zien

Ik kan niet meer zomaar in de trein zitten & de passerende objekten als gewoon beschouwen. Tegenwoordig dienen ze áánschouwd te worden, hun betekenis bepaald.

De vlag wappert op de melodie van Notwist.
De halmen aan de stille zij van de Zaanstreek zijn zo ouwelijk geel om ’t blauw diepdiepdonker te laten steken bij ’t schaap-graas-ideale groen van de weilanden.
Lege lanen van Bakkum herbergen onverwachts een internationale versmarkt.
Hoeveel ‘groei’ veranderd is in ‘bouw’, waardoor ’t meer leven in zich lijkt te hebben, maar ’t slechts tot wanstaltig niet-veranderen is verworden.

Niets is zomaar, want ’t lukt me niet ‘zomaar’ in zinnen te vangen. ’t Glipt, schiet weg, verstopt zich in slechts beeld zijn. De beelden hebben mij gecreërd om hun verborgen woorden te vangen.

& De trein sjokt verder in Zijperspace.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.