zijnde geen onderdeel van m’n verlanglijstjes

Dat dat vooral ff duidelijk naar voren is gebracht. Want ik wil nl niet dat mijn lijstjes geassocieerd worden met zo’n verzamelsite als MijnVerlanglijstje.com. Een site die zoveel mogelijk mensen verzameld om ze op een zo simpel mogelijke manier met elkaar te laten communiceren. Dmv ‘t opstellen van verlanglijstjes. Als er iemand een kado voor persoon in kwestie heeft gekocht, dient ‘t in de lijst gevinkt te worden & de wens wordt doorgestreept. (‘t Mag vooral niet per ongeluk dubbel gekocht worden; feestjes & partijen horen immers soepel & vloeiend georganiseerd te zijn; zo ook de presentjes).
Neem ook eens een kijkje in het gastenboek.” Want dan slaat de dommigheid je met verstomming. John Lie kan ‘t niet laten dat treffend voor mij te illustreren: “Als iedereen dat gaat gebruiken wordt het heel succesvol.”

(Wijzelijk werd er een moment van stilte ingelast na ‘t lezen van deze zinsnede)

Ik heb nog ff geprobeerd of Jan de Vries hier geregistreerd stond, maar was eigenlijk opgelucht toen ‘t bleek dat dat niet zo was. Ik hoefde me niet verder te begeven in de grochten van kleinburgerlijk Nederland.

We blijven voorlopig kluizenaar in Zijperspace.

over mensen die de ijzers keren

De zoon van Nanni Moretti gaat dood in z’n laatste film La stanza del figlio. Ik ben er gister getuige van geweest. ‘t Hele gezin was er kapot van.
‘t Werd in de div per ongeluk voor ogen gekomen recensies aangekondigd: ook ‘t publiek zou de ogen niet droog houden.

Ik ben keihard. Gehard door andere ‘echte’ mensen die doodgaan. Ik kon ‘t lichaam niet zien als een dood lichaam, toen ‘t getoond werd in de kist. Ik kon wel de treurnis van de familie voelen toen de kist werd dicht gesoldeerd. Maar ook dat bleef niet al te lang echt.

‘t Was duidelijker toen ik zelf niet in een kist mocht kijken, omdat ‘t gezicht van de dode te toegetakeld was. ‘t Was aangrijpender toen ik zelf slechts naar een foto van die jongen mocht kijken, die geëtaleerd stond bovenop z’n kist.

Maar de film verhaalde niet over een mens die doodging; ‘t ging over een gezin dat verder moest elkaar te begrijpen zonder de aanwezigheid van de zoon, of juist omdat die zoon niet meer aanwezig was.

Dat proces heb ik met genoemde dode jongen niet meegemaakt. De familie slechts 1 keer teruggezien: bij ‘t graf toen hij 1 jaar dood was.

De doden leven ver weg in Zijperspace.

Doe je zoveel moeite: hardverwarmende teksten, innemende verhaaltjes, tot de verbeelding sprekende anekdotes (bovendien slap geouwehoer) & eindelijk durft ook heer/mevrouw de lezer een reaktie te geven & dan is dit ‘t resultaat. ‘t Lijkt op ‘t pakketje van Merel: je weet dat er iets gearriveerd is, maar je kan er nog niet bij om te onthullen wat er in zit. & Die godvergeten nieuwsgierigheid waar ik m’n leven lang al last van heb giert door m’n kop. Eigenlijk is ‘t schrijven van deze verontwaardiging therapeutisch bedoeld: ‘t uitstellen van draconische vernietigende maatregelen.
Ik moet er gewoon ff geen aandacht aan schenken & morgen opnieuw verrast zijn alsof ik ze voor ‘t 1st zie.

In Zijperspace krijgen we de post immers altijd te laat.

U kunt ‘t hier lezen: ook in Amsterdam was ‘t vandaag dierendag. “Maar wat doen we extra voor al die dieren die geen liefhebbende baas of bazin hebben?“, klinkt zeer beschuldigend in mijn richting. Terwijl ik dit plaatje nl tevoorschijn haalde, voelde ik wat kriebelen in m’n nek. Automatisch schoot m’n hand die kant op, tussen duim & wijsvinger werd er iets beetgepakt & onmiddelijk verfrummeld. Blik terug naar ‘t scherm & daar staat een beschuldigende vinger in de vorm van die tekst.

Meteen daarop schiet me te binnen dat ik daarnet bij ‘t schoonmaken op m’n werk iets zag kruipen, wat me spontaan deed besluiten dat insekt te vermorzelen met mijn voet. Geen moment getwijfeld; ‘t moest gewoon gebeuren.
Terwijl ik afgelopen zondag nog wel een slak vond bovenop een krat. (Normaliter doet mij dat gruwelen, durf er soms niet eens dichtbij te komen). Ik verzamelde al m’n moed, pakte 2 viltjes & ‘t beest heb ik vervolgens in de buitenlucht op vrije ‘voeten’ gezet. Iets soortgelijks gebeurde gisteren met zo’n zelfde soort levend wezen in m’n achtertuin, maar doordat ik ietwat later niet goed oplette waar ik m’n voeten zette, werd ‘t diertje toch geplet. Dat spijtte mij, want ik had ‘t toch net gered van m’n mogelijke wreedheid.

& Nu op dierendag ben ik bewust & onbewust bezig ze te verpulveren. Alsof ze met elkaar hebben afgesproken wat kamikaze-insektjes op me af te sturen vandaag, zodat ik me volledig bewust word van m’n omgang met ‘t dierenrijk.

Zijperspace wordt stelselmatig van z’n dieren ontdaan, dierendag zal weldra daar niet meer bestaan.

Had ik overigens al vermeld dat ik modderaar ben?
‘t Is genoegzaam bekend bij een zekere groep mensen in Amsterdam. Die zich laat binden door het bier Brand Up. Maar om vooral geen reclame te maken voor de biergrootgrutters in den lande heb ik deze fanclub gedoopt tot de BURPS.
Korte vertaling van voorgaande afkorting: Brand Up Regionale Percipiërende Service. Voor alle zekerheid, dat is. Mochten er misvattingen zijn over de juiste uitspraak.

Ach, de naam zegt ‘t al. Anders de uitleg op bovenstaand adres. ‘t Komt er slechts op neer dat we met z’n allen een café op onderlinge afspraak komen binnenvallen om zo snel mogelijk het fustje Brand Up, wat ten slotte ‘t lekkerste pils van Nederland is, te ledigen.

Dus moogt u net zo dorstig zijn & eenzelfde regionale oriëntatie hebben als bovenstaand gemeenschap, schroomt niet. Ik als modderaar had ‘t idee dat ‘t internet uitgevonden was om initiatieven als dit ten volle te kunnen ontplooien.

& Bovendien ‘t enige nuttige gebruik van Zijperspace.

Op zich is ‘t zeer gemakkelijk om te bedenken hoe je een meeltje, gericht aan mij, ook bij mij kan laten komen. Kwestie van de naam van de blog te combineren met de provider xs4all. Daarbij dient men zich ook te bedenken dat deze provider opereert vanuit Nederland.
Maar we willen ‘t er natuurlijk wat gelikter uit laten zien, wat in dit geval ook een zekere verbetering van publieksvriendelijkheid inhoudt. Dat kan bijv dmv een aanklikbaar blokje met de tekst ‘kontakt met Zijperspace’, waarna dan een scherm tevoorschijn komt, waarin men de meelboodschap kan invullen.

Een voorbeeld van een blogger die zo’n funktie heeft ingebouwd is Els. Precies zoals ik hierboven beschrijf, functioneert ‘t bij haar (behalve dan dat ze ‘t woordje ‘meel’ een beetje raar spelt, maar met een beetje logisch nadenken vind je ‘t knopje redelijk snel).

Nou kan ik dit soort dingen wel willen, maar dan moet ik ‘t ook kunnen creëren. & Dat lukt dus weer ‘ns niet.

Maar uit de bezoekcijfers van gister blijkt dat deze blog wel degelijk gelezen wordt. Daar zitten vast & zeker ook wel andere bloggers tussen, die wellicht weten hoe ik zo’n kleine ingreep op mijn template kan uitvoeren. Mag ik me bij deze tot zulke bezoekers richten & hun vriendelijk verzoeken mij in deze de hand te reiken dmv ‘t leveren van suggesties in de vorm van scriptjes voor m’n template.

Men wil ‘t 1-richtingsverkeer inperken in Zijperspace.

Ondertussen in Zijperspace

We zijn er uit.
‘t Heeft weliswaar wat tijd gekost, maar de heren op ‘t buro hebben uiteindelijk de begroting voor 2001 rond.
Om de komende jaren iets vroeger met deze papieren op tafel te kunnen komen, is alvast begonnen met investeringsprogs t/m 2004 & meerjarenplannen t/m 2005. Dan heeft u bovendien dit jaar wat meer te lezen.

We kijken dit jaar ver vooruit in Zijperspace.

Potdikkie (om ff vuil uit de hoek te komen), Sander.
Gij moet blij zijn met een andere fan van Kevin Smith. Zijn naam is Bob & ik ben ook jaloers op ‘m. Maar daar heb ik al eerder over bericht.
Buiten ‘t xtra beaccentueren van dat laatste gevoel, weet-ie ook steeds weer aan te komen met van die dingen waar wij beiden van houden. (klinkt zo mooi, alsof je tot een club van ingewijden behoort).
Nu heeft-ie voor mij & jou een afspraakje met Destiny ontdekt (“shine!”). Hij zal wel lid zijn van de Kevin Smith-fanclub & volledig op de hoogte gehouden worden. Hadden wij ook moeten doen. Dan zouden we slechts afhankelijk zijn geweest van de uitspattingen van de heer ‘m zelf.
Hoewel op de hoogte gehouden worden door heer Bob ook als een privilege gevoeld mag worden.

Zodat we de krant niet meer hoeven te lezen in Zijperspace.

verlanglijstje nr 8

Vandaag is Merel aan de beurt om bezongen te worden (heb ik net gedaan in alle slaapdronken stilte die mij nog enigszins gevangen houdt). Ze heeft nog geen enkele aanwijzing prijsgegeven dat zij 1 dezer dagen omgekat gaat worden, dus dat zal wel niet op haar verlanglijstje staan.

Aandacht aan de verjaardag van iemand anders zet mij er echter toe om mijn verlanglijst nog wat verder uit te breiden. In 1e instantie dacht ik dat ik helemaal niet zo veel te wensen had, maar naarmate ik deze serie verder continueer, kom ik tot ‘t besef dat er best wel dingen bestaan die ik beter, minder ongemakkelijk, mooier, uitgebreider, gelikter of xtra toegevoegd wil hebben. Ik moet me zelf gewoon toestaan die verlangens te uiten.

Terwijl ik zo voor ‘t scherm zit, nog druk bezig de slaap uit m’n ogen te wrijven, zodat de woorden minder vaag in m’n hersenpan opgeslagen worden, besef ik plots dat ‘t toch wel koud is zonder kachel aan in m’n onderbroek. Simpele & redelijk afdoende oplossing is ‘t aantrekken van een t-shirt met lange mouwen. Dat is echter slechts korte-termijns-planning. Meer ffect sorteert ‘t als mijn achterdeuren ‘ns goed geïsoleerd worden. Niet alleen dubbele beglazing, maar ook dat de deuren zo ingevoegd worden, dat die 2 cm tochtruimte aan de onderkant verdwijnt.
In de zomer is m’n huis heerlijk. Vooral bij xtreem hoge temperaturen heb ik veel profijt van ‘t feit dat ‘t een benedenwoning is. Iedereen zweet z’n huis uit, terwijl Ton liefst hele dagen binnenzit, omdat ‘t de koelste plek in de wijde omtrek is (op de airgeconditioneerde bioscoopzaal na, waar je me in die periodes ook vaak zal kunnen aantreffen). Maar zogauw die tijd voorbij is, moet al gauw de waakvlam van de kachel geactiveerd worden & gaat ‘t moeite kosten de ideale lichaamstemperatuur in huis aan te brengen.
Voor verdere pogingen de kou buiten te houden, zou ‘t ook mooi zijn als aan diezelfde achterkant velours gordijnen komen te hangen. Van boven tot helemaal beneden, want anders heeft ‘t geen zin, dus da’s zeker 3 meter. Dan sluit ik op de gure herfst- & winterdagen de wereld af door ze potdicht te tegen elkaar aan te schuiven & te genieten van de behaaglijke haardwarmte.

Ze kropen nog ff wat dichter naar elkaar toe in Zijperspace.

Of toch wel.
Dat vertellen ze me dan aan ‘t eind van de avond. Dat er beoordeelt wordt door een ‘deskundige’ jury! (Ze hebben ‘t ook over mij!). Dat ze dat bovendien vermeld hebben op hun website.

Voor de rest wist men te vermelden dat de uitslag van de heren (inderdaad: ‘t waren alleen maar mannen) proevers morgen daar gepubliceerd zal worden. Natuurlijk wist men daarenbuiten op te geven wie de winnaars kwa bier & kwa goed raden waren. In de 1e categorie sprong Lucifer er uit. & Van de 2e categorie ben ik ‘t allang vergeten, ken die jongen niet (had inmiddels genoeg gedronken/geproefd om m’n korte-termijnsgeheugen op non- of laag-aktief ingesteld te hebben), maar ik mocht me verheugen met de 3e plaats.
Prijs: ik mag volgend jaar weer m’n ‘deskundigheid’ ten toon spreiden.

We zullen ze ‘ns laten voelen hoe ‘t proeft in Zijperspace.