Instaspaced (IL)

Als ik had mogen kiezen zouden m’n benen haarloos door ’t leven zijn gegaan, of anders iets als een dunne variant daarvan, waar ik al snel ’t woord donzig voor kies; die op m’n rug, die 5 jaar geleden zich begonnen te doen gelden, mogen ook meteen wel mee – maar madame cicade wil daar niets van weten, zij vindt ze sieren daar, als stekels op haar benen, maar waarvan ik ’t waarom nog niet uitgelegd heb gekregen – straks prikt ze haar neus als ze probeert te achterhalen of ze er nog zitten, bedenk me ik bezorgd, hoewel ik me ’t volgend moment besef dat wat haar zou kunnen prikken voor mij dunner blijkt dan m’n spaarzamer wordende hoofdhaar.

Maar nog genoeg bewoning in vergelijking met de rest van Zijperspace.

(Foto [in betere kwaliteit, want rottig kopiëren als je je eigen foto’s ergens anders wil plaatsen & ‘t je onmogelijk wordt gemaakt door FB] & tekst eerder geplaatst op Instagram)

2 Antwoorden op “Instaspaced (IL)”

    1. Ja, dat kan wel kloppen. Vaak doen ze nog wel meer met dat soort lichaamsonderdelen op dergelijke plekken. ’t Is een exoot, dus ’t zou zomaar eens kunnen dat-ie ook nog geluid ermee kan maken die dan in Japan te horen zijn. 😉
      Maar receptoren voor geur of geluid, dat is op voor zulke aanhangsels niet ongewoon.

Laat een antwoord achter aan Mirjam Antwoord annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *