Opsluiting

Vandaag krijg ik een online geestelijke opknapbeurt. 1tje Die een paar sessies moet gaan duren & waar anderen ook bij betrokken zijn. Waar anderen werkend overleggen via eenzelfde methode doen wij een opknapbeurt, zodat we…
Nee, eigenlijk moet ik hier voor mezelf spreken, want ik ken die anderen nog niet.

… zodat ik er iets van opsteek & een stapje verder maak naar wat komen moet. Bredere schouders vallen er onder. & Wat meer kracht. Dat ik ook meer pressie kan zetten. & De algehele chaos die moet wat vaker de deur uit.
Hoewel die chaos wellicht wat overdreven is. Ik heb nl systemen voor om overzicht te hebben. Voor elke handeling zo’n beetje. Zullen anderen ook wel hebben. Ik moet ze alleen bij alles paraat hebben, want anders…

Dat ‘anders’ komt later wel. Voorlopig betekent ’t vandaag dat ik mezelf vrijwillige opsluiting heb toebedeeld. Opsluiting die eindigt na de online opknapbeurt.
Die opsluiting betekent automatisch dat ik vandaag extra veel zin heb om naar de volkstuin te gaan. Want wat niet kan of mag dat wordt als vanzelf een extra lekker ongrijpbaar ding.
Tijd, denkt ‘t, voelt ’t vooral binnen in me, om de stenen van ’t pad er uit te halen, de wortels van ’t onkruid, dat steeds door de kieren omhoog komt, te verwijderen. & Daarna tijd om de stenen terug te leggen tot een egaal, niet bollend, pad.

Ik ben ook al berichten aan ’t versturen, een stelletje of een hele hoop daarvan, van vol enthousiasme over wat ik allemaal ga doen met ’t extra stukje tuin dat Tineke & ik gaan bijhouden. Een stukje dat deel uitmaakt van de algemene ruimte, de openbare ruimte van ’t volkstuincomplex, dat tevens deel uitmaakt van ’t Ecolint dat door Amsterdam loopt.
Ik heb die berichten nog niet geschreven, maar ze zijn al onderweg in m’n hoofd. Waarin ik vertel dat ik alle insecten te voorschijn zal toveren die in dat stukje Ecolint rondscharrelen. Dat wat nog niet gezien wordt ik zichtbaar zal maken.

Ondertussen lijkt er een groter slot op m’n voordeur te zitten dan voorheen. & Degene die de sleutel heeft omgedraaid lijkt ‘m gelijk te hebben doorgeslikt. Ik zit hier achter gesloten deuren.
& Als ’t straks half 5 is, de bredere schouders mij zijn toegerust, de kracht een pietsje is toegenomen, meer pressie tot mijn nieuwe hulpmiddelen behoort, dan verwacht ik regen & zware wind. Zeker ook een voortijdig invallen van duisternis.

Online is vast goedkoper. Maar ik twijfel toch altijd nog een beetje over de duurzaamheid van producten die mij via die weg bereiken.

Hoewel teksten niet beantwoorden aan die regel van Zijperspace.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *