Kees liep gelijk met mij, maar dan gehaast, naar buiten. Hij keek wat verontrust, zoals een verstrooide kamergeleerde hoort te kijken als hij geen controle over de situatie lijkt te hebben. ’t Bleek slechts om de geparkeerde auto te gaan.
‘De parkeerautomaat hier doet ’t niet, maar die om de hoek geeft ook geen sjoege. Dus ik heb geen kaartje,’ verklaarde hij.
‘Wat gebeurt er als parkeerbeheer langs komt & de apparaten doen ’t niet?’ vroeg ik aan Geert, de programma-beheerder van ‘tzelfde bedrijf, die op dat moment buiten wat aan ’t roken was.
‘Oh, dan moet je een taxi nemen naar ’t kantoor van parkeerbeheer, een taxi terug, alle bonnen bewaren & een bezwaarschrift indienen. Als binnen een cirkel van 500 meter de automaten ’t niet doen, dan is er niks aan de hand. Die daar aan de overkant valt in een ander administratie-gebied, dus die telt niet mee. Dus dan krijg je gewoon al je geld terug.’

Kees had een glimlach op z’n gezicht, maar de verontrusting was daarmee niet verdwenen: ‘Nou, ik los ’t liever makkelijker op. Kan jij me niet waarschuwen als parkeerbeheer langskomt?’
‘Parkeerbeheer komt niet langs,’ beweerde Geert, ‘want ze hebben nu een Kerstlunch.’

Wij zouden de taxi genomen hebben in Zijperspace.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *