twijfel

Ik heb er geen zin in. Geen zin om boodschappen te doen, geen zin om een film te gaan kijken. Ik zal u de rest van de opsomming van alle dingen waar ik geen zin in heb besparen; 't zou de tekst ellenlang & dodelijk saai maken. Waarna men er vervolgens ook geen zin meer in heeft. Deze besmetting kan ik de mensheid niet aandoen.

't Komt allemaal door gisteravond. Onder invloed van genoeg alcohol heb ik de dansvloer betreden. Jaren niet gedaan. Voorzover ik me kan herinneren was koninginnedag 2000 de laatste gelegenheid dat ik met m'n voetjes van de vloer ging, de straat, moet ik zeggen in dit geval. Onder 't mom dat ik ondertussen een oude man ben waag ik me er niet meer aan. 't Streven is dat ik me er niet meer aan waag. 't Idee van ouderdom roept beelden op van hippies die in de new wave-tijd (ik was de dj) de dansvloer betraden & met hun lichaam zwierend, de haren wapperend, ronddraaiden. Afschuwelijk anachronisme. Daar wilde ik later niet aan meedoen.

Maar terwijl ik dans zie ik mensen wijken, mij de ruimte geven, van de zijkanten kijken. Ik voel blikken bewonderen, of juist nonchalant net doen alsof 't ze niet interesseert.
Ik heb meegemaakt ('t is ondertussen wat jaren geleden) dat mensen applaudiseerden nadat ik een tijd op de dansvloer had doorgebracht.
Schaamrood op m'n kaken: had ik me zo erg aangesteld? & Lichtelijk gegeneerd voor de aandacht, ietwat overdreven aandacht, die ik kreeg.
Gisteravond kwam er een dame op me aflopen. Ze moest ff kwijt dat ik prachtig kon dansen.
Ik ging naar huis. Werd de volgende ochtend wakker met een kater. Ik had me aangesteld.

Ik kreeg van de week een ander compliment. Ik bedankte de dame in kwestie. Oprecht. Maar met de aantekening dat ik de volgende dag wel weer zou twijfelen over m'n kwaliteiten. Waarop zij vroeg wat ik zo leuk vond aan 't twijfelen.
Zittend op 't toilet (sommige mensen denken na terwijl ze rondjes om de tafel lopen, anderen tijdens 't poetsen van de tanden; vreemd genoeg komt er bij mij in beide situaties niet veel zinnigs uit) bedacht ik dat ik niet anders kan. Niet anders zou willen ook, inmiddels.
Ik moet toegeven, 't waren niet veel gedachtes die mij te binnen schoten, daar op 't toilet, weinig verheffend bovendien, maar ik merkte een bepaalde mate van genoegzaamheid in m'n eeuwige getwijfel. Ik moest er gewoon maar mee door gaan, dacht ik, terwijl ik de wc doortrok.

& Voorlopig dansen we niet meer de polka in Zijperspace.

tien reacties

astrid
Leer de complimentjes te aanvaren Ton, ze worden niet zonder rede gemaakt.

astrid, (URL) - 19-10-’02 14:50
Mijnheer Lijstje
Wat hebt U toch met het toilet. Laatst schreef u er ook al over. En ook in meer indirecte zin: u spoelt complimenten door het toilet. Dat moet U toch niet doen. Inderdaad, leer de complimenten aanvaarden.

Mijnheer Lijstje, - 19-10-’02 20:38
T-Jo
"ze worden niet zonder rede gemaakt"

Soms zijn spelfouten mooi.

T-Jo, - 19-10-’02 21:58
Ton
Verdorie, T-Jo, ik zit zo'n 10 minuten te zoeken waar ik die fout heb gemaakt. Keer op keer denk ik dat ik eroverheen gelezen heb. & Uiteindelijk blijkt 't niet in míjn tekst te zitten.
Kan je dat er niet ff bij vermelden?
Mijnheer Lijstje: Ik zal binnenkort misschien wel wat dieper op de materie ingaan, 't toilet is nu 1maal een favoriet onderwerp voor mij. Ik kan er veel in kwijt, zogezegd.
& Voor de rest: complimenten zullen een eeuwig probleem blijven in Zijperspace. Vermoeiend, maar noodzakelijk onderdeel ervan. Ik aanvaard inmiddels dat laatste aspekt in ieder geval.

Ton, - 19-10-’02 23:56
Mijnheer Lijstje
Dan wil ik toch het volgende graag kwijt. U geeft me de kans en vaak krijg ik die niet. Maar ik krijg toch altijd een gelukzalig gevoel als ik weer een grote boodschap gedaan heb en constateer dat alles werkt zoals het hoort. Ik bedoel, ik ben dus kennelijk gezond en daar ben ik dan blij mee. Ik sta daar dan even bewust bij stil en dat is goed en lekker. Een tweede geluksmoment bestaat eruit dat ik naar mijn wasmachine kijk en constateer dat ie het goed doet. Ik bedenk dan dat ik dat nu in ieder geval zelf niet met de hand hoef te wassen. En daar word ik dan ook heel opgetogen van.

Mijnheer Lijstje, - 20-10-’02 02:19
Ton
Goed. Ik snap 't, Mijnheer Lijstje. Ik heb de beelden in me opgenomen & kan me er iets bij voorstellen. Maar nu de vraag.

Ton, - 20-10-’02 07:29
Mijnheer Lijstje
Ik heb geen vraag, hoor.

Mijnheer Lijstje, - 20-10-’02 11:28
Ton
Nee, je hebt helemaal gelijk. Maar toen ik deze ochtend, voor m'n gevoel rond 't middernachtelijk tijdstip, rondstruinde door m'n huis, de comp & de daarop gearriveerde meel in 't voorbijgaan bestudeeerde, las ik als vanzelf 'vraag' op de plaats van 'graag'. Ik moet zeggen: 't zou leuker zijn geweest.

Ton, - 20-10-’02 11:31
Rachel
Mijnheer Lijstje, ik moet danig lachen om uw opvatting van gezondheid. Ik deel uw vreugd in den kleinen geneugd.

Rachel, - 20-10-’02 23:34
Mijnheer Lijstje
Ik ben blij Rachel, dat ik je een beetje aan het lachen heb gemaakt, ook dat is gezond, zo zegt een oude spreuk.

Mijnheer Lijstje, - 23-10-’02 00:49

Hier kunt u reageren:

Roept u maar:


Persoonlijke info onthouden?

Kattebel

Verberg e-mail