guest

Ik belde toch nog maar een keer.
Antwoordapparaat. Opnieuw.
Ik wilde net ophangen toen er een stem klonk. Een oningesproken stem.
‘Yeah, hello?’ vroeg ik.
‘Who’s there?’
‘Is this Tim?’
‘Yes. Who are you?’
‘Ik ben Ton Zijp. Je weet wel: uit Amsterdam.’
‘Natuurlijk weet ik dat. Goed dat je belt. Vanavond is er een speciale bijeenkomst van onze Camra-branch….’
‘Ja, dat weet ik. Ik was gister bij de Ventnor-brewery. Ze nodigden me uit om ook te komen. Maar ik ben bang dat ik niet kan komen.’
‘Nee, je moet komen. We hebben een busje geregeld. Er is vast wel een mogelijkheid om jou ook op te halen.’
‘Ja, maar ik zit helemaal in Wootton. In een tent. Ik moet ’s avonds ook weer terug kunnen komen.’
‘Dat moet geen probleem zijn. Ik bedoel: we gaan vanavond de beste pubs van ’t eiland huldigen. & Ventnor krijgt de prijs voor ’t beste bier van ’t jaar.’
‘Ja, ik heb ’t allemaal gelezen.’
‘Daar moet je bij zijn. Jij verkoopt dat bier in Amsterdam. Iedereen zou ’t fantastisch vinden. Ik regel wel wat.’
Ik ben een beetje overdonderd. Er klinkt een ‘hum’ uit m’n mond.
‘Waar ben je nu?’
‘Bij de Bargage Inn in Newport.’
‘Ik woon aan de andere kant van Newport. Weet je wat: ik haal je op van Wootton. Je staat daar op de camping? Waar is die?’
‘Op Kyte Hill.’
‘Weet niet waar dat is. We kunnen misschien beter bij The Snoop Inn afspreken.’
‘Ja, ik weet waar die is. Dat is niet zover lopen vanaf de camping.’
‘Dan spreken we daar om ½ 7 af.’
‘Weet je zeker dat ik mee moet?’
‘Yeah, man. You’ll be the guest of honor. You have to be there.’

We liepen die avond in Zijperspace naast de schoenen.

Toevoeging: hier ’t verhaal hoe ik in contact kwam met Tim (waarbij ik moet vermelden dat ik geen ‘proprietor’ ben), met daaronder de link (& ook bij deze dus) naar de foto’s van die bewuste avond.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.