Nieuwe Week Nieuws: Thee (mijn merk, mijn 1-kop-maat) nog steeds niet in de bonus. Dreft afwas komt precies op tijd. Donald Duck daarentegen decennia te laat. Maar dit is m’n natte droom, die ik met m’n toekomstige groene versie netjes kan kuisen:
![https://static.ah.nl/image-optimization/static/product/AHI_43545239363439303737_1_LowRes_JPG.JPG?options=399,q85](https://static.ah.nl/image-optimization/static/product/AHI_43545239363439303737_1_LowRes_JPG.JPG?options=399,q85)
Dat is een tweet van 24 mei, de dag voordat de nieuwe bonusaanbiedingen van start zouden gaan. De voorgaande bonusweek was geen succes voor mij geweest: niets waar ik op kon besparen, geen mogelijkheden om m’n innerlijke hamster op te kunnen botvieren.
Dan is er geen reden om naar de super te gaan. Weekje geen geld uitgeven. Koelkast & vriezer leeg eten.
De thee is nog steeds niet in de bonus, ook al is ‘t bedrijf succesvol naar de beurs gegaan. Wij mogen er nog niet van mee profiteren.
‘t Afwasmiddel ben ik de volgende dag & die 5 die nog volgden vergeten. Ik kom niet zo snel op de non-food afdelingen. Hoe vaak heb je nou tandenborstel/pasta, vuilniszakken, wc-papier, verkoudheidsproducten (dat zijn er niet zo veel), etc nodig als je ze bijna allemaal in langetermijnverpakking koopt?
Ja, ook die tandenborstel. Daar doe je toch ook (zonder vergeten te vernieuwen erbij te tellen) een ½ jaar mee.
Met een bonus als doel heb ik een reden om de super te betreden. & Gaat m’n blik vervolgens vooral naar de 35%-stickers.
Nog een probleem dat ze die laatst van ontwerp hadden veranderd. Ze vielen minder op. Bij bezoek aan Texel werd ik er voor ‘t 1st mee geconfronteerd. Maar waarschijnlijk was ik bij die keer boodschappen er al een keer totaal aan voorbij gegaan. & Tineke, die nog meer oog voor bezuinigingsmogelijkheden heeft, stond buiten op te passen op onze oppashond.
‘t Heeft ons geld gekost waar we toen beiden al niet te veel van hadden. Gratis oppasvakantie op een eiland was een meevaller. Nieuwe 35%-stickers hadden we daar niet bij ingecalculeerd.
Ik loop alle schappen af waar voor mij wat te halen is. De afdeling ‘groente-spaghetti/rijst’ is een 1e stop sinds een klein jaar. Dat heeft me in ‘t begin veel succes opgeleverd. Niemand die daar toen nog aan durfde. Veel stickers tot gevolg. Afdeling maaltijden in m’n vriezer overvol tot resultaat.
Die tijd is helaas voorbij. Schap is meestal leeg voordat de stickermedewerker in de ochtend komt inspecteren op THT-datum.
Ik heb routes. Van de groente via kip/varken naar de vers-ontbijtvlees, overstap naar franse kaasjes (ik mag 1 laktase-pil slikken per dag om daar geen last van te krijgen), richting bier naar verzamelbakken ‘Binnenkort-uit-het-Assortiment’.
& Vermoed onderweg dat ik door de bedrijfsleider & z’n assistent via de camera’s in de gaten gehouden word.
Best verdacht, zo’n bebaarde man, vieze broek (volkstuinvies; ik moet van mezelf altijd een efficiënte volgende bestemming hebben om de super aan te doen), die z’n mandje niet bijvult bij al die schappen die hij zorgvuldig bestudeert.
Hoewel… eindelijk: bij ‘t bier koopt hij goedkoop bonusbier: een alcoholist. Hadden we zo moeten herkennen, zeggen ze tegen elkaar.
Maar evengoed moest ik in de gaten gehouden worden.
Dus komt er een jongen naar me toe bij de kassa.
‘Ik moet uw artikelen even komen controleren.’
‘Oh, dat stond dit keer niet op de kassa aangegeven.’
‘Nee, dit is een extra controle.’
‘Zal ik alles weer uit m’n rugzak halen?’
‘Wacht, ik tel ze wel.’
Te veel bereidwilligheid is ook verdacht, denk ik. Nog niet eerder een tussendoorcontrole meegemaakt; m’n zelfingevulde beantwoording aan een bepaald beeld wordt bewaarheid, vrees ik.
‘U moet nog 1 kaas afrekenen,’ luidt de conclusie nadat de jongen ook de bon heeft gecheckt.
‘Goh, wat vreemd. Ik heb ze nog wel afzonderlijk gescand. Want vaak zijn ze niet even zwaar, dacht ik.’
Ik neem kaas & bon weer van hem over.
‘Betaalt u nou maar,’ klinkt ‘t wel heel belerend voor zo’n jong jochie.
Toch ietwat verward, zo zijn mensen van mijn leeftijd nou 1maal, denk ik erbij, staar ik ook een moment naar de bon.
‘Maar hé,’ roep ik hem achterna, terwijl hij al druk bezig is de winkel in te lopen, klaar met z’n tussendoorcontrole van 1 persoon, ‘er staan 2 kazen op de bon.’
Hij tuurt naar de kleine cijfers waar niet alleen mijn leeftijd problemen mee blijkt te hebben.
‘U heeft gelijk. Sorry!’
‘Maakt niet uit. Ik heb ook jarenlang achter de kassa gestaan.’
Dat was bedoeld als voorgewende begrip, maar wordt niet als zodanig begrepen. Hij rent net niet naar de volgende klus die blijkbaar staat te wachten.
Waarschijnlijk verslag uitbrengen op kantoor, waag ik te denken. Volgende keer toch maar een schone broek voor de volkstuin, daar wisselen, ook al kunnen ze de vieze-aardevlekken, eerlijke hardwerkvlekken, vast niet op hun beeldscherm zien.
Morgen nieuwe bonus in Zijperspace, maar nog steeds geen thee.
(Er is meer te verkrijgen van de super in NL-Blogosfeer deze zondag: Irene, Luna & Suffie hebben ook een bijdrage geleverd. Wie weet nog meer???)