archiefmateriaal (III)

Ondertussen is m’n kussen vies. Alle kussens. Ook de reservatie.
Ik zou dat nooit gezegd hebben als ik niet wist dat vlamingen dat woord regelmatig bezigen.
Kom je in een hotel, vragen ze: ‘Heeft u een reservatie?’

Ik zal ’t wel verkeerd verstaan hebben, maar ze pakken er in ieder geval altijd een boek bij. Met namen & registers. Tenminste, zo gedroegen zij zich vroeger.
Beeldschermen hebben de waarheid vervangen. Ook daar. Hoewel je zou denken dat zoiets lichtelijk archaïsch is in zo’n land. Ze praten immers al zo mal, zo ouderwets, als wij blijkbaar deden toen ons land grootdeels water was.
Ik leefde toen onder waterspiegel. Daar waar ik geboren werd, was ’t nog niet veroverd door de duinen.

Ik weet niet of ’t allemaal is zoals ’t schijnt. Ik vergis me wel vaker.
Zo mag jij ook vooral niet denken dat ’t kussen, dat kussen daar naast m’n hoofd, als ik ’s nachts te slapen ga, werkelijk op je ligt te wachten.
’t Zou zich beledigd voelen. Alsof ik niets meer te bieden heb. Ze hecht zich. Ik ben er immers altijd. Altijd ’s nachts.
In de morgen weet ’t dat ’t me voorlopig niet zal zien.

Toch vies, vraag je me, toch vies, die kussen? Zonder noemenswaardig vettig haar dat haar betast. Of een wang van vermiljoen dat haar glans aldaar verliest.
Alle kussens, corrigeer ik. Alle kussens.
Ze zijn bezoedeld. Ze worden ’s nachts wakker van een zwetend hoofd. Ze raken doordrenkt & stromen over.

Ik probeer m’n hoofd elke nacht, gedurende de nacht elk ½ uur, ergens anders te leggen. ’t Koudste plekje is niet koel genoeg.
Dan heb ik weer even rust.

Ik moet er niet aan denken dat alles nog ingewikkelder wordt. Daar word ik wakker van. Dan moet ik ’s ochtends vroeger plassen dan dat m’n ritme is.
Ik zie dan teksten die niet voor mij bedoeld zijn. Niet voor de mij van de klok van 6 uur.
Ik sla de slaap over. Ik ben er niet. Ik wil er niet zijn.
Niet voordat de tekst mij op ’t juiste moment bereikt.

Ik verpest ’t voor mezelf.

Dus begin ik opnieuw.
Ik hoop dat je dat begrijpt. Ook al is ’t alweer laat.
Ik herbegin. Zoals ze ’t daar zo fijn weten uit te drukken.

We kunnen beter alles archiveren dan ’t zomaar weggooien in Zijperspace.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *