Of toch wel.
Dat vertellen ze me dan aan ‘t eind van de avond. Dat er beoordeelt wordt door een ‘deskundige’ jury! (Ze hebben ‘t ook over mij!). Dat ze dat bovendien vermeld hebben op hun website.

Voor de rest wist men te vermelden dat de uitslag van de heren (inderdaad: ‘t waren alleen maar mannen) proevers morgen daar gepubliceerd zal worden. Natuurlijk wist men daarenbuiten op te geven wie de winnaars kwa bier & kwa goed raden waren. In de 1e categorie sprong Lucifer er uit. & Van de 2e categorie ben ik ‘t allang vergeten, ken die jongen niet (had inmiddels genoeg gedronken/geproefd om m’n korte-termijnsgeheugen op non- of laag-aktief ingesteld te hebben), maar ik mocht me verheugen met de 3e plaats.
Prijs: ik mag volgend jaar weer m’n ‘deskundigheid’ ten toon spreiden.

We zullen ze ‘ns laten voelen hoe ‘t proeft in Zijperspace.

‘t Staat nergens aangekondigd op ‘t web, merk ik opeens.
Ik mag vanavond de deskundige uithangen door cijfertjes te geven voor de kwaliteit van een tiental ‘helse’ bieren. Tijdens de week van ‘t nederlandse bier, dat elk jaar wordt gehouden in Proeflokaal In de Wildeman, wordt er een panel aan tafel gezet om enkele varianten op een bepaalde bierstijl te beoordelen. Blind proeven, & raden welk bier je tot je genomen hebt.
Ben ik ‘ns belangrijk, staat ‘t niet aangekondigd.

Zijperspace is aan vergetelheid onderhevig.

weekend Bamberg dl 5

Op een gegeven moment moet je ook weer terug. De muziek die Tijn heeft meegenomen hebben we op de heenweg waarschijnlijk al uit den treure gehoord, dus moeten we de duitse ramsch gaan raadplegen in de hoop dat we Autobahn van Kraftwerk zullen vinden.
Zeer geschikt als muziek voor de terugweg. Je zou nl kunnen zeggen dat de heren van Kraftwerk de uitvinders zijn van de videoclip. & Van breedbeeldtelevisie. Zonder dat ze daarvoor enige techniek buiten hun gewone instrumentarium hebben gebruikt. (Probeert u ‘t zelf ‘ns: pak de auto; zogauw u de grens met Duitsland hebt gepasseerd, stopt u de cd Autobahn erin & u krijgt de 3-dimensionale vertoning gratis voorgeschoteld)

Overigens is dit nummer, naast ‘Strangers in the night’ van Frank, het enige dat ik woord voor woord mee kan zingen. ‘Vor uns liegt ein weites Tal, die Sonne scheint mit Glitzerstrahl.’ (De rest van de tekst staat met enkele kleine foutjes in ‘t duits, maar zonder fouten in engelse vertaling, op bovenstaande link). Kan Tijn genieten van 1 van die onontdekte kanten van mijn persoon.

Nog vele ontdekkingstochten zullen volgen in Zijperspace.

over mensen die de ijzers keren

Verdomme.
Ik fiets net voorbij de praktijk van m’n huisarts Han Lok. Er staan een paar mensen te kijken naar een groot stuk wit papier dat aan de binnenkant van ‘t raam is geplakt. 100 Meter verder besluit ik toch maar te gaan kijken wat er zo bijzonder aan is. Hij blijkt te zijn overleden. Afgelopen zaterdag, weet een dame.
Verdomme.
De laatste keer dat ik 1 van z’n vervangers bezocht enkele weken geleden, was ik nog zo wijs om toch ‘ns te informeren wat er met Han aan de hand was, omdat ik alleen maar door anderen geholpen werd ‘t laatste ½ jaar. ‘Hij is overspannen, maar z’n zus, gelijk z’n assistent, vertelde me dat-ie binnenkort wel weer kon beginnen,’ zo lichtte de invaller me in. ‘Je mag via haar wel ff de groeten doen, hoor.’ Dat vond ik iets te persoonlijk worden.
Ik had weliswaar altijd een goede relatie met ‘m. Hij wist wie ik was & wat voor kwalen ik zoal onder de leden had gehad. Met een beetje huiswerk & goed de schijn ophouden moet dat niet al te moeilijk zijn voor een huisarts, maar hij speelde die rol met verve. Ook dankzij z’n opgeruimdheid & ‘t open staan voor de kleine mankementen voelde ik me bij ‘m op m’n gemak. Hij wist soms met slechts een enkele aanwijzing het euvel te achterhalen & daarvoor een afdoend recept uit te schrijven.
Kan ‘t geheel opsmukken met anekdotes, maar daar heb ik geen behoefte aan. Bedenk me wel dat ik z’n gezicht elke keer voor me zal zien als ik een pilletje/zalfje gebruik wat hij me ooit heeft voorgeschreven.
Verdomme; een aardige man is dood.

‘t Is weer wat leger in Zijperspace.

verlanglijstje nr 7

Eindelijk heb ik een wat beter realiseerbare wens: ik wil ook omgekat. Net als Low & Puck wil ik mijn blog omgekat in Pivot. Wordt nl een beetje moe van blogger & blogspot die regelmatig kuren vertonen (zoals van de week pardoes al m’n archieven verdwenen waren, juist op ‘t moment dat ik ‘t nodig had) & ongevraagd hun bestanden aan ‘t opschonen zijn, als ik ‘t meest belangwekkend stukje schrijven denk te kunnen bloggen. Geplaagd door ‘t eeuwige gevoel dat fouten altijd terug te voeren zijn op mijn tekort aan technisch inzicht, ga ik vervolgens pogingen doen ‘t toch gepubliceerd te krijgen in Zijperspace, waarbij ik me dan werkelijk de stoethaspel toon. Waarna ‘t belangwekkend stukje ergens tussen hemel & Zijperspace rond gaat waren, maar niet meer in de vorm van samengeklonterde digitale eenheden waarvan men kan vermoeden dat ze ooit een tekst gevormd hebben.

Ik wil natuurlijk ook dat m’n blog er ‘kekker’ uit gaat zien (dat woord gebruik ik nooit, maar ik zag ‘t laatst iemand mbt z’n hernieuwde blog gebruiken, dus dacht dat ‘t hier wel van toepassing was; onzin natuurlijk; daarom heb ik ‘t maar tussen aanhalingstekens geplaatst); zodat ik plaatjes/achtergronden/visuele kunststukjes als sfeerbepalers kan toepassen. Na iets meer dan 3 weken met deze template ben ik me er van bewust dat ‘t oog ook wel wat meer wil dan ladingen tekst op een groene achtergrond.

Daarenboven is ‘t een Hollandsch produkt, zoals ik altijd nog de hollandse tomaten prefereer boven die van Spanje & niets zo mooi als een wolk boven laagland op doek gezet als door de hand van een hollandse meester. Om ff wat associaties op te noemen mbt tot de voorkeur van origine.

Maar ik ken Bob niet, behalve dan van z’n mededelingen op Mijnkopthee. & Ik ben niet hip, misschien ook wel niet gaaf, als Puck. & Low die is jarig & daar moet ik nog 191 nachtjes voor slapen.

In Zijperspace blijft men nog wanhopig geloven in de Goedheiligman.

‘t Was de laatste dag dat Sander, m’n collega, werkte. Nu later in de nacht ben ik daar nog ff over aan ‘t nadenken. Beneveld door indrukken die pas veel te laat tot mij doordringen, & de drank die datzelfde traject volgt.
Maar om me tot ‘t 1e te beperken: ging eindelijk ‘ns foto’s kijken van ‘t huwelijk van 2 andere collega’s (ze staan op ‘t web, maar ik link lekker niet waar). Dat huwelijk voltrok zich ondertussen alweer 3 weken geleden. Maar ‘t bekijken van hoe zij elkanders muiltjes dan wel schoenen op de foto hadden gezet, deed me nadenken hoe belangrijk bepaalde beslissingen kunnen zijn. & Hoe je dat gewicht van die beslissing kunt illustreren door slechts de vermomming van de voet te fotograferen. Hoe belangrijk een beslissing kan zijn zonder dat iemand anders daarvan de details onder ogen krijgt, behalve dan die schoen.
Ik besefte me op dat moment pas hoe zwaar ‘t moment kan wegen voor iemand die afscheid neemt van werk dat-ie altijd leuk heeft gevonden. Om afscheid te nemen van de familie die z’n collega’s zijn. Luchtig iets anders gaan doen & luchtig afstand nemen van de groep waar hij jaren vertrouwd mee was.

In Zijperspace heeft men besloten dat alles ‘t zelfde blijft.