M’n comp denkt zo af & toe voor me. Lijd ik weer ‘ns aan overspontaneïteit & wil een felle, te diep gaande, onnozele of anderszins waardeloze reaktie plaatsen op deze of gene blog, besluit m’n comp de verbinding met internet te verbreken. Dat betekent vaak dat ik de comp opnieuw moet opstarten, waardoor de reaktie verloren gaat. & Gedurende dit herstart-proces van enkele minuten word ik gedwongen te overdenken wat ik eigenlijk geschreven had, wil ik ’t nog een keer pogen te plaatsen. Waarop ik bedenk dat ’t achterlaten van zulke mededelingen slechts zal resulteren in ongewenste reakties van anderen. (Gisteravond gebeurde ’t toen ik Watnou wilde vragen Ohjajoh terug te sturen; bij nadere beschouwing viel deze tekst in de categorie flauw & zeker niet de moeite waard).

Iets vergelijkbaars gebeurde ook toen ik laatst diep in de nacht een stukje voor m’n blog aan ’t schrijven was. Diep in de nacht is zowiezo geen goed tijdstip, want betekent wel ‘ns dat alcohol invloed uitoefent op ’t funktioneren van m’n hersencellen. In dit geval werd ik daar erg sentimenteel & melodramatisch van, waardoor kwelende zinnen werden geconstrueerd in zeer simplistisch taalgebruik. Ook ditmaal wilde de comp niet de verantwoordelijkheid dragen voor plaatsing hiervan op internet & besloot wederom voor de herstart-procedure te kiezen. Inmiddels was ik te moe van de beneveling (& waarschijnlijk dat niet alleen) om ’t toetsenbord enigszins gecontroleerd te kunnen betasten, waardoor ik me gedwongen zag voorkeur voor m’n bed uit te spreken. De volgende dag had ik bij overdenking van m’n schrijfsels geen spijt van de daden van m’n comp, ondanks ’t feit dat er geen overleg tussen ons beiden had plaatsgevonden.

Eigenlijk valt er ook niet zoveel te overleggen in Zijperspace.

Ik werd weer ‘ns veel te vroeg wakker. Al zittend achter ’t scherm besloot ik bovenstaand stukje samen te stellen. Dat heb ik in de bieb af moeten maken.

Plots begon m’n comp nl te tikken als een te langzaam afgestelde klok. M’n hart begon tegengesteld er sneller van kloppen. Dit waren waarlijk onheilspellende geluiden voor een comp. Nog niet geheel verontrust ging ik door met m’n aktiviteiten & wilde een vorige pagina te voorschijn roepen.

Blauw.

Van dat blauw waar iedere comp-gebruiker inmiddels een hartgrondige hekel aan heeft.

Snel naar bed. 1st Even verder dromen & ’t zou vanzelf wel goed komen zogauw ik uitgerust was. De mooiste dromen vinden plaats in de ochtend met op de achtergrond de Tros-nieuwsshow. De grootste nachtmerries als vervolgens de comp opnieuw gestart moet worden.

Dan merk je pas hoe verslaafd je aan ’t gebeuren bent. Hoe sjachrijnig je wordt als je geen gebruik kan maken van ’t net. Als je je verhaal niet kwijt kan. Als je de Grote Gien SF Quiz niet meteen kan bekijken. (Snel even kijken of-ie er al is, maar ik heb slechts een half uur tot m’n beschikking hier).

Zijperspace is momenteel een onrustig universum.

Ik houd de gids de laatste tijd te weinig in de gaten. Hij lag vandaag bij thuiskomst nog open bij de dag van gister. Ik deed er dus ff over voordat ik doorhad dat de programma’s aldaar vermeld reeds een dag eerder uitgezonden waren.

& Dat terwijl ik vroeger de gids, zogauw in m’n bus gevallen, van voor naar achter spelde. Vooral de filmgegevens werden zorgvuldig bestudeerd. De encyclopedieën & naslagwerken werden erbij getrokken om te zien of de film de moeite waard was of te weten te komen of ik ‘m misschien al aanschouwd had. Vervolgens werden de films die de moeite van ’t tapen waard waren omcirkeld & per dag een schema bedacht om zo min mogelijk van de betere films te missen & zo veel mogelijk zo snel mogelijk te zien. In de hoogtijdagen van deze filmverslaving zag ik er zodoende 5 op een dag.

Dat is inmiddels verleden tijd. Maar dat wil niet zeggen dat ik niet af & toe aandacht aan de programmering kan besteden. Vanavond ’the Hudsucker proxy’ van m’n fav-regisseur-duo Coen & Coen. Daar kwam ik 5 minuten te laat achter, terwijl ik die jaren geleden al op tape had moeten hebben. & Ik mis tegenwoordig gewoon de aankondigingen van dit soort films in de tv-gids. De zender staat nu aan, de reklame dient als kort intermezzo om mijn afwezigheid op ’t net te verantwoorden, want ik ga stil wezen & nogmaals bewonderen.

Dat zouden we vaker moeten doen in Zijperspace.

Behoorlijk wat keren in m’n leven ben ik verhuisd. Dat betekent elke keer alle eigendommen in dozen verpakken & die klaarzetten in stapels voor de vrienden & familie die dit keer aan de beurt zijn om te helpen verslepen. Sommige spullen passen niet in dozen of zijn gewoon gemakkelijker afzonderlijk te vervoeren (of moet ik aangenamer zeggen?).

’t Vreemde is echter dat na de verhuizing altijd de wc-borstel in ’t nieuwe huis ontbreekt. Zonder daarvoor ooit verantwoordelijk te zijn geweest, moest ik elke keer constateren dat die nog in ’t oude huis stond. Waarop ik me wederom kon spoeden richting HEMA/Blokker of andersoortig huidshoudelijke markt, omdat er plots weer wat te fatsoeneren viel.

Doe dus nooit pogingen dit soort attributen mee te verhuizen, luidt mijn advies, maar zorg dat een nieuwe versie zich al in de te betrekken woning bevindt. (De nieuwe bewoners vinden vast wel een bestemming voor ’t achtergelaten object).

Tot zover de verhuistips vanuit Zijperspace.

Ik heb ‘m 3 weken geleden met de hulp van de buurman & z’n handige apparaatje omgelegd. Met de buitenband zou ik ’t nu wel weer een jaar uitzingen, maar veel ouder worden die niet bij mij. De binnenband had ’t al meer dan 2 jaar bij me uitgehouden, maar was door z’n pokdalige uiterlijk (ik moet toegeven: dat zie je niet aan de buitenkant, maar je loopt, naarmate ’t aantal plakkertjes toeneemt, een groter risico van plakmoeheid) toch eens aan vervanging toe.

Gister reed ik in een spijker. De voornaamste oorzaak van ’t voelen dat je op een hard wegdek rijdt was zo gemakkelijk gevonden. Maar de spijker had voordat-ie zich er recht inboorde blijkbaar 1st wat zitten woelen, want bij ’t oppompen kwam er steeds een nieuw gaatje te voorschijn. Ik deed ’t plakken in fases, want was ondertussen op m’n werk. Doordat ’t erg rustig was (wie stapt er met dit weer op de fiets, moet men gedacht hebben), had ik de tijd om de band in series van 4 plakkertjes tegelijk te bedekken. Vlak voordat ik naar huis wilde gaan, betekende ’t dat m’n band bedekt was met 24 van die xemplaren.

Bij plakkertje nr 25 pakte ik voor de zoveelste keer de schaar & heb resoluut een einde gemaakt aan ’t korttijdig funktioneren van de band & ben lopend richting huis gegaan.

Volgt vandaag een speurtocht naar nieuwe Kronan-binnenband & dat handige apparaatje van m’n buurman.

Voorlopig wordt geplak niet meer op prijs gesteld in Zijperspace.

Update: ’t Handige apparaatje heet ‘vorkfixer’. & Kronan heeft getuige reaktie hieronder mijn blog officieel erkend. :-)

‘Als je dit soort opmerkingen blijft opschrijven, dan moet je op gaan passen,’ siste vanmiddag m’n baas. Want ik had nav zijn mededelingen in ’t logboek geschreven: ‘Als de bestelling om ½ 6 nog niet binnen is, had je gister zeeën van tijd om de levering van de dag ervoor weg te werken. Ondertussen werken wij ons uit de naad & loop jij de kantjes er van af.’

Ik wees ‘m de dozen aan die ik deze dag vanwege de algehele troep nog niet had weten op te ruimen. 2 Dagen geleden ook al niet. ‘Welke dozen?’ vroeg-ie evengoed. Nogmaals wees ik de opgestalde struikelgevaarlijke dozen aan.

Opeens kwam de bekentenis dat-ie zich gister ziek voelde. Helemaal niet lekker. Hij kon ’t gister allemaal niet aan.

’t Wordt tijd dat die epidemie ‘ns goed toeslaat in Zijperspace.

De volgorde moet wel kloppen.

Je moet nl niet de boterham belegd met pesto-tappenade & smeuïge geitenkaas tot je nemen, alvorens die met dikke met de hand gesneden beenham te verorberen.

Gelukkig heb ik er van beide 2 gemaakt, zodat ik na een pauze van enkele uren ’t kan herproberen.

Zijperspace is voor herhaling vatbaar.

Travestiet kwam binnen, geheel in ’t rood gekleed. (Shit, volgende zin wil ik met 3e persoon enkelvoud beginnen, maar hoe refereer je in dit geval naar zo’n persoon: hij of zij? Ok, dan wordt ’t maar:) Hij was al ver over de vijftig & zeer duidelijk oudere man als vrouw verkleed. Maar ik kon zien dat hij zich er prettig in voelde: vrolijk rood overheerste alle geledingen van z’n outfit tot aan de oorbellen toe, & totaal geen moeite ondernam-ie om z’n stem vrouwelijk hoger te laten klinken. Hij deed ’t omdat hij er zo bij wilde lopen.

Hij was echter al op leeftijd. Dat was duidelijk aan z’n verrimpelde huid in z’n gezicht af te lezen. Maar bovenal viel z’n leeftijd voor mij af te lezen door de geur die hij met zich meedroeg, die me sterk aan de geur van m’n oma deed denken. Zo ruikte een oude huid aangelengd met eau de cologne, wist ik m’n leven lang al, hoewel al 20 jaar niet meer gewaar geworden.
& Ik zag plots dezelfde soort rimpels in z’n wangen & voorhoofd zoals ik die van m’n oma kende.

Z’n limburgs accent deed me echter plots weer beseffen dat ’t een oude man was, verkleed als vrouw.

Niets is wat ’t ruikt in Zijperspace.

Hoezo?
Gelukzalig,
& welbesteed,
& vrij,
& te vroeg,
& nadenken?

We hebben vanavond goed ons best gedaan die onmogelijkheid te benaderen in Zijperspace.

hoe mensen me toch elke keer weer weten te vinden (dl 5)

Ilse lijkt gemaakt voor ’t afspeuren van Cyberspace & ’t vinden van Zijperspace. Bij schoorsteenveger vindt Ilse me belangrijker dan bijna alle professionals op dit gebied. Is men op zoek naar ’t bevolkingsregister, dan zal men 1st mij moeten proberen te passeren. Ik heb echter ook verstand van zwarte gaten & men gaat 1st ff langs ‘Geschiedenis van de filosofie’ om vervolgens te kijken wat ik allemaal over ’t menselijk geheugen te zeggen heb.

Maar vooral de kombinatie van enkele woorden geven een leuk resultaat. Iemand wilde Ilse een vraag stellen. In de hoop dat Ilse in al haar wijsheid een antwoord kon geven. De vraag was juist geformuleerd, in de zin dat ’t antwoord van Ilse de lading dekte. & Ik ben natuurlijk deel 1 van ’t antwoord op de vraag: wat vind je allemaal onder het woord geld.

Klein xperimentje volgde. ’t 1e Zinnetje wat me te binnen schoot bracht ik in bij Ilse. Kijken hoe Ilse me ditmaal op waarde schatte. & Ziedaar: ook dmv gelegenheid maakt dief wordt Zijperspace gevonden. Weliswaar pas als 28e, maar ’t bewijst in ieder geval dat Ilse niet om me heen kan.

Ilse lijkt geen bestaansrecht meer te hebben zonder Zijperspace.