Rotzooi

De meeste mensen weten echt niet hoe je een lekker eitje moet bakken. Ze denken: simpel is lekker. Maar eigenlijk is geduld ‘tgeen wat ’t lekker maakt.
Je mag wat mij betreft best beweren dat ’t eitje perfect is als ’t als een spiegel ziet, dat er geen rimpeling in zit, dooier duidelijk zichtbaar is, ’t eigeel hard dan wel zacht, maar wat mij betreft is ’t onverwachte wat je ermee doet dat wat ’t onvergetelijk maakt.

Waarom altijd alles ‘tzelfde doen, tenslotte. Aanpassen kan later, stapje dichter bij perfectie, in de volgende poging.

Daarnaast, moet ik vertellen, is zwaar onderkend dat groene pepers van de turk zaligmakend zijn. Niet de groene versies van de spaanse peper. Die zijn nog steeds heet.
De groene, de langwerpige, juist: bij de turk. Die dien je tegelijkertijd met z’n  zaad in kleine stukken te hakken. Krijg je extra vitamientjes van.

(In de loop van de tijd zal je enkele malen je vingers snijden, letterlijk, want ’t enthousiasme dat je automatisch krijgt van ’t feit dat je de zaden er bij ’t uiteindelijke resultaat kan stoppen, kan zorgen voor, tsja, laten we ’t ‘over’-enthousiasme’ & uiteindelijk ‘zelfdestructie’ noemen; ’t kan aan ’t eind daartoe leiden;  zelfdegeneratie dus: ’t blesseren van de hand, ’t snijden in de vinger, ’t zuigen aan de wonden terwijl tegelijkertijd de opbergplek van pleisters achterhalend. & Oja, waar is de schaar?)

Stop er ondertussen knoflook bij. 1 Teen.
Van een beetje knoflook is nog nooit iemand dood gegaan. Behalve de franse boer die met z’n kop door ons raam z’n adem kwam verspreiden terwijl hij op z’n boers frans uit probeerde te leggen hoe de weg naar de camping liep. Dat was in de tijd dat je naast prei hooguit ui van de lookfamilie in ’t NL-supermarktschap kon vinden.
(Misdaad is verjaard)(vader overleden)(moeder ook)(ik was de enige die naast hun de man z’n stank kon ruiken)(dus hebben we ’t met z’n 3-en gedaan)(maar we zwijgen, zoals men inmiddels begrijpt, alle 3)(broers sliepen)(ongelooflijk, hoe ze deze kennis hebben kunnen ontlopen).

Samenvattend: 1 rode peper, 3 of 4 van bovengenoemde groen, 1 teen. Nog een ui, niet te groot.
Alles samenvoegen & lekker smoren in ’t goedje z’n eigen vocht. Minstens kwartier. Desnoods klein pannetje bovenop een warmhoudplaatje. Zodat ’t pruttelt uiteindelijk. & Dan nog 10 min.

Ei is gebakken, kaasplakjes liggen gereed.
Broodje voor ’t knabbelen opgewarmd boven een deksel van 1 van beide pannen (zodat knapperig droog).
Je hebt de ui gefruit, desnoods 1st wat kerrie er vlak voor, waarna daarbij de knoflook (doe een gebedje voor de dode stinkende fransman & alles komt goed) met groen & rood van peper volgens bovenstaande laten pruttelen, zout & wat gemalen peper, niet te vergeten kaas, die traag laten smelten op ’t ei (drink ondertussen bier als aperitief) & doe vervolgens slordig.
Kan jou ’t schelen dat die pan plakt. Bodem schrapen & wat onder zat boven gooien. Zodat dat knapperige samengaat met ’t inmiddels droge brood, dat vlak tevoren in een 10-tal stukjes is gesneden.

Pruts, mors & flikker ’t op een bord. Eet, maal, slik.
Proef die fransman. Maak een mooie wellustige rotzooi in je mond.

& Bid zachtjes dat men na de dood vergeet, ook in Zijperspace.

Eén reactie op “Rotzooi”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *