’t Moet 10 jaar geleden geweest zijn toen ik voor ’t 1st 2 grand foulards kocht voor ’t maken van een dekbedovertrek. Op de Albert Cuyp stond toen de 1e handelaar in die Indiase (?) doeken. Hij was erg blij, vertelde hij me, dat-ie dit handeltje had gevonden, want sinds jaren niet zo’n hit gehad. Hij verdiende eindelijk weer ‘ns goed geld.
Dat ging natuurlijk niet onopgemerkt voorbij. De man zag ik 1½ jaar later nergens meer, maar de doeken werden door een steeds groter wordend legertje afrikaanse mannen op ’t Waterlooplein verkocht.

Mijn moeder naaide 2 xemplaren op de gewenste maat aan elkaar & produceerde van de eventuele restanten nog wat kussenslopen. Zodoende had ik m’n eigen ontwerp dekbedovertrek, die ik bij niemand anders ooit gezien had. Zeer tevreden kon ik de 1e dagen minuten staren naar ’t resultaat gespreid op m’n bed. Dit was iets unieks, dat alleen op mijn bed te vinden was.

Ik had besloten naar Den Helder te gaan van de week. & Aangezien er toch wat naaiwerk door m’n moeder verricht moest worden, was ’t misschien ook weer ‘ns tijd voor een nieuwe overtrek. Na wat struinen op de markt zeer zorgvuldig 3 xemplaren gekocht (’t was ook weer tijd voor xtra kussenslopen), met de hoofdkleur groen.
M’n moeder had ’t binnen een uur gereed; ’t enige wat ik nog hoefde te doen was de bijbehorende geur er uit wassen. Dankzij ’t mooie weer was-ie gister al droog.

Ik heb er niet zolang naar hoeven staren, had onmiddelijk ’t gevoel dat ’t onderdeel van mij & m’n huis was. Toch heb ik een moeilijk te onderdrukken neiging om nog ff de slaapkamer in te lopen & te kijken hoe ’t er bij ligt & of ’t zich op z’n gemak voelt zo tussen de gele muren & groene boekenkasten.

’t Was een heerlijke nacht, afgelopen nacht in Zijperspace.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *