Geschiedschrijving (II)

Wat hier aan vooraf ging: Geschiedschrijving (I).

De link van Marco was waardevol voor mij. Tijdens de online weblogmeeting was ik al bezig met oude artikelen uit de Waybackmachine te slepen & te plaatsen in ’t notitieprogramma Evernote. Tegenwoordig m’n belangrijkste archief voor alle artikelen die ik wil bewaren & een uitgangspunt voor wat ik later zelf wil gaan publiceren, dmv die artikelen of door posts van eigen hand die ik op Zijperspace of elders heb gepubliceerd.

Om tussendoor even duidelijkheid te scheppen (& irritatie over ’t verkeerd gebruik van termen te ventileren):
– Een ‘weblog’, of kortweg ‘blog’, is ’t medium waar je artikelen van eigen hand plaatst.
– Een ‘blog’ is niet zo’n artikel. ‘Blog’ is, zoals hierboven omschreven, ’t grotere geheel van alle artikelen samen.
– Een ‘post’, of ‘blogpost’, is ’t woord voor een afzonderlijk artikel dat met tijdsaanduiding van ’t moment van publicatie op een weblog is geplaatst.

Ik had plots een heleboel afleveringen van mijn Cursus Lijfloggen, dat ik 50 afleveringen lang schreef voor about:blank (a:b). Als er elk jaar 11 afleveringen van a:b verschenen (tijdens de zomer was er vaak 1 maand rust voor de redactie), moet dat betekenen dat ik dat bijna 5 jaar heb volgehouden.
A:b was oorspronkelijk opgezet als nieuwsbrief, maar tegen de tijd dat ik deel ging uitmaken van de redactie werd die maandelijkse editie ook meteen op een daarvoor ingerichte weblog gezet. Misschien wel ’t 1e weblog ter wereld dat over weblogs handelde. Vooral de linkdump werd voor de snelle weetjes & internationale berichten mbt ’t bloggen gebruikt.
Nadat ik uiteindelijk stopte met m’n cursus ging ik over naar een volgende rubriek: ‘WWWW óf de Wondere Wereld van Weirde Weblogs’. Deze handelde over weblogs die over de meest vreemde onderwerpen, vaak gericht op 1 specifiek onderwerp, handelden. Hipsters met baarden, taalfouten op verkeersborden, lesbiënnes die op Justin Bieber leken. 26 Aflveringen lang schreef ik elke keer 5 verschillende van dergelijke blogs aan elkaar.
Ook daar vond ik met de Waybackmachine enkele afleveringen van terug. Doordat veel van die weblogs ondertussen ‘commercieel’ waren gegaan, geen updates meer kregen of zelfs helemaal van ’t internet verdwenen waren, had die rubriek enigszins aan eeuwigheidswaarde verloren.
Maar juist daardoor gaf ’t mij aan dat ’t zonde was dat weblogs zomaar konden verdwijnen & nergens meer teruggevonden konden worden. Zelfs met die fabuleuze tijdmachine niet.

Irene stuurde me de dag na de online meeting de opmerking dat ze me helemaal vergeten was te melden dat zij op een oude computer een back-up van ’t complete archief van a:b had. Wauw, dacht ik, dan kan ik ook aan de 10 nog ontbrekende afleveringen van m’n cursus komen!
Irene plaatste ’t archief voor mij online, zodat ik m’n manco’s bij de reeds verzamelde afleveringen op kon slaan.

Bovendien, niet minder belangrijk, had ik nu een reden om contact op te nemen met de afdeling Digitale Collecties van de Koninklijke Bibliotheek. Ik was al een artikel van die afdeling tegengekomen, waarin de resultaten van een soort casestudy de verslaggeving van weblogs over de ramp in Enschede werd besproken. Aan ’t eind van dit artikel werd vermeld hoe belangrijk weblogs zouden kunnen zijn in de toekomst om een beeld van bepaalde aspecten van de nederlandse samenleving te krijgen op bepaalde momenten in de tijd.
Weblogs hadden ongemerkt geschiedenis geschreven, besefte ik me. & A:b was in dat opzicht misschien wel een interessant blog omdat deze functioneerde als een soort ‘super’-blog waar informatie & actualiteiten over ’t fenomeen gedurende enige jaren werden verzameld.

2 Weken nadat ik m’n 1e poging tot contact had verstuurd kreeg ik een reactie van Kees Teszelsky, conservator digitale collecties. Hij toonde interesse in ons about:blank-archief. & Om dat te illustreren stuurde hij me met die mail een niet officieel gepubliceerde collectieverantwoording van zijn afdeling.
IJverig begon ik te lezen.

Ik voelde me terug getrokken worden in materie die ik achter me gelaten had op ’t moment dat ik stopte als hoofdredacteur van a:b; toentertijd waarschijnlijk oververmoeid van ’t enkele jaren lang dag-in-dag-uit fanatiek bezig zijn met ’t verzamelen en schrijven over weblognieuws & ’t vullen van m’n rubrieken. Inspiratie voor m’n eigen Zijperspace leek toentertijd ook te tanen & een writer’s block had  zich doen voelen.
Keihard. Ik was bang nooit meer te kunnen schrijven.

Achteraf, in ’t proces van erkenning dat ik afgelopen jaar aan een burn-out leed & daar de in mijn persoonlijkheid liggende oorzaken onder ogen zag, weet ik te herleiden waar dat plotse stoppen met a:b aan heeft gelegen.
Maar dat is verder voor dit verhaal niet van belang.

Onder de kop ‘Internetarcheologie wishlist’ kwam ik in de collectieverantwoording enkele namen van weblogs tegen die de KB graag zou willen verwerven. About:blank werd genoemd. Toelichting op die wens luidde:

Eerste blogtijdschrift in Nederland (2002 opgericht) met veel bekende bloggers die een bijdrage leveren. Groeit om tot een weblog (vanaf eind 2003). Het is bovendien vanaf 2003 de organiserende partij achter de Dutch Bloggies. About:blank gaat in 2007 op in de stichting Dutch Bloggies.

Ik klom direct na die woorden in ’t toetsenbord om op Teszelsky te reageren. Een veel te lang antwoord volgt. M’n enthousiasme & uitbundigheid eindigt, net zoals m’n weblogposts al jaren bekend stonden, in net iets te ‘ellenlang’. Maar ondanks dat beschouw ik dat woord als een weblog-geuzennaam in bijvoeglijknaamwoordvorm.
Ik eindig met ’t noemen van m’n eigen blog (sinds 9 september 2001 actief, vermeld ik er bij), waar ik aan toevoeg:

Als oud-medewerker van een openbare bibliotheek & een half jaar bibliotheekacademie vind ik dat niet onbelangrijk om nog ff te melden.

Afgelopen vrijdagochtend om 8.41 uur ontving ik een mail van Lucinda Jones, Hoofd Collecties van de KB. ’t Lijkt een beetje een standaardbrief (ik heb dan al bij de aanhef over ’t ontbreken van m’n naam heen gelezen), vanwege de algemeenheid waarmee enkele dingen worden uitgelegd. ’t Zou goed kunnen, realiseerde ik me op dat moment, dat er 500 andere weblog-eigenaren eerder met dezelfde brief op de hoogte gesteld zijn van de wens van de KB om de inhoud van hun website te bewaren in de collectie.

Maar ondanks dat besef was ik die vrijdagochtend beurtelings verrast, verbaasd, trots & uiteindelijk opgelucht over de inhoud van ’t 1e stuk van de mail:

In het kader van het initiatief van de Koninklijke Bibliotheek (KB) om een selectie van Nederlandse websites te bewaren voor toekomstig onderzoek, willen wij ook uw website archiveren en voor de lange termijn bewaren. Het gaat om de website en eventuele bijbehorende subdomeinen die toegankelijk zijn via de volgende URL(s):
https://zijperspace.nl/

& Hoewel nog steeds 1 van m’n grootste wensen blijft dat er ooit een boek van mijn hand verschijnt, besef ik dat hiermee in ieder geval mijn bezorgdheid over of Zijperspace wel voor eeuwig (als in: zolang de mensheid existeert) zal blijven bestaan teniet is gedaan.

Om te besluiten wil ik de bezoekers alhier nog 1 ding op ’t hart drukken.
Al meermaals heb ik in ’t verleden meegemaakt dat ik reacties die waren achtergelaten op m’n posts ben kwijtgeraakt na verbouwing en/of verhuizing van m’n weblog. Hartstikke zonde, vond ik zelf, want daarmee zijn mijns inziens belangrijke aspecten, emoties & meningen over dergelijke posts verloren gegaan.
Dergelijke comments, zoals die sinds jaar & dag in de Blogosfeer heten, kunnen belangrijk zijn voor de context van een weblog. Ze voegen iets toe. Wie las ‘t, hoe werd over ’t geschrevene geoordeeld, wat veroorzaakte een reactie, etc…

’t Archiveren in de collectie van ’t KB benadrukt dat dit een groot gemis is. Toekomstig onderzoek in weblogs zal grote behoefte hebben aan de context die een ‘reageur’ heeft toegevoegd.

Niet voor niets, een ander voorbeeld, heb ik bij ’t herbeginnen van ’t bijhouden van Zijperspace, besloten om uitingen op andere sociale media ook op dit weblog te plaatsen. Misschien niet in dezelfde kwaliteit, als ’t om foto’s gaat bijv, maar ’t geeft daardoor wel een completer beeld van wat Zijperspace in totaliteit is. Oftewel: wie ik ben, wat ik schrijf, wat mij drijft (& dat in de toekomst in verleden tijd geformuleerd).

Waarbij ik dus wil verzoeken om, als men nu of later wil reageren, dit hier te doen bij ’t comments-gedeelte dat gekoppeld is aan elke post. Of als men slechts wil laten blijken dat men een tekst waardeert, gebruik te maken van de ‘Like’-functie die onderaan elke post staat. Want dan, waarde bezoeker…

Word ook u eeuwig deel van Zijperspace & geeft u vorm aan ’t toekomstig beeld ervan.

Eén reactie op “Geschiedschrijving (II)”

  1. Interessant. Ben blij dat er nog bloggers zijn zoals jij die gewoon doorgaan met iets waar ze ooit mee begonnen zijn. Het is ook goed om het verleden beschikbaar te houden of goed te achiveren.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *