Instaspaced (XXVI)

Of ik er een vlinder in zie, zou men mij kunnen vragen, waarop ik m’n mond gesloten zal houden, peinzend of ’t mogelijk is een puzzel van 1000 stukjes in 1 keer te voleindigen door steeds een willekeurig deeltje te pakken & die aan de voorgaande te leggen, op ’t gevoel, geen bekommernis noch doelgerichtheid, waarop aan ’t eind van 1000 ’t plaatje klopt, dat dat dan evolutie heet & dit er van gekomen is.

Toch is ’t een vlinder die uit onmetelijke toevalligheid terechtgekomen is in Zijperspace.
(Foto [in betere kwaliteit, want rottig kopiëren als je je eigen foto’s ergens anders wil plaatsen & ‘t je onmogelijk wordt gemaakt door FB] & tekst eerder geplaatst op Instagram)

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.