Nafeest

Ik heb ‘m uiteindelijk voorgelezen, een droogoefening, aan mijn 1-mannig toehoorderskoor. Moet erbij toegeven dat er tranen zijn gelaten om minder bezeer.

(een kleine waarschuw is hier gepast: in ’t nafeest van dat gelag, verslapen & belazarust, heb ik mezelf een ongedwongen taal bemeten, van slokop, bebierd & tubbeledong, waar ieder gewonerlijkswijs overheen huppelt bij nachtelijk slaap, ik mezelf een lichtelijk voorentijds ontwaken zie, een bitterlijk smakend naar pre-middernachterlijk laatsten bier, waardoor een volgend dosis promillage noodzakelijkerwijs gedwongen toegediend werd)
Volgens de doetzelfgebruiksaanwijzing. Geen garantie & nog wat kleine letters over eigen interpretaties op ’t achteretiket.

Voorgelezen dus. Met afwisselend huppelend vermogen & blamerend veronachtzaamd dat ’t kwam van eigen hand, alsof ongewend & zojuist vernieuwd voorgeschoteld, een hortend gestotter, daar dienen die beide woorden voor, nodeloos zichzelf invullend op elkanders gelijk betekenend bestaan, zich kronkelend in synoniemiteit & probleemmatige overbodigheid, door dat plotse inzicht tussen de woorden door, verwarring strooiend waar doorgang noodzakelijk was, om prolongatie van de tekst op ener gedroomde datum te (her-)bevestigen.

Dat was dus niet in de voorgeschreven documentaire kleine letters, maar zich aftekenend in bekoelend hoofd, waar herinneringen van nog niet eens zo lang geleden her (dat 3-letterig woord zouden ze weer een 2-der maal moeten uitvinden, zo praktisch & zo kort) hadden gevormd.
Een reeds beneveld zweem was slechts over ze gestrooid om ware duidingen van betekenheid te sluieren.

Men ziet, hoe problematisch stotterstotend m’n woorden voortgang vonden, met bikkelse druppels herlangs de wang, ter beide zijden per dosis woord. ’t Kwam mij te boven nadat de eerder genoemde dosis oraal zich wilde ontsnappen, gehinderd door als hierboven geschetste struikdrempels en hinderbosjes, me daarbij van gewoonlijk bezigende taal onthield.

Gezing hierna gezamenlijk ’t liederlijk hofzang: Hebban olla toetsen hagunnan gedronken, nestan hik enda…’

BURPS was ooit de meest succesvolle vereniging in ’t middenkleinbedrijf te Zijperspace, waarover later meer, maar waar ’t hier voleindigt.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *