Vlinderbril

Na 8-en denk ik er aan, na 10-en begin ik pas. Nog ff een ongemerkt tukkie wat me bezig hield in de tussentijd.
Kracht verzamelend strompel ik, recht m’n rug, & probeer me te beseffen waarom ik ’t ook alweer zou doen.

& 10 Minuten later sta ik daadwerkelijk te puzzelen hoe ik ’t geïmproviseerde doek, incl lamp, inmiddels dringend nodige paraplu & ander noodzakelijkheden aan elkaar moet verbinden. Niet nat moet laten worden door onvoorspelde regen, in ieder geval niet aangekondigd voordat de overval van plotse dut de controle ’t van me overnam.

Hoewel de vlinders wegroetsjen, een enkeling durft enkele minuten te blijven hangen, blijf ik gefascineerd, gebiologeerd zo iemand dat liever wil, kijken naar ‘wat komen gaat’.
Waar niet al te veel gaat gaan, zo blijkt. Ze verschijnen wel, maar laten zich afschrikken door ’t wanstaltig doek, hoewel naar wens wit, de flakker van ’t mengsel wind & uv-licht, de nattigheid waar ook ik eerder voor gevlucht was.
M’n doorgaans warme sweater is nog bezig z’n nattigheid ’t tot dichtbij m’n botten te laten bekoelen.
Ik heb ’t geluk dat ik weet dat mijn staren zich daar niet door af laat leiden.

Ik neem me voor tot 12-en te gaan. Als ’t uur weer 0 slaat. Wat-ie niet daadwerkelijk doet, maar niemand die dat hoort.
Tot 12, omdat m’n dag (míjn dag) niet voorbij mag zijn zonder geschreven te hebben. Als ik ’t schrijven overleef, dan sla ik nog een blik op ’t waarschijnlijk mislukte doek. Zonder vlinders.

Ik krijg in de laatste seconden toch nog 2 vlinders gevangen in enkele van de potjes die ik tegenwoordig als handbagage als soortement gereedschap, beroepswijs, bij me heb. Blijf nog even om me heen kijken, getreuzel, gewauwel in m’n hoofd & in de enkele seconden na 12 krijg ik een verwijtende Spiegelmot voorgeschoteld. De ‘Gewone’ weliswaar, maar ’t verwijt is net zo effectief.

Ik heb rust bereikt, zo realiseer ik me.
’t Is uiteindelijk bij mij toch niet ’t aantal, de bijzondere soorten, de pracht waarvoor velen gaan.
Ik hou me meer bezig met de vragen. Waar ze dat licht voor nodig hebben &/of waar ze vandaan komen, hoelang ze daar zijn geweest & wie ze gewekt heeft & op welk tijdstip. Wat vinden ze lekker, bovenal.
Zolang dat mijmert,  is ’t goed, overkomelijk.

’t Is ’t gebrek aan antwoorden wat Zijperspace levend houdt.

2 Antwoorden op “Vlinderbril”

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.