zo weer weg.'

& Wederom neemt Westmalle m'n aanbod niet aan.
'Man, spoel 't bloed er in ieder geval even af.'
'Zal ik je wat pleisters geven?'
'Ik haal wel wat wc-papier voor je.'

Dat laatste accepteert-ie uiteindelijk; van de rest wil-ie niks weten. Ik reik 'm 't toilet-papier aan, waarbij ik een veeg van z'n bloed op een nagel krijg.

'Kijk nou, 't is maar een klein sneetje! Maar elke keer als ik m'n hand in m'n zak stop, scheurt-ie open. Nee, ik hoef niks, 't is nu toch donker. Niemand ziet iets. Ik ben zo thuis.'

Ik spoel in ieder geval wel m'n nagel.

We gebruiken tenslotte niks in Zijperspace.

soms

Soms, als je heel goed luistert, aandachtig opgaat in 't geluid, meewaait met de adem, je eigen wezen even opzijschuift, plat gaat voor de beleving, tijdens dat ene moment van ieders onoplettendheid; ja, dan, soms:

Dan kan je aan de zucht van een vrouw horen dat nederlands niet haar moedertaal is.

& Wil je de echo daarvan horen in Zijperspace.

't gist

'Wat een rotmandjes; de flesjes kunnen nogeneens blijven staan.'
'Dat moet u ook niet proberen; 't is beter de flesjes neer te leggen.'
'Dat doe ik zowiezo niet, dan komt al 't gist door 't bier.'
'Oh, dat kan helemaal geen kwaad. Gist is gezond. 't Is een natuurlijk produkt.'
'Dat kan wel kwaad. Dan kan ik ook hout gaan eten, want dat is ook een natuurlijk produkt. Je wordt van gist alleen maar veel dronkener.'

Op 't moment dat de man 't woordje 'kwaad' uitspreekt, hoor ik dat-ie in dezelfde gemoedstoestand verkeert als de betekenis van 't woord dat-ie net uitgesproken heeft. Een paar tellen houd ik m'n mond.

Ik beschouw 't echter als m'n taak dit soort hardnekkige sprookjes over bier de wereld uit te helpen.
Dus, na de stilte, waarin ik div andere handelingen in dienst van de goede man verricht: 'Je wordt dronken van alcohol, niet van gist.'
'Onzin. Dat spul gaat nagisten in je maag.'
'Nee hoor. Die gistcellen leven niet lang in de maag van een mens, maar laten wel allerlei lichaamsgunstige stoffen achter, zoals bijv vitamine B & ijzer.'
'Volgens mij niet. Bovendien smaakt 't smerig.'
''t Beïnvloedt een heel klein beetje de smaak. Maar u heeft gelijk als u 't niet wilt drinken. U moet natuurlijk niets drinken waar u geen trek in heeft.'

De heer verlaat 't gebouw. Hij laat de deur naar de ijzige kou open staan.

We proberen niets te weten in Zijperspace.

groen

In navolging van 'dus' zijn er plaatjes te bekijken vanuit Zijperspace.

wereldnieuws

Bij aankomst op m'n werk rijdt een auto met aanhanger voorbij. Geheel in zeilen verpakt valt nog net een koets te herkennen. De achteropvolgende auto trekt de aanhanger voor paarden, waardoor dat beeld in ieder geval bevestigd wordt.
'Zou dat 'm zijn? Gaan ze nu al repeteren?'

1½ uur later komt een fotograaf gehaast voorbij lopen. Onze blikken treffen elkaar toevallig, waardoor hij besluit een vraag te stellen & op me toeloopt.
'Zou ik misschien ff stroom van je kunnen trekken?'
De batterijen van z'n laptop waren bijna leeg, net op 't moment dat er een foto van de gouden koets richting 't Parool moet.

Ik geef 'm de ruimte, zodat-ie z'n pasgeschoten foto's kan bekijken, de beste kan selekteren & kan verzenden richting redaktie.
Terwijl dat laatste bezig is plaats te vinden moeten we de tijd met elkaar zien door te komen.
'Zijn jullie op die dag eigenlijk open?' vraagt de fotograaf. 'We werken die dag met 5 man & 1 persoon is dan de hele tijd bezig met 't verspreiden van 't materiaal over de hele wereld. Daar hebben we dus een lokatie nodig zo dicht mogelijk bij 't paleis.'

'Ah! Ik heb eigenlijk nog 10 minuten,' merkt-ie op als 't overbrengen van de foto bijna is voltooid. Na afloop ervan sluit-ie de programma's af, pakt z'n spullen bij elkaar & rent nog
wederom richting de Dam. Bij terugkomst zwaait-ie me nog ff gedag.

Van de buren krijg ik na 6-en de kranten die ze niet verkocht hebben. Ik lees vluchtig 't Parool. Er staat niets over de zojuist gearriveerde gouden koets.

Moeten we misschien toch maar zelf kijken in Zijperspace.

notitiecrash

't Voelde een beetje alsof m'n comp gecrasht was. Al m'n gegevens verloren, m'n verleden op delete. & Ik was nog geen 2 weken bezig met m'n notitieblokje.

Alsof opeens alles verloren was, speurde ik bijna doelloos door m'n huis. 't Kon niet op een andere plek liggen dan vlak naast de comp. Als ik 't op m'n werk had achtergelaten moest ik zo snel mogelijk de deur uit, want daar had niemand iets met m'n aantekeningen te maken.

Totaal onthand, ontdaan van m'n belevenissen & gedachten, hoewel ik 't grootste gedeelte me wel wist te herinneren. Maar wat heb je aan herinneringen als 't niet zwart op wit staat, 't bovendien de intentie van 't 'nu' ontbeert.

Rondjes door 't huis gelopen, van comp naar tv, van portemonnee naar gsm, van keuken naar fiets. Tot m'n notitieblokje zichzelf tevoorschijn toverde op de tafel, op de plek waar m'n avondmaaltijd had gestaan.

Maar waar is de achterkant van Zijperspace?

brief van 10 jaar her (dl 2)

(...)

Dit geheel maakt het toch moeilijker om op te schrijven wat ik van plan was te vertellen. Ik probeer te achterhalen wat op dit moment de oorzaak is van m'n depressiviteit van de laatste tijd. ik denk in ieder geval dat het gevoel dat ik ouder ben als de meeste mensen om me heen, en dus ook 9 jaar ouder dan jij, een belangrijke oorzaak is. Ik wil met die mensen omgaan, maar ondertussen knaagt het in mij dat ik op deze leeftijd ergens anders mee bezig had moeten zijn.
Al die mensen van vroeger hebben een baan; hun studie afgemaakt; zijn bezig met een karrière. Ik ben onderwijl nog maar net begonnen met een studie, waarvan ik bovendien bang ben dat die te hoog gegrepen is. Ik ben bang niet intelligent genoeg, dan wel niet vasthoudend genoeg te zijn om een univeritaire studie te volbrengen. Angst dus dat ik niet net zo goed ben als al die anderen, niet zo intelligent als anderen, terwijl ik wel de universiteit ben aangegaan. Ik ben bang dat het op een mislukking uitdraait, waardoor ik m'n leven lang niets zal bereiken, m'n doel uit het oog zal verliezen.

Wat me troost is dat ik ooit vader wil worden, maar dat verplicht mij weer een relatie te hebben met een vrouw die van me houdt. Een vrouw die het langdurig met me uithoudt. Dat maakt me weer afhankelijk van die relatie, want zonder haar liefde is zo'n toekomstbeeld ook niet mogelijk.

Natuurlijk zijn er nog meer redenen waarom ik me afhankelijk opstel tegenover jou en elke andere liefde, maar dat is voor nu te lang. Ik stop hier, of ik moet straks zin hebben om toch door te gaan met schrijven. Kusje, Ton.

Tot zo.


& Is nog steeds alles 't zelfde in Zijperspace?

kwaad

't Bonkt & ramt in m'n kop: 't mag niet; zo hoort 't niet; ik stop er mee. 39 stemmen schreeuwen in chaotisch koor.

42 dwingen me tot kalmte.
't Trilt, 't rammelt.

Ondertussen zijn we niet kwaad, maar woest in Zijperspace.

brief van 10 jaar her

Lieve Pam,

Ik heb de prullemand bekeken en zo te zien heb je m'n verkreukelde brief gevonden. Ik baal van die brief: melodramatiese aandachttrekkerij. Vanavond schrijf ik dus gewoon opnieuw, zodat ik het wat meer kan relativeren.

Ik kwam Mirjam tegen.

En prompt val ik dicht. Tenminste, na het schrijven van die zin. Ik was de hele avond al van plan om opnieuw aan jou te schrijven, maar toen ik Mirjam was tegengekomen, wist ik gewoon zeker dat díe zin erin zou komen. Ik zou daarna proberen te omschrijven hoe belangrijk het voor me is haar weer te zien en te spreken, maar daarna zou ik toch het eigenlijk bedoelde verhaal beginnen.

In ieder geval:
Ik kwam terug uit Den Helder, haalde m'n fiets op en wilde nog wat gaan doen. Ging dus naar capt. Zeppos, hoewel ik bang was jou daar te ontmoeten. Maar ik ging er van uit dat ik waarschijnlijk Jelle, waar ik al een maand naar op zoek ben, dan wel Roald zou ontmoeten.

Terwijl ik m'n fiets neerzette, kwam Mirjam naar buiten. Ik kon haar nog net herkennen. We hebben toen een uurtje met elkaar zitten praten. 't Is ongelovelijk, dat ik weer met haar heb gesproken. het meisje wat me al 10 jaar dwars zit. Ze vroeg me waarom ik haar zo graag wilde ontmoeten. Ik zei dat de relatie die we hadden de toon gezet heeft voor de manier waarop ik met meisjes en de liefde omga. Daarmee bedoel ik niet de manier waarop ik met vrouwen omga, maar de manier waarop ik mezelf afhankelijk maak van hun liefde, van hun aanwezigheid. Verder zei ze me dat ik, in plaats van naar het RIAGG te gaan, net als haar, maar eens in dagbehandeling moest gaan, zodat ik voor eens en altijd genezen zou zijn van de behoefte om in therapie te gaan.

Ik vroeg me nog af of ik haar adres, waar ze de komende drie weken zit, op moest schrijven, maar ik besloot dat het beter zou zijn als ik haar over drie jaar weer per ongeluk tegen het lijf zou lopen.

Voor de rest heb ik haar over m'n broers verteld, en over alle mensen die we vroeger allemaal kenden. Ik bleek verschrikkelijk veel over iedereen te weten, dus zei ze me dat ik een boek moest schrijven over al de vrienden van Ton. Ik zei nee, en bedacht ondertussen dat het boek wat ik nog steeds in m'n hoofd heb grotendeels gekoncentreerd is rond de liefde die ik vroeger voor haar had. Zij zou dus de enige persoon uit het verleden zijn die in dat boek mocht voorkomen.

(...)


Er vinden geen veranderingen plaats in Zijperspace.

met dank aan Jeewee & Robert-Reinder

Mijn lijst heeft nr 55 & hij is opengesteld voor 't grote publiek. Zodat men kan kijken of men is opgenomen in de waslijst van blogs die ik probeer bij te houden. Mindere cruciaal van belang dan een linklijst, want een linklijst vind ik veel meer een 'must-visit' voor mezelf. De blogs die deel uitmaken van Zijperspace's favs houd ik in de gaten, voor zover mogelijk.

Op deze manier vind ik 't heerlijk, doet terugdenken aan die good old sidebar van Tom. Zo kan ik m'n verslaving over geplaveide paden laten lopen. Meer overzicht, minder doelloos gezoek naar mogelijk nieuws, minder frustratie dat er niets te vinden is.

Ieder kan dus z'n eigen lijst openbaar stellen, zoals ik heb gedaan. Daar heb ik meteen van geprofiteerd door alle omliggende nrs ff af te tasten. & Tot de verschrikkelijke constatering moeten komen dat ik in geen van de andere fav-lijstjes ben opgenomen.

Hé! Mensen! Ik heb nogal wat moeite gehad met registreren, waardoor ik niet meteen werd opgenomen in de lijst.
Hé! Mensen! Wilt U uw favlijst ff aanpassen! Ik wil nl dat u mij leest.

& Zijperspace niet vergeet.

fêteren

Div keren heb ik vandaag verlangd naar een lekkere periode van ziek zijn. Een week of 2 leek me daarvoor al toereikend. Weg van die druk te moeten. Weg van die mensen die je niet zelf uitgekozen hebt, & waarbij de ontmoeting slechts een gesprek van een minuut betekent. & Ook weg van op tijd opstaan & elke dag fit, je hoofd op orde & de concentratie daar.

Tuurlijk besefte ik me dat ik op deze werkplek al 3 weken geen normale werkdag had gehad door alle kerst/nieuwjaarsdrukte; dat ik vandaag opeens weer ondergedompeld werd in een ordinaire standaard werkdag. De somberheid sloeg echter wel vernietigend toe over hoe nou verder met deze baan door de hervonden oude sleur. Hoe lang nog verder op deze wijze? Met deze mensen, met deze waardering.

M'n werkgever kreeg visite van 2 mensen uit 't dorp, waar hij een vakantiehuisje heeft staan. Die moest-ie toch even de zaak laten zien & bij 'm thuis daarna nog 'ns fêteren op bier waar ze nog nooit van gehoord hadden.
'Ton, weet jij nog een goed biertje?'
'Dat zal je zelf zeker niet weten,' dacht ik, 'je weet nogeneens wat je verkoopt.'
& Toch wees ik 'm een overheerlijk kerstbier aan.
'Kerstbier? Moet je er vanaf ofzo?' vroeg-ie quasie-leuk.
'Nee, jij moet er vanaf. Maar 't is echt 1 van de mooiste kerstbiertjes van afgelopen jaar.' Dat moest ik er wel bij vertellen, want ik wist dat-ie van de kerstbiertjes hooguit een enkeling had geproefd. Deze zeker niet.
'Daar heeft Ton wel gelijk in,' probeerde hij z'n gezicht te redden tegenover z'n gasten, 'dit is 1 van de betere bieren die we momenteel hebben. We verkopen die kerstbieren evengoed nog wel; dat verkoopt zich vanzelf, maar 't is beter om van een lekker biertje te genieten bij mij thuis.'

Ik kom thuis. Pak m'n spullen van m'n fiets & bemerk opeens dat ik een literfles Schumacher Alt bij me heb gestoken. Dat was ik alweer vergeten.
& Bedenk me in verblijd gemoed dat ik me dat toch niet wil laten ontnemen. De enige plek in Nederland waar je dat bier kan krijgen & ik neem 't doodleuk mee van m'n werk naar huis om vanavond in m'n 1tje te consumeren. & Besef me dat 99,9 % van de bevolking nogeneens weet Schumacher Alt is, laat staan hoe 't smaakt.

We blijven zitten waar we zitten in Zijperspace, & drinken.

de mooiste vrouw

De hoedenman van de Westermarkt zit aan een lange tafel met enkele engelse vrienden. Van de groep is-ie degene die 't meest vloeiend nederlands spreekt. Z'n brede glimlach die bijna altijd z'n gezicht siert, maakt 'm als vanzelf een sympathiek persoon.

Elke keer dat ik 'm deze middag passeer, wenst-ie me, met zichtbare lol, een gelukkig nieuwjaar. Ik pak 'm bij de schouder op 't moment dat-ie me even niet opgemerkt heeft & ik dus geen nieuwjaarswens heb gehad. Hij kijkt om, polsend wat er aan de hand zou kunnen zijn. Ik kijk 'm enkele seconden enigszins gefronsd in alle stilte aan & wens 'm een gelukkig nieuwjaar.
Vanaf dat moment heeft-ie nog meer lol in 't nieuwjaar wensen; 't wordt steeds moeilijker onopgemerkt voorbij de tafel te gaan.

Op een gegeven pakt-ie mij vast.
'Voor 't nieuwe jaar, voor 't komend jaar, wens ik je de mooiste vrouw toe.'
Ik lach & vraag me ondertussen af hoe mensen altijd schijnen te kunnen zien dat ik vrijgezel ben.
'Da's toch een mooie wens?' informeert-ie er achter aan.
'Da's de mooiste wens.'
1 van z'n vrienden gaat zich ermee bemoeien: 'Dat je moet niet wensen. Dat je ook de mooiste vrouw gaat doen.'
Gelach. 'Dat is een mooie wens.' Hoedenman kijkt me lachend vragend aan.
'Dat is een nog veel mooiere wens.'

We hebben 't komend jaar dus wat te doen in Zijperspace.

m'n reactievermogen

Ik ben stil; stil als maar zijn kan.
Stil als mier, zelfs z'n snurk hoor je niet in wintermaanden.
Ook stil als beeld, midden op plein, alles overziend, maar o zo zwijgzaam gaat-ie aan z'n eeuwigdurend verval ten onder.

Ik heb mooi gelezen, zoals mooi & oprecht slechts zijn kan. & Dat zelfs 2 keer, alsof mooi op zichzelf niet genoeg is.
Teder & aftastend, zijn de woorden die in me worden gevormd. Hoe schrijf je dat ook alweer?

De telefoon gaat, terwijl ik net besloten had nogmaals te lezen.
'Met Ton,' aggressief, als 'Wat nou, mot je?', neem ik 'm op. 't Volgend moment berouwvol besef ik dat 't om de verloren handschoen gaat.

Hoe nou reageren naar mooi, & naar iets diep meegeleefd, naar 1 uur lang beelden die niet in woorden bestaan?
Reactie door lach, gierend van 't scherm, maar remmend vóór gearriveerd.

Weg scherm.

Ik moet 't schrijven, poging wagen, nooit geprobeerd is niks waard.
Ik neem een aanloop, diep dalen de zuchten, sta stram, loop achter, loop voor.
Hop, hop, hop. Trippelende vingers vloeien, proberen te vloeiend voelen.
Proberen voelend te vloeien.

Ach, 't is niks. Mooi zal nooit meer zijn, niks dan 0, of + & -.

't Is puur wat slaat in Zijperspace.

De dame die me gisteren begeleidde naar 't optreden in IJmuiden is een dame van 't klassieke soort. Je ziet ze eigenlijk bijna niet meer. Ze draagt nl, je ziet 't nog maar zelden, altijd een jurk. En doet dat met stijl, met een bepaalde hoeveelheid gratie. Dat laatste mag niet te veel worden, want dan raakt 't gewone schone ervan af.

Corrie had pech met haar auto, dus kwam te laat. Daardoor zagen we haar pas na afloop van de Kift. Ik stelde ze aan elkaar voor.
'Wat heb jij een mooie jurk aan!' stelde Corrie onmiddelijk vast.
'Josje ziet er altijd mooi uit,' ontschoot mij.
Een giechel van Josje.
'Voelt zeker wel lekker voor een man om in zulk gezelschap te zijn?' glimlachte Corrie.

Ik voelde m'n rug nog wat rechter worden, terwijl de dames de details over de jurk aan 't uitwisselen waren.
& Ik had opeens ook veel bredere schouders.

Hormonen hebben soms vreemde uitwerkingen in Zijperspace.

hobby's

Eigenlijk is 't 'tzelfde verschijnsel als die van de bierdopjes, in die zin dat 't een bepaalde techniek vereist, waarbij sterk rekening gehouden moet worden met de hoek van lancering. Bij deze gewoonte heb ik echter ook te maken met de natuurlijke elementen die 't resultaat kunnen beïnvloeden.

Als ik hard fiets, of eigenlijk: als ik fiets ontstaat er een overdaad aan speeksel in m'n mond. Dat dient de mond te verlaten, opdat de ademhaling soepeler kan verlopen, & daarvoor hebben we de aloude methode van kwatten tot onze beschikking.
Overigens zie ik dat tegenwoordig steeds minder gebeuren op straat. Is 't 'not done' in deze 21e eeuw?

't Is mooi als ik een bestemming voor de fluim heb.
't Is nog mooier als 't doelwit ook geraakt wordt tijdens 't in volle vaart passeren ervan.
't Toppunt van mooi is 't te horen flatsen op 't amsterdammertje.

Paaltjes krijgen een extra schoonmaakbeurt in Zijjperspace.

Vanaf heden is reizen naar & van IJmuiden (vooral in die volgorde) in de avonduren niet mijn favoriete bezigheid. 't Gezelschap kan veel goed maken, & daar was ik dan ook behoorlijk tevreden over, maar zij zelf beëindigde ons samenzijn met de verzuchting dat ze wel een verschrikkelijke zeur was geweest (met zo'n vrouw wil ik later, als ik de huwbare leeftijd heb bereikt, in de echt treden).

We hebben veel gereisd; of anders gezegd: we hebben veel tijd aan de reis moeten besteden. Om u niet al te veel te vervelen een korte & bondige samenvatting:
-bus 82 naar IJmuiden deed er 3 kwartier over.
-laatste bus 82 naar A'dam passeerde de bushalte 2 minuten te vroeg.
-bus naar Haarlem liet 20 minuten op zich wachten.
-aansluitende trein misten we dankzij deze verbinding op 2 minuten.
Dit was 't oninteressante gedeelte, volgt nu de rest.

We passeerden Station Sloterdijk met de bus. Ze begon te vertellen over een afspraak met een vriend, die een ziekenauto bestuurde. Die middag kreeg ze een telefoontje dat hij plots nog een psychiatrische patiënt moest vervoeren: of ze bij Sloterdijk klaar wilde staan. 't Probleem met deze patiënt was dermate groot, dat ze echter niet konden stoppen, dus moest ze bij een bepaald stoplicht klaarstaan om in de rijdende ziekenwagen te springen. Onderweg naar Rotterdam waren er bovendien wegwerkzaamheden, waardoor ze niet via de vluchtstrook, maar tussen 2 rijen auto's in moesten rijden. Ze zag de auto's als de golven voor Mozes uiteenwijken.

Waarna ik met een mager verhaaltje kwam, over hoe ik ooit, op weg naar een feest op Ruigoord, met een vriendin besloten had om vanaf Sloterdijk te gaan liften. De auto die uiteindelijk stopte bleek bestuurd te worden door 1 van de organisatoren van 't feest te zijn. (De anti-climax was stuitender op 't moment dat ik 't haar gedurende de busreis vertelde).

Maar daardoor schoten haar wel haar lift-avonturen te binnen. Van jaren her, richting Groningen met een vriendin, & terug in haar 1tje. Op de heenweg had ze een lekke band gekregen, waardoor de fiets, 't oorspronkelijke vervoermiddel, achtergelaten moest worden. Die moest ze natuurlijk wel op de terugweg weer ophalen, maar dat betekende in haar 1tje liften.
5 Maal werd ze in no time opgepikt, elke keer door vrouwen die haar zeiden dat 't toch behoorlijk riskant was als meisje alleen te gaan liften, 'maar weet je wat, ik zet je wel daar af, dan ben je er sneller.'

'Ik maak altijd wel wat mee,' zei ze ook nog in de loop van de avond.

't Dreigt dat ze Zijperspace willen sluiten bij gebrek aan spanning.

link gedrag

Er is tot nu toe nog geen meeltje de deur uitgegaan met 't verzoek mijn blog in de linklijst van geadresseerde te plaatsen. Dat zal ook nooit gebeuren. Ik ga niet bedelen bij mensen om extra aandacht; daar wil ik boven staan.
& Dit ondanks 't feit dat ik af & toe zou willen schreeuwen om aandacht. Ik schrijf & publiceer 't geschrevene vervolgens niet voor niets op de manier die u nu onder ogen komt. & Met deze wijze is elke link extra minstens een lezer per dag erbij.

Twijfels blijven me m'n hele leven lang begeleiden; ik zal niet meer zonder twijfel kunnen bestaan. Als er een woord voor een ras-twijfelaar verzonnen moet worden, stel ik bij deze m'n naam beschikbaar.
Dus twijfel ik ook als ik zie hoeveel hits ik per dag heb, hoeveel unieke bezoekers. Waarom lezen zo weinig mensen me in vergelijking met andere bloggers? Ben ik inderdaad niet zo'n goede schrijver als dat ik mezelf in m'n stoutste dromen voorspiegel? & Wat is 't dat men bij mij bijna niet durft te reageren? Dat kan niet alleen aan 't feit liggen dat ik niet van 't vrouwelijke geslacht ben.
Terwijl men wel degelijk op de hoogte moet zijn van 't bestaan van m'n blog in Weblogland. De start van zijperspace.tk genereerde op 1 dag plots 227 hits, 150 meer dan ik gewoon was.
Dat was echter slechts aandacht voor 1 dag. Ik heb er misschien een klein aantal extra vaste lezers aan over gehouden, maar dat kunnen er zeker niet veel zijn, want ik zit ondertussen weer op een gemiddelde van ong 80 per dag.

Dit gegeven blijft me dus onzeker maken. Zogauw ik meer lezers krijg, zal de grens verlegd worden & de onzekerheid ontstaan bij dit hogere punt. Indien een mede-blogger Zijperspace besluit te gaan linken, zal ik voor een bepaalde periode me gewaardeerd voelen, maar ook dan keert op gegeven moment de twijfel over m'n eigen kunnen terug. Want ik wil dat meer bloggers me linken: ik zal pas tevreden over mezelf zijn als ik bij elke keer dat ik twijfel over de waarde van m'n bestaan te horen krijg dat ik een uniek persoon ben, de moeite van 't-luisteren-naar waard. Dat moet dan ook elke keer weer. Verschrikkelijk vermoeiend, ik weet 't zelf maar al te goed.

& Toch ga ik niet vragen om die aandacht. Wat heb ik aan aandacht waar om gesmeekt is? Dan verliest 't z'n waarde van spontane belangstelling, van echte waardering & heb ik slechts een reden extra erbij tot twijfelen.

Ik laat dus de bloggers met verstokte linklijstjes met rust. Dat willen ze nl graag. Als ik inderdaad kwaliteit mocht (gaan) produceren, zullen ze ooit niet meer om me heen kunnen.

& Zal de waardering des te sterker gevoeld worden in Zijperspace.
(Dit was geen smeekbede, slechts een reactie op een schrijven van iemand anders mbt 'tzelfde onderwerp)

& Nog heb ik niet alle cd's uit de vuilniszak, waar ik ze ingestopt heb om ze allemaal in 1 keer naar huis te kunnen vervoeren. Minder dan de helft van m'n collectie zou ik nodig kunnen hebben gedurende de nieuwjaarsdag op m'n werk, had ik van te voren tijdens 't selecteren bedacht, wat me die halfgevulde vuilniszak opleverde.

Had echter niet bedacht dat ze bij thuiskomst ook ooit nog 'ns opgeruimd moesten worden & dat ik daar over 't algemeen de meeste moeite mee heb. Weer een stoel bezet met onnodige troep. Weer een objekt in m'n woonkamer geplaatst ten teken dat ik kwa opruimen disfunctioneer.

De irritatie dat ik niet alle cd's kon draaien dwongen me vanochtend tot 't openen van de zak & tenminste 3 stapels er uit te halen. Daar heb ik vervolgens ruimte voor gecreëerd in 't geluidsmeubel (een zinniger woord kan ik hier niet voor vinden; de installatie stamt uit prehistorische tijden, men had waarschijnlijk toen nog nooit van meubels dienende dit doel gehoord, stel ik me wel 'ns voor), zodat daar nu 3 stapels staan te staan, in de weg te staan op een net andere plek dan de stoel, die nog steeds bezet wordt door een vuilniszak, halfgevuld minus 50 cd's.

Vanavond weer een stapje verder gezet & me gelijk wat voorgenomen, zodat ik steeds een stapje dichter bij een uiteindelijke oplossing van de inbeslagname van ruimte kom. Elke keer als ik een cd wil draaien, moet ik een willekeurige stapel nemen, & binnen die stapel op zoek gaan naar een geschikte cd voor de op dat moment overheersende behoefte. Alle cd's die ik op de speurtocht tegenkom zal ik 1st in de cd-rekjes moeten plaatsen, alvorens de cd in de discman te stoppen. Zo ruim ik per keer toch minstens 2 cd's op.

Als beloning voor dit nijver gedrag mag ik de laatstgedraaide laten liggen.

Over een ½ jaar is Zijperspace waarschijnlijk overgeorganiseerd.

Ik stop er mee. Ik heb nu 3 pogingen ondernomen te stemmen.
De 1e keer kwam ik er achteraf achter dat ik alle velden had moeten invullen, voordat 't rechtsgeldig zou worden gerekend.
Bij de 2e poging werd ik plots naar een yahoo-site gemanoeuvreerd, nadat ik slechts enter had ingedrukt (op een plek waar ik moest bevestigen dat die naam opgenomen moest worden), halverwege op weg 't formulier te kunnen verzenden.
Ik was bijna aan 't eind van de lijst, toen mij bij registratie nr 3 'tzelfde probleem zich plots voordeed.

En nu is er geen zin meer in Zijperspace om nog een ½ uur verloren te laten gaan.

1 Van m'n collega's verbleef met kerst in Duitsland & is verliefd teruggekomen, met de auto gebracht door de oorzaak daarvan. Zij bleef gelijk maar met de jaarwisseling bij hem logeren. Maar ze moest op 2 januari toch tot beider spijt de biezen pakken om in haar woonplaats weer aan 't werk te gaan.

& 3 Januari hingen ze 's avonds alweer met elkaar aan de telefoon. & Was besloten dat ze volgende maand weer naar Amsterdam zou komen.

Toch voelde m'n collega zich vanmiddag eenzaam. Elk nummer dat ik voor 'm aanzette, versterkte alleen maar dat gevoel, wat mij tot een willig slachtoffer maakte om z'n liefdesrelaas aan te vertellen. Ondertussen dronk-ie nog maar een biertje. Waarna de verzuchting volgde: 'Na deze moet ik naar huis. De boel moet opgeruimd. Want volgende maand komt ze weer.'

Dit soort verhalen horen we graag aan in Zijperspace.

Ik probeer 'm nu al een paar dagen te bereiken. Misschien zou ik mijn nrs in moeten spreken, zodat hij me terug kan bellen met de mededeling dat de handschoen niet in zijn huis ligt.
Je moet ook niet om 4 uur nieuwjaarsnacht nog even bij een feestje binnenwippen onderweg naar huis. & Net dat biertje drinken dat niet gedronken had hoeven worden. Waardoor bij verlaten van 't pand niet geconstateerd werd dat 1 handschoen ontbrak. Thuis wel, maar dan trek je niet nogmaals je kleren aan om op de fiets te stappen & nogmaals aan te bellen. Nee, bellen is dan genoeg, zeker met de bevestiging dat-ie 't apart zou leggen zogauw-ie 't aantrof.

Bij gebrek aan kontakt met de persoon in kwestie rijd ik dan maar zonder handschoenen. Ging best wel, zolang ik m'n mouwen maar gebruikte om over m'n handen te trekken.

Gister was 't net iets te koud. & Roald was wederom niet thuis op 't moment dat ik z'n huis passeerde, dus moest ik thuis wel een oplossing verzinnen.
Onderweg naar m'n werk heb ik vervolgens met een bruine hand, de wederhelft van de vermiste, & een groene hand gereden. Dat waren 2 sokken over elkaar heen.

't Combineerde weliswaar prima met m'n jas, broek & fiets, maar toch vond ik 't ietwat genant.
'Kijk, die man daar. Die rijdt met 2 totaal verschillende handschoenen,' meende ik al te horen. Zo snel mogelijk fietsen, dan zou niemand 't zien.
'Whaahaa, aan z'n rechterhand draagt-ie geen handschoen, dat zijn z'n sokken die hij daar draagt.'

Niet dat ik modebewust door 't leven ga, dat alles perse bij elkaar moet passen, maar 't geeft me toch een behoorlijk opgelaten gevoel de straat over te moeten met een combinatie, waarvan ik denk dat 't de mensen op zal vallen dat 't niet bij elkaar hoort & dus ook niet staat.

Misschien zou ik 2 paar sokken moeten proberen.

& Zodoende een nieuwe mode introduceren in Zijperspace.

freddie's dead

Freddie heineken='Heineken' is overleden. ik='Ik' drink weliswaar='weliswaar' nooit zijn='zijn' merk, verkoop='verkoop' 't evenmin, maar='maar' moet er='er' toch aandacht='aandacht' aan besteden. want='Want' hij is='is' toch een='een' man geweest='geweest' die 't begrip='begrip' 'bier' groot='groot' gemaakt heeft='heeft' vlak na='na' WO II. zonder='Zonder' hem was='was' er geen='geen' biercultuur ontstaan='ontstaan' in Nederland, & had='had' ik niet='niet' kunnen afgeven='afgeven' & afzetten='afzetten' tegen een='een' begrip in='in' bierdrinkend Nederland. meneer='Meneer' Heineken is='is' belangrijk geweest, niet='niet' voor de='de' smaakontwikkeling van='van' 't nederlandse='nederlandse' volk, sterker: de='de' rest van='van' de wereld='wereld' incluis, maar='maar' vooral voor='voor' 't versterken='versterken' van 't begrip='begrip' 'bier' als='als' genoegzaam te='te' drinken goedje. hij='Hij' verdient derhalve='derhalve' respekt, ook='ook' van z'n grootste='grootste' tegenstanders.

Dutchbloggies 2002

Tuurlijk ben ik veel later dan andere blogs met 't vermelden dat men kan stemmen ivm de verkiezing van de beste blogs van Nederland. & Toch denk ik dat ik 't even moet vermelden, wellicht is er nl een enkeling die slechts mijn blog leest (dat zou natuurlijk heel mooi zijn, want dan word ik in ieder geval in 10 categorieën genoemd, waarvan dan zeker 4 zeer onverdiend, maar dat kan ik deze persoon 't best persoonlijk uitleggen ;-)).

Ik ga zodadelijk zelf ook stemmen & beloof hierbij plechtig dit niet op mezelf te doen. Daar houden we nl niet van.

Da's dan ook de reden waarom klassenvertegenwoordigers niet uit Zijperspace afkomstig waren.

9e ergernis over ding dat z'n eigen ding doet

't Liefst koop ik 1 keer in de week een heel brood. Van 't type Waldkorn bij de bakker in de 2e van Swindestraat, vlak om de hoek van de Dappermarkt. Net als elk brood is deze donkerbruine meergranen-versie 't best te waarderen als je 't zo vers mogelijk eet. Helaas moet ik daar 5 minuten voor heen fietsen & dezelfde tijd om weer terug thuis te komen. & Dat doe ik niet graag elke dag.

Ik heb, in de tijd dat ik hier net was komen wonen, alle bakkers in de buurt wel uitgeprobeerd, een aantal variaties op wat men brood noemt bij ieder getest, maar uiteindelijk heb ik toch voor deze gekozen, ook al kost 't me dus elke keer 10 minuten van m'n spaarzame tijd. Zeker niet omdat ik bij aankoop van de Waldkorn regelmatig een attentie kado krijg, daar ben ik over 't algemeen zelfs in 't geheel niet van gediend (hoewel de muts van een jaar geleden 1 dezer dagen nog van pas kan komen). Nee, vooral de smaak bevalt me, komt precies overeen met mijn idee hoe lekker brood hoort te smaken.

Maar dus wel vers.
Gelukkig heb ik voor dit doeleind de vriezer tot m'n beschikking. Ideaal om brood zolang mogelijk een redelijke verse smaak te laten behouden. Elke ochtend, vlak na ontwaken, haal ik 4 sneetjes uit z'n omgeving van -15° C om te laten ontdooien, waarna ik 10 minuten later van de optimale smaak van m'n ontbijt kan genieten.

't Is nu echter te koud. Of in ieder geval in m'n keuken. Zogauw de temperatuur daar in de buurt van de 0° komt, stopt de vriezer met waar 't voor aangeschaft is. Je zou eigenlijk zeggen dat 't bij die temperatuur makkelijker is om 15° onder 0 te bereiken in zo'n aparte afdeling van de ijskast, maar niets is minder waar (ik snap de logica erachter wel, maar ga 't hier niet uitleggen). Waardoor de sneetjes brood reeds in dit compartement ontdooien & zodoende versheid van smaak verliezen.

Ik heb geen oplossing voor 't probleem dat zich in dit jaargetijde voordoet. Vaker boodschappen doen, lukt me door de gedachte m'n tijd nuttiger te kunnen besteden niet. De keuken verwarmen zou betekenen dat ik de deuren open moet laten, maar daar is mijn warmtevoorziening niet op berekend, met slechts 1 kachel voor +50 m². & Bovendien haat ik 't om op de tocht te zitten, met meer dan 2 t-shirts aan.

Ik vind eigenlijk dat de ijskast gewoon z'n werk moet doen.

Dat doet de rest nl ook in Zijperspace.

Grappig. Vergeleken met de meeste mensen ben ik een dag eerder begonnen aan de euro, & een dag later aan 't nieuwe jaar.

& 40 minuten te laat aan de 3e dag in Zijperspace.

nieuwjaarstoespraak 2002

Om 't in stijl te houden: als vlak voor de overgang naar 't nieuwe jaar een vooruitblik wordt gegeven, dient men, die denkbeeldige grens gepasseerd, ook om te kijken naar wat achter ligt.

Toen ik met m'n blog begon, wilde ik niet zo persoonlijk schrijven als dat ik nu doe. Me onbewust bewust van 't feit dat 't een bepaald risico met zich mee zou brengen, omdat wroeten in, omhooghalen van m'n dieper liggende motivaties & gevoelens een bepaald effekt zou kunnen hebben op m'n welbevinden.

Desalniettemin heb ik al jaren heimwee naar de diepe dalen, hoge toppen die ik betrad 17 tot 12 jaar geleden. De intensieve manier van leven van toen manifesteert zich nog steeds als een verslaving die slechts in herinnering gebracht hoeft te worden om 't verlangen ernaar opnieuw te doen beseffen. Intensief leven, van alles bewust zijn, intens voelen, elke prikkel meemaken; je moet 't een keer meegemaakt hebben om te weten dat niets slopendere, maar ook existentiëlere effekten op je innerlijke leefwereld kan hebben.

Ik ben er uit gekomen, anders zat ik niet nu deze tekst te typen. Het heeft echter wel z'n sporen achtergelaten. & Er zijn bijv afweermechanismes in m'n systeem gebouwd om niet te makkelijk terug te vallen. Overlevingsmechanismes eigenlijk. Zoals 't niet makkelijk terughalen van bepaalde herinneringen mbt die periode.

Bovendien heb ik een, weliswaar dun, pantser om m'n gevoelsleven gebouwd. Zodat ik niet bij elk wissewasje een prikkel voel, er niet elke keer een emotie opgeroepen wordt. Want als er iets is waar ik goed in ben, dan is 't wel voelen, aanvoelen, meemaken, ervaren.
Dat pantser zorgt er voor dat ik niet meegesleept word, maar heeft als bijwerking dat ik niet makkelijk m'n standpunt kan bepalen in bewoordingen als mooi, lelijk, aandoenlijk, afstotend. & Ik denk dat 't ook de reden is dat ik niet te lang kan stil staan bij andermans leed, zoals ik laatst moest constateren bij de dood van een vaste klant.

't Schrijven van m'n stukjes voor m'n blog zorgt ervoor dat ik door m'n pantser heen moet bij tijd & wijle. Dat er een beroep gedaan moet worden op die diep weggestopte gevoelstriggers. Dat ik dus ook intensiever moet gaan leven, weer alles ga voelen.

't Vullen van m'n blog geeft zodoende een heerlijk gevoel: ik heb me in jaren niet zo goed gevoeld. Maar daarentegen veroorzaakt 't ook een afbrokkeling van dat pantser, waardoor ik steeds sneller geëmotioneerd raak (menig traan is in m'n ooghoek verschenen, de afgelopen maanden, zittend voor m'n beeldscherm).

Dus met enig scepsis kan ik vaststellen dat ik bereikt heb wat ik wilde.

Er zijn bergen in Zijperspace.

ondertussen in zijperspace

Laatste nieuws

De Zijper Space WWW-pagina's zijn vanaf 31 december 1997 bevroren.


Da's lang gelee &, ter geruststelling, niet van toepassing op Zijperspace.

Het is niet toegestaan het logo van de Zijpe, artikelen en/of foto's, dan wel gehele Zijper WWW-pagina's op te slaan op een andere systeem dan de Zijper WWW-server, zonder voorafgaande toestemming van de Zijper Space webmaster.


We lopen dus al enige tijd risico een bekeuring aan onze broek te krijgen, maar we roeren ons niet & hopen dat 't niet opgemerkt wordt.

Het is de bedoeling dat de Zijper WWW-pagina's gedurende 1997 wekelijks worden onderhouden.

Die frequentie hebben we omhooggeschroefd.

Zodra er meer nieuws is zal dat vanzelfsprekend op deze pagina bekend worden gemaakt.

Dat lijkt ons ondertussen meer van toepassing op Zijperspace.

Na 4 uur slaap word ik wakker in 't echte nieuwe jaar. In 't echte nieuwe jaar van niets veranderd. Dezelfde troep van kleren & tijdschriften op de banken & stoelen. Dezelfde opengeslagen boeken op stapels. Dezelfde kladblaadjes -niet weggooien, onontbeerlijke info- gedrapeerd rondom m'n comp.

Ik ben nu nog hard, emotieloos, want nog slaapdronken & klaarwakker. Dat zal wel veranderen in de loop van deze broodnodige rustdag. Ik loop m'n blog nog 'ns door & zie de 1e nevels al optrekken. Beter nog ff een uuurtje in bed liggen met een boek.

't Boek heb ik niet nodig: m'n ogen hangen. 't Geluid van de vuilniswagen sust me nog verder weg. Ik voel dat ik zo weer in slaap ga vallen.

½ 10: De telefoon gaat. Ik weet wie 't is.
M'n stem is nog roestiger dan vannacht: 'Met Ton.'
'Met Kaspar.'
'Je wilt de agenda.'
'Ja.'
'Ik kom 'm meteen brengen.'

20 Minuten later overhandig ik 'm. Afgelopen nacht me meermaals af zitten vragen hoe hij zou reageren & hoe 't te verklaren. De meest stomme smoesjes & omzeilende antwoorden zijn de revu gepasseerd.
'Maar wat bezielt je nou om de agenda mee naar huis te nemen?'
'Oh, ik moest iets overschrijven. Da's alles.'
Zo: de waarheid. Daar heeft-ie niet van terug. Met een lach zegt-ie me gedag.

Ik besluit niet meer te gaan slapen. Geld uitgeven of op de bank zetten. De beste methode om de slapend slepende emoties nog even te onderdrukken.

Nieuw, Nieuw, Nieuw in Zijperspace.

een nieuwe agenda

We zijn weer herbegonnen. Een nieuw jaar. Ik ben aan 't eind van de dag, & van m'n latijn bovendien. 1000-en zoenen & handdrukken hebben me de dag doorgeholpen. Rest me nog al m'n collega's een lekkere knuf te geven voor 't groot plezier dat ik dankzij hen met dit werk afgelopen jaar heb gehad.
Ton.
Nou nou Ton. Welk een lovende woorden!
Van mij ook alle liefs voor iedereen. Dat het een goed jaar mag worden
Groeten zoenen!!!

Joke.
Iedereen veel plezier in 2002!!!
Arie.
Volgend jaar kom ik weer!
Rob.
Ik ben moe. Maar het was leuk. En het was 't waard.
XXX

Saskia.
Komen jullie morgen bij me een pilske drinken?
Is gezellig!

Roen.
Nou Ton, komt er nog wat van?!!
Myr.
Ome Sander mist eenieder en zegt okleleiewop knap werk. Leg dat maar eens uit!
Sander.
Tot februari. Doei.
Peet.
't Gaat een heel mooi jaar worden, dat 2001! Voor iedereen, hoop ik.
Janneke.
Hoi. Ja, wie ben ik.
Ik ben de gene die met Myrte loopt. Het ij is voor mij een plek waar ik het ij heb leren drinken., zatte, ja, dat is wel het lekkerst wat er is op M na.

Marcel.
Ik von der geen flikker aan. Homo's.
Herm Jan.
Ik ben blij dat Rob geen poep heeft gelaten. Verder ga ik in de atlas kijken waar de tering ligt. Ik zit hier kuin aan.
Vonneke.
Dat het hier fijn is om te werken heb ik bemerkt. Dat het ook dronken mocht bedank ik jullie voor.
Hendrik.
Jajaja!! Veel plezier.
Myrte.

Dit is een traditie. Aan't eind van 1 januari vullen we de 1e pagina's van de nieuwe agenda met dit soort boodschappen. Ik word van dat soort momenten (verschrikkelijk hard gewerkt, met verschrikkelijk veel lol, met verschrikkelijk veel mensen in de tent, met een verschrikkelijk hard abrupt eind, met een gelukzalig zachte opvang door 't gezelschap van al je collega's) dramatisch emotioneel. Dat mag de rest niet merken. Maar bij de agenda moet ik mezelf laten gaan; moet een deel van de waarheid op papier (waarbij we de knuf gejat hebben van iemand die we ook niet kwijt willen).

& Broodnuchter drinken we nog een bier of 10 in Zijperspace.

nog zeker 99

Gemakshalve denk ik dat 't aan de tijd van 't jaar ligt. Word je aan 't eind van 't jaar bijna traditioneel op de hoogte gebracht van 't overlijden van de vele bekende mensen via de media, in Weblogland lijkt de spanning van de feestdagen er toe te leiden dat div bloggers de waarde van hun blog heroverwegen & besluiten 't toetsenbord terzijde te schuiven.
Dit keer heeft Yannah besloten er een punt achter te zetten.

Voorlopig hoeft u dat niet van mij te verwachten. Hoewel er van de week de opmerking over mij werd gemaakt dat ik vaak lijk te twijfelen & ik daarop antwoordde dat ik altijd twijfel, ben ik van plan om 't nog zeker 99 dagen vol te houden.

In die tijd zal ik trachten de beelden te rapen uit achterafsteegjes & te verwoorden welke donkertes & onverwachte schijnsels daar 't bestaan zin geven; zwaar & zwichtend leven; wegduiken & tevoorschijn springen; de afgronden zoeken & langs de rand balanceren, hoogtevrees koesterend; bedremmeld zwijgen; oeverloos oreren; woorden tekort laten schieten; ootmoedig ten strijde trekken; de berg voor Mohammed gaan halen; fanatisch geobsedeerd verslaafd van 't leven genieten; & verslag doen van 't waarom, 't misschien, 't hoe laat, 't ooit, 't ontegenzeglijke, 't plaatsvinden, 't niet zijn, 't feest & de kuil.

't Zal een mooi jaar worden, heb ik me voorgenomen.

Dat wens ik u ook toe vanuit Zijperspace.