Boekenkastverlangen (I)

Ik heb slechts 2 boeken bij me. Waar ik anders 3 hanteer. Voor ’t geval dat ’t niet goed valt in de omgeving waar ik terecht ben gekomen. Of ga komen.
’t Is daarom dat ik boekenkasten heb. De onzekerheid iets niet bij de hand te hebben. De fysieke herinnering. ’t Oog dat wil aanraken in herinnering. Of in vooruitzicht.
Zucht van tijd tekort. De heerlijke mogelijkheid om nog een 2e, 3e leven te kunnen leiden. De bladzijdes wrummelen zich al schijnbaar reeds om beurten omslaand zeer levendig tot toekomstig gelezen.
Wat is mijn favoriete pagina, schiet me te binnen. De voorkant moet ’t vaak afleggen tegen de achterkant, anders ook de titelpagina, of een mogelijk opgenomen dankwoord. & Zelfs de inhoudsopgave blijft ‘m voor, zeker indien ’t niet van een verrassend ontwerp is voorzien.
Ik heb meer van ruggen genoten dan waar de voorkaft voor mogelijke liefde op 1e gezicht is gecreëerd.

Ik heb 5 planken onlangs gekocht, zodat er 5 meter ruimte geschapen kon worden. Meer overzicht aangeschaft, zo kan je ’t ook uitdrukken. Extra ruimte voor groot & idem voor kleiner, waardoor onderwerpen nog iets dichter bij elkaar, logischer gerangschikt ook, kunnen worden. Als een golf van oneindige letters die elkaar vanzelfsprekend horen te volgen. Pak je er een ‘druppel’ uit, lijkt alles ‘tzelfde te blijven, maar dat is omdat je niet beter weet, want de essentie ervan is niet uit den treure genoeg gelezen.

2 Boeken dus hier.
Maar op de wc had ik al spijt van zo weinig. Niet omdat ’t bewuste boek me tegenviel. Geheel integendeel. ’t 1e Hoofdstuk wakkerde verlangen naar meer aan. De vraag of er een boekenwinkel hier in de omtrek zou zijn die lacunes van de opgeroepen boekenkastheimwee zouden kunnen vullen.
Hoewel ’t over de natuur zou moeten gaan, wist de schrijver, terwijl ik op de wc-bril zat, m’n nog maar net verlaten verzameling sterk in gemis te schilderen. Zonder ’t te noemen, vooral door sfeer. & ’t Noemen van kaartenbakken.
Oef, ’t verlangen naar kaartenbakken. Wat ‘jouw’ is, bij elkaar gerangschikt over vele meters planken, voor eens & altijd in essentie kunnen vatten door meerdere volgordes mogelijk te maken. Daar heb je toch idealiter een fysieke kaartenbak voor. Titels uitvouwen zodat meer combinaties mogelijk worden.

De titel is verkeerd, maar wellicht corrigeert zich dat in de komende dagen, hier, een stap verwijderd van ’t werkelijke Zijperspace.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *